ਯਨ੍ਮਾਂ ਵਦਸਿ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥੇ ਦੇਵਰਾਜ ਵਰਪ੍ਰਦ ਏष ਵਰ੍षਾਮਿ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਂ ਦੈਤ੍ਯਮਾਯਾਪਕਰ੍षਣਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਠੰਢਕ ਵਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਏਤਾਨ੍ਮਚ੍ਛੀਤਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਹਿਮਵੇष੍ਟਿਤਾਨ੍ ਵਿਮਾਯਾਨ੍ਵਿਮਦਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦੈਤ੍ਯਸਿਂਹਾਨ੍ਮਹਾਹਵੇ
ਮੇਰੀ ਠੰਢਕ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਹਿਮ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਮਾਇਆ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰ ਸਿੰਘ ਵੇਖ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਰਕਾਧੀਸ਼ਃ ਸਜਲੇਸ਼ਃ ਸ਼ਿਵੋਦਕੈਃ ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਡੁੱਬੋ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਹਿਮਕਰੋਤ੍ਸृष੍ਟਾਃ ਸਪਾਸ਼ਾ ਹਿਮਵृष੍ਟਯਃ ਵੇष੍ਟਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਤਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਮੇਘਗਣਾ ਇਵ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਿਮ ਵਾਲੀਆਂ ਮੀਂਹਾਂ, ਰੱਸੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ।