ਗਣ੍ਡਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾਯਸੈਃ ਚਕ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਪ੍ਰਵਰਾਸ਼੍ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਆਨਨ੍ਦਿਤਂ ਬਲਮ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਚਟਾਨਾਂ, ਵਧੀਆ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਤੇ ਚਕਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਤਦ੍ਦਾਨਵਸੈਨ੍ਯਂ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਯੁਦ੍ਧਮਦੋਤ੍ਕਟਮ੍ ਦੇਵਾਨਭਿਮੁਖੇ ਤਸ੍ਥੌ ਮੇਘਾਨੀਕਮਿਵੋਦ੍ਧਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੰਗ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਦੈਤ੍ਯਸਹਸ੍ਰਗਾਢਂ ਵਾਯ੍ਵਗ੍ਨਿਸ਼ੈਲਾਮ੍ਬੁਦਤੋਯਕਲ੍ਪਮ੍ ਬਲਂ ਰਣੌਘਾਭ੍ਯੁਦਯੇ ऽਭ੍ਯੁਦੀਰ੍ਣਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸਯੋਨ੍ਮਤ੍ਤਮ੍ ਇਵਾਬਭਾਸੇ
ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਹਾੜ, ਬੱਦਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਗਾੜ੍ਹ, ਜੰਗ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਰਵਿਨਨ੍ਦਨ ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸ਼ृਣੁ
ਤੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤ; ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੈਸ਼ਣਵ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਸੁਣ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਮਹਾਬਲੌ ਸਬਲਾਃ ਸਾਨੁਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਨਹ੍ਯਨ੍ਤ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।
ਪੁਰੁਹੂਤਸ੍ਤੁ ਪੁਰਤੋ ਲੋਕਪਾਲਃ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍ ਗ੍ਰਾਮਣੀਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਆਰੁਰੋਹ ਸੁਰਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਪੁਰੁਹੂਤ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਾਥੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਸ੍ਯ ਰਥਃ ਸਰ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਵਰਹਂਸਃ ਸੁਚਾਰੁਚਕ੍ਰਚਰਣੋ ਹੇਮਵਜ੍ਰਪਰਿष੍ਕृਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਦਰ ਚੱਕਰ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ੌਘੈਰ੍ ਅਨੁਯਾਤਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਦੀਪ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਃ ਸਦਸ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰਭਿष੍ਟੁਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚਮਕਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਵਜ੍ਰਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤੋਦ੍ਭੂਤੈਰ੍ ਵਿਦ੍ਯੁਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੁਧੋਦਿਤੈਃ ਯੁਕ੍ਤੋ ਬਲਾਹਕਗਣੈਃ ਪਰ੍ਵਤੈਰਿਵ ਕਾਮਗੈਃ
ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਗਰਜ ਨਾਲ ਉਠੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਪਹਾੜ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ।
ਯਮਾਰੂਢਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨੇषੁ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਖਮੁਖੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਯਮ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ; ਹਵਨ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਜਨ ਦੇ ਮੂਹਰੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾਨੁਯਾਤੇषੁ ਦੇਵਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦਿषੁ ਸੁਨ੍ਦਰ੍ਯਃ ਪਰਿਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੂਰੀ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜਥੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ।
ਕੇਤੁਨਾ ਨਾਗਰਾਜੇਨ ਰਾਜਮਾਨੋ ਯਥਾ ਰਵਿਃ ਯੁਕ੍ਤੋ ਹਯਸਹਸ੍ਰੇਣ ਮਨੋਮਾਰੁਤਰਂਹਸਾ
ਸੱਪ ਦੀ ਝੰਡ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਨ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਵਰੋ ਭਾਤਿ ਗੁਪ੍ਤੋ ਮਾਤਲਿਨਾ ਤਦਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਮੇਰੁਰ੍ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੇਵ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਥ ਮਾਤਲੀ ਦੀ ਓਟ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਵੇ।
ਯਮਸ੍ਤੁ ਦਣ੍ਡਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਕਾਲਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰਮ੍ ਤਸ੍ਥੌ ਸੁਰਗਣਾਨੀਕੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਨਾਦੇਨ ਭੀषਯਨ੍
ਯਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੰਡ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਕਾਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਾਗਰੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਲੇਲਿਹਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪਨ੍ਨਗੈਃ ਸ਼ਙ੍ਖਮੁਕ੍ਤਾਙ੍ਗਦਧਰੋ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਤੋਯਮਯਂ ਵਪੁਃ
ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਚਟਕਦੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਮੋਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਪਾਸ਼ਾਨ੍ਸਮਾਵਿਧ੍ਯਨ੍ ਹਯੈਃ ਸ਼ਸ਼ਿਕਰੋਪਮੈਃ ਵਾਯ੍ਵੀਰਿਤੈਰ੍ ਜਲਾਕਾਰੈਃ ਕੁਰ੍ਵਂਲ੍ਲੀਲਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਕਾਲ ਦੇ ਫੰਦੇ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਚੰਦ ਵਰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰੋਦ੍ਧੂਤਵਸਨਃ ਪ੍ਰਵਾਲਰੁਚਿਰਾਙ੍ਗਦਃ ਮਣਿਸ਼੍ਯਾਮੋਤ੍ਤਮਵਪੁਰ੍ ਹਰਿਭਾਰਾਰ੍ਪਿਤੋ ਵਰਃ
ਚਿੱਟੇ, ਚਮਕਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਸਰੀਰ, ਉਹ ਵਡਿਆ ਜਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰੁਣਃ ਪਾਸ਼ਧृਙ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵਾਨੀਕਸ੍ਯ ਤਸ੍ਥਿਵਾਨ੍ ਯੁਦ੍ਧਵੇਲਾਮਭਿਲषਨ੍ ਭਿਨ੍ਨਵੇਲ ਇਵਾਰ੍ਣਵਃ
ਵਰੁਣ, ਫੰਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਦੀ ਹੱਦ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਟੂਟੀ ਹੋਈ ਕੰਢ ਨਾਲ।
ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੈਨ੍ਯੇਨ ਗੁਹ੍ਯਕਾਨਾਂ ਗਣੈਰਪਿ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਪਦ੍ਮਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਧੀਨਾਮਧਿਪਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਗੁਪਤ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਪਦਮ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਗਦਾਪਾਣਿਰਦृਸ਼੍ਯਤ ਵਿਮਾਨਯੋਧੀ ਧਨਦੋ ਵਿਮਾਨੇ ਪੁष੍ਪਕੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰਥ-ਯੋਧਾ, ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਿਚ ਖੜਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਰਾਜਰਾਜਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥੀ ਨਰਵਾਹਨਃ ਉਕ੍ਸ਼ਾਣਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਨਰਵਾਹਨ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਬਲਦ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਿਤृਰਾਜਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਵਰੁਣਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਉਤ੍ਤਰਂ ਨਰਵਾਹਨਃ
ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਇੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ; ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਵਰੁਣ; ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਨਰਵਾਹਨ।
ਚਤੁਰ੍षੁ ਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਪਾਲਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ਸ੍ਵਾਸੁ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਬਲਸ੍ਯ ਤੇ
ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ, ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਲੋਕ-ਰਖਵਾਲੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਉਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲਈ।
ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਰਥੇਨਾਮਿਤਗਾਮਿਨਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਜਾਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨੇਨ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਸੂਰਜ, ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਰਥ ਤੇ, ਬੇਅੰਤ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਤਪਦਾ ਹੈ।
ਉਦਯਾਸ੍ਤਗਚਕ੍ਰੇਣ ਮੇਰੁਪਰ੍ਵਤਗਾਮਿਨਾ ਤ੍ਰਿਦਿਵਦ੍ਵਾਰਚਕ੍ਰੇਣ ਤਪਤਾ ਲੋਕਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਦੈ ਤੇ ਅਸਤ ਦੀ ਚੱਕੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਤਪਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਰਸ਼੍ਮਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੇਨ ਤੇਜਸਾ ਚਚਾਰ ਮਧ੍ਯੇ ਲੋਕਾਨਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਾ ਦਿਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਦਿਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੂਰਜ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਬਾਰਾਂ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਃ ਸ਼੍ਵੇਤਹਯੇ ਭਾਤਿ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇ ਸ਼ੀਤਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨ੍ ਹਿਮਵਤ੍ਤੋਯਪੂਰ੍ਣਾਭਿਰ੍ ਭਾਭਿਰਾਹ੍ਲਾਦਯਞ੍ਜਗਤ੍
ਸੋਮ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਰੌਣਕ ਮਚਾਉਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਚ ਠੰਡੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਮृਕ੍ਸ਼ਪੂਗਾਨੁਗਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਂਸ਼ੁਂ ਦ੍ਵਿਜੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸ਼ਸ਼ਚ੍ਛਾਯਾਙ੍ਕਿਤਤਨੁਂ ਨੈਸ਼ਸ੍ਯ ਤਮਸਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਨਰਮ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਦੀ ਛਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤਿषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਰਸਾਨਾਂ ਰਸਦਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਓषਧੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਧਾਨਮਮृਤਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਾਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਰਸ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸਮੂਹ ਦਾ ਮਾਸਟਰ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਭਾਗਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਮਯਂ ਰਥਮ੍ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦਾਨਵਾਃ ਸੋਮਂ ਹਿਮਪ੍ਰਹਰਣਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਿਮ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸੀ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਰਥ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਵੇਖਿਆ।