यदा गोविन्दः खड्गहस्तः जाम्बवानं बलवन्तं ऋक्षराजं ददर्श, तदा तं दृष्ट्वा बलवान् ऋक्षराजः महान् शब्दं अकुरुत। तस्य शब्दस्य श्रवणेन गोविन्दः प्रविष्टः, जाम्बवानं दृष्ट्वा त्वरितं कोपात् रक्तलोचनः हृषीकेशः जाम्बवानं ऋक्षेश्वरं गृहीत्वा अतिबलात् अपाकर्षत्। ततः ऋक्षराजः विष्णुभक्त्या कर्मभिः तं भगवन्तं स्तुतवान्। तस्य स्तुत्या सन्तुष्टः भगवान् तस्मै वरं दत्तवान्। जाम्बवान् उवाच—“प्रसेनं हत्वा मया प्राप्तं रत्नं यत्, तद् भगवन्, तव चक्रेण मम निधनं अभिलषे; च मे कन्या शुभा तव पत्नीत्वं प्राप्नुयात्।” ततः बलवान् भगवान् चक्रेण जाम्बवानं हत्वा स्वकार्यं साधयित्वा रत्नं कन्यया सह गृहीत्वा निर्गतवान्। सः भगवाँल्लोकसामक्षं सत्सभायां सत्सात्वतानां मध्ये रत्नं सत्राजिते दत्तवान्; तथैव भगवान् जनार्दनः मिथ्यापवादेन दुःखितः अभवत्। ततः सर्वे यादवाः वासुदेवं ऊचुः—“प्रसेनं त्वया हतं इति वयं मन्यामहे।” सत्राजितस्य दश पत्न्यः आसन्, कैकेयराजकन्याः, तासु शतं पुत्राः जाताः, ख्याताः, प्रसिद्धाः, बलवन्तः; तेषु भङ्गकारः ज्येष्ठः अभवत्। तस्मात् ज्येष्ठात् भ्रातात् व्रतवती त्रीन् कन्याः, कमललोचनाः, अपादयत्। सत्यम्भामा, स्त्रीषु श्रेष्ठा, व्रतेषु दृढा, पद्मावती च, ताः कृष्णाय दत्ताः। अनमित्रात् शिनिः जातः, वृष्णिवंशे कनिष्ठः; तस्य पुत्रः सत्यक्षः, तस्य पुत्रः सात्यकि। शिनिपौत्रौ सत्यमान् युयुधानौ प्रसिद्धौ; युयुधानस्य पुत्रः असङ्गः, तस्य पुत्रः द्युम्निः। द्युम्निपुत्रः युगन्धरः; एवं शैनीयाः प्रसिद्धाः। अनमित्रवंशः एवं वर्णितः। अनमित्रात् भूमौ युधाजित् वीरः जातः; तस्य द्वौ वीरौ पुत्रौ वृषभः क्षत्रः च। वृषभः काशिराजकन्यां पत्नीत्वेन स्वीकृत्य, जयन्त्या जयन्तः धर्मात्मान् पुत्रं अलभत्। अक्रूरात् सदायज्ञः जातः, अतिवीर्यवान्, विद्वान्, अतिथिप्रियः, दानशीलः। अक्रूरः शैब्यकन्यां रत्नां पत्नीत्वेन प्राप्तवान्, तया सह एकादश पुत्रान् वीर्यवन्तः अलभत्—उपलम्भः, सदालम्भः, वृह्कलः, वीर्यः, सवितरः, सदापक्षः, शत्रुघ्नः, वारिमेजयः, धर्मभृत्, धर्मवर्मा, धृष्टमानः, सर्वे रत्नायाः पुत्राः, याजकाः। अक्रूरस्य, उग्रसेनवंशे, देववान् उपदेवः च, द्वौ पुत्रौ जातौ, वंशवर्धकौ, देवसदृशौ। अश्विन्याः पृथुः, विपृथुः, अश्वत्थामा, सुभाहुः, सुपार्श्वकः, गवेषणः, वृष्टिनेमिः, सुधर्मा, शर्यातिः, अभूमिः, वर्जभूमिः, श्रमिष्ठा, श्रवणः च पुत्राः अभवन्। यः कृष्णेन त्यक्तं मिथ्यापवादं जानाति, सः कस्यापि मिथ्यापवादशापेन न बाध्यते। ऐक्ष्वाक्याः शूरः प्रसिद्धः, अद्भुतः, प्रशंसनीयः जातः; तस्मात् शूरात् भोजायाः वीर्येण दश पुत्राः अभवन्। वसुदेवः, पूर्वं आनकदुन्दुभिः, जातः; तदनन्तरं देवमार्गः, पश्चात् देवश्रवा। अनाधृष्टिः, शिनिः, नन्दः, सृञ्जयः, श्यामः, शमीकः, संयूपः, पञ्च स्त्रियः च। श्रुतकीर्तिः, पृथाः, श्रुतादेवी, श्रुतश्रवा, राजाधिदेवी—एताः पञ्च वीरमातृकाः। श्रुतादेवी कृतस्य सुग्रीवं पुत्रं अलभत्; कैकेयीं श्रुतकीर्त्या अनुव्रतः धर्मात्मा राजा जातः। श्रुतश्रवायाः चेदीराजः सुनीथः जातः, धर्मनिष्ठः, शत्रुनाशकः। सः स्नेहात् कन्यां कुन्तीभोजाय दत्तवान्; एवं कुन्ती, पृथाः, वसुदेवस्य भगिन्यः अभवत्। वसुदेवेन सा पाण्डवे पत्नीत्वेन दत्तवती; पाण्डोः इच्छया देववंशजः वीरः पुत्राः सा अलभत्। धर्मात् युधिष्ठिरः, वायोः भीमः, इन्द्रात् धनञ्जयः, शक्तिसमः शक्रस्य। माद्रवत्यां अश्विन्योः नकुलः सहदेवः च, सौन्दर्यशीलधर्मसम्पन्नौ, जातौ। रोहिणी, पौरवी, आनकदुन्दुभेः पत्नी, ज्येष्ठं पुत्रं रामं, प्रियं सारणं च अलभत्। रोहिण्याः दुर्दमः, दमनः, सुभ्रुः, पिण्डारकः, महाहनुः, तथा चत्राक्षी, अन्यया च, सुनेत्रे कन्ये जाताः। देवक्याः शौरिणा सुसेणः, प्रसिद्धः, उदासी, भद्रसेनः, ऋषिवासः, षष्ठः भद्रविदेहः; तान् सर्वान् कंसः हत्वा। वर्षारंभे अमावास्यायां, बलवान् कृष्णः, प्राणिसर्गेश्वरः, पूर्वं जातः। तस्य कनिष्ठा भगिनी कृष्णा, शुभद्रा, शुभवाक्; देवक्याः प्रसिद्धः, बलवान् शूरः पुत्रः जातः। तम्रायाः शौरिणा सहदेवः, वंशश्रेष्ठः, जातः; देवरक्षितायाः उपासङ्गधरः पुत्रः, कन्या च, सौभाग्यवती, कंसः तां हत्वा। उपदेव्याः विजयो, रोचमानः, वर्धमानः, देवलः—एते महात्मानः पुत्राः जाताः। एवं महापुरुषाणां वंशपरम्परा, वीर्यशौर्यसम्पन्ना, धर्मनिष्ठा, भगवद्भक्त्या युक्ता, विस्तारतः वर्णिता।