भूमिदानस्य षोडशांशमपि न तुल्यन्ते अन्यानि दानानि, तस्मात् भूमिदानात् मम शान्तिरिह सम्प्राप्नुयात् इति सम्प्रदायः। अतः श्रद्धया, लोभं परित्यज्य, रत्नधाराभिः सुवर्णवस्त्रैश्च, धूपमाल्यगन्धानुलेपनैः च, सम्यक् पूजनं कर्तव्यम्। यः कश्चन एषा विधिना ग्रहपूजनं करोति, स सर्वान् अभिलषितान् कामान् प्राप्नोति, मृत्युः पश्चात् स्वर्गे च पूज्यते। यदि कश्चित् ग्रहः सदा दुःखदः भवति, अथवा अल्पधनस्य जनस्य स्यात्, तर्हि तं ग्रहं यत्नेन पूजयेत्, अन्यांश्च ग्रहान् मनीषिणः पूजयन्तु। ग्रहाः, गावः, राजानः, विशेषतः ब्राह्मणाः, यदा पूज्यन्ते तदा प्रत्युपासते, तु अवमानिताः सन्तः दहन्ति। यथा कवचं बाणाघातानां प्रतिरोधाय भवति, तथा शान्तिः दैवोपघातानां प्रतिघाताय कवचवत् कार्यं करोति। अतः, यः श्रियमिच्छति, स कदापि अपूर्णदानेन कर्म न कुर्यात्; पूर्णदानेन एकः अपि तुष्टः भवति। एषा नित्यं दशसहस्रहोमः नवग्रहयज्ञे, विवाहे, उत्सवे, प्रतिष्ठायां च स्थापितः। विघ्नरहितफलार्थं, हे मुने, अद्भुतकृत्येषु दुःखनिवारणाय, एषः दशसहस्रहोमः विहितः; शृणु इदानीं लक्षहोमस्य विधानम्। यतः प्राज्ञाः लक्षहोमं सर्वकामदं विदुः, तत् पितृभ्यः प्रियं, भोगमोक्षफलप्रदं च साक्षात्। ग्रहताराबललाभं कृत्वा, ब्राह्मणवचनं जपित्वा, मनीषिणः गृहस्य ईशानकोणे यज्ञमण्डपं निर्मीयुः। रुद्रायतने भूमौ वा अन्यत्र वा, उत्तराभिमुखं दशहस्तं वा अष्टहस्तं वा चतुरश्रं यथाविधि कुर्यात्। पूर्वोत्तराभिमुखं भूमिं सम्यक् निर्दिश्य, यज्ञमण्डपस्थानं निश्चित्य, तां भूमिं साधु सञ्चिनुयात्। तत्र सम्यक् लक्षणयुक्तं सुन्दरं वेदीं रचयेत्, सर्वतः चतुरश्रां, योनिमुखयुक्तां समतलमेखलां च। मेखला चतुःपरिमाणाङ्गुलविस्तीर्णा समुन्नता च, सा पूर्वोत्तराभिमुखी सम्यग् सर्वतो विन्यस्येत्। सर्वलोकशान्त्यर्थं नवग्रहयज्ञविधिः विहितः; यदि कुन्डं अतिसंक्षिप्तं वा अतिविस्तृतं वा स्यात्, तर्हि बहुविधदोषान् जनयति, तस्मात् शान्तिकुण्डं सम्यक् पूरयेत्। लक्षहोमस्य दशगुणं फलमुक्तं स्वयंभुवा, यत्नेन, हविषा, दानेन च सम्यक् कार्यम्। लक्षहोमकुण्डं द्विहस्तविस्तीर्णं, चतुर्हस्तदीर्घं, योनिमुखरूपं, त्रिमेखलं च कुर्यात्। तस्य ईशानकोणे त्रिप्रदेशमात्रेण, सर्वतः पूर्वोत्तराभिमुखं चतुरश्रं क्षेत्रं संस्थापयेत्। विश्वकर्मणा निर्दिष्टा वेदी अर्धविस्तीर्णोन्नता स्यात्, देवप्रतिष्ठायै विन्यस्ता, त्रिप्राकारा च भवेत्। प्रथमः प्राकारः द्व्यङ्गुलोन्नतः, तस्योपरि द्वौ अन्यौ प्राकारौ तद्वत्। तेषां त्रयाणां प्राकाराणां प्रत्येकस्य त्र्यङ्गुलविस्तीर्णता; वेदिभित्तिः दशाङ्गुलोन्नता, तत्र देवताः पुष्पकोषैः पूर्ववत् स्थापनीयाः। सर्वाः देवताः, तदनुचराध्यक्षदेवतासहिताः, सूर्याभिमुखाः स्थापनीयाः, न कदापि उत्तराभिमुखाः वा पराङ्मुखाः। तत्र श्रीगुरुडः प्रथमः सम्पूजनीयः श्रियं कामयता, एवं प्रार्थयेत्—"यः सामस्वररात्रिसदृशशरीरः, परमेश्वरवाहनः, सदा विषपापनाशकः, तस्मात् शान्तिं मे प्रयच्छ।" पूर्ववत् घटं आवाह्य, तदनन्तरं सम्यक् होमं कुर्यात्; लक्षसंख्या हुत्वा, समिधां चातिरिक्त्य, घृतधारां घटात् वह्नौ प्रोक्षयेत्। अञ्जनवृक्षनिर्मितया, स्निग्धया, सम्यक्, निर्गर्तया, बाहुप्रमाणया स्रुचा, द्विप्रतिष्ठायाम् अधो वह्नौ सम्यक् घृतधारां क्षिपेत्। अग्निविष्णुरुद्रेन्द्राणां स्तोत्राणि, महावैश्वानरसामन् च ज्येष्ठसामन् च पठेत्। यजमानः पूर्ववत् स्नानं कृत्वा, शुभवचनानि जपेत्, विहितं दानं पुरोहितेभ्यः पृथक् पृथग् दद्यात्। नवग्रहयज्ञाय चत्वारः वेदविदः, रागद्वेषरहिताः, शान्तचित्ताः ऋत्विजः नियोज्याः। अन्यथा, यदि अल्पकृत्यं स्यात्, तर्हि शास्त्रनिपुणौ द्वौ शान्तौ ऋत्विजौ अपि पर्याप्तौ। तथैव लक्षहोमे दश वा अष्ट ऋत्विजः नियोज्याः, अथवा समर्थः चेत् चत्वारः अमत्सराः। लक्षहोमे, हे मुने, सर्वं नवग्रहयज्ञात् दशगुणं विधेयम्; यथाशक्ति अन्नाभरणानि च दातव्यानि। शय्याः प्रच्छादनयुक्ताः, सुवर्णकङ्कणानि, कर्णफूलानि, अङ्गुलीयकानि, मुद्रिकाः, हाराः च बलिनाः दातव्यानि। यः उचितदानेन विना दानं ददाति, वा धनलाभाय कपटं करोति, लोभमोहात् ददाति वा, स कुलनाशं आप्नोति। श्रियं कामयता यथाशक्ति अन्नं दातव्यम्; अन्नाभावे तु दुर्भिक्षं स्यात्। अन्नाभावात् राष्ट्रनाशः, मन्त्राभावात् ऋत्विजां नाशः, हविषोऽभावात् यजमाननाशः; नास्ति शत्रुः विहितदानेन रहितात् यज्ञात् समः। अल्पधनः पुरुषः कदापि लक्षहोमं न कुर्यात्; तत्र दुःखात् कलहो भवति। स श्रद्धया तं एकमेव वा पूजयेत्, अथवा द्वौ वा त्रयः नियमानुसारं; एकोऽपि विद्वान् ब्राह्मणः श्रद्धया हविषा च सम्पूज्यः, न तु बहवः अल्पधनिना। लक्षहोमः यथाशक्ति सम्यग् विधिना कार्यः; तथा कृत्वा सर्वकामान् आप्नोति। स एव शिवलोकस्य वसुर्भिः, आदित्यैः, मरुद्गणैः च अष्टशतानि कल्पान् पूज्यते, ततः मोक्षं प्राप्नोति।