सत्यधृतिः नाम पुत्रः तस्य आसीत्, धनुर्वेदविद्। सत्यधृतितः शुक्रोऽजायत, यो नित्यं सत्यधर्मपरः। सत्यधृतिस्य वीर्यं जलमध्ये पतितं अप्सरसा दृष्टं, तत्र सरसि तयोः संयोगात् द्वयं समुत्पन्नम्। ततः तयोः सरसि विहरन्तयोः, राजा शान्तनुः, शिकारार्थं आगतः, तान् दम्पतीन् दयया सञ्चिन्त्य समादत्त। एते गौतमकुले विख्यातः शरद्वतः पुत्राः। अधुना दिवोदासस्य वंशस्य वर्णनं प्रवक्ष्यामि। दिवोदासस्य उत्तराधिकारी धर्मात्मा राजा मित्रायुस्तथा मैत्रायणानां श्रेष्ठः। तस्मात् मैत्र्योऽजायत, यथा स्मृतम्। ऋषेः एते वंशजाः तस्य कुलस्य, तथा भर्गवाः क्षत्रियधर्मं स्वीकृतवन्तः। मैत्र्यस्य पुत्रः कैद्यवरः राजा, स्मृतः। कैद्यवरात् विद्वान् पुत्रः सुदासः, तस्य पुत्रः अजयमीडः पुनः अजायत; वंशे क्षयमुपगते सोमकः अभवत्। सोमकस्य पुत्रः जन्तुः। जन्तुं हतवति, अजयमीडः सोमकस्य महात्मनः शतं पुत्राः अभवन्। अजयमीडस्य पत्नी धूमिनी, पुत्रकामना, शतवर्षं पुत्रार्थं तपः अवतस्थत्। सा विधिवत् अग्निहोत्रे हविः समर्प्य, शुद्धं अन्नं उपयुज्य, व्रते स्थिता, अग्निहोत्रविधिना शयने अवतिष्ठत्। धूमिनी, या धूमवर्णा आसीत्, तस्यां अजयमीडः प्रविष्टः; सा ऋक्षं धूमवर्णं शतस्य ज्येष्ठं पुत्रं अजायत्। ऋक्षात् संवरणः, तस्मात् कुरुः। कुरुः प्रयागं अतिक्रम्य कुरुक्षेत्रं स्थापयामास। महाकुरुः भूमिं बहुवर्षं कृषित्वा, तस्य कृषणस्य भयात् इन्द्रः तस्मै वरं ददौ। तत् कुरुक्षेत्रं पुण्यं रमणीयं प्रसिद्धं, तस्य वंशः कुरुनाम्ना कौर्वाः इति विख्यातः। कुरोः प्रियः पुत्राः सुदन्वन्, जाह्नुः, तेजस्वी परीक्षित्, प्रजनः शत्रुनिषूदनः। सुदन्वनः उत्तराधिकारी च्यवनः, ज्ञानीषु अग्रगण्यः; च्यवनस्य पुत्रः धर्मार्थसारज्ञः राजा कृमिः। च्यवनस्य पुत्रः ऋक्षात् जातः कृमिः, तपस्वी; कृमिः पुत्रः इन्द्रसमः पराक्रमेण विख्यातः विभुः। चैद्योपरिकरः वीरः, वसूनाम्ना, आकाशे स्थितः; तस्मात् गिरीका अजायत्, या सप्तपुत्रा। तत्र महारथः मगधराजः बृहद्रथः, प्रत्यश्रवा, कुशः, चतुर्थः हरिवाहनः। पञ्चमः यजुः, षष्ठः मत्स्यः, सप्तमः काली। बृहद्रथस्य उत्तराधिकारी कुशाग्रः, नाम्ना विख्यातः। कुशाग्रस्य पुत्रः वृषभः, बलवान्; वृषभस्य पुत्रः पुण्यवान्, धर्मात्मा राजा। पुण्यवान् पुत्रः पुण्यः, तस्य पुत्रः सत्यधृतिः राजा; तस्य उत्तराधिकारी धनुः, तस्मात् सर्वः अजायत्। सर्वस्य पुत्रः सम्भवः, तस्मात् बृहद्रथः राजा; तस्य द्वे अंशे जाते, जरा नाम्ना संयुज्य एकः अभवत्। जरा संयोजनात् सः जरासंधः इति विख्यातः; जरासंधः महाबलः सर्वान् क्षत्रियान् विजित्य स्थितः। जरासंधस्य पुत्रः सहदेवः, वीर्यशाली; सहदेवस्य पुत्रः सोमवित्, महान् तपस्वी। सोमवित् वंशात् मागधाः प्रसिद्धाः। जाह्नुः सुरथं पुत्रं अजायत्, भूमिपालः। सुरथस्य उत्तराधिकारी वीरः राजा विदुरथः; विदुरथस्य पुत्रः सर्वभौमः। सर्वभौमात् जयत्सेनः, तस्य पुत्रः रुचिरः; रुचिरात् भूमः, ततः त्वारितायु। अयुसः पुत्रः अक्रोधनः, तस्मात् देवतिथि; देवतिथेः उत्तराधिकारी दक्षः। दक्षात् भीमसेनः, तस्य पुत्रः दिलीपः; दिलीपस्य पुत्रः प्रतिपः, तस्य त्रयः पुत्राः। देवापिः, शान्तनुः, वल्हिकः—एते त्रयः पुत्राः। वल्हिकस्य सप्त वल्हिपुत्राः राजानः; देवापिः जनैः त्यक्तः, तपस्वी अभवत्। कथं देवापिः जनैः त्यक्तः? किं दोषः तस्य राजकुमारस्य जनैः उक्तम्? सः कुष्ठरोगेण पीडितः, अतः जनैः न पूजितः। ब्राह्मणश्रेष्ठ, क्षत्रियवंशस्य देवतानां च भविष्यं कथयिष्यामि। शान्तनुचरितं शृणु। शान्तनुः राजा अभवत्, विद्वान् महान् वैद्यः; तस्य वैद्यत्वे श्लोकः पठ्यते—यः यस्य हस्तस्पर्शं लभते वृद्धः वा रोगी वा, तस्य युवा पुनः भवति; अतः सः शान्तनुः इति विख्यातः। शान्तनुं गुणः जनैः स्तूयते। ततः शान्तनुः पत्नीकामः, जाह्नवीं वरयामास। तया देवव्रतः पुत्रः अजायत्, प्रसिद्धः। काली दशिन्यां विचित्रवीर्यं पुत्रं अजायत्। शान्तनुं प्रियः पुत्रः कृष्णद्वैपायनः, निर्मलमनाः, पापरहितः, विचित्रवीर्ये क्षेत्रे जातः। सः धृतराष्ट्रं, पाण्डुं, विदुरं च अजायत्; धृतराष्ट्रः गांधार्यां शतं पुत्रान् अजायत्। तेषु दुर्योधनः अग्रगण्यः, सर्वक्षत्रियेश्वरः; मद्री कुंती च पाण्डोः पत्न्यः।