श्रूयतां, कथं नवग्रहयज्ञस्य विधानं महर्षिभिः वेदैः च पुराणैः च निर्दिष्टम् अस्ति। तृतीयः विधिः दशमिलक्षाहुति-समर्पणम्, यः सर्वकामफलदः कथ्यते। नवग्रहयज्ञे तु दशसहस्राहुतयः विधीयन्ते। तस्य विधानं प्रवक्ष्यामि। कुण्डस्य ईशानदिशि द्विव्याप्तिप्रमाणं वेदिकां सम्यक् स्थापयेत्। तत्र समचतुरस्रं वेदीं, उत्तराभिमुखीं, द्वाभ्यां पार्श्वयोः प्राकाराभिः परिवृतां, तस्याः एव उच्चतां च विस्तारं च समं कृत्वा, देवतानां स्थापनार्थं रचयेत्। अग्निं प्रज्वाल्य तत्र देवतानां आवाहनं कुर्यात्। तत्र विंशतिः देवताः द्वादश च स्थापनीयाः। सूर्यः, चन्द्रः, मङ्गलः, बुधः, बृहस्पतिः, शुक्रः, शनैश्चरः, राहुः, केतुः—एते नवग्रहाः, जगतः श्रेयस्कराः, उच्यन्ते। तेषु, मध्ये सूर्यः स्थाप्यः। दक्षिणे मङ्गलः, उत्तरस्यां दिशि बृहस्पतिः, ईशान्यां बुधः स्थाप्यः। पूर्वे शुक्रः, आग्नेये चन्द्रः, पश्चिमे शनैश्चरः, नैऋत्ये राहुः, वायव्यां केतुः स्थापनीयः, शुक्लतण्डुलैः समर्चितः। सूर्यस्य अधिपतिः शिवः, चन्द्रस्य उमादेवी, मङ्गलस्य स्कन्दः, बुधस्य हरिः, बृहस्पतेः ब्रह्मा, शुक्रस्य इन्द्रः, शनैश्चरस्यान्तु यमः, राहोः कालः, केतोः चित्रगुप्तः इति विज्ञेयम्। सर्वेषां तु अधिदेवताः अग्निः, आपः, पृथ्वी, विष्णुः, इन्द्रः, ऐन्द्र्यपि। तत्र प्रजापतिः, नागाः, ब्रह्मा उपदेवताः; विनायकः, दुर्गा, वायुः, आकाशः, अश्विनीकुमारौ च व्याहृतिभिः आवाहनीयाः। ध्यायेत् रक्तवर्णं सूर्यं मङ्गलसहितम्, शुक्लवर्णौ चन्द्रशुक्रौ, पिङ्गलौ बुधबृहस्पती, कृष्णौ शनैश्चरराहू, धूम्रवर्णौ केतुगणं च। तत्र वर्णानुसारं गन्धपुष्पवस्त्ररागांश्च समर्पयेत्, सुरभिधूपं चोपरि स्थापयेत्, फलेषु पुष्पेषु च शोभनं छत्रं विधायेत्। सूर्याय पायसशर्करान्नं, सोमाय सर्पिष्पायसं, मङ्गलाय गोधूमशष्कुलीः, बुधाय क्षीरान्नं दद्यात्। बृहस्पतेः दध्यान्नं, इन्द्रस्य सर्पिरान्नं, शनैश्चरस्य मुद्गान्नं, राहोः अजमांसं, केतवः वर्णान्नं च समर्पयेत्। सर्वेभ्यः विविधान्नानि पूजनीयानि। तस्य वेदिकाया ईशानदिशि दध्ना अक्षतान्ना च भूषितां, आम्रपत्रैः छादितां, फलयुग्मवस्त्रैः सहितां, निर्मलां घटिकां पञ्चरत्नपञ्चधातुसंयुक्तां स्थापयेत्, तत्र च वरुणं स्थापयेत्। सर्वाः नद्यः गङ्गाद्याः, समुद्राः, सरांसि, संगमाः, हस्त्यश्वमार्गवर्त्मकूपगोचराः च तत्र आवाहनीयाः। भूमिं सर्वौषधीजलसंयुक्तां तत्र स्थापयेत्, यजमानस्य स्नानार्थं। सर्वे समुद्राः, नद्यः, सरांसि, सरितः च पापक्षयाय यजमानस्य समीपं आगच्छन्तु। एवं, महर्षे, एतान् अमरान् आवाह्य, घृतयवैः शालिसर्षपादिभिः आहुतीः प्रारभेत। अर्कपलाशखदिरापामार्गपिप्पलोदुम्बरशमीदूर्वाकुशान् दारून् क्रमशः होमकाष्ठानि स्थापयेत्। प्रत्येकस्य अष्टशतानि वा विंशतिः अष्टकानि वा काष्ठानि, मधुसर्पिद्दधिसंयुक्तानि, समर्पयेत्। सर्वेषां कर्मणां काष्ठानि एकव्यात्तुल्यानि, निर्ग्रन्थिपल्लवशाखानि, तद्वद् सज्जयेत्। सर्वेषां देवतानां पृथक् पृथक् स्वमन्त्रेण काष्ठहोमं कुर्यात्। पुनः सर्पिषा पक्वान्नैः च होमं कृत्वा, मन्त्रपाठेन दशाहुतयः दत्वा, सम्यक् समापनं कुर्यात्। श्रेष्ठब्राह्मणाः उत्तरदिशं वा पूर्वदिशं वा मुखं कृत्वा, पक्वान्नान्यपि देवतानां मन्त्रेण समर्पयेत्। तानि सम्यक् समर्प्य, यज्ञं कुर्यात्। सूर्याय द्विजातिभिः ‘आकृष्णेति’ मन्त्रेण होमः कार्यः। सोमाय ‘आप्यायस्वेति’ मन्त्रेण पुनः आहुतिर्देयम्। पृथिव्यै ‘अग्निर्मूर्धा दिवो मन्त्रेण’ होमः। सोमपुत्राय ‘अग्ने विवस्वदुषस’ इति, बृहस्पतेः ‘परिदीयारथेन’ इति मन्त्रः गुरुणा निर्दिष्टः। शुक्राय ‘शुक्रं ते अन्यद्’ इति मन्त्रः; शुक्राय अपि ‘शनैश्चराय’ इति, पुनश्च ‘शं नो देवी’ इति मन्त्रेण आहुतिर्देयम्। राहवे ‘कया नश्चित्र आभुवत्’ इति मन्त्रः, केतौ केतुप्रशमाय मन्त्रः पठनीयः। रुद्राय ‘आ वो राजेति’ बलिहोमं कुर्यात्। उमाय ‘आपो हि ष्ठ’ तथा ‘स्योनेति’ मन्त्रौ, तथैव भगवतः। विष्णवे ‘विष्णोरिदं विष्णुरिति’ मन्त्रः, स्वयंभुवे ‘तमीशेति’। इन्द्राय ‘इन्द्रमिद्देवतातेति’ मन्त्रः, ततः इन्द्राय होमः। यमाय ‘चायं गौर्’ इति मन्त्रः, कालाय ‘ब्रह्म जज्ञानम्’ इति मन्त्रः। चित्रगुप्ताय ‘आज्ञातम्’ इति मन्त्रः, अग्नये ‘अग्निं दूतं वृणीमहे’ इति। वरुणाय ‘उदुत्तमं वरुणम्’ इति मन्त्रः, आपां कृते। पृथिव्यै ‘भूमेः पृथिव्यन्तरिक्षम्’ इति वेदवचनम्। विष्णवे ‘सहस्रशीर्षा पुरुषः’ इति मन्त्रः, शक्राय ‘इन्द्रायेंदो मरुत्वतः’ इति मन्त्रः। देव्यै ‘उत्तानपर्णे सुभगे’ इति मन्त्रेण होमः, प्रजापतेः ‘प्रजापतिः’ इति मन्त्रः। सर्पेभ्यः ‘नमोऽस्तु सर्पेभ्यः’ इति मन्त्रः, ब्रह्मणे ‘एष ब्रह्मा य ऋत्विग्भ्यः’ इति मन्त्रः। एवं सम्पूर्णं नवग्रहयज्ञविधानं, मन्त्रपूजनहविस्सम्पादनं च, महर्षिभिः वेदैः च पुराणैः च निर्दिष्टं, श्रद्धया आचरितव्यं।