वृकदेव्याः पुत्रः अवगाहः महात्मा जातः। तस्यामेव वृकदेव्यां नन्दकः नाम पुत्रः अभवत्। देवक्या अपि सप्तमः पुत्रः मदनः महाराज, स भाग्यशाली युद्धे अजय्यः अभवत्। एकदा शौरिः श्रद्दादेव्याः सहितः वने विचरन् कश्चन कौशिकः ज्येष्ठः पुत्रः वैश्यायाः जातः। सुतनू रथराजी च शौरिणः भार्ये अभवताम्; तयोः पुत्रौ पुण्ड्रः कपिलः च, उभौ बलिनौ वसुदेवस्य अभवताम्। जरानाम्ना निषादः धनुर्धरः प्रथमः जातः; सौभद्रः भवः च महाबलिनौ अपि अभवताम्। देवभागस्य पुत्रः उद्धवः विख्यातः; देवश्रवसः ज्येष्ठः बुद्धिमान् अपि जातः इति कथ्यते। इक्ष्वाकुवंशजा सती अनाधृष्टेः पत्नी पवित्रात्मा श्राद्धः नाम पुत्रं शत्रुघ्नसमानं सुषुवे। करूषायाः अपुत्रायाः कृष्णः तुष्टः सुतं दत्तवान्—सुकन्द्रो महाभाग्यवान् महाबलश्च। जाम्बवत्याः द्वौ पुत्रौ जातौ, शुभलक्षणयुक्तौ—चारुदेष्णः साम्बः च, उभौ महाबलिनौ। नन्दनस्य तन्तिपालः तन्तिः च पुत्रौ अभवताम्; शमीकस्य चत्वारः वीर्यवन्तः पुत्राः—विराजः, धनुः, श्यामः, सृञ्जयः च। श्यामः अपुत्रकः अभवत्; शमीकः भोजभावं अवज्ञाय वनं गतः, राजर्षित्वं प्राप्तवान्। यः कृष्णस्य दिव्यजन्म नित्यं पठति शृणोति वा, स सर्वपापैः विमुक्तः भवति। ततः महादेवः, पूर्वं कृष्णः, प्रजापतिः, लीलया देवेश्वरः इह मानुषेषु जातः। वसुदेवस्य तपसा, चतुर्भुजः कमलनयनः दिव्यशोभायुक्तः देवक्या जातः। श्रीवत्सादिलक्षणैः युक्तं देवं दृष्ट्वा वसुदेवः उवाच—‘एष रूपं संहर, भगवन्।’ ‘कंसात् भीतः अस्मि, देव; अतः त्वां वदामि। मम पुत्राः तेन हताः, ज्येष्ठाः वीर्यवन्तः आसन्।’ वसुदेववचः श्रुत्वा अच्युतः स्वं रूपं संहितवान्; अनुमत्य शौरिं नन्दगोपगृहं नीतवान्। नन्दगोपाय दत्वा उवाच—‘एष रक्ष्यताम्।’ एवं यदूनां सर्वमङ्गलं भविष्यति। देवक्या उदरे जातः अयं बालः कंसं हन्ता भविष्यति। कः अयं वसुदेवः? का देवकी नाम्ना? कः नन्दगोपः, का च यशोदा महाव्रता? यः विष्णुं पुत्रमिव जनयामास, या तं गर्भे धारयामास, या च तं पालयामास। सः कश्यपः, सा अदितिः प्रियंवदा; कश्यपः ब्रह्मणः अंशः, अदितिः अपि पृथिव्याः अंशः। तदा महाबाहुः देवक्या इच्छितानि सर्वाणि कामान् अपूरयत्। सः भगवान् भूमौ अवतीर्य मानुषं शरीरं प्रविश्य योगमायया सर्वाणि भूतानि मोहितवान्। धर्मस्य हानौ, विष्णुः वृष्णिकुले श्रीमान् धर्मसंस्थापनार्थं दानवानां विनाशाय जातः। रुक्मिणी, सत्यभामा, सत्या, नाग्नजिती, सुभामा, शैब्या, गांधारी, लक्ष्मणा च। मित्रविन्दा, कालिन्दी, जाम्बवती देवी, सुशीला, माध्री, कौशल्या, विजयाः, तथा सहस्रशः देव्योऽपि, षोडशसहस्राणि। रुक्मिण्याः पुत्राः युद्धकुशलाः—चारुदेष्णः युद्धशूरः, प्रद्युम्नः महाबलः। सुचारुः, भद्रचारुः, सुदेष्णः, भद्रा, परशुः, चारुगुप्तः, चारुभद्रः, सुचारुकः, चारुहासः कनिष्ठः, चारुमती कन्या च। सत्यभामायाः भानुः मधुपिङ्गाक्षः, रोहितः प्रभायुक्तः, ताम्रः, चक्रः, जलन्धमः च जाताः। तेषां चत्वारः भगिन्यः जाताः; जाम्बवत्याः साम्बः पुत्रः जातः, यो युद्धे दीप्तिमान्। मित्रवनः, मित्रविन्दा, मित्रबाहुः, सुनिथः नाग्नजित्याः पुत्राः अभवन्। अथ सहस्राणि पुत्राणां शृणु; शतसहस्रं पुत्राणां तस्य धीमतः अभवत्। वसुदेवस्य अष्ट्युत्तरसहस्राणि पुत्राः, एकं च शतसहस्रं अपि इति स्मर्यते। उपसङ्घस्य द्वौ पुत्रौ—वज्रः संक्षिप्तश्च; गवेषणस्य भूरिन्द्रसेनः भूरिश्च पुत्रौ। प्रद्युम्नस्य वैदर्भ्यां जातः अनिरुद्धः बुद्धिमान्; तस्मात् युद्धे अरुद्धः, मृगकेतनः च जातौ। काश्याः सुपार्श्वकन्यायाः साम्बस्य पञ्च पुत्राः महाबलिनः, सत्यवादिनः, कीर्तिमन्तः अभवन्। त्रयः कोटयः महात्मानः यादवाः, षट्शतानि सहस्राणि महाबलिनः अभवन्। एते सर्वे देवांशाः महाशक्तिमन्तः, ये देवान् असुरांश्च जघ्नुः, ये च महाबलिनः असुराः। मानवेषु जाताः, सर्वं लोकं पीडयन्ति; तेषां विनाशाय यादवकुले एकः जातः। यादवानां महात्मनाम् शतम् कुलानि आसन्; सर्वे वैष्णववंशे प्रवृत्ताः। एवं श्रीकृष्णस्य दिव्यवंशः, तस्य जन्मकथा च पुण्यश्लोक्या, ये पठन्ति शृण्वन्ति वा, ते सर्वपापैः विमुच्यन्ते।