ਤੌ ਰਜਸ੍ਤਮਸੌ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਮ੍ਭੂਤੌ ਤਾਮਸੌ ਗਣੌ ਏਕਾਰ੍ਣਵੇ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੌ ਮਹਾਬਲੌ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰਜ ਤੇ ਤਮਸ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤਮਸੀਕ ਜੀਵ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦਿਵ੍ਯਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਧਰੌ ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ੍ਤੋਗ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣੌ ਕਿਰੀਟਕੁਣ੍ਡਲੋਦਗ੍ਰੌ ਕੇਯੂਰਵਲਯੋਜ੍ਜ੍ਵਲੌ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਦਿਵੀ ਰੱਤੀਆਂ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਉੱਚੇ ਕਿਰਤ ਤੇ ਕੁੰਡਲ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਂਹ-ਬਾਂਹ ਤੇ ਕੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਮਹਾਵਿਵृਤਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੌ ਪੀਨੋਰਸ੍ਕੌ ਮਹਾਭੁਜੌ ਮਹਾਗਿਰੇਃ ਸਂਹਨਨੌ ਜਙ੍ਗਮਾਵਿਵ ਪਰ੍ਵਤੌ
ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣੇ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਚਲਦੇ ਪਹਾੜ ਹੋਣ।
ਨਵਮੇਘਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾਵ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸਦृਸ਼ਾਨਨੌ ਵਿਦ੍ਯੁਦਾਭੌ ਗਦਾਗ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰਾਭ੍ਯਾਮਤਿਭੀषਣੌ
ਨਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਿਹਰੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਡਰਾਉਣੇ।
ਤੌ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਾਸਾਦ੍ ਉਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਾਵਿਵਾਰ੍ਣਵਮ੍ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਤਾਵਿਵ ਹਰਿਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਠਾ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਹਰੀ, ਮਧੂ ਦੇ ਵਧੀ, ਜੋ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਵਿਚਰਨ੍ਤੌ ਸ੍ਮ ਪੁष੍ਕਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਮ੍ ਯੋਗਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ਤੁਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਕੰਵਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਘੁੰਮਦੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣਸਮਾਜ੍ਞਾਤਂ ਸृਜਨ੍ਤਮਖਿਲਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਦੈਵਤਾਨਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਮਾਨਸਾਨਸੁਰਾਨृषੀਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਦੇਵਤੇ, ਸੰਸਾਰ, ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਵੂਚਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਸੁਰੋਤ੍ਤਮੌ ਦੀਪ੍ਤੌ ਮੁਮੂਰ੍षੂ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਰੋषਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਨ ਕਰਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉਥੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁष੍ਕਰਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸਿਤੋष੍ਣੀषਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ ਆਧਾਯ ਨਿਯਮਂ ਮੋਹਾਦ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਂ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਚਿੱਟਾ ਪੱਗ ਪਹਿਨਿਆ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋ?
ਏਹ੍ਯਾਗਚ੍ਛਾਵਯੋਰ੍ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦੇਹਿ ਤ੍ਵਂ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪਰਮੀਸ਼ਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਆਓ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰੋ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ! ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿਚ ਬੇਬਸ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚੋਦ੍ਭਵਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਕੇਨ ਵਾਸਿ ਨ ਯੋਜਿਤਃ ਕਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਕਸ਼੍ਚ ਤੇ ਗੋਪ੍ਤਾ ਕੇਨ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਧੀਯਸੇ
ਤੁਾਡਾ ਜਨਮ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ? ਤੁਹਾਡਾ ਰਚਨਹਾਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਏਕ ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਲੋਕੈਰ੍ ਅਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍ ਤਤ੍ਸਂਯੋਗੇਨ ਭਵਤੋਃ ਕਰ੍ਮ ਨਾਮਾਵਗਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਜਗਤ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ 'ਇਕ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਗੋਚਰ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਤੇ ਨਾਮ ਸਮਝੋ।
ਨਾਵਯੋਃ ਪਰਮਂ ਲੋਕੇ ਕਿਂਚਿਦਸ੍ਤਿ ਮਹਾਮਤੇ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਛਾਦ੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਮਸਾ ਰਜਸਾਥ ਵੈ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਰਜ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਰਜਸ੍ਤਮੋਮਯਾਵਾਵਾਮ੍ ऋषੀਣਾਮ੍ ਅਵਲਙ੍ਘਿਤੌ ਛਾਦ੍ਯਮਾਨੌ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲੌ ਦੁਸ੍ਤਰੌ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਰਜ ਤੇ ਤਮੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲੁਕਵੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਆਵਾਭ੍ਯਾਮੁਹ੍ਯਤੇ ਲੋਕੋ ਦੁष੍ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ ਆਵਾਮਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਾਰਨ, ਇੱਛਾ, ਯਜਨ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹਾਂ।
ਸੁਖਂ ਯਤ੍ਰ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰੇਵ ਚ ਯੇषਾਂ ਯਤ੍ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਚੈਵ ਤਤ੍ਤਦਾਵਾਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯ
ਜਿੱਥੇ ਸੁਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਕੀਰਤੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਨਾਦ੍ ਯੋਗਵਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਯੋਗਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯਾਰ੍ਜਿਤਃ ਤਂ ਸਮਾਧਾਯ ਗੁਣਵਤ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਸ੍ਮਿ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਕੇ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੈਂ ਸਤਵ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਯਃ ਪਰੋ ਯੋਗਮਤਿਮਾਨ੍ ਯੋਗਾਖ੍ਯਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ ਰਜਸਸ੍ਤਮਸਸ਼੍ਚੈਵ ਯਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਭਵਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਯੋਗ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਯੋਗ ਤੇ ਸਤਵ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਰਜ ਤੇ ਤਮੋ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੂਤਾਨਿ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਾਨੀਤਰਾਣਿ ਚ ਸ ਏਵ ਹਿ ਯੁਵਾਂ ਨਾਂਸ਼ੇ ਵਸ਼ੀ ਦੇਵੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸਤਵ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ। ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।
ਸ੍ਵਪਨ੍ਨੇਵ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਬਹੁਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍ ਬਾਹੁਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕृਤਵਾਨਾਤ੍ਮਮਾਯਯਾ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਸੀ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਕਈ ਕੋਸਾਂ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਕृष੍ਯਮਾਣੌ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਨਾ ਬਾਹੁਸ਼ਾਲਿਨਃ ਚੇਰਤੁਸ੍ਤੌ ਵਿਗਲਿਤੌ ਸ਼ਕੁਨਾਵਿਵ ਪੀਵਰੌ
ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਦੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਢਿੱਲ ਹੋ ਕੇ, ਮੋਟੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤਸ੍ਤਾਵਾਹਤੁਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਪਦ੍ਮਨਾਭਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਵੁਭੌ
ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ, ਸਨਾਤਨ ਦੇਵ, ਪਦਮਨਾਭ, ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਜਾਨੀਵਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਂ ਤ੍ਵਾਮੇਕਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤ੍ਵਮਾਵਾਂ ਪਾਹਿ ਹੇਤ੍ਵਰ੍ਥਮ੍ ਇਦਂ ਨੌ ਬੁਦ੍ਧਿਕਾਰਣਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਇਕ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਅਮੋਘਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ਸ ਤ੍ਵਂ ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਦ੍ਵਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਗਤਾਵਾਵਾਮ੍ ਅਭਿਤਃ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ਕਤੀ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਦਾ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਣ ਆਏ ਹਾਂ।
ਤਦਿਚ੍ਛਾਮੋ ਵਰਂ ਦੇਵ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ऽਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਅਰਿਂਦਮ ਅਮੋਘਦਰ੍ਸ਼ਨੋ ऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਮਿਤਿਂਜਯ
ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਦੇਵ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਕ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ਕਤੀ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਹਿ ਦ੍ਰੁਤਂ ਬ੍ਰੂਤਂ ਵਰਂ ਹ੍ਯਸੁਰਸਤ੍ਤਮੌ ਦਤ੍ਤਾਯੁष੍ਕੌ ਪੁਨਰ੍ਭੂਯੋ ਰਹੋ ਜੀਵਿਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਥਃ
ਤੁਰੰਤ ਦੱਸੋ, ਕਿਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਲੁਕ ਕੇ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮृਤਵਾਨ੍ ਦੇਵ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਭੋ ਵਧਮ੍ ਤਮਿਚ੍ਛਾਵੋ ਵਧਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨੋ ऽਸ੍ਤੁ ਮਹਾਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਰਿਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ; ਮੌਤ ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਮਿਲੇ।
ਬਾਢਂ ਯੁਵਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਰੌ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਕਾਲਸਂਭਵੇ ਭਵਿष੍ਯਤੋ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਾਮ੍
ਠੀਕ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਵੋਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵਰਂ ਪ੍ਰਦਾਯਾਥ ਮਹਾਸੁਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਨਾਤਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਰਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ ਰਜਸ੍ਤਮੋਵਰ੍ਗਭਵਾਯਨੌ ਯਮੌ ਮਮਨ੍ਥ ਤਾਵੂਰੁਤਲੇਨ ਵੈ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਉੱਚਾ ਦੇਵ, ਯਮ ਅਤੇ ਯਮੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਜਸ ਅਤੇ ਤਮਸ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਆਪਣੀ ਰਾਣ ਨਾਲ ਮਥਿਆ।
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਮਲੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।