तत्र दिव्यप्रभया उत्पन्ना तस्याः कान्तिरूपा समुत्तिष्ठति, तदनन्तरं जगतोऽधिपत्यं प्राप्तम्। एतत् सर्वं तयोः निशि लवणगिरौ विधिवत् यज्ञकर्मणि अहंकाररहितयोः कृतम्। तस्मात् लोके अजयत्वं, आरोग्यं, श्रीश्च लभ्यते; अतः त्वं अपि विधिपूर्वकं धान्यगिरिं दशगुणं चान्यं समर्पयेत्। एवं वसिष्ठस्य वचनं पूज्य धर्मनिष्ठः राजा शतशः धान्यगिरिं चान्यं दत्त्वा, सुरैः पूजितः, मुरारिविश्वं गतः। अल्पधनः अपि यः भक्तिपूर्वकं एतानि दानानि पश्यति, स्पृशति, वा शृणोति, शुद्धचित्तेन दत्तानि, स अपि स्वर्गं याति। दुःस्वप्नः अपि तेषां महागिरिणां जपैः शान्तः, संसारभयविनाशकः; तर्हि शान्तचित्तस्य मुनेः सर्वगिरिं दत्त्वा किमधिकं कर्तव्यम्? तत्र वैशम्पायनः कथयति—एकदा सर्वकामपूर्त्यर्थं शौनकः उपविष्टः, शान्त्यै सौभाग्याय च नित्यं विधिः कथं कर्तव्यः इति पप्रच्छ। धनं वा शान्तिं वा इच्छन् ग्रहयज्ञं आरभेत; वृद्धिं दीर्घायुष्यम् वा बलं वा कामयमानः, दुष्टं निवारयितुं वा—कस्य विधिना एतत् कर्तव्यम्, ब्रह्मन्, शृणु यथा ते कथयामि। सर्वशास्त्रं समीक्ष्य, विस्तृतं सारं संक्षिप्य, ग्रहशान्तिं पुराणवेदोक्त्या वर्णयामि। शुभदिने, ब्राह्मणैः निर्दिष्टे, मन्त्रजपं कृत्वा, ग्रहान् तेषां अधिष्ठातृदेवताः स्थाप्य, हवनं आरभेत। ग्रहयज्ञः त्रिविधः—दशसहस्राहुतिः, शतसहस्राहुतिः, दशलक्षाहुतिः; नवग्रहयज्ञे दशसहस्राहुतिः आवश्यकः। अस्य विधिः पुराणवेदोक्त्या—कुण्डस्य उत्तर-पूर्वे द्विसप्त्याः वेदिकां निर्मायेत्। तत्र उत्तरदिशं मुखं कृत्वा, समोच्चायां, द्वौ उपकुर्वौ, समचतुर्भुजं वेदिकां देवता-स्थापनाय स्थापयेत्। अग्निं प्रज्वल्य, देवताः आवाह्य, तत्र द्विंशतिः द्वादश च देवताः स्थापयेत्। सूर्यः, चन्द्रः, मङ्गलः, बुधः, बृहस्पतिः, शुक्रः, शनि, राहुः, केतु—एते ग्रहाः लोकहिताय। मध्ये सूर्यं, दक्षिणे मङ्गलम्, उत्तरदिशि बृहस्पतिम्, उत्तर-पूर्वे बुधम् स्थापयेत्। पूर्वे शुक्रम्, दक्षिण-पूर्वे चन्द्रम्, पश्चिमे शनिम्, दक्षिण-पश्चिमे राहुम्, उत्तर-पश्चिमे केतुम् स्थापयेत्, श्वेतशालीनैः। सूर्यस्य अधिपः शिवः, चन्द्रस्य उमा, मङ्गलस्य स्कन्दः, बुधस्य हरिः। बृहस्पतेः ब्रह्मा, शुक्रस्य इन्द्रः, शनेर्यमः, राहोः कालः। केतोः चित्रगुप्तः; सर्वेषां अधिपाः अग्निः, आपः, पृथिवी, विष्णुः, इन्द्रः, ऐन्द्र्यः। प्रजापति, नागाः, ब्रह्मा, विनायकः, दुर्गा, वायुः, आकाशः, व्याहृतिभिः, अश्विनीकुमारौ च आवाह्य। सूर्यं मङ्गलसहितं रक्तं, चन्द्रं शुक्रं श्वेतं, बुधं बृहस्पतिं पीतं, शनिं राहुं कृष्णं, केतुं च धूम्रं ध्यानं कुर्यात्। विविधवर्णपुष्पाणि, वस्त्राणि, धूपं च उच्चस्थं, फलपुष्पैः सुशोभितं छत्रं स्थापयेत्। सूर्याय मधुरोदनम्, सोमाय घृतपायसम्, मङ्गलाय गोधूमपाकम्, बुधाय क्षीरान्नम्। बृहस्पतये दध्यान्नम्, इन्द्राय घृतान्नम्, शनये मुद्गान्नम्, राहवे अजमांसम्, केतवे वर्णान्नम्; सर्वेभ्यः विविधान्नैः पूजनम्। उत्तर-पूर्वे दधि, अक्षतान्, आम्रपत्रैः आवृतं, फलवस्त्रद्वयेन सहितं स्थापयेत्। निष्कलङ्कं घटं, पञ्चरत्न-पञ्चधातुसंयुक्तं स्थापयेत्, तत्र वारुणं स्थापयेत्। गङ्गाद्याः सर्वा नद्यः, समुद्राः, सरांसि, गजाश्वमार्ग-संगमाः, वर्तुलानि, तालानि, गोचराणि च। श्रेष्ठ ब्राह्मण, सर्वौषधजलयुक्तां पृथिवीं आनयेत्, तत्र यजमानस्य स्नानाय स्थापयेत्। सर्वे समुद्राः, नद्यः, सरांसि, धाराः यजमानाय आगच्छन्तु, पापविनाशाय। एवं श्रेष्ठ मुने, अमरान् आवाह्य, घृत-यव-शालि-तिलादिभिः आहुति आरभेत्। अर्क, पलाश, खदिर, अपामार्ग, पिप्पल, उदुम्बर, शमी, दूर्वा, कुश—एतानि दारूणि क्रमशः योजयेत्। प्रत्येकस्य अष्टशतानि वा अष्टविंशतिः दारूणि, मधु-घृत-दधि मिश्रितानि। सर्वेषां दारूणि यज्ञाय, सदा एकपाणिप्रमाणानि, निष्कण्टकानि, निर्लम्बानि, निर्लतानि योजयेत्। सर्वदेवताभ्यः पृथक् पृथक् दारूणि, स्वमन्त्रेण, परमसत्त्वज्ञः समर्पयेत्। पुनः घृतं, पक्तं च समर्पयेत्; मन्त्रजपं कृत्वा, दशाहुतिं दत्वा, सम्यक् समापनं कुर्यात्। श्रेष्ठ ब्राह्मणः उत्तरं वा पूर्वं मुखं कृत्वा, मन्त्रैः प्रत्येकदेवतायै पक्तं अन्नं समर्पयेत्। सम्यक् पक्तं अन्नं दत्त्वा, ततः विधिं कुर्यात्; सूर्याय "आकृष्णेति" मन्त्रेण द्विजः समर्पयेत्। सोमाय "आप्यायस्वेति", पृथिव्यै "अग्निर्मूर्धा दिवो मन्त्र"। सोमपुत्राय "अग्ने विवस्वदुषस", बृहस्पतये "परिदीयारथेन" इति गुरुणा विहितम्। एतद्विधिना, ग्रहयज्ञः सम्पूर्णः, शान्त्यै सौभाग्याय च नित्यं कर्तव्यः।