विदर्भः युद्धकुशलान् पुत्रान् उत्पादितवान्। लोमपादस्य पुत्रः मनुः अभवत्, तस्य च स्वजनः अपि स्वपुत्रः एव आसीत्। कैशिकस्य पुत्रः चिदिः अभवत्, तस्मात् चिद्यः राजानः स्मृताः। क्रथः, विदर्भस्य पुत्रः, कुन्तिः अभवत्, तस्य च पुत्रः जातः। कुन्तेः वीर्यशाली पुत्रः रणधृष्टः अभवत्, यः कीर्तिमान् आसीत्। धृष्टस्य पुत्रः धर्मात्मा निर्वृति, शत्रुवीरनाशकः अभवत्। निर्वृतेः एकः पुत्रः आसीत्, यः विदूरथः नाम्ना प्रसिद्धः। विदूरथस्य पुत्रः व्योमः, दशार्हः नाम्ना कथितः। व्योमात् जिमूतः अभवत्, यः व्योमस्य तथा दशार्हस्य पुत्रः आसीत्। जिमूतस्य पुत्रः विमलः, विमलस्य पुत्रः भीमरथः, भीमरथस्य पुत्रः नव रथः अभवत्। नवरथस्य पुत्रः दृढरथः, तस्य पुत्रः शकुनिः, शकुनेः करम्भः, करम्भात् देवरातः अभवत्। देवक्षत्रः राजा अभवत्, तस्य पुत्रः दैवरातिः, दिव्ययोनि-सम्भूतः, देवनक्षत्रस्य प्रियः अभवत्। मधुः, महातेजस्वी, मधु-पुरवसोः पुत्रः अभवत्। पुरवसोः उत्तमः पुरुषः पुरुद्वान् अभवत्। वैदर्भी भद्रसेन्याः पुरुद्वानेः जन्तुः अभवत्। जन्तोः पत्नी इक्ष्वाकुकन्या आसीत्, तया पुत्रः जातः। सात्वतः, गुणसम्पन्नः, सात्वतेषु कीर्तिमान्, महात्मनः ज्यामघस्य वंशं ज्ञात्वा, सुमति-सोमराज्ञा सह संयोगम् प्राप्तवान्, सन्तानसमृद्धः अभवत्। कौशल्या सात्वतस्य धर्मसम्पन्नान् पुत्रान् अजायत्—भजिनः, भजमानः, दिव्यः, देवावृद्धः। अन्धकः, महाभोजः, वृष्णिः, यदुवंशजः अपि जाताः; तेषां चत्वारः वंशाः विस्तारतः कथिताः। भजमानस्य सृञ्जया-बाह्यकयोः पुत्राः अभवत्; सृञ्जयस्य द्वौ पुत्रौ, बाह्यकात् बाह्यकाः अभवत्। तस्य द्वे भगिन्यौ, ताभ्यां बहवः पुत्राः—निमिः, कृमिलः, वृष्णिः शत्रुनगरजयः—भजमानस्य बाह्यका-सृञ्जययोः जाताः। देवावृद्धः, स्वजनेषु मित्रवृद्धिः, पुत्रकामनया, सन्तानाभावे, महातपः आचरन्, यज्ञे 'सर्वगुणसम्पन्नः पुत्रः मे स्यात्' इति कामना अकुरुत्। सः मन्त्रं जपित्वा, तृणशिखया जलस्य उपरि स्पर्शं कृत्वा, तेन स्पर्शेन नदी तेन तुष्टाभवत्। राज्ञः धर्मेण सा उत्तमा नदी, मनसा व्याकुला, चिन्तयित्वा, निर्णयं अकरोत्—'नाहं जानामि यस्या स्त्रियाः एवं पुत्रः स्यात्; अतः अद्य अहं सहस्रस्त्री भूत्वा स्यात्।' ततः अद्भुतरूपा कन्या भूत्वा, राज्ञे निवेदयामास। राजा, व्रते स्थितः, तां कामयामास। नवमासे सा उत्तमा नदी, सर्वगुणसम्पन्नं पुत्रं बभ्रुं, देवावृद्धात्, अजायत्। ज्ञातवंशविदः देवावृद्धस्य गुणान् गायन्ति, तस्य महात्मनः स्तुत्याः कथयन्ति। यथा दूरात् शृणुमः, समीपात् पश्यामः, एवं बभ्रुः, पुरुषश्रेष्ठः, देवावृद्धसमः, देवसमानः अभवत्। षष्टिः सप्तति सहस्राणि प्राचीनपुरुषाः, हे राजन्, बभ्रु-देवावृद्धयोः अमरत्वं प्राप्तवन्तः। सः यज्ञकर्ता, दानपतिः, वीरः, ब्राह्मणभक्तः, व्रतानिष्ठः, सुन्दरः, महाबलः, विद्या-वीर्य-कीर्तिमान् अभवत्। ततः कङ्ककन्यायाः चत्वारः पुत्राः—कुकुरः, भजमानः, शशिः, कम्बलबार्हिषः—जाता। कुकुरस्य पुत्रः वृष्णिः, वृष्णेः पुत्रः धृतिः, तस्य पुत्रः कपोतरमः, तस्य पुत्रः तैत्तिरिः। तस्य पुत्रः सर्पः, सर्पस्य विद्वान् पुत्रः नलः, तस्य प्रसिद्धः पुत्रः दरदुन्दुभिः अभवत्। यदा तस्य यज्ञः समाप्तः, पुनर्वसुर्भवत्; सः पुरुषश्रेष्ठः पुत्रकामनया अश्वमेधयज्ञम् अकरोत्। तस्य अतिरात्रयज्ञस्य मध्ये, सभायाः केन्द्रात्, वेदविद्, यज्ञविद्, दानशीलः पुनर्वसुः उत्पन्नः। तस्य द्वौ पुत्रौ—अविजितः, आहुकः; आहुक्यपि मातृश्रेष्ठा अभवत्। आहुकस्य सेवक-परिचारक-ध्वजिनी-सैन्ययुक्तानां विषये श्लोकाः गायन्ति। दशसहस्राणि रथानि मेघनिनादवत् आसन्; तेषु न कश्चिद् असत्यः, न कश्चिद् अलसः, न कश्चिद् अयज्वा, न कश्चिद् अदत्तारः सहस्राणाम्। न कश्चिद् अशुचिः, न कश्चिद् अज्ञः, भोजेषु जातः; एतत् आहुकसेवायाम् प्राप्तानां विषये उक्तम्। आहुकः स्वभगिनीं आहुक्यं अवन्त्यां विवाहाय दत्तवान्। आहुकायाः काश्यकन्यायाः द्वौ पुत्रौ जातौ—देवकः, उग्रसेनः, दिव्यतेजसः। देवकस्य वीर्यशालिन्यः कन्याः देवसमाः अभवन्। देववान्, उपदेवः, सुदेवः, देवरक्षितः—एते सप्त भगिन्यः वासुदेवाय दत्ताः। देवकी, श्रुतदेवी, मित्रदेवी, यशोधरा, श्रीदेवी, सत्यदेवी, सुतापी—एते सप्त कन्याः। उग्रसेनस्य नव पुत्राः—कंसः ज्येष्ठः, न्यग्रोधः, सुनाम, कङ्कः, शङ्कुः, अन्ये च। अजबुः, राष्ट्रपालः, युद्धमुष्टिः, सुमुष्टिदः—पञ्च भगिन्यः कंसः, कंसवती, अन्याः च। सुतन्तुः, राष्ट्रपाली, कङ्का—एते श्रेष्ठा नारीः; एवं उग्रसेनः स्वपुत्रैः सह, कुकुरवंशः विस्तरेण वर्णितः।