तस्मिन् दिवसे, या देवी सती शुभवर्णा सा जगत्स्वरूपेण, विवाहमन्त्रैः सह विश्वात्मना परिणीता। तृतीयदिने तु, विविधैः फलैः, धूपैः, दीपैः, नैवेद्यैः च, सुरेश्वरं सह तया सम्यक् पूजयेत्। पश्चात्, पञ्चगव्येन सुगन्धोदकेन च प्रतिमां स्नाप्य, चन्द्रशेखरेण संयुक्तां गौरीं सम्पूजयेत्। देव्याः पादयोः पातालाय नमः, शिवस्य पादयोः शिवाय नमः इति उच्चार्य, "शिवा", "जय" इति शब्दाभ्यां उभे गुल्फे सम्पूजयेत्। त्रिगुण इति रुद्राय, भवानी इति जङ्घयोः, शिवा इति रुद्रेश्वर्यै, विजयाय इति जानुनी, ततः हरिकेशाय, तदा ऊरू "वरदाय नमः" इति सम्पूजयेत्। ईशाय देव्याः श्रोणिभ्यः, शंकराय कट्याः, कोटव्यै पार्श्वयोः, त्रिशूलधारिणे त्रिशूलाय च नमः। मङ्गलाय नमः, विशेषतः उदरं पूजयेत्; सर्वव्यापिने रुद्राय नमः, ईशान्यै उभे स्तने पूजयेत्। शिवाय वेदात्मने, रुद्राण्यै कण्ठे, त्रिपुरान्तकाय सर्वेशाय, अनन्ताय उभे हस्ते पूजयेत्। त्रिनेत्रहराय भुजयोः, कालाग्निप्रियाय भूषणानि सदा सौभाग्यनिवासरूपेण पूजयेत्; स्वाहा स्वधाय मुखे, ईश्वराय त्रिशूलिने। अशोकमधुवासिन्यै ओष्ठौ सौभाग्यप्रदौ पूजयेत्; स्थाणुहराय दन्ताः, चन्द्रमुखप्रियाय च। अर्धनारीश्वरहराय नमः, असिताङ्ग्यै नासिकाय, उग्राय लोकनाथाय, ललिताय पुनः भ्रुवोः पूजनम्। शर्वाय नगरान्तकाय, वासव्यै केशेषु, श्रीकण्ठनाथाय नमः, शिवस्य केशान् पूजयेत्; भीमोग्रसमरूपिण्यै शिरसि, सर्वव्यापिने नमः। एवं शिवं सम्यक् पूजयित्वा, सौभाग्याष्टकं—लाजाः, कुङ्कुमं, क्षीरं, जीरकं च—समक्षं स्थापयेत्। तथा, लवणं, सप्तधन्यानि, अष्टकोर्यः च दद्यात्; एतत् दत्तं सौभाग्यं इति कथ्यते, तेन सौभाग्याष्टकम् इति प्रसिद्धम्। एतानि सर्वाणि शिवस्य पुरतः निवेद्य, रात्रौ श्रृङ्गोदकं पिबेत्, भूमिपद्मं च। पुनः प्रभाते स्नात्वा मन्त्रजपं कृत्वा शुचिः, ब्राह्मणदम्पत्योः वस्त्र-माल्य-आभरणैः सह पूजनं कुर्यात्। सौभाग्याष्टकं सुवर्णपादुकां च ललितायै प्रीत्यर्थं ब्राह्मणाय समर्पयेत्। एवं संवत्सरमेकं, प्रतिमासं तृतीय्यां, सर्वसौभाग्यकाङ्क्षिभिः नित्यं यथाविधि भक्त्या च व्रतमाचरेत्। इदानीं, निवेदनकाले विशेषनियमं मन्त्रं च शृणु—चैत्रे श्रृङ्गोदकं, वैशाखे पुनः गोमयम्। ज्येष्ठे मन्दारपुष्पाणि, बिल्वपत्राणि शुद्धानि; श्रावणे दधि, भाद्रपदे कुशोदकं पातव्यम्। आश्वयुजे क्षीरं, कार्त्तिके दधिसर्पिषि, मार्गशीर्षे गोमूत्रम्, पौषे घृतं भक्षयेत्। माघे कृष्णतिलाः, पंचगव्यं च; फाल्गुने ललिता, विजय, भद्रा, भवानी, कुमुदा, शिवा इत्येतानि नामानि जपेत्। एवं वासुदेवी, गौरी, मङ्गला, कमला, सती, उमा—एषां तुष्ट्यर्थं निवेदयेत्। मल्लिका, अशोक, पद्म, कदम्ब, नीलोत्पल, मालती, कुब्जका, करवीर, बाण, नूतनं कुङ्कुमं—एतानि मासानुसारं स्मर्यन्ते; जपापुष्पं, कुसुम्भं, मालतीं, शतपत्रं च। यद् यद् उपलब्धं तद् प्रशस्तम्; करवीरः सर्वदा। एवं संवत्सरं यथानियमं व्रतमाचरेत्। स्त्री वा भक्त्या कन्या वा, शिवस्य पूजनं कृत्वा, व्रतान्ते सर्वोपस्करयुक्तं शयनं दद्यात्। तत्र सुवर्णमयं उमामहेश्वरप्रतिमां, वृषभं च गोसहितं शयने स्थाप्य, ब्राह्मणाय समर्पयेत्। अन्यद्वयं यथाशक्ति वस्त्रादिसहितं, धान्याभरणगोधनैः च दद्यात्; संचितधनैः सत्कारं कुर्यात्, न कदर्थनया न गर्वेण पूजां कुर्यात्। यः सम्यक् सौभाग्यशय्याव्रतमाचरति, स सर्वान् कामान् आप्नोति, परमां गतिं लभते; एकं फलं त्यक्त्वापि व्रतमाचरेत्। यः कीर्तिं इच्छति, स मासे मासे प्राप्नोति; सौभाग्यसम्पन्नः, आरोग्यवान्, सुन्दरः, दीर्घायुष्मान्, वस्त्राभरणालङ्कारयुक्तः, त्रीणि शतानि कोटिवर्षाणि तेन न व्यपगच्छन्ति। यः द्वादशवर्षाणि, सप्त वा अष्ट वा वर्षाणि सौभाग्यशय्याव्रतमाचरति, स श्रीकण्ठस्य गृहे देवैः पूजितः त्रिसहस्रयुगपर्यन्तं वसति। स्त्री वा कन्या वा एतदाचरन्ती, सा अपि तद् फलम् आप्नोति, देव्या अनुग्रहात् ललिता प्रियता लभते। यः शृणोति वा, दानसंकल्पं करोति, स विद्यासिद्धो दीर्घकालं दिव्यलोके वसति। एतत् पूर्वं मदनेन, शतधन्वना, कृतवीर्यपुत्रेण, वरुणेन, नन्दिना च अत्र कृतम्; किम् पुनः उत्तरकाले जातस्य फलम्? भूर्लोकः, भूवर्लोकः, स्वर्लोकः, महर्लोकः, जनलोकः, तपोलोकः, सत्यलोकश्च—एते सप्त देवलोकाः इति कथ्यन्ते। कथं तेषां सर्वेषां क्रमेण ऐश्वर्यं प्राप्यते? अस्मिन्लोके कथं शुभरूपं, दीर्घायुः, सौभाग्यं, विपुलं धनं च लभ्यते, नगरनाथ? पुरा, अग्निर्वायुसहितः पृथिव्याम्, इन्द्रस्य आज्ञया, देवद्विषः दग्धुम् उद्यतः। सहस्रशो असुरान् दग्ध्वा, तारकः, कमलाक्षः, कालदंष्ट्रः, परावसु, विरोचनः च, रणात् पलायिताः। ते समुद्रजलानि प्रविश्य, तत्र स्थितिं कृतवन्तः; किन्तु, अग्निवायुभ्यां त एव उपेक्षिताः, जयेतुम् अशक्यत्वात्।