ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਾਲਚਕ੍ਰਮਿਵਾਗਤਮ੍ ਨਰਸਿਂਹਵਪੁਸ਼੍ਛਨ੍ਨਂ ਭਸ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨਮਿਵਾਨਲਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਸੀ ਪਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰਾਖ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਸਿਂਹਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦੇਵਮਾਗਤਮ੍
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਦਿਵਿਆ ਨੈਤਰਾਂ ਨਾਲ ਆਏ ਹੋਏ ਸਿੰਘ-ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਕ੍ਮਸ਼ੈਲਾਭਮ੍ ਅਪੂਰ੍ਵਾਂ ਤਨੁਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਤੇ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਹਾਰਾਜ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਾਦਿਸਂਭਵ ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨ ਚ ਨੋ ਦृष੍ਟਂ ਨਾਰਸਿਂਹਮਿਦਂ ਵਪੁਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੂਲ, ਇਹ ਸਿੰਘ-ਸਰੀਰ ਨਾ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਸੁਣਿਆ, ਨਾ ਕਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਪ੍ਰਭਵਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਕਿਮਿਦਂ ਰੂਪਮਾਗਤਮ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਤਕਰਣਂ ਘੋਰਂ ਸਂਸ਼ਤੀਵ ਮਨੋ ਮਮ
ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਉਭਰਿਆ ਹੈ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਝੰਝੋੜਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਾਃ ਸਾਗਰਾਃ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚ ਯਾਃ ਹਿਮਵਾਨ੍ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕੁਲਪਰ੍ਵਤਾਃ
ਇਸ ਰੂਪ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇਵਤੇ, ਸਮੁੰਦਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਹਿਮਾਲਾ, ਪਰੀਯਾਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ੀ ਪਰਬਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ ਸਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ ਵਸੁਭਿਃ ਸਹ ਧਨਦੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਯਮਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਆਪਣੇ ਤਾਰੇ ਸਮੇਤ, ਸੂਰਜ ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੇਵਤਾ, ਵਰੁਣ, ਯਮ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਮਰੁਤੋ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ ਨਾਗਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਮਰੁਤ, ਦੇਵ ਗੰਧਰਵ, ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਪਿਸਾਚ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦੇਵਃ ਪਸ਼ੁਪਤਿਰ੍ ਲਲਾਟਸ੍ਥਾ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਜਙ੍ਗਮਾਨਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਇਸ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ।
ਭਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ ਵਿਮਾਨਸ਼ਤਸਂਕੀਰ੍ਣਾ ਤਥੈਵ ਭਵਤਃ ਸਭਾ
ਤੁਸੀਂ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜੇ ਉਡਦੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਰਾਜਂਲ੍ ਲੋਕਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਃ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਾਰਸਿਂਹੇ ऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤਥੇਦਮਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਲੋਕ-ਧਰਮ, ਇਸ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਜਗਤ ਵੀ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਮਨੁਰ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗਾਸ਼੍ਚ ਮਹੀਰੁਹਾਸ਼੍ਚ ਉਤ੍ਪਾਤਕਾਲਸ਼੍ਚ ਧृਤਿਰ੍ਮਤਿਸ਼੍ਚ ਰਤਿਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤਪੋ ਦਮਸ਼੍ਚ
ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਨੂ, ਗ੍ਰਹ, ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਰੁੱਖ, ਉਪਦ੍ਰਵ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਧੀਰਜ, ਬੁੱਧੀ, ਰਸ, ਸਚ, ਤਪ, ਤੇ ਸੰਜਮ ਵੀ ਹਨ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਦੇਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਕਾਮਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਹਰ੍षੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਮੋਹਃ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ
ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕੀਰਤੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੁੱਸਾ, ਇੱਛਾ, ਖੁਸ਼ੀ, ਧਰਮ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਉਵਾਚ ਦਾਨਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਗਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸ ਗਣਾਧਿਪਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗृਹ੍ਯਤਾਮੇष ਅਪੂਰ੍ਵਾਂ ਤਨੁਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ਯਦਿ ਵਾ ਸਂਸ਼ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਵਨਗੋਚਰਃ
ਇਸ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਫੜੋ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਦਾਨਵਗਣਾ ਸਰ੍ਵੇ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤੋ ਮੁਦਿਤਾਸ੍ ਤ੍ਰਾਸਯਾਮਾਸੁਰੋਜਸਾ
ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਵਿਮੁਚ੍ਯਾਥ ਨਰਸਿਂਹੋ ਮਹਾਬਲਃ ਬਭਞ੍ਜ ਤਾਂ ਸਭਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਦਿਤਾਸ੍ਯ ਇਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਫਿਰ ਨਰਸਿੰਘ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਹੱਦ ਹੈ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਹਾੜ ਛੱਡੀ ਅਤੇ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਸਭਾ ਨੂੰ ਟੁੱਟ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਖੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਭਾਯਾਂ ਭਜ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਰੋषਾਦ੍ਵ੍ਯਾਕੁਲਲੋਚਨਃ
ਜਦੋਂ ਸਭਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਨੇ ਖੁਦ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਿਗਾੜ ਕੇ ਸਿੰਘ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟੇ।
ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮਥ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਦਣ੍ਡਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਤਥਾਘੋਰਂ ਵਿष੍ਣੁਚਕ੍ਰਂ ਤਥਾ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਡ-ਮੰਤਰ, ਭਿਆਨਕ ਕਾਲ-ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਵਿਸ਼ਨੁ-ਚੱਕਰ।
ਪੈਤਾਮਹਂ ਤਥਾਤ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਹਨਂ ਮਹਤ੍ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਮਸ਼ਨੀਂ ਚੈਵ ਸ਼ੁष੍ਕਾਰ੍ਦ੍ਰਂ ਚਾਸ਼ਨਿਦ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦਾ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਅੱਗ, ਅਤੇ ਅਜੋਕੇ ਬਿਜਲੀ-ਹਥਿਆਰ, ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਗੀਲਾ ਦੋਵੇਂ ਵਰਤੇ।
ਰੌਦ੍ਰਂ ਤਥੋਗ੍ਰਂ ਸ਼ੂਲਂ ਚ ਕਙ੍ਕਾਲਂ ਮੁਸਲਂ ਤਥਾ ਮੋਹਨਂ ਸ਼ੋषਣਂ ਚੈਵ ਸਂਤਾਪਨਵਿਲਾਪਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੁੱਦਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕੰਗਕਾਲ, ਗਦਾ, ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ, ਸੁੱਕਾ, ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤੇ।
ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਮਥਨਂ ਚੈਵ ਕਾਪਾਲਮਥ ਕੈਙ੍ਕਰਮ੍ ਤਥਾਪ੍ਰਤਿਹਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਮਥਣ ਵਾਲਾ, ਕਪਾਲ, ਸੇਵਕ, ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਵਰਤੇ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸੋਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਂ ਤਥਾ ਕਮ੍ਪਨਂ ਸ਼ਾਤਨਂ ਚੈਵ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚੈਵ ਸੁਭੈਰਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਾ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਸੋਮ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ ਹਥਿਆਰ, ਕੰਪਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਤਨ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਤਵਾਸ਼ਤਰ ਤੇ ਸੁਭੈਰਵ ਹਥਿਆਰ—
ਕਾਲਮੁਦ੍ਗਰਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਤਪਨਂ ਚ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਸਂਵਰ੍ਤਨਂ ਮੋਹਨਂ ਚ ਤਥਾ ਮਾਯਾਧਰਂ ਪਰਮ੍
ਕਾਲਮੁਦਗਰ, ਅਕਸ਼ੋਭਿਆ ਜੋ ਹਿਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਮਹਾਬਲ ਤਪਨ, ਸੰਵਰਤਨ ਤੇ ਮੋਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਮਾਇਆਧਰ ਹਥਿਆਰ—
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਯਿਤਮ੍ ਅਸਿਰਤ੍ਨਂ ਚ ਨਨ੍ਦਕਮ੍ ਪ੍ਰਸ੍ਵਾਪਨਂ ਪ੍ਰਮਥਨਂ ਵਾਰੁਣਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਚੈਵ ਯਸ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਹਤਾ ਗਤਿਃ
ਗਾਂਧਰਵ ਹਥਿਆਰ, ਪਿਆਰਾ ਅਸਿਰਤਨ, ਨੰਦਕ, ਪ੍ਰਸਵਾਪਨ, ਪ੍ਰਮਥਨ, ਵਧੀਆ ਵਾਰੁਣ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—
ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਹਯਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰਮੈਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਸਾਰ੍ਪਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਹਯਸ਼ਿਰ ਹਥਿਆਰ, ਬ੍ਰਾਹਮ ਹਥਿਆਰ, ਨਾਰਾਏਣ ਹਥਿਆਰ, ਇੰਦਰ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਸਰਪ ਹਥਿਆਰ—
ਪੈਸ਼ਾਚਮਸ੍ਤ੍ਰਮਜਿਤਂ ਸ਼ੋषਦਂ ਸ਼ਾਮਨਂ ਤਥਾ ਮਹਾਬਲਂ ਭਾਵਨਂ ਚ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਨਵਿਕਮ੍ਪਨੇ
ਅਜੀਤ ਪੈਸ਼ਾਚ ਹਥਿਆਰ, ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਸ਼ਾਮਨ, ਮਹਾਬਲ ਭਾਵਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਥਾਪਨ ਤੇ ਵਿਕੰਪਨ ਹਥਿਆਰ—
ਏਤਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ੍ਤਦਾ ਅਸृਜਨ੍ਨਰਸਿਂਹਸ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਰਿਵਾਹੁਤਿਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਮ ਹਥਿਆਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਛੱਡੇ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਵੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਵਾਂਗ ਸਲਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤੈਃ ਸਿਂਹਮ੍ ਆਵृਣੋਦਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਘਰ੍ਮਸਮਯੇ ਹਿਮਵਨ੍ਤਮਿਵਾਂਸ਼ੁਭਿਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹਿਮਵੰਤ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹ੍ਯਮਰ੍षਾਨਿਲੋਦ੍ਭੂਤੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸੈਨ੍ਯਸਾਗਰਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਮੈਨਾਕਮਿਵ ਸਾਗਰਃ
ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰ ਆਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮੈਨਾਕ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਡੁੱਬਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।