धर्मः वृषरूपधारी, लोकानन्ददायकः, अष्टमूर्तिस्वरूपः च सन्, जगति शान्तिं दातुम् अर्हति। स एव हिरण्यगर्भस्य गर्भः, अग्नेः सुवर्णबीजम्, अनन्तपुण्यफलप्रदश्च सन्, शान्तिं दातुम् अर्हति। यतः पितृवत् वासुदेवस्य पीताम्बरयुग्मं प्रियं, तत् विष्णवे दत्तम्, तस्मात् विष्णुः शान्तिं दातु। विष्णुः हयस्वरूपेण, अमृतसम्भूतः, चन्द्रसूर्यधारकश्च सन्, शान्तिं दातुम् अर्हति। स एव समग्रभूमिरूपः, केशवसदृशधेनुः, सर्वपापनाशनः च सन्, शान्तिं दातुम् अर्हति। सर्वकर्माणि तस्य वशे, सर्वायुधानि यथा हलादीनि तस्यैव, तस्मात् शान्तिं दातु। यज्ञेषु सर्वत्र तस्यावश्यकत्वं, स अग्निवाहनश्च सदा, तस्मात् शान्तिं दातु। धेनुषां गात्रेषु चतुर्दशलोकाः स्थिताः, तस्मात् अस्मिन्लोके परत्र च मे श्रेयः स्यात्। केशवस्य शय्या यथा कदापि शून्या न भवति, तथा ममापि शय्या सर्वजन्मसु पूरिता स्यात्। सर्वदेवाः यथा रत्नेषु नित्यं प्रतिष्ठिताः, एवं रत्नदानात् देवाः मां रत्नैः सम्पादयन्तु। अन्यदानानि भूमिदानस्य षोडशांशमपि न समं, भूमिदानात् मे शान्तिः स्यात्। एवं श्रद्धया, अमत्सरः सन्, रत्नधाराभिः सुवर्णवस्त्रैश्च, धूपमाल्यगन्धानुलेपनैश्च पूजनं कार्यम्। यः पुरुषः एषया विध्या ग्रहपूजनं करोति, स सर्वान् कामान् अवाप्य, मृत्युः परं स्वर्गे पूज्यते। यदि ग्रहः सदा क्लेशदः, वा दरिद्रस्य, तर्हि तं यत्नेन पूजयेत्, अन्यांश्च विज्ञः सदा पूजयेत्। ग्रहाः, गावः, राजानः, विशेषतः ब्राह्मणाः—यदा पूज्यन्ते, प्रतिपूजां कुर्वन्ति; यदा अवज्ञायन्ते, दहन्ति। यथा कवचं बाणघातानां प्रतिरोधकं, तथा शान्तिः दैवोपद्रवाणाम् आवरणं स्यात्। अतः श्रेयः इच्छन् यज्ञं बिना दक्षिणया न कुर्यात्; पूर्णदक्षिणया एकः अपि तृप्यति। एषा नित्यं दशसहस्रहोमसंख्या नवग्रहयज्ञे, विवाहे, उत्सवे, प्रतिष्ठायां च स्थापिताः। निष्कण्टकफलार्थं, हे मुनिश्रेष्ठ, अद्भुतविषये दुःखनिवारणाय, एषा दशसहस्रहोमसंख्या विधेया; शृणु शतसहस्रहोमसंख्यायाः विधिं। शतसहस्रहोमसंख्या सर्वकामदायिनी, पितृभिः प्रियता, भोगमोक्षफलप्रदा च विज्ञायते। ग्रहताराबललाभेन, ब्राह्मणवाक्यश्रवणेन च, मन्दिरात् आग्नेयदिक्प्रदेशे यज्ञशालां निर्मातव्यम्। रुद्रायतने भूमौ, वा अन्यत्र, उत्तराभिमुखे दशहस्ते वा अष्टहस्ते चतुरस्रं क्षेत्रं नियमेन कर्तव्यम्। यज्ञशालायाः देशं पूर्वोत्तराभिमुखं सम्यक् चिन्तयेत्। तत्र सर्वलक्षणसम्पन्नं, समचतुरश्रं, योनिमुखयुक्तं, समवर्तुलमण्डलं वेदीं निर्मातव्यम्। वेदीबन्धः चतुर्फलाङ्गुलोच्छ्रायः, तावान् एवोन्नतः, पूर्वोत्तराभिमुखः, सर्वतः समश्च स्थापनीयः। सर्वलोकशान्त्यर्थं नवग्रहयज्ञविधिः निर्देशितः; यदि कुपः लघुः वा दीर्घः, तर्हि बहुविपत्तिः, अतः शान्तिकुण्डं सम्यक् पूरयेत्। शतसहस्रहोमसंख्या स्वयम्भुवोक्त्या दशगुणा, यत्नेन कर्तव्या, हविषा दक्षिणया च। तस्य शतसहस्रहोमकुण्डस्य द्विहस्तविस्तीर्णं, चतुर्हस्तदीर्घं, योनिमुखाकृतिं, त्रिबन्धं च कर्तव्यम्। तस्य आग्नेयदिशि त्रिप्रदेशविस्तारेण, समचतुरश्रं क्षेत्रं, पूर्वोत्तराभिमुखं, सर्वतः कर्तव्यम्। वेदी, विश्वकर्मणा निर्दिष्टा, अर्धविस्तारेणोन्नता, देवप्रतिष्ठायै स्थापिता, त्रिप्रकारैः प्राकारैः परिवेष्टिता। प्रथमः प्राकारः द्विफलाङ्गुलोन्नतः, तस्योपरि द्वौ प्राकारौ तावन्तौ एव। तयोः प्रत्येकस्य त्रिफलाङ्गुलं विस्तीर्णं, वेदीभित्तिः दशफलं उन्नता, तत्र पुष्पकोषैः पूर्ववत् देवाः स्थापनीयाः। सर्वे देवताः, उपदेवतासहिताः, सूर्याभिमुखाः स्थापनीयाः, न कदापि उत्तराभिमुखाः वा पृष्ठतः। तत्र श्रेयः कामयमानः गरुडं अग्रतः पूजयेत्—यः सामनिशब्दसदृशशरीरः, परमेश्वरवाहनः, सदा विषहरः पापनाशकश्च, तस्मात् शान्तिं दातु। पूर्ववत् घटस्य आवाहनं कृत्वा, यथाविधि होमं कुर्यात्; शतसहस्रं होमं कृत्वा, समिधोः संख्या अतिक्रम्य, घृतधारां घटात् वह्नौ सिञ्चेत्। उदुम्बरदण्डात् सम्यग्, स्रवणहीनं, बाहुप्रमाणं, स्रवणशक्तिं च यष्टिं निर्माय, द्विप्रतिष्ठायां धारया सम्यक् घृतं वह्नौ सिञ्चेत्। तत्राग्निविष्णुरुद्रेन्द्राणां स्तोत्राणि, वैश्वानरमहासाम, ज्येष्ठसाम च पठेत्। यजमानः पूर्ववत् स्नात्वा, शुभवचनानि जपेत्, पुरोहितेभ्यः पृथक् पृथक् विधिदत्तां दक्षिणां दद्यात्। नवग्रहयज्ञस्य ऋत्विजः चत्वारः स्युः, वेदविदः, रागद्वेषशून्याः, शान्तचित्ताश्च। अल्पायासे, शास्त्रकुशलौ द्वौ शान्तौ ऋत्विजौ अपि पर्याप्तौ इति।