माघमासादारभ्य मासे मासे पयः शाकं दध्यान्नं तिलपूपं अशोकदण्डं इन्द्रपूपं च पात्रे निधाय दातव्यम्। तत्र कुमुदा माधवी गौरी रम्भा भद्रा जया शिवा उमा रति सती मङ्गला रतिलालसा इत्येताः सम्पूज्याः। माघादारभ्य मासे मासे "सर्वे सन्तु तुष्टाः" इति मन्त्रं पठेत्। सर्वत्र पञ्चगव्यग्रहणं विधेयम्। सदा उपवासः कार्यः; अशक्तेः सायं भोजनं अनुमन्यते। पुनः माघमास आगते शर्करां पात्रे स्थापयेत्, पञ्चरत्नाभरणयुक्तां गौरीं सुवर्णमयीं मूर्तिं च स्थापयेत्। अङ्गुष्ठमात्रां सुवर्णमयीं जपमालाकमण्डलुधारिणीं चतुर्भुजां शशिधवलनेत्रवस्त्रवेष्टितां च स्थापयेत्। तथैव श्वेतवस्त्रधारिण्यौ सुवर्णमुख्यौ गव्यौ पात्रवस्त्रयुक्तौ दत्वा "भवानी प्रीयताम्" इति वदेत्। एवं यः रसकल्याणिनीव्रतं विधिवत् आचरति, स सर्वपापैः क्षिप्रं विमुक्तः भवति। स नवान्युतकोटिसंवत्सरपर्यन्तं दुःखं न अनुभवति; मासे मासे गौरीदत्ते सुवर्णपद्मे सहस्राग्निष्टोमफलम् आप्नोति। स्त्री वा कन्या वा विधवा वा एतत् आचरन्ती सा अपि तद्रूपफललाभिनी, सौभाग्ययुक्ता आरोग्यवती च गौर्याः लोके पूज्या भवति। यः एतत् पठति, शृणोति, श्रोतव्यं करोति वा, स कलिकलेन मुक्तः पार्वत्याः लोकं प्राप्नोति; यः च प्रेम्णा ददाति स स्वर्गयाननायकः अव्यभिचार्यः भवति। एवमेव अन्यत् तृतीयं पापनाशनं व्रतं लोके 'आर्द्रानन्दकरी' इति प्रसिद्धं प्रवक्ष्यामि। यदा शुक्लतृतीयायां आशाढनक्षत्रे वा ब्रह्म, मृग, हस्त, मूलनक्षत्रे वा, तदा कुशोदकस्नानं विधिवत् कुर्यात्। श्वेतमाल्यवस्त्रधारिणः श्वेतगन्धानुलेपितः भक्त्या महादेवेन सह महोपविष्टां भवानीं श्वेतगन्धपुष्पैः सम्पूजयेत्। तत्र "नमः वासुदेव्यै पादयोः, शङ्कराय ऊरुषु, दुःखनाशिन्यै जान्वोः, आनन्दाय नाथे" इति वदेत्। ऊरू रम्भायै, कटिं धनुर्धरायै शिवाय, श्रोणिं आदित्यायै, हस्तौ त्रिशूलधारिण्यै शिवाय पूजयेत्। नाभिं माधव्यै, स्तनौ भवायानन्ददायै, शङ्कराय चन्द्रधारिणे च। कण्ठं उत्कण्ठिन्यै, नीलकण्ठहराय; हस्तौ पद्मधारिण्यै, रुद्राय, लोकनाथाय; बाहू परिरम्भिण्यै, हराय त्रिशूलधारिणे। मुखं विलासिन्यै, वृषेशाय; स्मितं लास्यप्रियाय, विश्ववक्त्राय। नेत्रे मदनवासिन्यै, विश्वधाम्ने त्रिशूलधारिणे; भ्रू नृत्यप्रियाय, ताण्डवेशाय त्रिशूलधारिणे। ललाटं इन्द्राण्यै, हव्यवादाय; शिरः स्वाहायै, गङ्गाधराय। एवं शिवपार्वत्योरङ्गमुखपादहस्तेषु विश्वरूपयोः, प्रसन्नमुखयोः, नमस्करोति। ततो विधिवत् पूजायाम् कृत्वा, वर्णगोलकैः पद्मोत्पलान् निर्मायेत्। शङ्खचक्राङ्गदस्वस्तिकाङ्कुशचामरादीनि यानि यानि वर्णगोलकानि भूमौ पतन्ति, तावत्संख्यकसंवत्सराणि शिवलोके पूज्यते। चतुर्वारं घृतपात्राणि सुवर्णेन सहितानि शक्त्यनुसारं ब्राह्मणाय दद्यात्, चमसैः क्षीरोदकेन च युतानि, पक्षे पक्षे चतुर्मासपर्यन्तम्। ततः चतुर्मासान्यपि पूर्ववत्, चमसस्थं चतुर्वारं पिष्टपात्रं, तिलपात्रं च दद्यात्। चन्दनजलं, पुष्पजलं, चन्दनपिष्टं, कुङ्कुमोदकं, अमथितदधि, क्षीरं, गोश्रृङ्गोदकं च दद्यात्। पिष्टोदकं, कु्ष्ठपिष्टोदकं, उशीरोदकं, यवपिष्टोदकं च समर्पयेत्। तैलोदकं स्वादयेत्, मार्गशीर्षादारभ्य मासे मासे उपवासं कुर्यात्; पक्षे पक्षे स्वादनं नियतम्। सर्वत्र पूजायां श्वेतपुष्पाणि प्रशंसनीयानि। दाने सदा एष मन्त्रः पठनीयः— "सदा मयि प्रीयतां गौरी, पापनाशिनी शुभा, ललिता भवानी सौभाग्यं सर्वसिद्धिं च ददातु।" संवत्सरान्ते लवणं गुडघटं सर्जिकां चन्दनं नेत्रवस्त्रं सुवर्णपद्मं च दद्यात्। शर्कराफलैः भूषितां उमामहेश्वरस्य सुवर्णमयीं मूर्तिं, शय्यां कर्पासोपधानयुक्तां, ब्राह्मणपत्नीसमेताय ब्राह्मणाय दत्त्वा, "प्रीयतां मयि गौरी" इति वदेत्। एषा तृतीया नित्यव्रतानां आर्द्रानन्दकरीति ख्याता; एतत् आचरन् पुरुषः शम्भोः परमं पदं प्राप्नोति। अस्मिंल्लोके चिरायुः आरोग्यवान् नित्यसुखसम्पन्नः भवति, दुःखं न अनुभवति। स्त्री वा कन्या वा विधवा वा एतत् आचरन्ती सा अपि तद्रूपफललाभिनी, देवीकृपया प्रियतमा भवति। पक्षे पक्षे मन्त्रपूजनविधिं ज्ञात्वा यः आचरति, स रुद्राण्याः लोकं प्राप्नोति, यत्र पुनर्जन्म दुर्लभम्। यः प्रतिदिनं शृणोति वा श्रोतव्यं करोति, स इन्द्रलोकस्य गन्धर्वैः त्रिकालं पूज्यते। स्त्री वा सौभाग्यवती वा विधवा वा, या एतत् तृतीयं व्रतं सुखदं दुःखनाशनं आचरति, सा स्वगृहे शतगुणसुखानि अनुभवति, ततः गौर्याः सायुज्यं प्राप्नोति। अधुना अन्यं तृतीयं व्रतं सर्वकामफलदं वदामि; यत् यत् तत्र दत्तं, हुतं, जपितं च, तदक्षयं भवति। ये वैशाखशुक्लतृतीयायां व्रतं कुर्वन्ति, ते सर्वपुण्यकर्मणां अक्षयफललाभिनः भवन्ति। एवं परमपावनानि व्रतानि, विधिपूर्वकं पूजादानजपादिभिः सम्पाद्यानि, सर्वपापविनाशनानि, सौभाग्यसम्पदायिनि च, धर्मनिष्ठैः श्रद्धया आचरितव्यानि।