एवं मासे मासे सम्पूर्णं विधिं श्रद्धया समाचरेत्। संवत्सरान्ते च शर्करापात्रयुक्तां शय्यां दद्यादिति निर्दिष्टम्। सर्वोपकरणसहितं गृहं, एकां च दुहन्तीं गवां, यः समर्थः स सम्पूर्णोपस्करयुक्तं गृहं ब्राह्मणाय दद्यात्। शक्त्यनुसारं सहस्रं सुवर्णानां, शतं वा, दश वा, एकं वा, अर्धं सुवर्णमपि दातव्यं। यथापूर्वं मन्त्रैः सह सुवर्णाश्वः प्रदेयः; वित्ते कपटं न कर्तव्यम्, तादृशं कुर्वतः दोषः जायते। अमृतपायिनः मुखात् सूर्यकिरणैः पतिताः अमृतबिन्दवः पृथिव्याम् अन्नरूपेण स्मृताः—त एव तण्डुलयवाः। शर्करा श्रेष्ठा, अतः शर्करारसः अमृतस्वरूपः; शर्करा सूर्यसम्भवा, शुभा, पितृदेवतार्चनाय योग्या। एषा शर्करासप्तमी अश्वमेधफलं ददाति, सर्वदोषान् नाशयति, पुत्रपौत्रवृद्धिं करोति। यः परमया भक्त्या एतां विधिं समाचरति, स शुभां गतिं प्राप्य, कल्पपर्यन्तं स्वर्गे वसति, ततः परमं पदं लभते। यः एतां निष्कलुषां कथां शृणोति, स्मरति, पठति वा, स सूर्यलोके ज्ञानं प्राप्य, देवैः सुराङ्गनाभिश्च पूज्यते। अथ कमलं सप्तमीं प्रवक्ष्यामि, यस्य कीर्तनेनैव सूर्यः तुष्यति। वसन्तस्य शुद्धसप्तम्याम् स्नात्वा, श्वेतसर्षपतिलैः सह सुवर्णपात्रे सुन्दरं कमलं निर्मायेत्। तं द्वाभ्यां वस्त्राभ्यां आवृत्य, गन्धपुष्पैः सम्पूज्य, 'नमोऽस्तु कमलहस्ताय, नमः सृष्टिस्थितिकर्त्रे' इति मन्त्रं जपेत्। 'सूर्याय नमः, प्रभायै नमः' इति स्तुत्वा, सायं प्रातः च कुम्भेन सह कमलं समर्पयेत्। ब्राह्मणं वस्त्रहाराभूषणैः सत्कार्य, शक्त्या भूषितां श्यामां गाम् विधानतः दद्यात्। दिवसरात्र्याः समाप्तौ, अष्टम्यां ब्राह्मणान् भोजयित्वा, स्वयं मांसतैलवर्जितं भोजनं कुर्यात्। एवं मासे मासे शुक्लसप्तमीव्रतम् अन्वहम् श्रद्धया, वित्ते कपटं वर्जयित्वा, सम्पादयेत्। व्रतसमाप्तौ सुवर्णकमलशोभितां शय्यां, शक्त्या सुवर्णसमृद्धदुग्धदायिनीं गाम् दद्यात्। पात्रासनदीपादीनि यथेष्टानि दद्याद्। एवं कमलसप्तमीं यः समाचरति, स अनन्तं श्रियम् आप्नोति, सूर्यलोके पूज्यते। सप्तसु लोकेषु पृथक् गत्वा, अप्सरसां परिवृतः, परमं पदं गच्छति। यः श्रद्धया पश्यति, शृणोति, पठति वा, स अचलां श्रियम् अत्र लभते, गन्धर्वविद्याधरलोकान् च भुङ्क्ते। अथ मन्दारसप्तमीं प्रवक्ष्यामि, या सर्वपापं नाशयति, सर्वकामान् ददाति, रमणीया च। माघशुक्लपञ्चम्याम् अल्पं भुञ्जीत, दन्तकाष्ठं कृत्वा, षष्ठ्यां उपोष्य, सप्तम्यां निशि मन्दारं भक्षयेत्। प्रातः स्नात्वा, द्विजान् पूज्य, यथाशक्ति भोजयेत्। ततः अष्टौ मन्दारपुष्पाणि, सुवर्णमयं कमलधरं सुन्दरं च चित्रयेत्। तिलैः कृष्णैः अष्टपत्रं कमलं ताम्रपात्रे स्थाप्य, सुवर्णमन्दारैः सह पूर्वदिशि सूर्यं पूजयेत्। दक्षिणे 'सूर्याय', नैऋत्ये 'अर्काय', पश्चिमे 'अर्यम्णे', पश्चिमे 'वेदधाम्ने', वायव्ये 'चण्डभानवे', उत्तरस्यां 'पूष्णे', ततः 'आनन्दाय' पूजां कुर्यात्। मध्ये विश्वात्मानं सुवर्णमयं विग्रहम् स्थाप्य, श्वेतवस्त्रैः संवेष्ट्य, नैवेद्यहारफलादिभिः अलङ्कुर्यात्। एवं सम्पूज्य, वेदविदे दद्यात्। ततः पूर्वाभिमुखः, मौनं कृत्वा, गृहस्थः तैललवणयुक्तं भोजनं कुर्यात्। एवं मासे मासे सप्तम्यां संवत्सरपर्यन्तं वित्ते कपटं वर्जयित्वा, व्रतं समाचरेत्। व्रतसमाप्तौ, एतदेव दानं घटे स्थाप्य, शक्त्या गाः सह दद्यात्। 'नमः मन्दारनाथाय, मन्दारवासिने; सूर्य, संसारभयार्णवात् उध्दर' इति प्रार्थयेत्। एवं मन्दारसप्तमीं यः समाचरति, स पापरहितः, इह सुखं भुङ्क्ते, कल्पपर्यन्तं स्वर्गे मुदं लभते। एषा सप्तमी पापान्धकारनाशिनी दीपवत्, यः समाचरति, स सर्वान् कामान् प्राप्नोति। यः पठति, शृणोति वा, स सर्वपापैः विमुक्तः, कामफलप्रदां मन्दारसप्तमीं लभते। अथान्यां शुभसप्तमीं वक्ष्यामि, या सेवनात् मनुष्यः रोगशोकदुःखैः विमुच्यते। आश्वयुजमासे स्नात्वा, शुद्धः सन्, जपेः कृत्वा, ब्राह्मणान् जपयित्वा, शुभसप्तमीं आरम्भयेत्। तत्र भक्त्या गौरवर्णां गाम् गन्धमाल्यलेपनैः सम्पूज्य, 'सूर्यसम्भवायै, लोकालयायै नमः; शुभदायै कल्याणमूर्तये नमः; सर्वसिद्ध्यर्थं त्वां पूजयामि' इति स्तुत्वा। ततः तिलप्रस्थं ताम्रपात्रे स्थाप्य, सुवर्णवृषभं गन्धमाल्यगुडेन भूषयित्वा, फलं, नैवेद्यं, घृतशालिसहितं, द्विसंध्योपचाराय समर्पयेत्, 'अर्यम्णे प्रीयताम्' इति।