मध्यमे शुभलक्षणां पुण्यशीलां कुमुदां रुद्रसहितां ललितां च पद्ममध्ये सम्यक् स्थापयेत्। ताः पुष्पैः, अक्षतैः, तोयेन वा, ससन्मानं विधाय, समर्पयेत्। ततः गीतनादैः शुभैः चकार्यं, पुण्यशीलाः स्त्रियः सम्यक् पूजयेत्, रक्ताम्बरैः, रक्तमाल्यैः, सुगन्धितैश्च लेपनैः अलंकुर्वन्त्यः, तासां शिरसि सिन्दूरं स्नानचूर्णं च क्षिपेत्। सिन्दूरकुङ्कुमाभ्यां स्नानं श्रेष्ठतमं स्मृतम्; तथैव गुरोः पूजनं यत्नेन कार्यम्। यत्र गुरुः न पूज्यते, तत्र सर्वाः क्रियाः निष्फलाः स्युः। नभस्ये मासे गौर्याः नित्यं नीलोत्पलैः पूजनं विधेयम्; आश्वयुजे कार्तिके च बन्धुजीवपुष्पैः, शतपत्रके पद्मैः पूज्यते। मार्गशीर्षे मल्लिकापुष्पैः, पौषे पीतेन कुरण्टकेन, माघे कुन्दकुङ्कुमपुष्पैः, माघमासे सिन्दुवारमल्लिकाभ्यां, फाल्गुने उमा पूजनीया। चैत्रे मल्लिकाशोकपुष्पैः, वैशाखे सुगन्धिपाटलैः, ज्येष्ठे पद्ममन्दाराभ्यां, आषाढे नवपद्मैः, श्रावणे कदम्बमालतीपुष्पैः नित्यं पूजनं विधेयम्। गव्यं मूत्रं, गोमयम्, क्षीरं, दधि, घृतं, कुशतोयं, बिल्वपत्रम्, अर्कपुष्पाणि, यवाः, गोशृङ्गतोयं च—एतानि सम्यक् यथाक्रमं पञ्चगव्यं बिल्वं च सेवेत। एष विधिः भाद्रपदादारभ्य निर्दिष्टः। शुक्लपक्षस्य तृतीये दिने, वस्त्रैः, माल्यैः, लेपैः भक्त्या पूजनं समाचरेत्। पुमांसं पीताम्बरं दद्यात्, स्त्रियैः कौसुम्भवस्त्रं, निष्पावम्, अजाजीं, लवणं, इक्षुं, गुडं च समर्पयेत्। फलं, पुष्पं, सुवर्णपद्मानि च तस्यै दद्यात्। यथा देवेश्वरः त्वां कदापि न त्यजति, तथा मां अपारदुःखसंसारसागरत् उद्धर। कुमुदा, विमला, अनन्ता, भवानी, सुधा, शिवा, ललिता, कमला, गौरी, सती, रम्भा, पार्वती—एता नामानि पूजनीयानि। नभस्यादिमासेषु तस्याः प्रीत्यर्थं प्रार्थना कार्याः; व्रतसमाप्तौ सुवर्णपद्मशोभितं शय्यां दद्यात्। चतुर्विंशतिप्रथमानि युग्मानि, दशयुग्मानि, द्वियुग्मानि, अष्टषट्युग्मानि च मासे मासे पूजनीयानि। प्रथमतः गुरवे समर्पयेत्, ततः शेषाणां पूजनं कुर्वीत। एषा तृतीया विधिः अनन्तफलप्रदा इति कथ्यते। हे देवी, सर्वपापहरिणि, सौभाग्यस्वास्थ्यवर्धिनि, लोभेन कदापि न लङ्घनीया; स्त्री वा पुरुषः, धनलोभात् पतति। यदि स्त्री गर्भिणी, प्रसूता, रात्रौ उपोषिता, कुमारी, रोगिणी वा अशुचिः, तर्हि अन्यया यत्नेन कर्तव्यम्। यः कश्चन एतां तृतीयां विधिं अनन्तफलदां आचरति, स शिवार्क्षे कोटिकल्पं पूज्यते। धनहीनोऽपि यदि त्रिवर्षं पुष्पमन्त्रविधिना व्रतं कुर्यात्, सः तमेव फलम् आप्नोति। स्त्री वा कुमारी वा विधवा, या कुर्यात्, सा गौर्याः प्रसादेन तद् फलम् लभते। यः पर्वतीव्रतं पठति वा शृणोति, इन्द्रवस्त्रधरः मनसा समर्पयन्, स देवैः, अप्सराभिः, किन्नरैः च पूज्यते। अथ वक्ष्यामि अन्यां तृतीयां, या पापविनाशिनी, सौभाग्यदायिनी, यथा प्राचीनकर्मविदः जानन्ति। माघमासे शुक्लपक्षस्य तृतीये दिने, प्रातः कालं गोक्षीरतिलैः स्नानं कुर्यात्। देवीमपि मधुना स्नापयेत्, इक्षुरसेन च, ततः सुगन्धिततोयेन, कुंकुमेन च अभिषिञ्च्य, दक्षिणाङ्गं पूजयित्वा, पुनः वामाङ्गं पूजयेत्। ललितायै नमः; पादाङ्गुलिपूजनात् आरभ्य, गुल्फं जानुनी च शान्त्यर्थं पूजयेत्, जङ्घे श्रीसंपदर्थं। मदालसायै कटिं, अमलायै उदरं, मदनवासिन्यै स्तनौ, कुमुदायै कुक्षिं समर्पयेत्। माधव्यै भुजकरौ, कमलायै स्मिताननं, रुद्राण्यै ललाटं, शंकरायै केशं। विश्ववासिन्यै शिरः, कान्त्यै शिरस्त्राणं, मदनायै ललाटं, मोहनायै भ्रूवौ। चन्द्रार्धधारिण्यै नेत्रे, तुष्ट्यै मुखं, उत्कण्ठिन्यै कण्ठं, अमृतायै स्तनौ। रम्भायै वामपार्श्वं, विशोकायै कटिं, मन्मथाधिष्ठायै हृदयं, पाटलायै उदरं। सुरतवासिन्यै कटिं, चम्पकप्रियायै जङ्घे, गौर्यै जानुजङ्घे, गायत्र्यै गुल्फं। धराधरायै पादौ, विश्वकायै शिरः, भवान्यै, कामिन्यै, कामदेव्यै लोकप्रिये नमः। आनन्दायै, सुनन्दायै, सुभद्रायै पुनः पुनः नमः। एवं सम्यक् पूज्य, ब्राह्मणदम्पत्यौ सत्कृत्य, मधुराहारपानैः तृप्तिं कुर्यात्, निर्द्वेषः सन्। जलपूर्णं घटं, शुभ्रवस्त्रयुग्मं, सुवर्णपद्मं च, गन्धमाल्यैः पूजयेत्। कुमुदा अत्र तुष्टाः स्यात्; तत्र लवणव्रतं आरभेत। एवं मासे मासे देवी पूजनीया। माघे लवणं त्याज्यं; फाल्गुने गुडः; पुनः चैत्रे तैलतिलौ; माधवे मधु। ज्येष्ठे मधुपानं वर्ज्यम्; आषाढे जीरकं; श्रावणे क्षीरं; भाद्रपदे दधि। आश्विने घृतं, कार्तिके मधु, मार्गशीर्षे धन्यकं, पौषे शर्करा त्याज्या। व्रतान्ते मासे मासे परिपूर्णघटौ द्वौ भोजनकाले समर्पयेत्। श्वेतलड्डूकानि, संयावं, पूरिका, घरीकाः, अपूपाः, पिष्टकाः, मण्डकाः च सम्यक् दद्यात्। एवं विधिना देवीपूजनं कर्तव्यं, यः कुर्यात् सः अनन्तं पुण्यं लभते; गौर्याः प्रसादेन दुःखसागरात् उद्धृतः, शिवलोकं प्राप्नोति, सर्वैः पूज्यते च।