ਅਰਿष੍ਟੋ ਬਲਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਰਿष੍ਠੋ ऽਦ੍ਰਿਸ਼ਿਲਾਯੁਧਃ ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਭਿਮੁਖਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਧਰਾਧਰਵਿਕਮ੍ਪਨਃ
ਅਰਿਸ਼ਟ, ਬਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜੰਗ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਿਸ਼ੋਰਸ੍ਤ੍ਵਤਿਸਂਹਰ੍षਾਤ੍ ਕਿਸ਼ੋਰ ਇਤਿ ਚੋਦਿਤਃ ਸਬਲਾ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਨਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਕਿਸ਼ੋਰ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਕਾਰਨ 'ਕਿਸ਼ੋਰ' ਆਖਿਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਦਾਨਵ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਅਭਵਦ੍ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਰਵਿਰਿਵੋਦਿਤਃ ਲਮ੍ਬਸ੍ਤੁ ਨਵਮੇਘਾਭਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਾਮ੍ਬਰਭੂषਣਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਬਾ ਨਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਦੈਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹਗਤੋ ਭਾਤਿ ਸਨੀਹਾਰ ਇਵਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਰਾਸ੍ਯਯੋਧੀ ਤੁ ਦਸ਼ਨੋष੍ਠੇਕ੍ਸ਼ਣਾਯੁਧਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਭਾਨੂ ਧੁੰਦ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ, ਦੰਦ, ਹੋਠ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ।
ਹਸਂਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਸ ਮਹਾਗ੍ਰਹਃ ਅਨ੍ਯੇ ਹਯਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਜਸ੍ਕਨ੍ਧਗਤਾਃ ਪਰੇ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਗ੍ਰਹਿ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਹੱਸਿਆ; ਹੋਰ ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ, ਕੁਝ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਗਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਰਾਹਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਚਾਪਰੇ ਕੇਚਿਤ੍ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਯਾਤਾਰਃ ਕੇਚਿਚ੍ਛ੍ਵਾਪਦਵਾਹਨਾਃ
ਕੁਝ ਦਾਨਵ ਸਿੰਹ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ, ਹੋਰ ਸੂਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਤੇ, ਕੁਝ ਗਧਿਆਂ ਤੇ ਉਠਾਂ ਤੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਹਨ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਤ੍ਤਿਨਸ੍ਤ੍ਵਪਰੇ ਦੈਤ੍ਯਾ ਭੀषਣਾ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ ਏਕਪਾਦਾਰ੍ਧਪਾਦਾਸ਼੍ਚ ਨਨृਤੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਹੋਰ ਦੈਤਿਆਂ ਪੈਦਲ ਸਨ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ; ਕੁਝ ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਅੱਧੇ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।
ਆਸ੍ਫੋਟਯਨ੍ਤੋ ਬਹਵਃ ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਡਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਰੇ ਹृष੍ਟਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਨਿਰ੍ਘੋषਾ ਨੇਦੁਰ੍ਦਾਨਵਪੁਂਗਵਾਃ
ਕਈ ਦਾਨਵ ਆਪਣੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਮਾਰਦੇ, ਹੋਰ ਘੋੜਦੇ; ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਸਿੰਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਦਹਾੜੇ।
ਤੇ ਗਦਾਪਰਿਘੈਰੁਗ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਲਾਮੁਸਲਪਾਣਯਃ ਬਾਹੁਭਿਃ ਪਰਿਘਾਕਾਰੈਸ੍ ਤਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦੇਵਤਾਃ
ਉਗਰ ਗਦਿਆਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਚਟਾਨਾਂ ਤੇ ਮਸਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਡੰਡਾ-ਸਮਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਪਾਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰਾਸੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਸ੍ ਤੋਮਰਾਙ੍ਕੁਸ਼ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਚਿਕ੍ਰੀਡੁਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਃ ਸ਼ਤਧਾਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ
ਉਹ ਫਾਂਸਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਡੰਡਿਆਂ, ਤੀਰਾਂ, ਅੰਕੁਸ਼ਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ, ਤੇ ਸੌ-ਮਾਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਕਈ-ਧਾਰੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ।
ਗਣ੍ਡਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਲੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਮਾਯਸੈਃ ਚਕ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਪ੍ਰਵਰਾਸ਼੍ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਆਨਨ੍ਦਿਤਂ ਬਲਮ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਚਟਾਨਾਂ, ਵਧੀਆ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਤੇ ਚਕਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਤਦ੍ਦਾਨਵਸੈਨ੍ਯਂ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਯੁਦ੍ਧਮਦੋਤ੍ਕਟਮ੍ ਦੇਵਾਨਭਿਮੁਖੇ ਤਸ੍ਥੌ ਮੇਘਾਨੀਕਮਿਵੋਦ੍ਧਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੰਗ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਂ ਦੈਤ੍ਯਸਹਸ੍ਰਗਾਢਂ ਵਾਯ੍ਵਗ੍ਨਿਸ਼ੈਲਾਮ੍ਬੁਦਤੋਯਕਲ੍ਪਮ੍ ਬਲਂ ਰਣੌਘਾਭ੍ਯੁਦਯੇ ऽਭ੍ਯੁਦੀਰ੍ਣਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸਯੋਨ੍ਮਤ੍ਤਮ੍ ਇਵਾਬਭਾਸੇ
ਉਹ ਅਜੋਬਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਹਾੜ, ਬੱਦਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਗਾੜ੍ਹ, ਜੰਗ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰੋ ਰਵਿਨਨ੍ਦਨ ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸ਼ृਣੁ
ਤੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤ; ਹੁਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੈਸ਼ਣਵ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਸੁਣ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਚ ਮਹਾਬਲੌ ਸਬਲਾਃ ਸਾਨੁਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਨਹ੍ਯਨ੍ਤ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਆਦਿਤ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।
ਪੁਰੁਹੂਤਸ੍ਤੁ ਪੁਰਤੋ ਲੋਕਪਾਲਃ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍ ਗ੍ਰਾਮਣੀਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਆਰੁਰੋਹ ਸੁਰਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਪੁਰੁਹੂਤ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਾਥੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਸ੍ਯ ਰਥਃ ਸਰ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਵਰਹਂਸਃ ਸੁਚਾਰੁਚਕ੍ਰਚਰਣੋ ਹੇਮਵਜ੍ਰਪਰਿष੍ਕृਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਦਰ ਚੱਕਰ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ੌਘੈਰ੍ ਅਨੁਯਾਤਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਦੀਪ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਃ ਸਦਸ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰਭਿष੍ਟੁਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚਮਕਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਵਜ੍ਰਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤੋਦ੍ਭੂਤੈਰ੍ ਵਿਦ੍ਯੁਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯੁਧੋਦਿਤੈਃ ਯੁਕ੍ਤੋ ਬਲਾਹਕਗਣੈਃ ਪਰ੍ਵਤੈਰਿਵ ਕਾਮਗੈਃ
ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਗਰਜ ਨਾਲ ਉਠੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਪਹਾੜ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ।
ਯਮਾਰੂਢਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨੇषੁ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਖਮੁਖੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਯਮ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ; ਹਵਨ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਜਨ ਦੇ ਮੂਹਰੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾਨੁਯਾਤੇषੁ ਦੇਵਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦਿषੁ ਸੁਨ੍ਦਰ੍ਯਃ ਪਰਿਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤੂਰੀ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜਥੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ।
ਕੇਤੁਨਾ ਨਾਗਰਾਜੇਨ ਰਾਜਮਾਨੋ ਯਥਾ ਰਵਿਃ ਯੁਕ੍ਤੋ ਹਯਸਹਸ੍ਰੇਣ ਮਨੋਮਾਰੁਤਰਂਹਸਾ
ਸੱਪ ਦੀ ਝੰਡ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਨ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਵਰੋ ਭਾਤਿ ਗੁਪ੍ਤੋ ਮਾਤਲਿਨਾ ਤਦਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਮੇਰੁਰ੍ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੇਵ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਥ ਮਾਤਲੀ ਦੀ ਓਟ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਵੇ।
ਯਮਸ੍ਤੁ ਦਣ੍ਡਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਕਾਲਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰਮ੍ ਤਸ੍ਥੌ ਸੁਰਗਣਾਨੀਕੇ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਨਾਦੇਨ ਭੀषਯਨ੍
ਯਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੰਡ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਕਾਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਾਗਰੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਲੇਲਿਹਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪਨ੍ਨਗੈਃ ਸ਼ਙ੍ਖਮੁਕ੍ਤਾਙ੍ਗਦਧਰੋ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਤੋਯਮਯਂ ਵਪੁਃ
ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਚਟਕਦੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਮੋਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਪਾਸ਼ਾਨ੍ਸਮਾਵਿਧ੍ਯਨ੍ ਹਯੈਃ ਸ਼ਸ਼ਿਕਰੋਪਮੈਃ ਵਾਯ੍ਵੀਰਿਤੈਰ੍ ਜਲਾਕਾਰੈਃ ਕੁਰ੍ਵਂਲ੍ਲੀਲਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਕਾਲ ਦੇ ਫੰਦੇ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਚੰਦ ਵਰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰੋਦ੍ਧੂਤਵਸਨਃ ਪ੍ਰਵਾਲਰੁਚਿਰਾਙ੍ਗਦਃ ਮਣਿਸ਼੍ਯਾਮੋਤ੍ਤਮਵਪੁਰ੍ ਹਰਿਭਾਰਾਰ੍ਪਿਤੋ ਵਰਃ
ਚਿੱਟੇ, ਚਮਕਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਲਾਲ ਮੋਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਕੰਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਸਰੀਰ, ਉਹ ਵਡਿਆ ਜਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰੁਣਃ ਪਾਸ਼ਧृਙ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵਾਨੀਕਸ੍ਯ ਤਸ੍ਥਿਵਾਨ੍ ਯੁਦ੍ਧਵੇਲਾਮਭਿਲषਨ੍ ਭਿਨ੍ਨਵੇਲ ਇਵਾਰ੍ਣਵਃ
ਵਰੁਣ, ਫੰਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਦੀ ਹੱਦ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਟੂਟੀ ਹੋਈ ਕੰਢ ਨਾਲ।
ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੈਨ੍ਯੇਨ ਗੁਹ੍ਯਕਾਨਾਂ ਗਣੈਰਪਿ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਪਦ੍ਮਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਧੀਨਾਮਧਿਪਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਗੁਪਤ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਪਦਮ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜਰਾਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਗਦਾਪਾਣਿਰਦृਸ਼੍ਯਤ ਵਿਮਾਨਯੋਧੀ ਧਨਦੋ ਵਿਮਾਨੇ ਪੁष੍ਪਕੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰਥ-ਯੋਧਾ, ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਿਚ ਖੜਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।