महर्षे, एवं, अमृतान् समाहूय हविरारम्भः कर्तव्यः—घृतयवचूर्णान्नतिलश्चान्यैः शुक्लधान्यैः सह। तत्रार्कपलाशखदिरापामार्गपिप्पलोदुम्बरशमीदूर्वाकुशास्तृणानि सम्यग् यथाक्रमं समिधः स्युः। तासां समिधां प्रत्येकस्य देवस्याष्टशतानि वा विंशत्यष्टकानि वा मधुघृतदधिसंयुक्तानि होमाय युञ्जीत। सर्वेषां कर्मणां समिधः पाणिप्रमाणाः, निःशाखानां, निर्लतानां, निर्यवपल्लवानां च, मुनिभिः सम्यक् सज्जीकर्तव्याः। सर्वेषां देवतानां पृथक् पृथग् मन्त्रोक्तया समिधः यजेत तत्त्ववित्। पुनः घृतपाकान्नस्य च होमः कार्यः, मन्त्रपाठपूर्वकं दशहोमपूरणं कृत्वा, सम्यग् समापनं ब्रह्मध्वनिना विधीयते। श्रेष्ठब्रह्मणाः उत्तरदिशं वा पूर्वदिशं वा मुखं कृत्वा, पक्वान्नस्य होमं मन्त्रेण देवताभ्यो दद्युḥ। सम्यक् तदन्नं निवेद्य, ततो विधिपूर्वकं कर्म समापयेत्; सूर्याय द्विजातिना ‘आकृष्णेति’ मन्त्रेण निवेदनम्। सोमाय ‘आप्यायस्वेति’ मन्त्रेण, पृथिव्यै ‘अग्निर्मूर्धा दिवो मन्त्रेति’ जप्यं। सोमपुत्राय ‘अग्ने विवस्वदुषसेति’ मन्त्रेण, बृहस्पतये ‘परिदीयारथेन’ इति मन्त्रः गुरुणा अनुमतः। शुक्राय ‘शुक्रं ते अन्यद्’ इति मन्त्रः, शनैश्चराय च ‘शनैश्चराय’ इति; पुनः ‘शं नो देवी’ इति मन्त्रेण होमः। राहवे ‘कया नश्चित्र आभुवत्’ इति मन्त्रः, केतवे शान्तये केतूनां मन्त्रः पठ्यते। रुद्राय ‘आ वो राजेति’ मन्त्रेण बलीहोमः, उमाय ‘आपो हि ष्ठ’ तथा ‘स्योनेति’ मन्त्रौ, भगवतः अपि एवं। विष्णवे ‘विष्णोरिदं विष्णुरिति’ मन्त्रः, स्वयम्भुवे ‘तमिशेति’ मन्त्रः, इन्द्राय ‘इन्द्रमिद्देवतातेति’ मन्त्रः, ततः इन्द्राय होमः। यमाय ‘चायं गौरिति’ मन्त्रेण होमः, कालाय ‘ब्रह्म जज्ञानेति’ मन्त्रः प्रशस्तः। चित्रगुप्ताय ‘आज्ञातमिति’ मन्त्रः, अग्नये ‘अग्निं दूतं वृणीमह’ इति मन्त्रः। वरुणाय ‘उदुत्तमं वरुणमिति’ मन्त्रः, आपां हेतु ‘भूमेः पृथिव्यन्तरिक्षमिति’ वेदेषु पठ्यते। विष्णवे ‘सहस्रशीर्षा पुरुषः’ इति मन्त्रः, शक्राय ‘इन्द्रायेन्दो मरुत्वता’ इति मन्त्रः। देव्यै ‘उत्तानपर्णे सुभगे’ इति मन्त्रेण विधिः, प्रजापतये ‘प्रजापतिः’ इति मन्त्रेण होमः। सर्पेभ्यः ‘नमोऽस्तु सर्पेभ्य’ इति मन्त्रः, ब्रह्मणे ‘एष ब्रह्मा य ऋत्विग्भ्य’ इति मन्त्रः। विनायकाय ‘आनूनम्’ इति मन्त्रः, दुर्गाय ‘जातवेदसे सुनवाम’ इति मन्त्रः। आदित्याय ‘प्रत्नस्य रेतस’ इति मन्त्रः, आकाशाय अपि तथा। वायवे ‘क्राणाः शिशुर्महीनां’ इति मन्त्रः। अश्विन्योः ‘एषो षा अपूर्व्या’ इति मन्त्रः, शिरसि पूर्णाहुतिं ‘दिव’ इति मन्त्रेण यजेत्। ततः, पूर्णकलशेन, वाद्यगीतसुमङ्गलैः सह, होमान्ते, पूर्वोत्तराभिमुखः, अभिषेकमन्त्रेण यजमानस्याभिषेकः क्रियते। सम्यगङ्गस्नातस्य, निर्मलाङ्गस्य, सुवर्णमाल्याभरणभूषितस्य, चतुर्भिः ब्राह्मणैः यजमानस्य स्नानं विधीयते। तदा ब्रह्मा, विष्णुः, महेश्वरः, वासुदेवः, जगन्नाथः, संकर्षणः, बलवान्, प्रद्युम्नः, अनिरुद्धश्च—एते सर्वे त्वां विजयं ददतु। आखण्डलः, अग्निः, भगवाञ्, यमः, निरृति, वरुणः, पवनः, धनाधिपः, शिवः, ब्रह्मणा सहितः, शेषः, दिशां पालकाः च त्वां रक्षन्तु। कीर्तिः, श्रीः, धृतिः, बुद्धिः, पुष्टिः, श्रद्धा, क्रियाः, चिन्तनं, प्रज्ञा, लज्जा, शोभा, शान्तिः, तुष्टिः, वृद्धिश्च—एता धर्मपत्नीः मातरः—समागताः त्वां स्नापयन्तु। सूर्यचन्द्रमङ्गलबुधबृहस्पतिशुक्रशनैश्चरराहुकेतवः—एते नवग्रहाः सम्पूजिताः त्वां अभिषिञ्चन्तु। देवाः, दानवाः, गन्धर्वाः, यक्षाः, राक्षसाः, सर्पाः, ऋषयः, तपस्विनः, गावः, दिव्यमातरः च त्वां अभिषिञ्चन्तु। देवपत्नीः, वृक्षाः, गजानाम्, दानवाः, अप्सरसां गणाः, आयुधानि, राजानः, वाहनानि च त्वां अभिषिञ्चन्तु। औषधयः, रत्नानि, कालविभागाः, नद्यः, समुद्राः, पर्वताः, तीर्थानि, मेघाः, प्रवाहाश्च—सर्वे त्वदीष्टसिद्धये त्वामभिषिञ्चन्तु। ततः, श्वेतवस्त्रधारी, श्वेतगन्धानुलेपनः, सर्वौषधिसुगन्धद्रव्यैः, प्रमुखैः ब्राह्मणैः स्नाप्यसे। यजमानः स्वपत्नीसंयुक्तः, समाहितैः ऋत्विग्भिः सह, दानैः, श्रद्धया, प्रयत्नेन च, अविक्लब्धचित्तः पूजां कुर्यात्। सूर्याय पिङ्गलां गाम्, शङ्खं च दद्यात्; चन्द्राय रक्तं पशुम्, मङ्गलाय ककुद्मन्तं वृषभं च। बुधाय सुवर्णं, बृहस्पतये पीतवस्त्राणि, शुक्राचार्याय श्वेताश्वं, शनैश्चराय कृष्णां गाम्। राहवे लोहं, केतवे श्रेष्ठं अजं दद्यात्; सर्वाण्यपि दानानि तुल्यवित्तानि सुवर्णेन यजमानः दद्यात्। वैकल्पिकं, सर्वेभ्यः सुवर्णालङ्कृताः गावः, अथवा सुवर्णं, अथवा यद् गुरवे प्रियं, तानि दद्यात्; सर्वत्र सम्यग् मन्त्रेणैव दानं देयम्। ‘हे पिङ्गले गवे! सर्वैः देवैः पूज्या त्वं, रोहिण्यसि, दिव्या पावनी च; तस्मात् मे शमं ददातु।’ ‘हे शङ्ख! सर्वमङ्गलानां मङ्गलतमः, श्रीदः, विष्णुगृहीतः त्वं; तस्मात् मे शमं ददातु।’ एवं सम्यग् विधिना महायज्ञः समाप्यते, सर्वदेवतार्चनं च पूर्तिम् उपयाति।