गन्धर्ववनस्य सौन्दर्यं यद् अस्य अस्ति, तस्मात् मम कीर्तिः स्थिरा भवतु। अस्य च केतुमालस्य तेजस्विनः वनस्य च संयोगः अस्ति। शीर्षे सुवर्णाश्वत्थवृक्षेण सहितः अस्य स्थैर्यं समृद्धिं च वाञ्छामि। अयं चोत्तरकुरुभिः सावित्रवनेन च संबद्धः। हे सुपार्श्व, त्वं नित्यं दीप्तिमान्; अतः मम भाग्यं कदापि न क्षीयताम्। एवं सर्वान् गिरिनाथान् सम्बोध्य, शुद्धे प्रातःकाले पुनः— स्नात्वा, श्रेष्ठं मध्यगिरिं गुरवे दद्यात्, यथाक्रमं च पार्श्वगिरिं ऋत्विजेभ्यः प्रदद्यात्, हे मुनिश्रेष्ठ। चतुर्विंशतिं गावः, अथवा दश, नव, सप्त, अष्ट, पञ्च वा यथाशक्ति दद्यात्, हे नारद। एकां पिङ्गलां दुग्धदां गामपि गुरवे दद्यात्; एष एव नियमः सर्वेषां गिरिणाम्। त एव मन्त्राः पूजायाम् विहिताः, तानि एव साधनानि ग्रहपूजायां, लोकपालानां, ब्रह्मादीनां च नित्यं युक्तानि मनीषिभिः। पर्वतेषु सर्वेषु यज्ञेषु स्वकीयमन्त्रं जपेत्; उपवासं सदा आचरितव्यं, अशक्त्या तु रात्रौ भोजनं अनुमोदितम्। श्रृणु नारद, पर्वतानां सर्वेषां विधिं, दानकाले मन्त्रोच्चारणं, पर्वतेषु लभ्यं फलं च। अन्नं ब्रह्म इति स्मृतं, अन्ने प्राणाः प्रतिष्ठिताः; अन्नात् भूतानि जायन्ते, अन्नेन जगत् स्थितम्। अतः लक्ष्मीः स्वयम् अन्नरूपा, जनार्दनः अपि अन्नमित्युक्तः; हे पर्वतश्रेष्ठ, धान्यगिरिरूपेण मां पालय। यः कश्चित् विधिना धान्यगिरिं ददाति, स देवेषु पूज्यः शतमान्वन्तरपर्यन्तं प्रतिष्ठते। स दिव्येन रथेन, अप्सरसां गन्धर्वाणां च समूहैः परिवृतः, स्वर्गं याति; पुण्ये क्षीणे, निःसंशयं भूमौ राज्यं लभते। अधुना शुभं लवणगिरिं प्रवक्ष्यामि, यस्य दानेन शिवलोकान् प्राप्नोति नरः। षोडशद्रोणैः श्रेष्ठो लवणगिरिः, अर्धेन मध्यमः, चतुर्द्रोणेन कनिष्ठः। निर्धनः यथाशक्ति, एकद्रोणाधिकं तु निर्माय, पृथक् चतुर्थांशपरिमाणान् गिरिं कुर्यात्। पूर्ववत् विधिं समाचरेत्, ब्रह्मादिभ्यः नित्यं; सुवर्णमयांश्च लोकपालान् स्थापयेत्। सरांसि, कामदेवं, अन्यांश्च अत्रापि निर्माय, जागरणं कुर्यात्; दानकाले मन्त्रोच्चारणं शृणु— हे पर्वतश्रेष्ठ, लक्ष्मीसरोवरात् उत्पन्नं लवणं यत्, तस्मात् दातारं मां पालय। सर्वेषां रसानां लवणम् विना न कोऽपि श्रेष्ठः, शिवपार्वत्योः प्रियतमम्; तस्मात् शान्तिं मे प्रयच्छ। विष्णोः शरीरेण जातं, आरोग्यवर्धनं च यत्, तस्मात् संसारसागरात् रक्ष मां गिरिरूपेण। यः कश्चित् विधिना लवणगिरिं ददाति, उमालोके कल्पपर्यन्तं वसति, ततः परं परमपदं प्राप्नोति। अधुना गुडगिरिं प्रवक्ष्यामि, यस्य दानेन स्वर्गं याति, देवैः पूज्यते च। दशभारेण श्रेष्ठः, पञ्चभारेण मध्यमः, त्रिभारेण कनिष्ठः, अल्पधनः अर्धेन कुर्यात्। पूर्ववत् आमन्त्रणं, पूजनं, सुवर्णवृक्षस्य अर्चनं, पर्वतपालानां, सरस्तीरदेवताभ्यः च माननं कुर्यात्। अग्निहोत्रं जागरणं च यथापूर्वं, लोकपालान् स्थापयेत्; एवं मन्त्रं जपेत्— देवेषु जनार्दनः सर्वात्मा श्रेष्ठः, वेदेषु सामवेदः, योगिषु महादेवः; मन्त्रेषु प्रणवः, स्त्रीषु पार्वती, रसानां च सर्वेषु इक्षुरसः नित्यं श्रेष्ठः। अतः हे गुडगिरे, मे श्रेष्ठं सौभाग्यं प्रयच्छ; त्वं श्रीदातारः भ्राता, पार्वत्याः सहवासी च; तस्मात् शान्तिं मे ददातु। यः कश्चित् विधिना गुडगिरिं ददाति, स गन्धर्वैः पूजितः गौरीलोके प्रतिष्ठते। शतयुगान्ते स सप्तद्वीपाधिपतिः भवति, दीर्घायुष्मान् आरोग्ययुक्तः, शत्रुभिः अजितः। अधुना परमं सुवर्णगिरिं प्रवक्ष्यामि, पापहरं, यस्य दानेन ब्रह्मलोकं याति नरः। सहस्रपलप्रमाणः श्रेष्ठः, पञ्चशतपलः मध्यमः, अर्धेन कनिष्ठः; अल्पधनः एकपलमपि यथाशक्ति दद्यात्। सर्वं यथापूर्वं कुर्यात्, ऋत्विजेभ्यः पार्श्वगिरिं दद्यात्। नमस्ते ब्रह्मबीजाय, ब्रह्मगर्भाय; अनन्तफलप्रदाय, शिलासंचय, मां पालय। अग्निजातः, पुण्यः, सुवर्णगिरिरूपधारिणः, लोकनाथ, मां पालय। यः कश्चित् सुवर्णगिरिं विधिना ददाति, स ब्रह्मलोके शतयुगपर्यन्तं सुखेन वसति, ततः परं परमपदं प्राप्नोति। अधुना तिलगिरिं प्रवक्ष्यामि, यस्य दानेन विष्णुलोकं प्राप्नोति नरः। दशद्रोणैः श्रेष्ठः, पञ्चद्रोणैः मध्यमः, त्रिद्रोणैः कनिष्ठः; एवं तिलगिरिः। पूर्ववत् सर्वे पार्श्वगिरयः निर्मीयन्ते। तेषां दानमन्त्रान् प्रवक्ष्यामि, हे मुनिश्रेष्ठ। एवं पर्वतानां निर्माणं, दानं, पूजनं च यथाक्रमं विधिना कर्तव्यम्, यथोक्तफलप्राप्तये।