ਰੌਦ੍ਰਂ ਤਥੋਗ੍ਰਂ ਸ਼ੂਲਂ ਚ ਕਙ੍ਕਾਲਂ ਮੁਸਲਂ ਤਥਾ ਮੋਹਨਂ ਸ਼ੋषਣਂ ਚੈਵ ਸਂਤਾਪਨਵਿਲਾਪਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੁੱਦਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕੰਗਕਾਲ, ਗਦਾ, ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੱਕਾ, ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੇ।
ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਮਥਨਂ ਚੈਵ ਕਾਪਾਲਮਥ ਕੈਙ੍ਕਰਮ੍ ਤਥਾਪ੍ਰਤਿਹਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਮਥਣ ਵਾਲਾ, ਕਪਾਲ, ਸੇਵਕ, ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਵਰਤੇ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸੋਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਂ ਤਥਾ ਕਮ੍ਪਨਂ ਸ਼ਾਤਨਂ ਚੈਵ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚੈਵ ਸੁਭੈਰਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਾ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਸੋਮ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ ਹਥਿਆਰ, ਕੰਪਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਤਨ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਤਵਾਸ਼ਤਰ ਤੇ ਸੁਭੈਰਵ ਹਥਿਆਰ—
ਕਾਲਮੁਦ੍ਗਰਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਤਪਨਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਸਂਵਰ੍ਤਨਂ ਮੋਹਨਂ ਚ ਤਥਾ ਮਾਯਾਧਰਂ ਪਰਮ੍
ਕਾਲਮੁਦਗਰ, ਅਕਸ਼ੋਭਿਆ ਜੋ ਹਿਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਮਹਾਬਲ ਤਪਨ, ਸੰਵਰਤਨ ਤੇ ਮੋਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਮਾਇਆਧਰ ਹਥਿਆਰ—
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਯਿਤਮ੍ ਅਸਿਰਤ੍ਨਂ ਚ ਨਨ੍ਦਕਮ੍ ਪ੍ਰਸ੍ਵਾਪਨਂ ਪ੍ਰਮਥਨਂ ਵਾਰੁਣਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਚੈਵ ਯਸ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਹਤਾ ਗਤਿਃ
ਗਾਂਧਰਵ ਹਥਿਆਰ, ਪਿਆਰਾ ਅਸਿਰਤਨ, ਨੰਦਕ, ਪ੍ਰਸਵਾਪਨ, ਪ੍ਰਮਥਨ, ਵਧੀਆ ਵਾਰੁਣ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—
ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਹਯਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰਮੈਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਸਾਰ੍ਪਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਹਯਸ਼ਿਰ ਹਥਿਆਰ, ਬ੍ਰਾਹਮ ਹਥਿਆਰ, ਨਾਰਾਏਣ ਹਥਿਆਰ, ਇੰਦਰ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਸਰਪ ਹਥਿਆਰ—
ਪੈਸ਼ਾਚਮਸ੍ਤ੍ਰਮਜਿਤਂ ਸ਼ੋषਦਂ ਸ਼ਾਮਨਂ ਤਥਾ ਮਹਾਬਲਂ ਭਾਵਨਂ ਚ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਨਵਿਕਮ੍ਪਨੇ
ਅਜੀਤ ਪੈਸ਼ਾਚ ਹਥਿਆਰ, ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਸ਼ਾਮਨ, ਮਹਾਬਲ ਭਾਵਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਥਾਪਨ ਤੇ ਵਿਕੰਪਨ ਹਥਿਆਰ—
ਏਤਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ੍ਤਦਾ ਅਸृਜਨ੍ਨਰਸਿਂਹਸ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਰਿਵਾਹੁਤਿਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਮ ਹਥਿਆਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਛੱਡੇ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਵੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਵਾਂਗ ਸਲਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤੈਃ ਸਿਂਹਮ੍ ਆਵृਣੋਦਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਘਰ੍ਮਸਮਯੇ ਹਿਮਵਨ੍ਤਮਿਵਾਂਸ਼ੁਭਿਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹਿਮਵੰਤ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹ੍ਯਮਰ੍षਾਨਿਲੋਦ੍ਭੂਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸੈਨ੍ਯਸਾਗਰਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਮੈਨਾਕਮਿਵ ਸਾਗਰਃ
ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮੈਨਾਕ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਡੁੱਬਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਪਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਖਡ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਗਦਾਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਸ੍ਤਥਾ ਵਜ੍ਰੈਰਸ਼ਨਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਗ੍ਨਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਭਾਲਾਂ, ਫੰਦੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਗਦਾਂ, ਮਸਲੇ, ਵਜਰ, ਚਾਬਕ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਲੱਕੜ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ—
ਮੁਦ੍ਗਰੈਰ੍ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲੋਲੂਖਲਪਰ੍ਵਤੈਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਦੀਪ੍ਤਾਭਿਰ੍ ਦਣ੍ਡੈਰਪਿ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਮੁਦਗਰ, ਭਿੰਡੀਪਾਲ, ਪਥਰ, ਓਲੂਖਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਚਮਕਦੇ ਸ਼ਤਘਨੀ, ਅਤੇ ਡਰਾਉਣ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ—
ਤੇ ਦਾਨਵਾਃ ਪਾਸ਼ਗृਹੀਤਹਸ੍ਤਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਤੁਲ੍ਯਾਸ਼ਨਿਵਜ੍ਰਵੇਗਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤੋ ऽਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਬਾਹੁਕਾਯਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੀਰ੍षਾ ਇਵ ਨਾਗਪਾਸ਼ਾਃ
ਉਹ ਦਾਨਵ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੰਦੇ ਫੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬਾਂਹਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨਾਗ ਫੰਦੇ ਵਾਂਗ।
ਸੁਵਰ੍ਣਮਾਲਾਕੁਲਭੂषਿਤਾਙ੍ਗਾਃ ਪੀਤਾਂਸ਼ੁਕਾਭੋਗਵਿਭਾਵਿਤਾਙ੍ਗਾਃ ਮੁਕ੍ਤਾਵਲੀਦਾਮਸਨਾਥਕਕ੍ਸ਼ਾ ਹਂਸਾ ਇਵਾਭਾਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਪਕ੍ਸ਼ਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਪੀਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕਮਰ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ—ਉਹ ਵੱਡੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਵਾਯੁਪ੍ਰਤਿਮੌਜਸਾਂ ਵੈ ਕੇਯੂਰਮੌਲੀਵਲਯੋਤ੍ਕਟਾਨਾਮ੍ ਤਾਨ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨ੍ਯਭਿਤੋ ਵਿਭਾਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਭਾਤਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਸਮਪ੍ਰਭਾਣਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਵਾਯੂ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ, ਮੋਹਰ, ਮੌਲੀ ਅਤੇ ਕੰਗਣ ਚਮਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਦੇ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਖਰਾਃ ਖਰਮੁਖਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਕਰਾਸ਼ੀਵਿषਾਨਨਾਃ ਈਹਾਮृਗਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਰਾਹਮੁਖਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਗਧਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਮਕੜਾਂ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਕਾਲ ਮਿਰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸੂਰ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਸਨ।
ਬਾਲਸੂਰ੍ਯਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਧੂਮਕੇਤੁਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ ਅਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਧਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਅਗ੍ਨਿਦੀਪ੍ਤਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਧੂਮਕੇਤੂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਦੇ ਅੱਧ ਚੰਦ ਤੇ ਅਧੂਰੇ ਚਿਹਰੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸਨ।
ਹਂਸਕੁਕ੍ਕੁਟਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯਾ ਭਯਾਵਹਾਃ ਸਿਂਹਾਸ੍ਯਾ ਲੇਲਿਹਾਨਾਸ਼੍ਚ ਕਾਕਗृਧ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਹੰਸ ਤੇ ਕੁੱਕੜ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣ, ਕੁਝ ਦੇ ਸਿੰਘ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ, ਜਿਹੜੇ ਜੀਭ ਲਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਕਾਂ ਤੇ ਗਿਧ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਸਨ।
ਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵਕਾ ਵਕ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾਸ੍ ਤਥੋਲ੍ਕਾਮੁਖਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਮਹਾਗ੍ਰਾਹਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਾਨਵਾ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਜੀਭਾਂ, ਵਕਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ, ਤੇ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰੇ, ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦਾਨਵ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਾਰਕ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ੈਲਸਂਵਰ੍ष੍ਮਣਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰੇ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ ਅਵਧ੍ਯਸ੍ਯ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨ ਵ੍ਯਥਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰਾਹਵੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਤੇ ਉਹ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਅਜੈਯ ਮ੍ਰਿਗ ਰਾਜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਏਵਂ ਭੂਯੋ ऽਪਰਾਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ ਅਸृਜਨ੍ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੋਪਰਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤ ਇਵੋਰਗਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇ, ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੇ ਦਾਨਵਸ਼ਰਾ ਘੋਰਾ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸਮੀਰਿਤਾਃ ਵਿਲਯਂ ਜਗ੍ਮੁਰਾਕਾਸ਼ੇ ਖਦ੍ਯੋਤਾ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤੇ
ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਸੁੱਟੇ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਗਮਗਾਉਂਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਸृਜਨ੍ਨਾਸ਼ੁ ਜ੍ਵਲਿਤਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਦੈਤ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਅਸਮਾਨੀ ਚੱਕਰ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁੱਟੇ।
ਤੈਰਾਸੀਦ੍ਗਗਨਂ ਚਕ੍ਰੈਃ ਸਂਪਤਦ੍ਭਿਰਿਤਸ੍ਤਤਃ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਸਂਪ੍ਰਕਾਸ਼ਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਗ੍ਰਹੈਰਿਵ
ਉਹ ਚੱਕਰ ਜਦ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਸਮਾਨ ਚਮਕ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਚੰਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਚਕ੍ਰਾਣਿ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਗ੍ਰਸ੍ਤਾਨ੍ਯੁਦੀਰ੍ਣਾਨਿ ਤਦਾ ਪਾਵਕਾਰ੍ਚਿਃਸਮਾਨਿ ਵੈ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਚੱਕਰ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਿਗਲ ਲਏ।
ਤਾਨਿ ਚਕ੍ਰਾਣਿ ਵਦਨੇ ਵਿਸ਼ਮਾਨਾਨਿ ਭਾਨ੍ਤਿ ਵੈ ਮੇਘੋਦਰਦਰੀष੍ਵੇਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਾ ਇਵ
ਉਹ ਚੱਕਰ, ਜਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ ਚੰਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯੋ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਾਸृਜਦੂਰ੍ਜਿਤਾਮ੍ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਾਂ ਘੋਰਾਂ ਧੌਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਤਡਿਤ੍ਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੈਤ ਨੇ ਫਿਰ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ, ਚਮਕਦੀ ਭਾਲ ਸੁੱਟੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਫ ਹਥਿਆਰਾਂ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍ ਹੁਂਕਾਰੇਣੈਵ ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਬਭਞ੍ਜ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਚਮਕਦੀ ਭਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਗਰਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਰਰਾਜ ਭਗ੍ਨਾ ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਹੀਤਲੇ ਸਵਿਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਾ ਜ੍ਵਲਿਤਾ ਮਹੋਲ੍ਕੇਵ ਦਿਵਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤਾ
ਉਹ ਟੁੱਟੀ ਭਾਲ, ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਈ, ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਛੱਡਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਾਰਾ ਡਿੱਗ ਪਵੇ।
ਨਾਰਾਚਪਙ੍ਕ੍ਤਿਃ ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਰੇਜੇ ऽਵਿਦੂਰਤਃ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਪਲਾਸ਼ਾਨਾਂ ਮਾਲੇਵੋਜ੍ਜ੍ਵਲਦਰ੍ਸ਼ਨਾ
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਸਿੰਘ ਤੱਕ ਆਈ, ਨੇੜੇ ਹੀ ਚਮਕ ਰਹੀ, ਨੀਲੇ ਕੰਵਾਂ ਤੇ ਪਲਾਸ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ।