बृहदनात् बृहन्तः समुत्पन्नः, तस्मात् बृहन्मनाः, बृहन्मनसः पुत्रः बृहद्धनुः अभवत्। बृहद्धनुः पुत्रो बृहदिषुः, तस्य पुत्रः जयद्रथः, जयद्रथस्य पुत्रः अश्वजित्, अश्वजितः सेनजित् नाम पुत्रं प्राप्तवान्। सेनजितः चत्वारः पुत्रान् लोके विख्यातान् अलभत—रुचिराश्वः, काव्यः, राजा दृढरथः, वत्सः च अवर्तक इति प्रसिद्धः। वत्सः परिवत्सकानां प्रवर्त्तकः अभवत्। रुचिराश्वस्य पुत्रः पृथुसेनः, स महात्मा लोके प्रसिद्धः। पृथुसेनस्य पौर्वः नाम पुत्रः, तस्मात् नीपः जातः। नीपस्य शतं पुत्राणाम्, सर्वे महाबलपराक्रमसम्पन्नाः। ते सर्वे राजानः नीपाः इति विख्याताः, तेषां मध्ये कीर्तिवर्धनः कुलप्रवर्त्तकः अभवत्। काव्यस्य समरः नाम पुत्रः जातः, तेन सह सदेश्टः च समरः च। समरस्य द्वौ पुत्रौ—पारसम्पः च सदश्वः च; एवं त्रीणि पुत्राणि। तस्य सर्वे पुत्राः सर्वगुणसम्पन्नाः, पृथिव्यां प्रसिद्धाः। पारस्य पुत्रः पृथुः, पृथोः पुत्रः सुकृतः। सुकृतस्य पुत्रः विभ्राजः, सर्वगुणसम्पन्नः; विभ्राजस्य अनूहो नाम पुत्रः, बलशालि प्रसिद्धः। अनूहः शुकस्य जामाता, कृत्व्याः पतिः च, स महात्मा। अनूहस्य पुत्रः राजा ब्रह्मदत्तः। तस्य पुत्रः युगदत्तः, तस्य च विष्वक्सेनः, स च महात्मा। विभ्राजः पुण्यकर्मणा पुनः अत्र जातः। विष्वक्सेनस्य पुत्रः उदक्सेनः, उदक्सेनस्य पुत्रः भल्लातः, भल्लातस्य पुत्रः जनमेजयः। तस्य कृते सर्वे नीपाः उग्रायुधेन नष्टाः। उग्रायुधः कस्य पुत्रः, केन वंशे जातः इति पृच्छ्यते; सः किमर्थं तान् सर्वान् राज्ञः विनाशयामास? उग्रायुधः सूर्यवंशसम्भूतः, वराश्रममुनिवासे महातपः अष्टसहस्रवर्षाणि स्थित्वा तपः अकरोत्। स राज्यं प्रतिश्रुत्य, नृपान् आक्रम्य, विविधानि सामोपायवचनानि उक्त्वा, अन्ते उभयपक्षयोः वधं कृतवान्। यः यः तस्य समीपं गच्छति, तं तं हन्ति स्म; सः उक्तवान्—“शरणागतानां रक्षणार्थं मम वचनं न ग्राह्यते, अतः अहं वः शपामि।” यद्येतत् मया कृतं तपः किञ्चित् फलवत्, तर्हि यमः सर्वान् वहतु। ततः करुणया तान् यमस्य समीपं नीतवान्। सः महाकरुणया पीडितः, जनमेजयाय उक्तवान्—“एते वीराः ये गताः, त्वया मम कृते रक्षितव्याः।” “हे पापिनः, दुष्टाचरणाः, यूयं तस्य दासाः भविष्यथ।” इति उक्त्वा, राजा यमेन सह दीर्घकालं युद्धं कृतवान्। घोरनरकयातनाभिः पीडितः, बलात् तान् यमेन सह जित्वा, तान् मुनये दत्तवान्; तद् अद्भुतं कर्म आसीत्। ततः यमः तुष्टः सन्, तस्मै मोक्षविद्यां परमां दत्तवान्; सर्वं यथोचितं कृत्वा, ते अक्षयकृष्णं प्राप्तवन्तः। यः कश्चन तेषां कर्माणि श्रुत्वा हन्यते, स अकालमृत्युम् न प्राप्नोति; अस्मिन्लोके परत्र च अनन्तसौख्यं अनुभवति। अजातमीडस्य धूमिन्यां यवीनरः विद्वान् जातः; तस्य पुत्रः दृढधृतिः, दृढध्रितेः पुत्रः दृढनेमिः महाबलः। दृढनेमेः पुत्रः राजा सुघर्मा, सुघर्मणः पुत्रः सार्वभौमः महाबलः। सः सार्वभौमः इति पृथिव्यां एकच्छत्राधिपः विख्यातः, तस्य वंशे महापौरवः महात्मा जातः। महापौरवस्य पुत्रः राजा रुक्मरथः, रुक्मरथस्य पुत्रः राजा सुपार्श्वः। सुपार्श्वस्य पुत्रः सुमतिः, धर्मात्मा; सुमतेः पुत्रः धर्मनिष्ठः विनीतः च राजा संनतिः। संनतिमतः कृतः नाम पुत्रः जातः, सः कौशल्यस्य शिष्यः, हिरण्यनाभः इति प्रसिद्धः। तेन सामसंहिताः चतुर्विंशतिभिः विभागैः उपदिष्टाः; ये पूर्वसामा इति प्रसिद्धाः, तान् कृतः एव रचयामास; अस्मिन्लोके गायका सामगा इति कथ्यन्ते। कृतिः उग्रायुधः अभवत्, सः महापौरववंशस्य वृद्धिकर्ता; तेन वीर्येण पृथुकस्य पितरं हत्वा वीर्यं दर्शितम्। तत्र नीलः नाम राजा आसीत्, पाञ्चालानां अधिपः, उग्रायुधस्य उत्तराधिकारीः, क्षेमः च महायशाः। क्षेमात् सुनीतः, सुनीतः नृपंजयः, नृपंजयात् विरथः—एते प्रशंसिताः पौर्वाः। अजातमीडस्य नीलिन्यां नीलः नाम राजा जातः; नीलात् घोरतपसा सुशान्तिः उत्पन्नः। सुशान्तेः पुरुजानुः, तस्मात् पृथुः, पृथोः पुत्रः भद्राश्वः। भद्राश्वस्य पुत्रान् शृणु—मुद्गलः, जयः, राजा बृहदिषुः, वीर्यवान् जवीरः, पञ्चमः कपिलः। एते पञ्च पाञ्चालाः इति प्रसिद्धाः, एतेषां प्रदेशानां रक्षकाः इति श्रूयते। मुद्गलात् अपि मौद्गल्यस्य द्वारा द्विजाः क्षत्रियधर्मसम्पन्नाः अभवन्; एते काण्वमुद्गलाः अङ्गिरसां वंशे शरणं प्राप्तवन्तः। मुद्गलस्य पुत्रः ब्रह्मनिष्ठः महायशाः जातः; तस्य पुत्रः इन्द्रसेनः, इन्द्रसेनस्य पुत्रः विंध्याश्वः। विंध्याश्वात् मेनकया द्वौ जातौ—राजर्षिः दिवोदासः, अहल्या च महाभागा। अहल्यायाः शरद्वतः अपत्यं जातम्—महातपाः महर्षिः शतानन्दः।