देवापिः, शान्तनुः, वह्लिकश्च—एते तस्य त्रयः पुत्राः आसन्। वह्लिकस्य सप्त वह्लिकानां राजानः अपत्यानि अभवन्। किन्तु देवापिः जनैः परित्यक्तः सन्, तपस्वी अभवत्। किं कारणं तु, एषः नरपतिः जनैः परित्यक्तः? किमिदं दोषं राजपुत्रस्य जनाः उक्तवन्तः? सः राजपुत्रः कुष्ठरोगेण पीडितः आसीत्, तस्मात् तं न पूजयामासुः। हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, यदद्य क्षत्रियवंशस्य देवतानां च भविष्यति, तत् वक्ष्यामि। शान्तनुचरितं शृणु। शान्तनुः राजा अभवत्, सः विद्वान् च महौषधः आसीत्। तस्मिन्नेव महौषधे विषये इदं श्लोकं गीयते— यस्य हस्तस्पर्शेन वृद्धः रोगी वा युवा अभवत्, तस्मात् सः शान्तनुः इति प्रसिद्धः। एषा शान्तनुना गुणः लोकेषु प्रशस्यते। ततः शान्तनुः पत्नीं वाञ्छन् जाह्नवीं अवृणोत्। तया देवव्रतः नाम पुत्रः महात्मा जातः। कलीन्याः दशिन्यां च विचित्रवीर्यः पुत्रः जातः। शान्तनवे प्रियः पुत्रः, निर्मलचित्तः, निष्पापः कृष्णद्वैपायनः नाम, विचित्रवीर्ये क्षेत्रे जातः। सः धृतराष्ट्रं, पाण्डुं, विदुरं च उत्पादितवान्। धृतराष्ट्रः गान्धार्यां शतं पुत्रान् अजनयत्। तेषु दुर्योधनः प्रमुखः, सर्वक्षत्रियाधिपः अभवत्। माद्री कुंती च पाण्डोः पत्न्यौ। पाण्डवेभ्यः दिव्ययोगेन पञ्च पुत्राः अभवन्— धर्मात् युधिष्ठिरः, वायोः भीमसेनः, इन्द्रात् धनञ्जयः, वीर्ये इन्द्रतुल्यः; अश्विभ्यां माद्र्याः नकुलः सहदेवश्च जातौ। एतेभ्यः पञ्चभ्यः पाण्डवेभ्यः द्रौपद्यां पुत्राः अभवन्। द्रौपद्याः उत्तमः प्रतिविन्ध्यः युधिष्ठिरात् जातः। भीमसेनात् श्रुतसेनः, धनञ्जयात् श्रुतकीर्तिः, सहदेवात् चतुर्थः श्रुतकर्मा जातः। नकुलात् शतानीकः जातः। द्रौपद्याः पुत्राः अपि प्रसिद्धाः। तेषां विना, पाण्डवपुत्रेषु षट् अन्ये महारथाः अपि सन्ति। भीमसेनात् हिडिम्बायां घटोत्कचः जातः। भीमस्य काश्यां बलधरसुतायां सर्वगः नाम पुत्रः जातः। माद्र्याः सहदेवात् सुहोत्रः पुत्रः जातः। नकुलात् चेदिराजकन्यायां करेणुमत्यां निरमित्रः जातः। अर्जुनात् सुभद्रायां अभिमन्युः महायोधः जातः। देवक्यां युधिष्ठिरात् यौधेयः पुत्रः जातः। अभिमन्योः परीक्षित् नाम शत्रुनिग्रहकृत् पुत्रः जातः। परीक्षिता जनमेजयः धर्मात्मा जातः। सः वाजसनेयकं पुरोहितं स्थापयामास। तं वाजसनेयकं महर्षिः वैशम्पायनः शप्तवान्— "मूढ! तव वचनानि पृथिव्यां न स्थास्यन्ति; यावत् त्वं लोके स्थितः, तावत् तानि स्थास्यन्ति।" ततः प्रभृति क्षत्रियविजयं ज्ञात्वा सर्वे जनाः जनमेजयस्य समीपं गताः। तस्मात् शप्त्या क्षत्रिययाजकाः नष्टाः; ततः याजकाः यज्ञेषु सर्वथा विलुप्ताः। केचन क्षत्रिययाजकाः, तस्य महात्मनः शापात्, पौर्णमासीं प्रजापतये हविर्दत्वा, वैशम्पायनेन प्रवेशात् निरुद्धाः। परीक्षिता पुत्रः जनमेजयः पौर्ववंशजः अभवत्। तस्य कृते वाजसनेयकः द्वौ अश्वमेधौ अकरोत्। सर्वं कृत्वा, सः वाजसनेयकः, ब्राह्मणैः विवादे शप्तः, वनं गतः। जनमेजयात् शतानीकः महाबलः पुत्रः जातः। जनमेजयः पुत्रं शतानीकं राज्ये स्थापयामास। ततः अश्वमेधेन शतानीकस्य महात्मनः अधिसोमकृष्णः नाम पुत्रः जातः, यः इदानीं विश्रुतः। तस्य राज्ये त्वं अत्र पुष्करे त्रिवर्षं, कुरुक्षेत्रे द्विवर्षं, दृषद्वत्यां च दीर्घं कठिनं च यज्ञं अकरोषीः, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ। वयं श्रोतुमिच्छामः, हे लोमहर्षण, जनानां भविष्यं; यत् अतीतं त्वया उक्तं। केषु वंशेषु क्षत्रियाः स्थास्यन्ति, के च राजानः भविष्यन्ति? तेषां आयुः नामानि च वद, हे मुने। कृतयुगस्य प्रमाणं ब्रूहि, तथा त्रेताद्वापरयोः; कलियुगस्य च प्रमाणं, तस्य दोषान् च अन्तं च। भगवन्, यथासुखदुःखमितिं, जनदोषान्, युगस्वभावं च विचिन्त्य वद। यथा व्यासः अशान्तकर्मा पूर्वं मम आख्यातवान्, तथैव कलियुगः मन्वन्तराणि च भविष्यन्ति। यत् किञ्चिद् भविष्यति, तत् सर्वं शृणुत; अहं तेषां भविष्यतां राज्ञां नामानि वक्ष्यामि। ऐड, इक्ष्वाकु, पुरुवंशेषु, यत्र चैडैक्ष्वाकुवंशः प्रतिष्ठाप्यते, तत्र सर्वान् भविष्यतः राज्ञः वक्ष्यामि। तेभ्यः अन्ये राजानः अपि पुनः भविष्यन्ति—क्षत्रियाः, पारशवाः, शूद्राः, ये च बहिर्वर्तिनः। अन्धाः, शकाः, पुलिन्दाः, चूलिकाः, यवनाः, कैवर्ताः, आभीराः, शबराः, ये च म्लेच्छसमुत्पन्नाः—तान् अपि क्रमशः वक्ष्यामि, तेषां राज्ञः नामानि च। तेषु अधिसोमकृष्णः प्रथमः राजा भविष्यति; तस्य वंशजाः ये भविष्यन्ति, तेषां नामानि वक्ष्यामि। अधिसोमकृष्णस्य पुत्रः विवक्षुः राजा भविष्यति; यदा नागसाह्वयः नगरी गङ्गया गृहीता भविष्यति, तदा सः तत्र राज्यं करिष्यति।