ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਰਾਜਂਲ੍ ਲੋਕਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਃ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਾਰਸਿਂਹੇ ऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤਥੇਦਮਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਲੋਕ-ਧਰਮ, ਇਸ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਜਗਤ ਵੀ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਮਨੁਰ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਾਸ਼੍ਚ ਮਹੀਰੁਹਾਸ਼੍ਚ ਉਤ੍ਪਾਤਕਾਲਸ਼੍ਚ ਧृਤਿਰ੍ਮਤਿਸ਼੍ਚ ਰਤਿਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤਪੋ ਦਮਸ਼੍ਚ
ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਨੂ, ਗ੍ਰਹ, ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਰੁੱਖ, ਉਪਦ੍ਰਵ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਧੀਰਜ, ਬੁੱਧੀ, ਰਸ, ਸਚ, ਤਪ, ਤੇ ਸੰਜਮ ਵੀ ਹਨ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਦੇਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਹਰ੍षੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਮੋਹਃ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ
ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕੀਰਤੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੁੱਸਾ, ਇੱਛਾ, ਖੁਸ਼ੀ, ਧਰਮ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਉਵਾਚ ਦਾਨਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਗਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸ ਗਣਾਧਿਪਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗृਹ੍ਯਤਾਮੇष ਅਪੂਰ੍ਵਾਂ ਤਨੁਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ਯਦਿ ਵਾ ਸਂਸ਼ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਵਨਗੋਚਰਃ
ਇਸ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਫੜੋ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਦਾਨਵਗਣਾ ਸਰ੍ਵੇ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤੋ ਮੁਦਿਤਾਸ੍ ਤ੍ਰਾਸਯਾਮਾਸੁਰੋਜਸਾ
ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਾਥ ਨਰਸਿਂਹੋ ਮਹਾਬਲਃ ਬਭਞ੍ਜ ਤਾਂ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯ ਇਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਫਿਰ ਨਰਸਿੰਘ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਹਾੜ ਛੱਡੀ ਅਤੇ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਸਭਾ ਨੂੰ ਟੁੱਟ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਭਾਯਾਂ ਭਜ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਰੋषਾਦ੍ਵ੍ਯਾਕੁਲਲੋਚਨਃ
ਜਦੋਂ ਸਭਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੇ ਖੁਦ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਿਗਾੜ ਕੇ ਸਿੰਘ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟੇ।
ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮਥ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਦਣ੍ਡਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਤਥਾਘੋਰਂ ਵਿष੍ਣੁਚਕ੍ਰਂ ਤਥਾ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਡ-ਮੰਤਰ, ਭਿਆਨਕ ਕਾਲ-ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਵਿਸ਼ਨੁ-ਚੱਕਰ।
ਪੈਤਾਮਹਂ ਤਥਾਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਹਨਂ ਮਹਤ੍ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਮਸ਼ਨੀਂ ਚੈਵ ਸ਼ੁष੍ਕਾਰ੍ਦ੍ਰਂ ਚਾਸ਼ਨਿਦ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦਾ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਅੱਗ, ਅਤੇ ਅਜੋਕੇ ਬਿਜਲੀ-ਹਥਿਆਰ, ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਗੀਲਾ ਦੋਵੇਂ ਵਰਤੇ।
ਰੌਦ੍ਰਂ ਤਥੋਗ੍ਰਂ ਸ਼ੂਲਂ ਚ ਕਙ੍ਕਾਲਂ ਮੁਸਲਂ ਤਥਾ ਮੋਹਨਂ ਸ਼ੋषਣਂ ਚੈਵ ਸਂਤਾਪਨਵਿਲਾਪਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੁੱਦਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕੰਗਕਾਲ, ਗਦਾ, ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੱਕਾ, ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੇ।
ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਮਥਨਂ ਚੈਵ ਕਾਪਾਲਮਥ ਕੈਙ੍ਕਰਮ੍ ਤਥਾਪ੍ਰਤਿਹਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਮਥਣ ਵਾਲਾ, ਕਪਾਲ, ਸੇਵਕ, ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਵਰਤੇ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸੋਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਂ ਤਥਾ ਕਮ੍ਪਨਂ ਸ਼ਾਤਨਂ ਚੈਵ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚੈਵ ਸੁਭੈਰਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਾ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਸੋਮ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ ਹਥਿਆਰ, ਕੰਪਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਤਨ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਤਵਾਸ਼ਤਰ ਤੇ ਸੁਭੈਰਵ ਹਥਿਆਰ—
ਕਾਲਮੁਦ੍ਗਰਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਤਪਨਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਸਂਵਰ੍ਤਨਂ ਮੋਹਨਂ ਚ ਤਥਾ ਮਾਯਾਧਰਂ ਪਰਮ੍
ਕਾਲਮੁਦਗਰ, ਅਕਸ਼ੋਭਿਆ ਜੋ ਹਿਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਮਹਾਬਲ ਤਪਨ, ਸੰਵਰਤਨ ਤੇ ਮੋਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਮਾਇਆਧਰ ਹਥਿਆਰ—
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਯਿਤਮ੍ ਅਸਿਰਤ੍ਨਂ ਚ ਨਨ੍ਦਕਮ੍ ਪ੍ਰਸ੍ਵਾਪਨਂ ਪ੍ਰਮਥਨਂ ਵਾਰੁਣਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਚੈਵ ਯਸ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਹਤਾ ਗਤਿਃ
ਗਾਂਧਰਵ ਹਥਿਆਰ, ਪਿਆਰਾ ਅਸਿਰਤਨ, ਨੰਦਕ, ਪ੍ਰਸਵਾਪਨ, ਪ੍ਰਮਥਨ, ਵਧੀਆ ਵਾਰੁਣ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—
ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਹਯਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰਮੈਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਸਾਰ੍ਪਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਹਯਸ਼ਿਰ ਹਥਿਆਰ, ਬ੍ਰਾਹਮ ਹਥਿਆਰ, ਨਾਰਾਏਣ ਹਥਿਆਰ, ਇੰਦਰ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਸਰਪ ਹਥਿਆਰ—
ਪੈਸ਼ਾਚਮਸ੍ਤ੍ਰਮਜਿਤਂ ਸ਼ੋषਦਂ ਸ਼ਾਮਨਂ ਤਥਾ ਮਹਾਬਲਂ ਭਾਵਨਂ ਚ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਨਵਿਕਮ੍ਪਨੇ
ਅਜੀਤ ਪੈਸ਼ਾਚ ਹਥਿਆਰ, ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਸ਼ਾਮਨ, ਮਹਾਬਲ ਭਾਵਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਥਾਪਨ ਤੇ ਵਿਕੰਪਨ ਹਥਿਆਰ—
ਏਤਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ੍ਤਦਾ ਅਸृਜਨ੍ਨਰਸਿਂਹਸ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਰਿਵਾਹੁਤਿਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਮ ਹਥਿਆਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਛੱਡੇ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਵੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਵਾਂਗ ਸਲਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤੈਃ ਸਿਂਹਮ੍ ਆਵृਣੋਦਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਘਰ੍ਮਸਮਯੇ ਹਿਮਵਨ੍ਤਮਿਵਾਂਸ਼ੁਭਿਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹਿਮਵੰਤ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹ੍ਯਮਰ੍षਾਨਿਲੋਦ੍ਭੂਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸੈਨ੍ਯਸਾਗਰਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਮੈਨਾਕਮਿਵ ਸਾਗਰਃ
ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮੈਨਾਕ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਡੁੱਬਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਪਾਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਖਡ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਗਦਾਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਸ੍ਤਥਾ ਵਜ੍ਰੈਰਸ਼ਨਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਗ੍ਨਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮੈਃ
ਭਾਲਾਂ, ਫੰਦੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਗਦਾਂ, ਮਸਲੇ, ਵਜਰ, ਚਾਬਕ, ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਲੱਕੜ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ—
ਮੁਦ੍ਗਰੈਰ੍ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲੋਲੂਖਲਪਰ੍ਵਤੈਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਸ਼੍ਚ ਦੀਪ੍ਤਾਭਿਰ੍ ਦਣ੍ਡੈਰਪਿ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਮੁਦਗਰ, ਭਿੰਡੀਪਾਲ, ਪਥਰ, ਓਲੂਖਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਚਮਕਦੇ ਸ਼ਤਘਨੀ, ਅਤੇ ਡਰਾਉਣ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ—
ਤੇ ਦਾਨਵਾਃ ਪਾਸ਼ਗृਹੀਤਹਸ੍ਤਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਤੁਲ੍ਯਾਸ਼ਨਿਵਜ੍ਰਵੇਗਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤੋ ऽਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਬਾਹੁਕਾਯਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੀਰ੍षਾ ਇਵ ਨਾਗਪਾਸ਼ਾਃ
ਉਹ ਦਾਨਵ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੰਦੇ ਫੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬਾਂਹਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨਾਗ ਫੰਦੇ ਵਾਂਗ।
ਸੁਵਰ੍ਣਮਾਲਾਕੁਲਭੂषਿਤਾਙ੍ਗਾਃ ਪੀਤਾਂਸ਼ੁਕਾਭੋਗਵਿਭਾਵਿਤਾਙ੍ਗਾਃ ਮੁਕ੍ਤਾਵਲੀਦਾਮਸਨਾਥਕਕ੍ਸ਼ਾ ਹਂਸਾ ਇਵਾਭਾਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਪਕ੍ਸ਼ਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਪੀਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕਮਰ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ—ਉਹ ਵੱਡੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਵਾਯੁਪ੍ਰਤਿਮੌਜਸਾਂ ਵੈ ਕੇਯੂਰਮੌਲੀਵਲਯੋਤ੍ਕਟਾਨਾਮ੍ ਤਾਨ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨ੍ਯਭਿਤੋ ਵਿਭਾਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਭਾਤਸੂਰ੍ਯਾਂਸ਼ੁਸਮਪ੍ਰਭਾਣਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਵਾਯੂ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ, ਮੋਹਰ, ਮੌਲੀ ਅਤੇ ਕੰਗਣ ਚਮਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਦੇ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਖਰਾਃ ਖਰਮੁਖਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਕਰਾਸ਼ੀਵਿषਾਨਨਾਃ ਈਹਾਮृਗਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਰਾਹਮੁਖਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਗਧਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਮਕੜਾਂ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਕਾਲ ਮਿਰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸੂਰ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਸਨ।
ਬਾਲਸੂਰ੍ਯਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਧੂਮਕੇਤੁਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ ਅਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਧਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਅਗ੍ਨਿਦੀਪ੍ਤਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਧੂਮਕੇਤੂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਦੇ ਅੱਧ ਚੰਦ ਤੇ ਅਧੂਰੇ ਚਿਹਰੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸਨ।
ਹਂਸਕੁਕ੍ਕੁਟਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯਾ ਭਯਾਵਹਾਃ ਸਿਂਹਾਸ੍ਯਾ ਲੇਲਿਹਾਨਾਸ਼੍ਚ ਕਾਕਗृਧ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਤਥਾ
ਕਈਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਹੰਸ ਤੇ ਕੁੱਕੜ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣ, ਕੁਝ ਦੇ ਸਿੰਘ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ, ਜਿਹੜੇ ਜੀਭ ਲਾ ਰਹੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਕਾਂ ਤੇ ਗਿਧ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਸਨ।
ਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵਕਾ ਵਕ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾਸ੍ ਤਥੋਲ੍ਕਾਮੁਖਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਮਹਾਗ੍ਰਾਹਮੁਖਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਾਨਵਾ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਕਈਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਜੀਭਾਂ, ਵਕਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ, ਤੇ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰੇ, ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦਾਨਵ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਾਰਕ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼ੈਲਸਂਵਰ੍ष੍ਮਣਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰੇ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ ਅਵਧ੍ਯਸ੍ਯ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨ ਵ੍ਯਥਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰਾਹਵੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਤੇ ਉਹ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਅਜੈਯ ਮ੍ਰਿਗ ਰਾਜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।