शुक्लपुष्पैः फलविविधैः, धान्यैः, जीरकेन, तिलैः, लवणेन, गुडेन, क्षीरेण, घृतेन च या देवी पूजनीया, सा पुनः शुक्लशालितिलैः सदा पूज्या, पादादारभ्योपचारेण पक्षयोः प्रतिपक्षे सदा मान्या, सुन्दरमुखि। तस्याः पादयोः वरप्रदायै नमः, गुल्फयोः श्रीमत्यै, जङ्घयोः अशोकायै, जानुनोः पार्वत्यै च नमः। ऊरुषु मङ्गलकािरिण्यै, श्रोणिषु वामादेव्यै, उदरे पद्मोदरायै, उरस्यां कामश्रियै नमः। हस्तयोः सौभाग्यदायिन्यै, बाहुषु हरप्रिये सौन्दर्यायै, मुखे दर्पणवासिन्यै, स्मिते प्रेमदायिन्यै नमः। नासायां गौर्यै, नेत्रयोः उत्पलायै, ललाटे तुष्ट्यै, केशेषु कात्यायन्यै, शिरसि च तस्यै नमः। पुनः-पुनर्गौर्यै, धिष्ण्यायै, कान्त्यै, श्रीमत्यै, राम्भायै, ललितायै, वासुदेव्यै च नमः। एवं सम्यक् पूजयित्वा, तस्याः पुरतः द्वादशदलपद्मं केसररेणुना अंकुर्य, मध्ये बिन्दुं च कृत्वा, पूर्वदिग्भागे गौर्याः स्थापना, ततः अपर्याः, दक्षिणे भवान्याः, ततः रुद्राण्याः च। पश्चिमे सौम्यायाः, या मदनसदा सह वसति, वायव्यां पाटलायाः, तयोर्मध्ये उमायाः च। मध्ये शुभकुमार्या रुद्रसहितायाः, पद्ममध्ये ललितायाः, पुष्पैः, अक्षतैः, जलैः चोपचारेण, ससन्मानं कृत्वा स्थापयेत्। गीतिस्वरमङ्गलध्वनिभिः, सतीनां सत्कारं कुर्यात्, रक्ताम्बरमाल्यालङ्कारैः, सिन्दूरनिष्क्वणद्रव्यैः, शिरसि सम्यग् क्षिपेत्। सिन्दूरकेसरस्नानं श्रेष्ठं, तद्वत् गुरोः पूजनं यत्नेन कार्यम्; यत्र गुरुः न पूज्यते, तत्र सर्वं निष्फलं। नभस्ये नीलोत्पलैः गौर्याः पूजनं, आश्वयुजे कार्तिके च बन्धुजीवपुष्पैः, शतपत्रके उत्पलैः। मार्गशीर्षे मल्लिकया, पौषे पीतेन कुरण्टकेन, माघे कुन्दकेसरपुष्पैः, फाल्गुने उमायै पूजनं। चैत्रे मल्लिकाशोकाभ्यां, वैशाखे गन्धपाटलया, ज्येष्ठे पद्ममन्दाराभ्यां, आषाढे नवपद्मैः, श्रावणे कदम्बमालतीभ्यां सदा पूजनीयम्। गोमूत्रचर्मक्षीरदधिघृतकुशोदकबिल्वार्कयवगोशृङ्गोदकैः पञ्चगव्यादिभिः क्रमशः आचमनं कार्यम्, भाद्रपदादारभ्य विधिः। शुक्लपक्षस्य तृतीयायां, वस्त्रमाल्यालङ्कारैः भक्त्या पूजनीयम्। पीतवस्त्रं नराय दद्याद्, कौसुम्भवस्त्रं स्त्रियै, निष्पावाजाजीसालगुडैः सह फलं पुष्पं सुवर्णपद्मं च दद्यात्। यथा देवेशः त्वां न कदापि त्यजति, तथा मां दुःखसंसारसागरात् उद्धर। कुमुदा विमला अनन्ता भवानी सुधा शिवा ललिता कमला गौरी सती राम्भा पार्वती इत्येवं नामानि। नभस्यादिमासेषु तस्याः तुष्ट्यै प्रार्थना, व्रतस्यान्ते सुवर्णपद्मशय्यां दद्यात्। चतुर्विंशतिप्रभृतयोः, दशयोः, द्वयोः, अष्टषट्कयोः, मासे मासे पूजनं विधानम्। प्रथमं गुरवे दद्यात्, ततोऽन्येषां पूजनं कुर्वीत; अयं तृतीयविधिः अनन्तफलदः। हे देवी, सर्वपापहरिणि, सौभाग्यस्वास्थ्यवर्धिनि, लोभात् तस्याः उल्लङ्घनं न कर्तव्यं; स्त्री वा पुरुषो वा, धनलोभात् पतनं। यदि स्त्री गर्भिणी, प्रसूता, रात्रौ उपोषिता, कुमारी, वा रोगिणी, तदा अन्यया प्रयत्नतः कर्म कार्यम्। यः कश्चित् एतत् तृतीयव्रतं कुर्वन्, अनन्तफलप्रदं, स शिवार्चितो विश्वे शतकोटिकल्पपर्यन्तं पूज्यते। निर्धनः अपि यः त्रीणि वर्षाणि पुष्पमन्त्रविधिना उपोषणं करोति, स तदेव फलं प्राप्नोति। स्त्री, कुमारी वा विधवा, यः कुर्यात्, सा अपि गौर्याः प्रसादेन तत्तद् फलं लभते। यः पर्वतानन्दिनीव्रतं पठति वा शृणोति, इन्द्रवस्त्रधारी सन्, मनसा समर्पयन्, स देवैः, अप्सराभिः, किन्नरैः च पूज्यते। अथान्यं तृतीयव्रतं वक्ष्यामि, यत् पापनाशनं, भग्यदं, प्राचीनविधिपारगैः एवमुक्तम्। माघमासे शुक्लपक्षस्य तृतीयायां, प्रातः काले गोक्षीरतिलैः स्नानं कुर्यात्। देवीं मधुना, इक्षुरसेन च स्नापयेत्, गन्धोदकेन, केसरद्रव्येण च अभिषिञ्च्य, दक्षिणाङ्गानि पूज्य, ततः वामाङ्गानि पूजयेत्। ललितायै नमः; पादयोः, गुल्फयोः पूजयित्वा, शान्त्यै जङ्घाजानुनि, समृद्धये ऊरुषु पूजनम्। मदालसायै कट्यै, अमलायै उदरे, मदनवासिन्यै स्तनयोः, कुमुदायै गभीरदेशे। माधव्यै बाहुहस्तयोः, कमलायै स्मितमुखे, रुद्राण्यै ललाटे, शंकरायै केशेषु। विश्ववासिन्यै शिरसि, कान्त्यै मस्तके, मदनायै ललाटे, मोह्नायै भ्रुवोः। चन्द्रार्धधारिण्यै नेत्रयोः, तुष्ट्यै मुखे, उत्कण्ठिन्यै कण्ठे, अमृतायै स्तनयोः। राम्भायै वामभागे, विशोकायै कट्यां, मन्मथाधिष्ठायै हृदि, पाटलायै उदरे पूजनम्। एवं विधिना या देवी पूजिता, सा सर्वाभीष्टफलप्रदा भवति।