कुशाग्रस्य आत्मजः वीर्यवान् वृषभः अभवत्। तस्मात् वृषभात् पुण्यवान् धर्मात्मा राजा अभवत्। पुण्यवानः पुत्रः पुण्यः, तस्यापि सत्यधृतिः नाम राजा अभवत्। सत्यधृतेः धनुः नाम पुत्रः, तस्मात् सर्वः अभवत्। सर्वस्य सम्भवः नाम पुत्रः, सम्भवात् बृहद्रथः राजा अभवत्। तस्य बृहद्रथस्य द्वे अंशे जातौ, तौ जरया संयोजितौ। तस्मात् सः जरया संयोजितः इति जरासंधः इति प्रसिद्धः अभवत्। सः जरासंधः महाबलः सर्वान् क्षत्रियान् विजित्य प्रतिष्ठितः। जरासंधस्य पुत्रः सहदेवः, वीर्यशाली प्रसिद्धः। सहदेवस्य पुत्रः सोमवित्, महान् तपस्वी। सोमवितः वंशे मागधाः कीर्त्यन्ते। तत्र जह्नोः सुतः सुरथः नाम भूमिपालः अभवत्। सुरथस्य वीर्यवान् पुत्रः विदुरथः, तस्मात् सर्वभौमः अभवत्। सर्वभौमात् जयत्सेनः, तस्मात् रुचिरः, रुचिरस्य भूमः, तस्मात् त्वरितायुः जातः। अयुषः पुत्रः अक्रोधनः, तस्मात् देवतिथिः अभवत्। देवतिथेः उत्तरः दक्षः, दक्षस्य भीमसेनः, तस्मात् दिलीपः। दिलीपस्य पुत्रः प्रतिपः, सः त्रयः पुत्रान् अलभत—देवापिः, शान्तनुः, वह्लिकः। वह्लिकस्य सप्त वह्लिराजानः अभवन्। देवापिः तु प्रजया परित्यक्तः सन्, तपस्वी अभवत्। किं कारणम् अस्य नरपतिः प्रजया परित्यक्तः? किम् दोषः तस्य राजपुत्रस्य प्रजया उक्तम्? सः राजपुत्रः कुष्ठरोगेण पीडितः, तस्मात् तं न पूजयामासुः। तदा अहं ते कथयिष्यामि क्षत्रियवंशस्य देवतानां च नियतिं। शृणु शान्तनोराख्यानम्। शान्तनुः राजा अभवत्, विद्वान् च महान् वैद्यः। तस्यैतत् गुणं लोके श्लोकेन कीर्त्यते—यः येन हस्तेन स्पृष्टः वृद्धः वा रोगी वा, सः तरुणः अभवत्। अतः सः शान्तनुः इति प्रसिद्धः। शान्तनोरयं गुणः लोके प्रशस्यते। ततः शान्तनुः पत्नीं वाञ्छन् जाह्नवीं अवृणोत्। तया देवव्रतः नाम तेजस्वी पुत्रः जातः। कालयाः दशिन्यां विचित्रवीर्यः पुत्रः अभवत्। शान्तनवे प्रियः शुद्धात्मा निष्पापः कृष्णद्वैपायनः अपि विचित्रवीर्ये क्षेत्रे जातः। सः धृतराष्ट्रं पाण्डुं विदुरं च उत्पादयामास। धृतराष्ट्रस्य गान्धार्यां शतं पुत्राः अभवन्। तेषु दुर्योधनः ज्येष्ठः सर्वक्षत्रियाधिपः। पाण्डोः पत्न्यौ मद्री कुंती च। पाण्डवेभ्यः दिव्येन उपायेन पञ्च पुत्राः जाताः—युधिष्ठिरः धर्मात्, भीमः वायोः, धनञ्जयः इन्द्रात्, मद्र्याः अश्विभ्यां नकुलः सहदेवश्च। एतेभ्यः पाण्डवेभ्यः द्रौपद्यां पुत्राः अभवन्। द्रौपद्या उत्तमः प्रतिविंध्यः युधिष्ठिरात् जातः। भीमसेनात् श्रुतसेनः, धनञ्जयात् श्रुतकीर्तिः, सहदेवात् चतुर्थः श्रुतकर्मा जातः। नकुलात् शतानीकः। द्रौपद्याः पुत्राः अपि प्रसिद्धाः। तेषां षट् अन्ये अपि महाबलिनः पाण्डुपुत्राणां पुत्राः सन्ति। भीमसेनस्य हिडिम्बायां घटोत्कचः पुत्रः जातः। भीमस्य काश्यां बालधारसुतायां सर्वगः पुत्रः अभवत्। मद्र्याः सहदेवात् सुहोत्रः, नकुलात् चेदिराजकन्यायां करिणुमत्यां निरमित्रः जातः। अर्जुनस्य सुभद्रायां अभिमन्युः वीर्यवान् पुत्रः अभवत्। युधिष्ठिरस्य देवक्यां यौधेयः पुत्रः अभवत्। अभिमन्योः परिक्षित् शत्रुनिग्रहः अभवत्। परिक्षितः पुत्रः जनमेजयः धर्मात्मा अभवत्। सः वाजसनेयकं पुरोहितं स्थापयामास। तं वाजसनेयकं वैशम्पायनः महर्षिः शप्तवान्—“मूढ, तव वचनं पृथिव्यां न स्थास्यति; यावत् त्वं लोके तिष्ठसि, तावत् तव वचनं स्थास्यति।” ततः प्रभृति क्षत्रियविजयं ज्ञात्वा सर्वे जनाः जनमेजयस्य समीपम् आगच्छन्। तदा तस्य शापात् क्षत्रिययजमानाः विनष्टाः; ततः प्रभृति यज्ञेषु यजमानाः नष्टाः। केचन क्षत्रिययजमानाः तस्य महात्मनः शापेन पौर्णमास्यां प्रजापतये हविरुत्सृज्य, वैशम्पायनः प्रतिषिद्धाः। परिक्षितः पुत्रः जनमेजयः पौरेवंशीयः अभवत्। तस्य वाजसनेयकः द्वौ अश्वमेधौ अकरोत्। ततः सर्वं कृत्वा, वाजसनेयकः विप्रैः विवादे शप्तः वनं गतः। जनमेजयस्य पुत्रः शतानीकः महाबलः अभवत्। जनमेजयः पुत्रं शतानीकं राज्ये स्थापयामास। तदा अश्वमेधेन शतानीकस्य महात्मनः अधिसोमकृष्णः पुत्रः अभवत्, यः इदानीं कीर्तिमान्। सः राज्यं पालयन्, भवन्तः अत्र पुष्करे त्रिवर्षीयं, कुरुक्षेत्रे द्विवर्षीयं, दृषद्वत्यां च दीर्घं कठिनं च यज्ञं अकार्षुः, हे विप्रश्रेष्ठ। वयं श्रोतुम् इच्छामः, हे लोमहर्षण, भविष्ये जनानां किम् भविष्यति इति; यत् पूर्वं जातम्, तत् त्वया कथितम्।