आषाढमासादारभ्य यः पुरुषः चतुर्मासपर्यन्तं नखच्छेदनं न करोति, न च वर्ताकीभक्षणं, न मधु न घृतं सेवते, स शिवव्रतं समाचरति। कार्तिक्यां तु सुवर्णं ब्राह्मणाय समर्पयित्वा रुद्रलोकं प्राप्नोति। हेमन्तशिशिरयोः पुष्पत्यागं कृत्वा, फाल्गुन्यां त्रिविधानि पुष्पाणि सुवर्णं च यथाशक्ति ब्राह्मणाय द्विसंध्ये दत्त्वा, शिवकेशवयोः प्रसादं प्राप्य, परं धाम प्राप्नोति; एतद् सौम्यव्रतम् उच्यते। फाल्गुन्याः तृतीयादारभ्य यः लवणत्यागं कृत्वा, व्रतान्ते शय्यां गृहं च पात्रसमेतं दत्त्वा, सम्यक् द्वौ ब्राह्मणौ पूजयित्वा "भवानी तुष्टा भवतु" इति प्रार्थयेत्, स गौर्याः लोके कल्पमेकं वसति; एतत् सौभाग्यव्रतम्। ततः सायंतनसमये मौनव्रतं कृत्वा, व्रतसमाप्तौ ब्राह्मणाय घृतघटं, वस्त्रयुग्मं, तिलं, घंटां च दद्यात्। स सरस्वतत्वं प्राप्नोति, यद् पुनर्जन्मना दुर्लभम्; एतत् सरस्वतव्रतम्, रूपविद्याप्रदं। पञ्चमीदिने लक्ष्मीं पूज्य, उपवासं कृत्वा, व्रतान्ते सुवर्णकमलं गौश्च दद्यात्। स वैष्णवतां प्राप्नोति, सर्वजन्मसु श्रीसम्पन्नः; एतत् श्रीव्रतम्, पापनाशनम्। शिवकेशवयोः पुरतः अभिषेकं कृत्वा, प्रतिवर्षं पुनः कुम्भयुक्तां गौः दद्यात्। स दशसहस्रजन्मानि राजत्वं प्राप्य, पश्चात् शिवस्य पुरीं गच्छति; एतत् दीर्घायुव्रतम्, सर्वकामप्रदम्। अश्वत्थं, सूर्यं, गङ्गां च प्रणम्य, वाक्संयमं कृत्वा, द्वादशमासं एकाहारव्रतम् अनसूयया चरति। व्रतान्ते त्रिगवां ब्राह्मणद्वयं पूजयित्वा, सुवर्णवृक्षं दद्यात्; अश्वमेधसमानं फलं लभते, एतत् कीर्तिव्रतम्, श्रीयशःप्रदम्। शिवकेशवयोः घृताभिषेकं कृत्वा, गोमयमण्डलं अक्षतपुष्पैः सुशोभितं निर्माय, व्रतान्ते शुद्धं सुवर्णकमलं, अष्टाङ्गुलं, तिलगवां च दद्यात्। स शिवलोकस्य सामगः संमान्यते; अतः एतत् सामव्रतम्। नवम्यां एकाहारं कृत्वा, यथाशक्ति कन्यकाभ्यः भोजनं दत्त्वा, सुवर्णपटवस्त्रासनं च दद्यात्। ब्राह्मणाय सुवर्णसिंहम् दत्त्वा, शिवत्वं प्राप्नोति, शतकोटिजन्मानि सुन्दरः भवति, शत्रुभिः अजितः; एष वीरव्रतम्, स्त्रीहर्षदायकम्। पौर्णमास्यां यः पयःव्रतम् यथाशक्ति वर्षान्याचरति, व्रतान्ते श्राद्धं कृत्वा पञ्च दुहन्त्यः गावः, कपिशवस्त्राणि, कुम्भांश्च दद्यात्। स वैष्णवलोकं गच्छति, शतपितृणां मोचयिता, युगान्ते चक्रवर्ती भवति; एतत् पितृव्रतम्। चैत्रादारभ्य चतुर्मासं यः याचितं जलं ददाति, व्रतान्ते रत्नं भोजनं वस्त्रं च दद्यात्। तिलसुवर्णपात्रं ब्रह्मलोकसम्मानितं, युगान्ते राजा भवति; एतत् आनन्दव्रतम्। संवत्सरमेकं पञ्चामृताभिषेकं कृत्वा, व्रतान्ते पुनः पञ्चामृतयुक्तां गौः दद्यात्। शंखं ब्राह्मणाय दत्त्वा, शिवत्वं प्राप्य, युगान्ते राजा भवति; एतत् धृतिव्रतम्। मांसत्यागं कृत्वा, संवत्सरान्ते गौः वा सुवर्णमृगं च दद्यात्, अश्वमेधसमानं फलं लभते; एतत् अहिंसाव्रतम्, युगान्ते राजा भवति। माघे प्रातः स्नानं कृत्वा, भार्यया सह पूजां, यथाशक्ति भोजनदानं, पुष्पवस्त्राभरणैः भूषणं च कृत्वा, स सूर्यलोकं कल्पमेकं वसति; एष सूर्यव्रतम्। आषाढादारभ्य चतुर्मासं प्रातः स्नानं कृत्वा, ब्राह्मणभोजनं दद्यात्; कार्तिक्यां गौः दत्त्वा विष्णुधाम प्राप्नोति; एतत् शुभं विष्णुव्रतम्। दक्षिणायनादुत्तरायणपर्यन्तं पुष्पघृतत्यागं कृत्वा, व्रतान्ते पुष्पमालां घृतदुग्धगवां च दद्यात्। ब्राह्मणाय घृतपायसं दत्त्वा, शिवलोकं गच्छति; एष चारित्रव्रतम्, धर्मारोग्यप्रदम्। सायंतने दीपदानं कृत्वा, संवत्सरं तैलत्यागं च, संवत्सरान्ते सुवर्णचक्रस्थदीपं, वस्त्रयुग्मं ब्राह्मणाय दद्यात्। स तेजस्वी भूत्वा, रुद्रलोकं प्राप्नोति; एष तेजोव्रतम्। कार्तिकादारभ्य तृतीय्यां गोमूत्रार्द्रयवभक्षणं कृत्वा, रात्रौ उपवासव्रतं संवत्सरमाचरित्वा, संवत्सरान्ते गौः दद्यात्। स गौर्याः लोके कल्पमेकं वसति, अनन्तरं राजा भवति; एष रुद्रव्रतम्, शुभदायकः। चैत्रमासे गन्धलेपनत्यागं कृत्वा, ब्राह्मणाय गन्धपूर्णशंखं श्वेतवस्त्रं च दत्त्वा, वरुणलोकं प्राप्नोति; एष स्थैर्यव्रतम्। वैशाखे पुष्पलवणत्यागं कृत्वा, गौः दद्यात्; विष्णुधाम्नि कल्पमेकं वसित्वा, राजा भवति; एष रूपव्रतम्, सौन्दर्ययशःप्रदम्। तिलैः पूर्णं सुवर्णाण्डं निर्माय, त्रिदिनं तिलदानं कृत्वा, अग्निं ब्राह्मणं च तर्पयेत्। ब्राह्मणद्वयं पुष्पवस्त्राभरणैः, त्रिपलसुवर्णेन वा यथाशक्ति पूजयित्वा, "विश्वात्मा तुष्टो भवतु" इति प्रार्थयेत्। शुभदिने एतद् दत्त्वा, परमं ब्रह्म प्राप्नोति, पुनर्जन्म न लभते; एष ब्रह्मव्रतम्, मोक्षप्रदम्। द्विकर्षकपुत्रिकायुक्तां सुवर्णालङ्कृतां गौः दत्त्वा, एकाहारपयःव्रतम् आचरित्वा, परमं पदं प्राप्नोति; एष गौव्रतम्, पुनर्जन्मदुर्लभम्। त्रिदिनं पयःव्रतम् आचरित्वा, सुवर्णकल्पवृक्षं पलेन वा, यथाशक्ति चोदनां दत्त्वा, ब्रह्मपदं प्राप्नोति; एष कामव्रतमिति कीर्त्यते। एवं विविधव्रतानि, श्रद्धया सम्यगाचरितानि, पुण्यदायकानि, लोकानां कल्याणाय, मोक्षप्रदाय च शास्त्रे निर्दिष्टानि सन्ति।