ग्रहतारकबलं प्राप्य, ब्राह्मणवचनं जपित्वा, प्राज्ञः स्वगृहस्य ईशानदिशि मण्डपं सम्यक् निर्मातुमर्हति। रुद्रालयभूमौ वा अन्यत्र वा, यथानियमं दशहस्तमष्टहस्तं वा, उत्तराभिमुखं चतुरश्रं क्षेत्रं कर्तव्यम्। मण्डपस्थानं सम्यक् अन्वेष्य, पूर्वोत्तराभिमुखं भूमिभागं सूक्ष्मतया सज्जयेत्। तत्र शोभनं वेदिकां सम्यग्गुणसम्पन्नां सर्वतः समचतुरश्रां, योनिमुखगर्भां समतलमेखलां च निर्मातुम् उचितम्। मेखला चतुर्व्यङ्गुलप्रमाणा समुच्च्रायसमाना पूर्वोत्तराभिमुखा सम्यक् सर्वतो विन्यस्यते। सर्वलोकशान्त्यर्थं नवग्रहहोमविधिः निर्दिष्टः; कूपः यदि अतिक्षुद्रः अथवा अतिबृहत् स्यात्, तर्हि बहुविपदः जायते, अतः शान्तिकुण्डं सम्यग्भरितं कर्तव्यम्। लक्षहोमस्य हविर्दानं स्वयम्भुवोक्तं दशगुणं स्मृतं, सावधानतया द्रव्यैः दानैश्च सह सम्पादनीयम्। लक्षहोमाय योनिमुखं त्रिमेखलं द्विहस्तं चतुर्हस्तं च कुण्डं कर्तव्यम्। तस्मात् कूपस्य ईशानतो विगतः त्रिस्पथेन, पूर्वोत्तराभिमुखं चतुरश्रं क्षेत्रं विन्यस्यते। तत्र विष्वकर्मणा निर्दिष्टा वेदिका, अर्धविस्तीर्णोच्च्राया, देवप्रतिष्ठायै त्रिप्राकारपरिवृता स्थाप्यते। प्रथमः प्राकारः द्विव्यङ्गुलोच्च्रायः, तस्योपरि द्वौ प्राकारौ तद्वद्युक्तौ। तयोः प्रतिविस्तारः त्रिव्यङ्गुलः, वेदिकायाः पार्श्वे दशव्यान्गुलोच्छ्रायः, तत्र पूर्ववत् पुष्पकोषैः देवताः आवाहनीयाः। सर्वाः देवताः सह उपदेवताप्रधानदेवताभिः, भास्कराभिमुखाः स्थापनीयाः, न कदापि उत्तराभिमुखाः वा पराङ्मुखाः। तत्र श्रीगुरुडः प्रथमं सम्पूज्यः, यः सामरात्रिस्वरूपः, परमेश्वरवाहनः, सदा विषहरपापकृत्, तस्मात् शान्तिं ददातु इति प्रार्थ्यः। पूर्ववत् घटं सम्पूज्य, सम्यगर्हणं कार्यम्; लक्षदाहुतीं समर्प्य, समिधां संख्या अतिक्रम्य, घटात् घृतधारां वह्नौ क्षिपेत्। उदुम्बरदण्डात् सम्यक् समश्च स्राव्यः, बाहुप्रमाणो लोहितः, विवररहितः, द्विप्रतीकयोः उपरि स्थाप्य, सम्यक् घृतधारां वह्नौ सिञ्चेत्। तत्राग्निविष्णुरुद्रेन्द्राणां स्तोत्राणि, महावैश्वानरसाम्ना, ज्येष्ठसाम्ना च पठेत्। यजमानः स्नात्वा, शुभवचनं पठित्वा, पूर्ववत् पुरोहितेभ्यः पृथग्विधिना दानानि दद्यात्। नवग्रहयागाय चत्वारः वेदविदः, रागद्वेषरहिताः, शान्तचित्ताः ब्राह्मणाः नियोज्याः। अल्पविधौ द्वौ शास्त्रविशारदौ शान्तौ ब्राह्मणौ पर्याप्तौ। लक्षहोमाय दश वा अष्ट ब्राह्मणाः नियोज्याः, अथवा शक्त्या चत्वारः निर्व्यङ्गः। लक्षहोमकर्मणि नवग्रहयागस्य सर्वं दशगुणीकृत्य कार्यम्; शक्त्या भोजनानि भूषणानि च दातव्यानि। शय्यानि चच्छदानि, सुवर्णवलयानि, कुण्डलानि, अङ्गुलीयकानि, मुद्रिकाः, हाराः च शक्तिमता दातव्यानि। यः यथाशक्ति न ददाति, न च द्रव्याय छलेन कर्म करोति, स लोभमोहात् दत्त्वा कुलनाशं प्राप्नोति। श्रीकामः शक्त्या भोज्यं दद्यात्; भोज्याभावे तु दारिद्र्यं भवति। अन्नाभावे राज्यनाशः, मन्त्राभावे ब्राह्मणनाशः, हविर्भावे यजमाननाशः; सम्यग्दानरहितस्य यज्ञस्य कोऽपि शत्रुर्नास्ति। अल्पधनः कदापि लक्षहोमं न कुर्यात्; यज्ञे सदा क्लेशात् कलहः जायते। स भक्त्या एकं वा द्वौ त्रयम् वा नियमेन पूजयेत्; एकोऽपि विद्वान् ब्राह्मणः भक्त्या द्रव्यैः च पूज्यः, न तु बहवः अल्पधनिना। लक्षहोमं यथाशक्ति समृद्ध्या यथाविधि सम्पाद्य, सर्वाभिलषितं फलम् आप्नोति। स शिवलोकस्य वसुभिरादित्यैर्मारुतगणैः चाष्टकल्पपर्यन्तं पूज्यते, ततः मोक्षं लभते। यः लक्षहोमं कामेन यथानियमं करोति, स तं कामं प्राप्य अनन्तफलम् अश्नुते। पुत्रकामः पुत्रान् लभते, धनकामो धनम्, पत्नीकामः सुन्दरीं भार्यां, कन्या पतिं लभते। राज्यभ्रष्टो राज्यं प्राप्नोति, श्रीकामः श्रियं लभते; यं यं कामम् इच्छेत्, तं तं समृद्ध्या प्राप्नोति; अकामः तु परं ब्रह्म प्राप्नोति। स्वयम्भुवोक्तं कोटिहोमं लक्षहोमात् शतगुणं, हविर्दानकर्मफलैः च। पूर्ववत् ग्रहदेवतावाहनविसर्जनमन्त्राः होमाय निर्दिष्टाः; एवमेव कुण्डदानयोः अपि। अधुना वेदिकामण्डपकुण्डानां भेदं शृणु। कोटिहोमकुण्डं चतुर्भुजं, सर्वतः समचतुरश्रं, द्वियोनिमुखयुक्तं, त्रिमेखलं च कर्तव्यम्। प्रथममेखला द्विव्यङ्गुलोच्च्राया, द्वितीया त्रिव्यङ्गुलोच्च्राया, तृतीया चतुर्व्यङ्गुलोच्च्राया च, तयोः पूर्वयोः द्विव्यङ्गुलविस्तारा। योनिः एकमुष्टिप्रमाणा, षड्वा सप्तव्यान्गुलविस्तारा, मध्ये कूर्मपृष्ठाकारा, पार्श्वयोः द्विव्यङ्गुलोच्च्राया। सा हस्तिपुटोपमा दीर्घा मुखवती च, सर्वेषां कुण्डानां योनिलक्षणम् इति स्मृतम्।