सर्वत्र मेखलायाः उपरि यत्र यत्र, यज्ञवेदिः पिप्पलपत्रसदृशा भूयात्, कोटिहोमस्य वेदि चतुर्विस्तृतिप्रमाणिका भवेत्। सा वेदि सर्वतो वर्गाकारिणी त्रिभिः कूर्चकैः समुपेताभवेत्, तेषां कूर्चकानां च वेदिच्च ऊर्ध्वतायाश्च मापः पूर्वोक्तानुसारः। तद्वद् मण्डपः षोडशहस्तो भवेत्, चत्वारः द्वाराणि च। पूर्वद्वारे वेदवित् बह्वृचशास्त्रपारगः स्थापनीयः। दक्षिणद्वारे यजुर्वेदविद्, पश्चिमद्वारे सामवेदपारगः, उत्तरद्वारे चाथर्वणः वेदविद् यथोचितं स्थापनीयः। अष्टौ होमकर्तारः वेदवेदाङ्गविशारदाः स्युः, एवं द्वादश ऋत्विजः पूर्ववत् वस्त्र-माल्य-लेपनैः पूजनीयाः, वस्त्राभरणैश्च भूषिताः भक्त्या सम्पूज्यन्ते। पूर्वदिशि बह्वृचः उत्तराभिमुखः उपविश्य, रात्रिसूक्तं, रौद्रं, पवमानं, सुमङ्गलं, शान्तिं च पठति। दक्षिणद्वारे श्रेष्ठो यजुर्वेदविद् शाक्त, शाक्र, सौम्य, कौष्माण्ड, शान्ति सूक्तानि पठेत्। पश्चिमे चान्दोगः सुपर्ण, वैराज, आग्नेय, रुद्रसंहिता, ज्येष्ठमास, शान्तिं च पठेत्। उत्तरद्वारे अथर्ववेदविद् शान्तिं, सौर्यं, शुभं शाकुनकं, पौष्टिकं, महाराज्यं च पठेत्। अत्र होमः पञ्चवारं सप्तवारं वा पूर्ववत् कार्यः, स्नानदानयोश्च मन्त्राः त एव प्रयुज्यन्ते, ऋषिसत्तम। वसोरधाराविधिः विशेषतः लक्षहोमे निर्दिष्टः। यः कोटिहोमं विधिवत् करोति, स सर्वान् कामान् आप्नोति, विष्णोः पदं च गच्छति। यः त्रयाणां ग्रहयज्ञानां श्रवणं वा पाठं करोति, स पापराशेः शुद्धात्मा इन्द्रलोकमाप्नोति। दशसहस्राष्टाश्वमेधफलमपि कोटिहोमादवाप्यते। सहस्रशः ब्रह्महत्या, कोटिशः भ्रूणहत्या, कोटिहोमेन विनश्यन्ति, यथा शिवेन प्रतिपादितम्। नवग्रहयज्ञं कृत्वा पश्चात् वश्याभिचारप्रक्षेपणादिकं कर्म आरभेत। अन्यथा किञ्चिदपि फलमुपलभ्यते न। तस्मात् प्रथमं दशसहस्रहोमविधिं कुर्यात्। प्रक्षेपणकर्मणि वेदिर्मण्डलाकृतिर्भवेत्, वश्ये त्रिप्राकारिका, एकमुखी, एकव्यात्ता च। पलाशदण्डाः श्रेष्ठाः, मधु-गोमूत्राभ्यक्ताः, चन्दनागुरुकुङ्कुमैश्च सिक्ताः। मधुना सर्पिषा च दशसहस्रं बिल्वपत्रपद्मानि वह्नौ जुहुयात्, यथा स्वयम्भुवा निर्दिष्टम्। वश्यकर्मणि धर्मज्ञः "सुमित्रिय न आप ओषधयः" इति मन्त्रेण बिल्वपत्रपद्मानि वह्नौ समर्पयेत्। अत्र स्थापने कुम्भाभिषेके वा आवश्यकता नास्ति, सर्वौषधिस्नानानन्तरं गृही पाण्डुपुष्पवस्त्रधारी स्यात्। ब्राह्मणान् सुवर्णसूत्रहारैः पूजयेत्, शुभ्रवस्त्राणि शुभ्रगवां सुवर्णभूषितानां च दानं दद्यात्। साधकः सर्वान् विरोधिनीः शक्तिं वशं नयति, शत्रुमित्रादीनपि, यः होमः पापं नाशयति। द्वेषाभिचारार्थे त्रिकोणाकृतिर्वेदिः द्विप्राकारिका, कोणाभिमुखी, हस्तप्रमाणविस्तीर्णा च। तत्र ब्राह्मणाः रक्तमाल्यलेपनैः, रक्तपट्टशिरःपत्रैः, रक्तवस्त्रैश्च भूषिताः हविर्दानं कुर्वन्ति। त्रीणि नवानि पात्राणि रक्तद्रव्यपूर्णानि, वामहस्ते श्येनास्थिसंयुक्तैः समिध्भिः, मुक्तकेशाः शत्रुहान्यभिप्रायं ध्यायन्तः समर्पयन्ति। दुष्टाः तस्मै समर्प्यन्तामिति, "हुं फट्" इति उच्चार्य, श्येनाभिचारमन्त्रेण कर्षणीं संस्कुर्यात्। शत्रुप्रतिमां कृत्वा तां कर्षण्या छित्त्वा, तस्याः खण्डान् वह्नौ क्षिपेत्। ग्रहयज्ञकर्मसमाप्तौ, द्वेषाभिचारं punar् न कार्यम्, न कर्तव्यमेव। तस्य फलमिह लोके सुलभं, परत्र शुभं न स्यात्; अतः श्रेयसीं शान्तिकर्मैव कुर्यात्। यः त्रिग्रहयज्ञं कामनया करोति, स विष्णोः दुर्गमं पदं प्राप्नोति। यः एतत् नित्यं शृणोति वा पठयति, स ग्रहपीडाभिः न बाध्यते, न च बान्धवहानिः। यत्र त्रिग्रहयज्ञं लिखित्वा गृहे स्थाप्यते, तत्र बालानां पीडा नास्ति, न व्याधिः, न बन्धनं च। सर्वयज्ञानां फलं ददाति, सर्वपापं नाशयति; कोटिहोमः भोगमोक्षप्रदः इति मनीषिणः जानन्ति। देवाः शतसहस्रहोमं अश्वमेधसमानं फलमाहुः; द्वादशरात्रं तथा, नवग्रहयज्ञः अपि। एवं उत्सवाय हर्षाय च, देवयज्ञदीक्षा सर्वदोषापहृता वर्णिता। यः पठति वा शृणोति, स शत्रून् जयति, दीर्घायुष्मान् आरोग्यवान् च भवति। सूर्यः सदा पद्मासनस्थः चित्रयितव्यः, पद्मधरः, पद्मयोनि-समप्रभः, सप्ताश्वयुक्तः सप्तरेणुः द्विबाहुश्च। चन्द्रः श्वेतः, श्वेतवस्त्रधारी, श्वेताश्वारूढः, श्वेतवाहनः, गदाधरः, द्विबाहुश्च, वरदः चित्र्यते। भूमिसुतः भौमः रक्तमाल्यवस्त्रधारी, शूल-त्रिशूल-गदाधारी, चतुर्बाहुः, श्वेतकेशः, वरदः चित्र्यते। बुधः पीतमाल्यवस्त्रधारी, कर्णिकारप्रभः, खड्ग-चर्म-गदाधारी, सिंहासीनः, वरदश्च चित्रितव्यः।