यः कश्चन अत्र वा अन्यत्र वा सुरापानादि पापं कुर्यात्, स सप्तविधव्रतं येन कृतं तेन तद् अखिलं नश्यति। यः सदा सप्तमीव्रतम् आचरति, स रोगरहितः भवति, च विंशतिः एकः (२१) भूतान्—अतीतान् भविष्यतश्च—उद्धरति; यः वा शृणोति, पठति वा, स अपि पुण्यं प्राप्नोति। अहं तु इदानीं शर्करासप्तमीव्रतं कथयामि, या अपि पापं नाशयति; येन अनन्तायुः, आरोग्यं, ऐश्वर्यं च सम्पद्यते। माधवस्य शुक्लपक्षे सप्तम्यां, दृढनिश्चयेन, प्रातः स्नात्वा, श्वेततिलान् उपयुञ्जीत, श्वेतमालाभिः च अभ्यञ्जनं कुर्यात्। शुचौ स्थले, केशरकर्णिकया सहितं कमलं चित्रयित्वा, तत्र गन्धधूपैः सावितृदेवं भक्त्या पूजयेत्। तत्र कुम्भं शर्करापात्रं च स्थापयेत्, श्वेतवस्त्रैः श्वेतमालाभिः च अलङ्कृत्य, सुवर्णेन पूजयेत्, एवं मन्त्रेण— "त्वं सर्ववेदमयी, अतः वेदवादीति कथ्यसे; त्वं सर्वस्यामृतं, अतः मां शान्तिं ददातु।" ततः पञ्चगव्यं पीत्वा, तस्य समीपे भूमौ शयीत, आदित्यस्तोत्रं स्मरन्, पुराणश्रवणे च मनः योजयेत्। अहोरात्रं व्यतीत्य, अष्टम्यां, नित्यकर्म कृत्वा, तद् सर्वं विप्राय दद्याद् यथाविधि। ब्राह्मणान् शक्यया शर्कराघृतपायसैः तर्पयेत्; स्वयम् तैललवणवर्जितं भोजनं कुर्यात्, आत्मसंयमेन युक्तः। एवं मासे मासे सम्यक् विधिना व्रतं कुर्यात्; संवत्सरान्ते शर्करापात्रयुक्तं शय्यादानं विधायेत्। सर्वोपकरणैः सह, एकां दुह्यमानां गवां च, यः समर्थः स गृहं सर्वसामग्रीयुक्तं दद्यात्। शक्त्या सहस्रं सुवर्णानां, शतं वा, दश वा, एकं वा, अर्धं वा, दद्यात्। सुवर्णाश्वं मन्त्रैः पूर्ववत् दद्यात्; वित्ते कपटं न कुर्यात्, तद्विपरीते दोषः भवति। यस्यामृतपानस्य मुखात् सूर्यस्य अमृतबिन्दवः भूमौ पतिताः, ताः एव ओदन्यौ यवश्च स्मृताः। शर्करा श्रेष्ठा, अतः इयं इक्षुरससारः अमृतस्वरूपा; शर्करा सूर्यसम्भवा, शुभा, पितृदेवतार्चने योग्याः। इयं शर्करासप्तमी अश्वमेधफलप्रदा, सर्वदोषनाशिनी, पुत्रपौत्रवृद्धिदा च। यः तां परया भक्त्या आचरति, स उत्तमां गतिं लभते, कल्पमेकं स्वर्गे वसति, ततः परमं पदं प्राप्नोति। यः इमां निर्मलां कथां शृणोति, स्मरति, पठति वा, स सूर्यलोके ज्ञानं प्राप्नोति, देवैः सुराङ्गनाभिश्च पूज्यते। अथ वक्ष्यामि पद्मसप्तमीं, यस्याः केवलस्मरणेन अपि सूर्यः अत्र तुष्यति। वसन्तस्य शुक्लसप्तम्यां, स्नात्वा, श्वेतसर्षपैः तिलैः च, सुवर्णपात्रे शोभनं पद्मं निर्मायेत्। तं द्वाभ्यां वस्त्राभ्यां संवृत्य, गन्धपुष्पैः पूजयेत्, एवं वदन्— "नमः पद्महस्ताय, नमः जगद्धारिणे।" "हे सूर्य, नमस्ते; हे प्रभो, नमस्ते," इति। ततः, प्रातःसायं च, तं कुम्भसहितं समर्पयेत्। ब्राह्मणं वस्त्रमालाभरणैः पूजयित्वा, शक्त्या शृङ्गिणीं ताम्रां गवां विधिवत् दद्यात्। अहोरात्रं व्यतीत्य, अष्टम्यां, विप्रान् भोजयेत्, अनन्तरं स्वयम् मांसतैलवर्जितं भुञ्जीत। एवं मासे मासे भक्त्या वित्तकपटरहितः सप्तमीव्रतं कुर्यात्। व्रतसमाप्तौ सुवर्णपद्मशोभितां शय्यां, शक्त्या सुवर्णसंपन्नां दुह्यमानां गवां च दद्यात्। इच्छयानुसारं पात्रासनदीपादीन् दद्यात्। एवं यः पद्मसप्तमीं कुर्यात्, स अनन्तसम्पदं प्राप्नोति, सूर्यलोके पूज्यते। प्रत्येककाले, सप्तलोकान् पृथक् गत्वा, अप्सरसां परिवृतः, ततः परमं पदं प्राप्नोति। यः श्रद्धया इमां कथां पश्यति, शृणोति, पठति, स अत्र अचलसम्पत्तिं लभते, गन्धर्वविद्याधरलोकांश्च भुङ्क्ते। इदानीं मन्दारसप्तमीं वक्ष्यामि, या सर्वपापनाशिनी, सर्वकामप्रदा, रम्या च। माघस्य शुक्लपञ्चम्यां, नरः लघु भोजनं कृत्वा, दन्तकाष्ठं संयोजयेत्, षष्ठ्यां तु उपवासं कुर्यात्। विप्रान् यथाविधि पूजयित्वा, रात्रौ मन्दारभक्षणं कुर्यात्; प्रातः काले स्नात्वा, द्विजान् पुनः पूजयेत्। शक्त्या तान् तर्पयित्वा, अष्टौ मन्दारपुष्पाणि, एकं सुवर्णमयं कमलधारिणं रूपं निर्मायेत्। ताम्रपात्रे कृष्णतिलैः अष्टदलपद्मं कृत्वा, सुवर्णमन्दारैः पूर्ववत् पूर्वदिशि सूर्यं पूजयेत्। श्रद्धया, दक्षिणे दलस्यां "सूर्याय", नैऋत्ये "अर्काय", पश्चिमे "अर्यमणे" पूजयेत्। पश्चिमे "वेदधाम्ने", वायव्ये "चण्डभानवे", उत्तरस्यां "पूष्णे", ततः "आनन्दाय" पूजयेत्। मध्ये विश्वात्मरूपं रूपं स्थापयेत्, श्वेतवस्त्रैः संवृत्य, अन्नमाल्यफलादिभिः पूजयेत्। एवं सर्वं पूज्य, वेदवित्काय दद्यात्, ततः पूर्वमुखः मौनं स्थापयित्वा, गृहस्थः तैललवणयुक्तं भोजनं कुर्यात्। एवं मासे मासे सप्तम्यां, संवत्सरपर्यन्तं, वित्तलोभवर्जितः व्रतं सम्पूर्णयेत्। एवं सप्तमीव्रतानां माहात्म्यं, विधिं च, यथाशास्त्रं एकत्र सम्यक् श्रुत्वा, श्रद्धया आचरन्, नरः सर्वपापैः विमुक्तः, आयुः, आरोग्यं, ऐश्वर्यं, स्वर्गं च प्राप्नोति, परमं पदं समश्नुते।