एवं भगवती सुतान् पञ्च भविष्यन्ति, इति महर्षिणा दीर्घतमसा सूचिता, यथा देवानां पुत्राः, तेजस्विनः, सुशीलाः, यज्ञशीलाः, धर्मनिष्ठाश्च। सुदेष्णायाः तु ज्येष्ठः पुत्रः तस्यै भागेन जातः—अङ्गः, कलिङ्गः, पुण्ड्रः, सुह्मः च। वङ्गराजः च एते पञ्च, बलेः पुत्राः क्षेत्रजाः अभवन्; तथा एते पुत्राः बलेः दीर्घतमसाद् दत्ताः। तेषां च ये प्रतिष्ठां प्राप्तवन्तः, तान् स ब्राह्मणान् अकरोत्; ततः मानुषवंशात् अपि प्रजाः उत्पादिताः। ततः सुरभिः दीर्घतमसं प्रति उवाच—"यतः त्वं गवां धर्मं प्रमाणीकृत्य स्थितवान्, महाबाहो, तथा अस्मासु अचला भक्तिः तव, तेन त्वयि प्रीतास्मि, निष्पाप; तस्मात् अहं त्वत्तः दीर्घतमसः तमः निष्श्वास्य हरिष्यामि।" "बृहस्पतेः पापमपि यदस्ति त्वयि, तदपि अहं निष्श्वास्य वृद्धिं, मृत्युम्, तमश्च हरिष्यामि।" तदा सुरभ्याः सुगन्धेन स्पृष्टः स महर्षिः आसितः दीर्घायुष्मान्, सुन्दरः, दृष्टिमान् अभवत्। गौः तमः अपाकृत्य, गौतमः उत्थितः; कक्षीवत् पितरं सह गत्वा गिरिव्रजं प्रविष्टः। पितरं दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च, स दीर्घकालं तपः आस्थितः; महता कालेन स तपसा शुद्धः। मातृदेहं परित्यज्य, स विश्रुतः ब्राह्मणत्वम् आप्तवान्; तदा तस्य पिता उवाच—"त्वया पुत्रेण धर्मेण कीर्तिमता अहं पिता अभवम्।" स धर्मात्मना पुत्रेण तृप्तः, सुतं मुक्त्वा स्वयं ब्रह्मलोकम् अगच्छत्। कक्षीवत् ब्राह्मणत्वं प्राप्य सहस्रं पुत्रान् उत्पादितवान्; कौष्माण्डाः गौतमाश्च कक्षीवतसः पुत्राः स्मृताः। एवं दीर्घतमसः बलेः च वैरोचनस्य च संगमः श्रुतः, तयोः वंशोऽपि। बलिः तु पञ्च निष्पापान् पुत्रान् स्तुत्वा उवाच; स धर्मात्मा योगबलावृतः सन्तुष्टः अभवत्। स सर्वभूतैः अदृश्यः, स्वकालस्य प्रतीक्षां चकार; अत्र अङ्गस्य उत्तराधिकारी दधिवाहनः राजा अभवत्। दधिवाहनस्य पुत्रः दिविरथः, तस्मात् वंशे बुद्धिमान् धर्मरथः राजा जातः। स धर्मरथः श्रीमान् महात्मना शुक्रेण सह विष्णोः स्थले गिरौ सोमपानं चकार। ततो धर्मरथस्य पुत्रः चित्ररथः, तस्य पुत्रः सत्यरथः, तस्मात् दशरथः अभवत्। स लोपमदः इति प्रसिद्धः, तस्य दुहिता शान्ता। ततो दशरथवंशे चतुरङ्गः, चतुरङ्गस्य ऋष्यशृङ्गस्य प्रसादेन पुत्रः जातः, स वंशवृद्धिकरः अभवत्। चतुरङ्गस्य पुत्रः पृथुलाक्षः, पृथुलाक्षस्य पुत्रः चम्पः; चम्पस्य पुरी चम्पा, या पूर्वं मालिनी इति प्रसिद्धा आसीत्। पूर्णभद्रस्य प्रसादेन तस्य पुत्रः हर्यङ्गः; विभाण्डकात् यज्ञे तस्य पुत्रः वारणः, शत्रुवारण इति च कथ्यते। स मन्त्रैः श्रेष्ठं वाहनं भूमौ अवातरयत्; हर्यङ्गस्य उत्तराधिकारी भद्ररथः अभवत्। भद्ररथस्य पुत्रः बृहद्कर्मा, नरपतिः; तस्य पुत्रः बृहद्भानुः, तस्मात् महात्मा अभवत्। बृहद्भानुः राजा जयद्रथं पुत्रं अप्रास्य, तस्मात् बृहद्रथः राजा अभवत्। बृहद्रथात् विश्वजित्, जनमेजयश्च; तस्य उत्तराधिकारी अङ्गः, तस्मात् कर्णः राजा जातः। कर्णस्य पुत्रौ वृशसेनः पृथुसेनश्च; एते सर्वे अङ्गस्य पुत्राः, ये मया क्रमशः विस्तरेण कीर्तिताः। अधुना पूरुवंशं शृणु, द्विजोत्तम। कथं कर्णः सूतपुत्रः, कथं च अङ्गस्य सुतः? एतद् वद, त्वं हि अतीव कुशलः। बृहद्भानोः पुत्रः बृहन्मना नाम राजा अभवत्; तस्य द्वे भार्ये, शिबिराजस्य कन्ये, यशोदेवी सत्येति च। तयोः वंशं मम वचः शृणु। यशोदेव्या जयद्रथः राजा जातः, सत्यायां बृहन्मनः पत्नीं विजयो नाम पुत्रः अभवत्। विजयस्य पुत्रः बृहत्पुत्रः, तस्य पुत्रः बृहद्रथः, बृहद्रथस्य सत्यकर्मा महात्मा। सत्यकर्मणः पुत्रः अधिरथः, सूत इति प्रसिद्धः; स कर्णं स्वीकृत्य, कर्णः सूतपुत्रः इति अभवत्। कर्णस्य वृत्तान्तः यथावत् उक्तम्। ततः पूरुः पुत्रः महाबलः जनमेजयः राजा अभवत्; तस्य पुत्रः प्राचीत्वतः, यः प्राचीदिशं कृतवान्। प्राचीत्वतस्य पुत्रः मनस्युः, मनस्योः पितायुधः राजा अभवत्। तस्य उत्तराधिकारी धुन्धुः नाम राजा, तस्य पुत्रः बहुविधः, तस्य पुत्रः सम्पातिः। सम्पातेश्च पुत्रः रम्हवर्चाः, तस्य पुत्रः भद्राश्वः। भद्राश्वस्य धृतया सह अप्सरःपत्नीभिः दश पुत्राः अभवन्—औचेयुः, हृषेयुः, कक्षेयुः, सनेयुकः, धृतिेयुः, विनेयुः, स्थलेयुः च। धर्मेयुः, संनतेयुः, पुण्येयुः—एते दश उच्छैर्ज्वलायाः, तक्षकस्य सुतपत्नीः, पुत्राः कथ्यन्ते। तस्याः सः अन्तिनरं राजानं जनयामास; अन्तिनरः च मनस्विन्या सह धर्मात्मानः, कीर्तिमन्तः पुत्रान् उत्पादितवान्। एवं शास्त्रवचनेन एषा वंशपरम्परा पुण्या, धर्म्या, तेजस्विनी च प्रवहति।