ਸ੍ਮृਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਕੇਸਰਾਣਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਅਸਂਖ੍ਯੇਯਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵੈ ਧਾਤੁਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਕੰਵਲ ਦੇ ਕੇਸਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਤੰਦਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਹਨ।
ਯਾਨਿ ਪਦ੍ਮਸ੍ਯ ਪਰ੍ਣਾਨਿ ਭੂਰੀਣਿ ਤੁ ਨਰਾਧਿਪ ਤੇ ਦੁਰ੍ਗਮਾਃ ਸ਼ੈਲਚਿਤਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਦੇਸ਼ਾ ਵਿਕਲ੍ਪਿਤਾਃ
ਕੰਵਲ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ, ਰਾਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਾਨ੍ਯਧੋਭਾਗਪਰ੍ਣਾਨਿ ਤੇ ਨਿਵਾਸਾਸ੍ਤੁ ਭਾਗਸ਼ਃ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮੁਰਗਾਣਾਂ ਚ ਪਤਙ੍ਗਾਨਾਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੋ ਪੱਤੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ, ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਮਹਾਰ੍ਣਵੋ ਯਤ੍ਰ ਤਦ੍ਰਸੇਤ੍ਯਭਿਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ ਮਹਾਪਾਤਕਕਰ੍ਮਾਣੋ ਮਜ੍ਜਨ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਉਹ ਰਸ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਦ੍ਮਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰਤੋ ਯਤ੍ਤਦ੍ ਏਕਾਰ੍ਣਵਗਤਾ ਮਹੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਥ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸਲਿਲਾਕਰਾਃ
ਕੰਵਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹਨ।
ਏਵਂ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਮਹੀ ਪੁष੍ਕਰਸਂਭਵਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ऽਪ੍ਯਯਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪੁष੍ਕਰਸਂਜ੍ਞਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਲਈ, ਕੰਵਲ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ 'ਪੁਸ਼ਕਰ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਤ੍ਤਜ੍ਜ੍ਞੈਃ ਪੁਰਾਣੈਃ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ ਯਾਜ੍ਞਿਕੈਰ੍ਵੇਦਦृष੍ਟਾਨ੍ਤੈਰ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਪਦ੍ਮਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਕੰਵਲ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਭਗਵਤਾ ਤੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਧਾਰਣਾਵਿਧਿਃ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਹ੍ਰਦਾਨਾਂ ਚੈਵ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਰਵਤਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਏ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰੀਤ ਬਣਾਈ।
ਵਿਭੁਸ੍ਤਥੈਵਾਪ੍ਰਤਿਮਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪ੍ਰਭਾਕਰਾਭੋ ਵਰੁਣਃ ਸਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ ਸ਼ਨੈਃ ਸ੍ਵਯਂਭੂਃ ਸ਼ਯਨਂ ਸृਜਤ੍ਤਦਾ ਜਗਨ੍ਮਯਂ ਪਦ੍ਮਵਿਧਿਂ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਫਿਰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ, ਚਿੱਟਾ ਚਮਕਦਾਰ ਵਰੁਣ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਆਪ ਹੀ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਕੇ, ਕੰਵਲ ਦੀ ਰੀਤ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਵਿਛੌਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਵਿਘ੍ਨਸ੍ਤਪਸਿ ਸਮ੍ਭੂਤੋ ਮਧੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਃ ਤੇਨੈਵ ਚ ਸਹੋਦ੍ਭੂਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਸੁਰੋ ਨਾਮ ਕੈਟਭਃ
ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਈ: ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਮਧੂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਕੈਟਭ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤੌ ਰਜਸ੍ਤਮਸੌ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਮ੍ਭੂਤੌ ਤਾਮਸੌ ਗਣੌ ਏਕਾਰ੍ਣਵੇ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੌ ਮਹਾਬਲੌ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰਜ ਤੇ ਤਮਸ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤਮਸੀਕ ਜੀਵ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦਿਵ੍ਯਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਧਰੌ ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ੍ਤੋਗ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣੌ ਕਿਰੀਟਕੁਣ੍ਡਲੋਦਗ੍ਰੌ ਕੇਯੂਰਵਲਯੋਜ੍ਜ੍ਵਲੌ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਦਿਵੀ ਰੱਤੀਆਂ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਉੱਚੇ ਕਿਰਤ ਤੇ ਕੁੰਡਲ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਂਹ-ਬਾਂਹ ਤੇ ਕੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਮਹਾਵਿਵृਤਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੌ ਪੀਨੋਰਸ੍ਕੌ ਮਹਾਭੁਜੌ ਮਹਾਗਿਰੇਃ ਸਂਹਨਨੌ ਜਙ੍ਗਮਾਵਿਵ ਪਰ੍ਵਤੌ
ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣੇ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਚਲਦੇ ਪਹਾੜ ਹੋਣ।
ਨਵਮੇਘਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾਵ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸਦृਸ਼ਾਨਨੌ ਵਿਦ੍ਯੁਦਾਭੌ ਗਦਾਗ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰਾਭ੍ਯਾਮਤਿਭੀषਣੌ
ਨਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਿਹਰੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਡਰਾਉਣੇ।
ਤੌ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਾਸਾਦ੍ ਉਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਾਵਿਵਾਰ੍ਣਵਮ੍ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਤਾਵਿਵ ਹਰਿਂ ਸ਼ਯਾਨਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਠਾ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਹਰੀ, ਮਧੂ ਦੇ ਵਧੀ, ਜੋ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਵਿਚਰਨ੍ਤੌ ਸ੍ਮ ਪੁष੍ਕਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਮ੍ ਯੋਗਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਂ ਦਦृਸ਼ਤੁਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਕੰਵਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਘੁੰਮਦੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣਸਮਾਜ੍ਞਾਤਂ ਸृਜਨ੍ਤਮਖਿਲਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਦੈਵਤਾਨਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਮਾਨਸਾਨਸੁਰਾਨृषੀਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਦੇਵਤੇ, ਸੰਸਾਰ, ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਵੂਚਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਸੁਰੋਤ੍ਤਮੌ ਦੀਪ੍ਤੌ ਮੁਮੂਰ੍षੂ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਰੋषਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਨ ਕਰਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉਥੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁष੍ਕਰਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸਿਤੋष੍ਣੀषਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ ਆਧਾਯ ਨਿਯਮਂ ਮੋਹਾਦ੍ ਆਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਂ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਚਿੱਟਾ ਪੱਗ ਪਹਿਨਿਆ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋ?
ਏਹ੍ਯਾਗਚ੍ਛਾਵਯੋਰ੍ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦੇਹਿ ਤ੍ਵਂ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪਰਮੀਸ਼ਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਿਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਆਓ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰੋ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ! ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿਚ ਬੇਬਸ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾ-ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚੋਦ੍ਭਵਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਕੇਨ ਵਾਸਿ ਨ ਯੋਜਿਤਃ ਕਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਕਸ਼੍ਚ ਤੇ ਗੋਪ੍ਤਾ ਕੇਨ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਧੀਯਸੇ
ਤੁਾਡਾ ਜਨਮ ਕਿੱਥੋਂ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ? ਤੁਹਾਡਾ ਰਚਨਹਾਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਏਕ ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਲੋਕੈਰ੍ ਅਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍ ਤਤ੍ਸਂਯੋਗੇਨ ਭਵਤੋਃ ਕਰ੍ਮ ਨਾਮਾਵਗਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਜਗਤ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ 'ਇਕ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਗੋਚਰ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਤੇ ਨਾਮ ਸਮਝੋ।
ਨਾਵਯੋਃ ਪਰਮਂ ਲੋਕੇ ਕਿਂਚਿਦਸ੍ਤਿ ਮਹਾਮਤੇ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਛਾਦ੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਮਸਾ ਰਜਸਾਥ ਵੈ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਰਜ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਰਜਸ੍ਤਮੋਮਯਾਵਾਵਾਮ੍ ऋषੀਣਾਮ੍ ਅਵਲਙ੍ਘਿਤੌ ਛਾਦ੍ਯਮਾਨੌ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲੌ ਦੁਸ੍ਤਰੌ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਰਜ ਤੇ ਤਮੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲੁਕਵੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਆਵਾਭ੍ਯਾਮੁਹ੍ਯਤੇ ਲੋਕੋ ਦੁष੍ਕਰਾਭ੍ਯਾਂ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ ਆਵਾਮਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਰਿਗ੍ਰਹਃ
ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਾਰਨ, ਇੱਛਾ, ਯਜਨ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹਾਂ।
ਸੁਖਂ ਯਤ੍ਰ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰੇਵ ਚ ਯੇषਾਂ ਯਤ੍ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਚੈਵ ਤਤ੍ਤਦਾਵਾਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯ
ਜਿੱਥੇ ਸੁਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਕੀਰਤੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਨਾਦ੍ ਯੋਗਵਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਯੋਗਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯਾਰ੍ਜਿਤਃ ਤਂ ਸਮਾਧਾਯ ਗੁਣਵਤ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਸ੍ਮਿ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਕੇ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੈਂ ਸਤਵ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਯਃ ਪਰੋ ਯੋਗਮਤਿਮਾਨ੍ ਯੋਗਾਖ੍ਯਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ ਰਜਸਸ੍ਤਮਸਸ਼੍ਚੈਵ ਯਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਭਵਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਯੋਗ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਯੋਗ ਤੇ ਸਤਵ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਰਜ ਤੇ ਤਮੋ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੂਤਾਨਿ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਾਨੀਤਰਾਣਿ ਚ ਸ ਏਵ ਹਿ ਯੁਵਾਂ ਨਾਂਸ਼ੇ ਵਸ਼ੀ ਦੇਵੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸਤਵ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ। ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।
ਸ੍ਵਪਨ੍ਨੇਵ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਬਹੁਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍ ਬਾਹੁਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕृਤਵਾਨਾਤ੍ਮਮਾਯਯਾ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਸੀ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਕਈ ਕੋਸਾਂ ਵੱਡਾ ਸੀ।