सुरतवासिन्यै कटिं, चम्पकप्रियायै ऊरू, गौर्यै जानुर्वंशन्यौ, गायत्र्यै गुल्फौ समर्प्यन्ते। धराधरायै पादौ, विश्वकायै शिरः, तथा भवानी, कामिनी, कामदेवी—जगत्प्रियायै नमः क्रियते। आनन्दा, सुनन्दा, शुभद्रा—एतेभ्यः पुनः पुनः नमस्कारः। एवं सम्यक् पूज्य ब्राह्मणदम्पत्योः सत्कारः कार्यः, तौ च मधुरं भोजनं पेयं च निर्वैरभावेन भोजयेत्। ततश्च जलेन पूर्णं घटं, शुभ्रवस्त्रद्वयं, सुवर्णकमलं च समर्प्य, गन्धमाल्यैः पूजनं विधेयम्। कुमुदा अत्र तुष्यतु—इत्यभिप्रायः, लवणव्रतम् आरभेत। एवं विधिना देवी मासे मासे पूज्या। माघे लवणं वर्जयेत्, फाल्गुने गुडं, चैत्रे तैलतिलौ, माधवे मधु त्यजेत्। ज्यैष्ठे मधुरपानं, आषाढे जीरकं, श्रावणे क्षीरं, भाद्रपदे दधि वर्जनीयम्। आश्विने घृतं, कार्तिके मधु, मार्गशीर्षे धन्यकं, पौषे शर्करा वर्ज्या। व्रतावसाने मासे मासे पूर्णं घटं, द्विजपात्रे अर्पयेत्। शुभ्रवर्णलड्डूकानि, संयावं, पूरिकाः, घरीकाः, अपूपाः, पिष्टकाः, मण्डकाः च दातव्याः। क्षीरं, शाकं, दध्यान्नं, तलेपूपाः, अशोकदण्डाः, इन्द्रकाः च माघादिमासे मासे घटे स्थापनीयाः। कुमुदा, माधवी, गौरी, रम्भा, भद्रा, जया, शिवा, उमा, रति, सती, मंगल, रतिलालसा—एतानि नामानि मासे मासे जपेत्—"सर्वाः प्रीयन्ताम्" इति। सर्वत्र पञ्चगव्यग्रहणं विहितम्। सदा उपवासः कार्यः, अशक्तेः सन्निशि भोजनम् अनुमन्यते। पुनः माघे आगते शर्करां घटे स्थापयेत्, पञ्चरत्नैः भूषितां गौरीं सुवर्णमयीं प्रतिमां स्थापयेत्। अङ्गुष्ठमात्रां सुवर्णमयीं, जपमालां कुम्भं च धारयन्तीं, चतुर्भुजां, शशिधारिणीं, श्वेताक्षिकवस्त्रसंवृतां च स्थापयेत्। तथैव श्वेतवर्णे द्वे गौः सुवर्णमुखे, शुभ्रवस्त्रसंवृते, पात्रवस्त्रादिसहिते दद्यात्—"भवानी तुष्यतु" इति उक्त्वा। एवं यः कश्चित् रासकल्याणिनीव्रतम् एतेन विधिना आचरति, स सर्वपापैः क्षिप्रं विमुच्यते। स नवं कोटिसंख्यायाः वर्षाणां दुःखं न प्राप्नोति; मासे मासे गौरीं सुवर्णकमलं दत्वा सहस्राग्निष्टोमफलमवाप्नोति। स्त्री, कुमारी, विधवा वा यः कुर्यात्, सापि तद् एव फलम् आप्नोति, सौभाग्ययुक्ता, आरोग्यसम्पन्ना, गौर्याः लोके पूज्यते। यः पाठयति, शृणोति, श्रोतुं प्रयच्छति, स कलिकलेन मुक्तः पार्वत्याः लोकम् आप्नोति; यश्च प्रेम्णा ददाति, स देवयानानां नायकः भवति। ततः पुनः अपरं तृतीयं पापनाशनं व्रतं लोके 'आर्द्रानन्दकरी' इति प्रसिद्धं प्रवक्ष्यामि। यदा शुक्लतृतीयायां आषाढनक्षत्रे, वा ब्रह्म, मृग, हस्त, मूलनक्षत्रे सम्प्राप्ते, कुशगन्धोदकेन सम्यक् स्नात्वा, शुभ्रमाल्यवस्त्रधारी, शुभ्रगन्धानुलेपितः, भक्त्या महादेवेन सह महोपविष्टां भवानीं गन्धपुष्पैः पूजयेत्। तत्र वदेत्—"वसुदेव्यै पादयोः नमः, शंकराय ऊरुषु, दुःखनाशिन्यै जंघायाम्, आनन्दाय ईशाय च नमः।" रम्भायै ऊरुषु, धनुष्पाणये शिवाय कटौ, आदित्यायै श्रोणिषु, त्रिशूलधरे शिवाय हस्तयोः पूजनं कुर्यात्। नाभौ माधव्यै, स्तनयोः भावाय, हर्षदाय, शंकराय शशिधराय च पूजां विधायेत्। कण्ठे उत्कण्ठिन्यै, नीलकण्ठहराय नमः; पद्मधारिण्यै हस्तयोः, रुद्राय लोकनाथाय; भुजयोः परिरम्भिण्यै, हरये त्रिशूलिने च नमः। मुखे विलासिन्यै, वृषेशाय पुनः; स्मिते ललितस्मिताय, विश्ववक्त्रे प्रभवे च नमः। नेत्रयोः मदनवासिन्यै, विश्वधाम्ने त्रिशूलिने; भ्रुवोः नृत्यप्रियाय, ताण्डवेशाय त्रिशूलिने च पूजनम्। ललाटे इन्द्राण्यै, हव्यमुखाय प्रभवे नमः; शिरसि स्वाहायै, गङ्गाधराय प्रभवे च नमः। एवं शिवपार्वत्योर् विश्वरूपिणोः, विश्वमुखयोः, विश्वपादहस्तयोः, अनुग्रहमुखयोः, अहं सदा नमामि। एवं सम्यक् पूज्य, शिवपार्वत्योः पुरतः, वर्णपुष्पैः पद्मोत्पलानि निर्मायेत्। शङ्खचक्राङ्गदस्वस्तिकान्, अंकुशचामरादीनि, यावत् वर्णरजो भूमौ पतति, तावत्संख्यकवर्षसहस्राणि शिवलोके पूज्यते। चतुर्भिः सुवर्णयुक्तैर्घृतपात्रैः शक्त्यनुसारं ब्राह्मणाय दद्यात्, चमसैः, क्षीरान्नमिश्रिततोयैः, पक्षद्वये चतुर्मासान्तं दद्यात्। ततः चतुर्मासान्तरे अपि पूर्ववत्, चमसोपरे चतुर्सितोपात्राणि, तिलपात्राणि च दद्यात्। चन्दनतोयं, पुष्पतोयं, चन्दनलेपं, कुङ्कुमतोयं, दध्यम्, क्षीरं, गोशृङ्गतोयं च दद्यात्। सितोपलतोयं, कु्ष्ठचूर्णतोयं, उशीरोदकं, यवचूर्णतोयं च समर्पयेत्। तिलतोयं चास्वादयेत्, मार्गशीर्षादिषु मासेषु उपवासः कार्यः; पक्षे पक्षे अस्वादनं विहितम्। सर्वत्र श्वेतपुष्पाणि पूजायाम् उत्तमानि; दानकाले सदा एष मन्त्रः पठनीयः—"सदा मया प्रीयतां गौरी, पापनाशिनी, शुभा, ललिता भवानी, सौभाग्यसिद्धिदायिनी।