पुराणेषु वेदेषु च यज्ञेषु तीर्थेषु च, यत् फलम् अत्र लभ्यते, तत् केवलं तेषां अध्ययनात् वा क्रियया वा न सुलभ्यते। अतः पर्वतानां यथाक्रमं विधिं प्रवक्ष्यामि—प्रथमः धान्यपर्वतः, द्वितीयः लवणपर्वतः। तृतीयः गुडपर्वतः, चतुर्थः सुवर्णपर्वतः, पञ्चमः तिलपर्वतः, षष्ठः कर्पासपर्वतः। सप्तमः घृतपर्वतः, अष्टमः रत्नपर्वतः, नवमः रजतपर्वतः, दशमः शर्करापर्वतः इति। एतेषां पर्वतानां यथाक्रमं विधिं प्रवक्ष्यामि—संक्रान्तौ विषुवति शुभकाले ग्रहणे दिवासमाप्तौ वा। शुक्लपक्षस्य तृतीयायां, चन्द्रग्रहणे, कृष्णपक्षे, विवाहोत्सवे, उत्सवे, यज्ञे, द्वादश्यां वा पुनः। शुक्लपक्षस्य पञ्चदश्यां, शुभनक्षत्रे वा, धान्यादिपर्वतान् वेदवित् शास्त्रविहितेन विधिना दद्यात्। तीर्थे, देवालये, गोशाले, गृहस्याङ्गणे वा, भक्त्या मण्डपं निर्माय, चतुरस्रं, उत्तराभिमुखं, पूर्वे जलाभिमुखं वा, पूर्वदिशं चापि अनुकूल्येन स्थापयेत्। गवां चूर्णेन भूमिं लेपयित्वा, कुशान् विस्तीर्ण्य, तत्र मध्ये पर्वतं उपपर्वतैः सहितं निर्मिमीत। अत्र श्रेष्ठः पर्वतः सहस्रद्रोणधन्येन, मध्यमः पञ्चशतद्रोणेन, न्यूनतमः त्रिशतद्रोणेन कार्यः। मेरुः महाशालिना तण्डुलैः कर्तव्यः, मध्ये त्रयः सुवर्णवृक्षाः स्थापनीयाः। पूर्वे मुक्ताफलवज्रैः शोभितः, यज्ञाय गोमेदपुष्परागैः भूषितः। पश्चिमे पित्तलनीलमणिभिः, उत्तरे वैदूर्यपद्मरत्नचन्दनैः परिवेष्टितः, प्रवाललताभिः, शुक्तिपादेन च शोभितः। तत्र ब्रह्मा, विष्णु, भगवतः शिवः, सूर्यश्च सर्वे सुवर्णमयाः शिखरे निरहङ्कारं स्थापनीयाः, द्विजातीनां गणैश्च पुनः पूजनीयाः। चत्वारः रजतशिखराः स्युर्विदिशासु च रजतम्, गुहानि इक्षुशर्करया छादनीयानि, घृतवारिवहाः दिशासु वहन्ति। पूर्वे शुक्लवस्त्रपङ्क्तिः, दक्षिणे पीतवस्त्राणि, पश्चिमे चित्रवस्त्राणि, उत्तरदिशि रक्तवस्त्रपङ्क्तिः मेघमालावद् स्थापनीया। अष्टौ रजतमूर्तयः, इन्द्रमुख्याः, लोकपालाः सम्यक् स्थापनीयाः; सर्वतो विविधानि फलानि, शोभनमाल्यगन्धानि च स्यु:। उपरि पञ्चवर्णच्छत्रं, अव्ययी पुष्पश्वेतयुक्तं स्थापयेत्; एवं मेरुपर्वतोपपर्वतैः सहितः उत्तमः दिव्यः पर्वतः सिध्यति। चतुर्थभागे सर्वासु दिशासु पुष्पगन्धसमृद्धाः पर्वताः स्थापनीयाः। पूर्वे मन्दरः, फलविविधैः, यवैः, सुवर्णेन, शुभाम्रचिह्नैः भूषितः। कामनया सुवर्णदीप्तिमान्, पुष्पवस्त्रगन्धैः भूषितः, रक्तदुग्धह्रदयुक्तः, रजतवनशोभितः, कौशलात् निर्मीयते। दक्षिणे गन्धमादनः, गोधूमैः कृतः, शुद्धपात्रैः भूषितः, सुवर्णयष्ट्या घृतपूर्णया सह, वस्त्रैः, रजतवनैः च संयुतः स्थापनीयः। पश्चिमे तिलपर्वतः, गन्धपुष्पैः, सुवर्णमरीचिभिः, सुवर्णहंसैः, रजतपुष्पवनेन, वस्त्रैः, दधिजलह्रदेन च भूषितः स्थापनीयः। उत्तरदिशि माषपर्वतः, वस्त्रपुष्पशोभितः, सुवर्णवटवृक्षैः शिरसि भूषितः, सुवर्णगव्याः सहितः, मधुयुक्तमङ्गलह्रदवनश्च, रजतदीप्तिमान् स्थापनीयः। एवं सम्यक् स्थाप्य, चत्वारः वेदपुराणविदो दमशीलाः निष्पापाचाराः श्रेष्ठद्विजाः तदर्पणं कुर्वन्ति। पूर्वदिशि हस्तेन माप्य, समिध्भिः तिलयवैः घृतेन कुशैः च अग्निकुण्डं स्थापयेत्; रात्रौ जागरणं कुर्यात्, न तु गीतवाद्यैः। पर्वतसमूहानां आवाहनं वक्ष्यामि— त्वं देवगणनिधे अमरपर्वत, शीघ्रं गृहक्लेशान् नय, सौख्यं देहि, परमानन्दं च दत्त्वा, भक्त्या त्वां पूजयामि। त्वमेव भगवन् अधिपः ब्रह्मा विष्णुः सूर्यः च; त्वं परं बीजम् व्यक्ताव्यक्तरूपेण; अतः नित्य त्वं मां पालय। त्वं लोकपालायतनं विश्वरूपश्च, रुद्रादित्यवसूनां निवासः; अतः शान्तिं मम कुरु। त्वं न कदापि अमरनारीशिवैः परित्यक्तः; अतः अनन्तदुःखसंसारसिन्धोः मां उद्धर। एवं मेरुं पूज्य, मन्दरं च पूजयेत्, यतः चित्ररथभद्राश्वैः सिञ्च्यसे। त्वं दीप्तः मन्दर, अतः शीघ्रं तुष्टिं कुरु। गन्धमादन त्वं जम्बूद्वीपकुटिलरत्नमणिः। त्वं गन्धर्ववनशोभितः, अतः कीर्तिरस्तु स्थिरा; त्वं केतुमालरम्यवनसंयुक्तः। सुवर्णाश्वत्थशिखरयुक्तः, अतः श्रियो मे स्थैर्यं भवतु; उत्तरीयकुरुसावित्रवनसंयुक्तः। सुपार्श्व त्वं सदा दीप्तिमान्, अतः सौभाग्यं मे नापगच्छतु। एवमुक्त्वा सर्वान्, शुद्धे प्रभाते पुनः— स्नात्वा, मध्यपर्वतानां श्रेष्ठं आचार्याय दद्यात्; उपपर्वतान् ऋत्विजेभ्यः क्रमशः दातव्यं, हे मुने। चतुर्विंशतिं गावः, अथवा दश, नव, सप्त, अष्ट, पञ्च वा शक्त्या दद्यात्। एकां पिङ्गलां पयोधां गुरवे दद्यात्; एष नियमः सर्वेषां पर्वतानां। एवमेव मन्त्राः पूजायां, त एव साधनानि ग्रहपूजायां, लोकपालपूजायां, ब्रह्मादिपूजायां च यथोचितं। पर्वतयज्ञेषु स्वमन्त्रं जपेत्; उपवासश्च नित्यं कर्तव्यः, अशक्तः स्यात् रात्रौ भोज्यं। शृणु नारद, पर्वतानां सर्वेषां विधिं, दानकाले मन्त्रांश्च, पर्वतस्थं फलं च। अन्नं ब्रह्मेति निश्चितम्, अन्ने प्राणाः प्रतिष्ठिताः; अन्नात् भूतानि जायन्ते, अन्नेन जगत् स्थितम्।