एवं पर्वततनयाव्रतस्य यः श्रद्धया पाठं करोति शृणोति वा, इन्द्रवस्त्रधारणेन मनसा समर्पितेन, स देवैः सुराङ्गनाभिः किंनरैः च पूज्यते। अथान्यं तृतीयं पापनाशनं पुण्यदं व्रतमहं वक्ष्यामि, यथावत् प्राचीनसंस्कारज्ञैः प्रतिपादितम्। यदा माघमास आगच्छति, शुक्लपक्षस्य तृतीयायां प्राते दुग्धतिलाभ्यां स्नानं विधेयम्। ततः देव्या मधुना स्नानं कार्यं, इक्षुरसेन च, पुनः सुगन्धितजलैः, केशरद्रव्येण च अभिषेकः कर्तव्यः। ततो दक्षिणाङ्गपूजनं, पश्चात् वामाङ्गपूजनं विधेयम्। ललितायै नमस्कृत्य, पादाङ्गुलिपूजनं, जानुजङ्घयोः शान्त्यर्थं, ऊरूणां पूजनं श्रीसम्पदर्थं च कार्यम्। मदालसायै कट्यै, अमलायै उदराय, मदनवासिन्यै स्तनयोः, कुमुदायै कूर्चयोः पूजनं विधेयम्। माधव्यै बाहुपाण्योः, कमलायै प्रसन्नमुखे, रुद्राण्यै ललाटे, शंकराय केशेषु पूजनं कर्तव्यम्। विश्ववासिन्यै शिरसि, कान्त्यै मूर्ध्नि, मदनाय ललाटे, मोहनाय भ्रुवोः पूजनं कार्यम्। चन्द्रार्धधारिण्यै नेत्रयोः, तुष्ट्यै मुखे, उत्कण्ठिन्यै कण्ठे, अमृताय स्तनयोः पूजनं विधेयम्। रम्भाय वामपार्श्वे, विश्वोकाय कट्यां, मन्मथाधिष्ठाय हृदि, पाटलाय उदरे पूजनं कर्तव्यम्। सुरतवासिन्यै कट्यां, चम्पकप्रियाय ऊरुषु, गौर्यै जानुजङ्घयोः, गायत्र्यै गुल्फयोः पूजनं कार्यम्। धराधराय पादयोः, विश्वकाय शिरसि, भवान्यै, कामिन्यै, कामदेव्यै, लोकप्रिये च नमः कर्तव्यम्। आनन्दाय, सुनन्दाय, सुभद्राय च पुनः पुनः नमस्कृत्य, यथाविधि पूजायां समाप्तायां, ब्राह्मणदम्पत्योः सत्कारः, मधुरान्नपानेन तृप्तिः च, असूयारहितया कर्तव्या। ततो जलपूर्णं घटं, शुभ्रवस्त्रयुग्मं, सुवर्णपद्मं च, गन्धमाल्यैः पूज्य दातव्यम्। कुमुदा अत्र तुष्ट्यर्थं, लवणव्रतं च आचरितव्यम्। एवं मासमासे देवी पूजनीया। माघे लवणत्यागः, फाल्गुने गुडस्य, चैत्रे तैलतिलयोः, माधवे मधुनः त्यागः कर्तव्यः। ज्येष्ठे मधुपानस्य, आषाढे जीरकस्य, श्रावणे दुग्धस्य, भाद्रपदे दध्नः परिहारः। अश्विने घृतस्य, कार्तिके मधुनः, मार्गशीर्षे धन्यायाः, पौषे च शर्करायाः त्यागः विधेयः। व्रतसमाप्तौ प्रतिमासं, उभयकाले पूर्णघटदानं कर्तव्यम्। श्वेतलड्डूकानि, सम्यावं, पूरिकाः, घरीकाः, अपूपाः, पिष्टकाः, मण्डकाः च दातव्याः। दुग्धं, शाकं, दध्योदनं, तण्डुलपूपं, अशोकदण्डकं, इन्द्रकं च, माघादिमासे मासे घटे स्थाप्य दातव्यं। कुमुदा, माधवी, गौरी, रम्भा, भद्रा, जया, शिवा, उमा, रति, सती, मंगल, रतिलालसा—एतासां नामानि मासमासं माघादारभ्य पठनीयानि; सर्वत्र पञ्चगव्यसेवनं विहितम्। सदा उपवासः कर्तव्यः, अशक्तेः रात्रौ भोजनं अनुमतम्। पुनः माघे आगते, घटे शर्करां स्थाप्य, पञ्चरत्नभूषितां गौरीं सुवर्णमयीं मूर्तिं स्थापयेत्। अङ्गुष्ठमात्रां सुवर्णमयीं, अक्षमालां कमण्डलुं च धारयन्तीं, चतुर्भुजां, चन्द्रमण्डलभूषितां, श्वेतनेत्रवस्त्रसंवृतां स्थापयेत्। तथा श्वेतवर्णे द्वे गव्यौ, सुवर्णमुख्यौ, श्वेतवस्त्रयुतौ, पात्रवस्त्रैः सहितौ, "भवानी तुष्टा भवतु" इति दत्वा पूजयेन्। यः एषं रासकल्याणिनीव्रतं विधानपूर्वकं आचरति, स सर्वपापैः क्षिप्रं विमुक्तः भवति। मासमासे गौरीं सुवर्णपद्मदानेन सहस्त्राग्निष्टोमफलमवाप्नोति, नवसहस्रकोटिवर्षाणि दुःखं न प्राप्नोति। स्त्री, कन्या, विधवा वा एतदाचरन्ती, सापि तद्देवफलसम्पन्ना, सौभाग्यसम्पन्ना, आरोग्ययुक्ता, गौरीलोके पूज्यते। यः एतद्व्रतं पठति, शृणोति, श्रोतुं प्रयच्छति वा, स कलिकलेर्मलात् विमुक्तः पार्वत्याः लोकं गच्छति; यश्च प्रेम्णा ददाति, स दिव्यरथाध्यक्षो भवति, न कदापि पतति। एवं पुनः अन्यं तृतीयं पापनाशनं व्रतं वक्ष्यामि, यदर्द्रानन्दकारीति लोके प्रसिद्धम्। यदा शुक्लतृतीयायां आषाढनक्षत्रे, ब्रह्म, मृग, हस्त, मूलनक्षत्रे वा, कुशोदकेन स्नानं कर्तव्यम्। श्वेतमाल्यवस्त्रधारणेन, श्वेतगन्धलेपनपूर्वकं, महादेवेन सह महापीठे संस्थितां भवानीं भक्त्या श्वेतगन्धपुष्पैः पूजयेत्। तत्र पादयोः वासुदेव्या नमः, ऊरुषु शंकराय, जङ्घायां दुःखनाशिन्यै, प्रभौ आनन्दाय च नमस्कृत्य पूजनं कर्तव्यम्। ऊरू रम्भाय, कटिः धनुष्पाणये शिवाय, श्रोणिः आदित्यायै, हस्तौ त्रिशूलधारिणे शिवाय पूजयेत्। नाभिं माधव्यै, स्तनयोः हर्षदायिनीं भवाय, चन्द्रमौलये शंकराय च पूजयेत्। कण्ठे उत्कण्ठिन्यै, नीलकण्ठहराय नमः; हस्तयोः पद्मधारिण्यै, रुद्राय विश्वनाथाय; बाह्वोः परिरम्भिण्यै, त्रिशूलधारिणे हराय पूजनं कर्तव्यम्। मुखं विलासिन्यै, वृषेशाय पुनः; स्मितं ललिताय, विश्ववक्त्रे च पूजयेत्। नेत्रे मदनवासिन्यै, विश्वधाम्ने त्रिशूलिने; भ्रुवोः नृत्यप्रियाय, ताण्डवेशाय त्रिशूलधारिणे च पूजनं विधेयम्। ललाटं इन्द्राण्यै, हव्यवादाय प्रभवे; शिरोमणिं स्वाहायै, गङ्गाधराय प्रभवे नमस्कृत्य पूजनं कर्तव्यम्। एवं विधिना श्रद्धया यः एतद्व्रतं आचरति, स पुण्यश्लोकः, सर्वपापविनिर्मुक्तः, महादेवीमहेश्वरयोः सायुज्यमवाप्नोति।