ਅਹਂ ਵੀਰਕ ਤੇ ਮਾਤਾ ਮਾ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਮਨਸੋ ਭ੍ਰਮਃ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਦਯਿਤਾ ਸੁਤਾ ਤੁਹਿਨਭੂਭृਤਃ
ਵੀਰਕਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਭਟਕਾਵ ਨਾ ਆਵੇ। ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ।
ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਚ੍ਛਵਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾ ਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਭਾਵਯ ਤੁष੍ਟੇਨ ਗੌਰਤਾ ਦਤ੍ਤਾ ਮਮੇਯਂ ਪਦ੍ਮਜਨ੍ਮਨਾ
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੰਗ ਬਦਲਣ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ। ਇਹ ਗੋਰਾਈ ਮੈਨੂੰ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਯਵਿਦਿਤੇ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਨਿਰ੍ਮਿਤੇ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰੀਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਤੁ ਸ਼ਂਕਰੇ ਰਹਸਿ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਮੈਂ ਦੈਤ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਸ਼ੰਕਰ ਇਕਲੇ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਤੇ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ।
ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਸ਼ਾਪਃ ਕਿਂ ਤੁ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇष੍ਯਸਿ ਮਾਨੁष੍ਯਾਤ੍ ਸ ਤ੍ਵਂ ਕਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਸ਼ਾਪ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆਵੇਂਗਾ, ਤੇ ਕਾਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਸ਼ਿਰਸਾ ਤੁ ਤਤੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਪੂਰ੍ਣਮਾਨਸਃ ਉਵਾਚੋਦਿਤਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਦ੍ਯੁਤਿਂ ਚ ਹਿਮਸ਼ੈਲਜਾਮ੍
ਫਿਰ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਗਲ ਕੀਤੀ।
ਨਤਸੁਰਾਸੁਰਮੌਲਿਮਿਲਨ੍ਮਣਿਪ੍ਰਚਯਕਾਨ੍ਤਿਕਰਾਲਨਖਾਙ੍ਕਿਤੇ ਨਗਸੁਤੇ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲੇ ਤਵ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨਤਾਰ੍ਤਿਵਿਨਾਸ਼ਿਨਿ
ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਨਤ ਹੋਏ ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਨਤ ਹੋਏ ਦੀ ਦੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈਂ— ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਪਨਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਕਂਧਰੇ ਪृਥੁਸੁਵਰ੍ਣਸੁਵਰ੍ਣਨਗਦ੍ਯੁਤੇ ਵਿषਭੁਜਂਗਨਿषਙ੍ਗਵਿਭੂषਿਤੇ ਗਿਰਿਸੁਤੇ ਭਵਤੀਮਹਮਾਸ਼੍ਰਯੇ
ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਤੇਰੀ ਗਰਦਨ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਗੋਲ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪੂਰੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ— ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਜਗਤਿ ਕਃ ਪ੍ਰਣਤਾਭਿਮਤਂ ਦਦੌ ਝਟਿਤਿ ਸਿਦ੍ਧਨੁਤੇ ਭਵਤੀ ਯਥਾ ਜਗਤਿ ਕਾਂ ਚ ਨ ਵਾਞ੍ਛਤਿ ਸ਼ਂਕਰੋ ਭੁਵਨਧृਤ੍ਤਨਯੇ ਭਵਤੀਂ ਯਥਾ
ਜਗਤ ਵਿਚ ਕੌਣ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਨਤ ਹੋਏ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੁਰੰਤ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ? ਜਗਤ ਵਿਚ ਸ਼ੰਕਰ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਕੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਹੇ ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਥੰਮਣ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ?
ਵਿਮਲਯੋਗਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਦੁਰ੍ਜਯਸ੍ਵਤਨੁਤੁਲ੍ਯਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮਣ੍ਡਲੇ ਵਿਦਲਿਤਾਨ੍ਧਕਬਾਨ੍ਧਵਸਂਹਤਿਃ ਸੁਰਵਰੈਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤ੍ਵਮਭਿष੍ਟੁਤਾ
ਪਵਿੱਤਰ ਜੋਗ ਨਾਲ ਬਣੀ ਤੇਰੀ ਅਜਿੱਤ ਰੂਪ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਸਮਾਨ, ਅੰਧਕ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ।
ਸਿਤਸਟਾਪਟਲੋਦ੍ਧਤਕਂਧਰਾਭਰਮਹਾਮृਗਰਾਜਰਥਸ੍ਥਿਤਾ ਵਿਮਲਸ਼ਕ੍ਤਿਮੁਖਾਨਲਪਿਙ੍ਗਲਾਯਤਭੁਜੌਘਵਿਪਿष੍ਟਮਹਾਸੁਰਾ
ਤੂੰ ਮਹਾਂ ਸਿੰਘ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਤੇਰੀ ਗਰਦਨ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਤੇਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪੀਲੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਂ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਗਦਿਤਾ ਭੁਵਨੈਰਿਤਿ ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਜਨਨਿ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਨਿषੂਦਨੀ ਪ੍ਰਣਤਚਿਨ੍ਤਿਤਦਾਨਵਦਾਨਵਪ੍ਰਮਥਨੈਕਰਤਿਸ੍ਤਰਸਾ ਭੁਵਿ
ਜਗਤ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਡਿਕਾ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਮਾਂ, ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਨਤ ਹੋਏ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਇਕੱਲੀ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਵਿਯਤਿ ਵਾਯੁਪਥੇ ਜ੍ਵਲਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇ ऽਵਨਿਤਲੇ ਤਵ ਦੇਵਿ ਚ ਯਦ੍ਵਪੁਃ ਤਦਜਿਤੇ ऽਪ੍ਰਤਿਮੇ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਂ ਭੁਵਨਭਾਵਿਨਿ ਤੇ ਭਵਵਲ੍ਲਭੇ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹਵਾ ਦੇ ਜਲਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਅਜਿੱਤ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨ ਵਾਲੀ, ਭਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ।
ਜਲਧਯੋ ਲਲਿਤੋਦ੍ਧਤਵੀਚਯੋ ਹੁਤਵਹਦ੍ਯੁਤਯਸ਼੍ਚ ਚਰਾਚਰਮ੍ ਫਣਸਹਸ੍ਰਭृਤਸ਼੍ਚ ਭੁਜਂਗਮਾਸ੍ ਤ੍ਵਦਭਿਧਾਸ੍ਯਤਿ ਮਯ੍ਯਭਯਂਕਰਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀਆਂ ਚਲਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫਣ ਵਾਲੇ ਸੱਪ— ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈਣਗੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਗਵਤਿ ਸ੍ਥਿਰਭਕ੍ਤਜਨਾਸ਼੍ਰਯੇ ਪ੍ਰਤਿਗਤੋ ਭਵਤੀਚਰਣਾਸ਼੍ਰਯਮ੍ ਕਰਣਜਾਤਮਿਹਾਸ੍ਤੁ ਮਮਾਚਲਂ ਨੁਤਿਲਵਾਪ੍ਤਿਫਲਾਸ਼ਯਹੇਤੁਤਃ
ਹੇ ਭਗਵਤੀ, ਪੱਕੀ ਭਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਇੱਥੇ ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਸਕੇ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤੁ ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਵੀਰਕਸ੍ਯੇਤਿ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ਼ੁਭਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ ਭਵਨਂ ਭੂਧਰਾਤ੍ਮਜਾ
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਵੀਰਕਾ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸੁਭ ਦਿਵਾਨ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ।
ਅਥ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਹਾਗੌਰੀਂ ਗੌਰੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍ ਚਿਤ੍ਤਵ੍ਯਾਮੋਹਨਾਕਾਰਾਂ ਕਰੀਨ੍ਦ੍ਰੋਨ੍ਮਤ੍ਤਗਾਮਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਮਹਾਗੌਰੀ, ਸੋਹਣੀ ਗੌਰੀ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਜੋ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਮਸਤ ਚੱਲਦੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਾਨਨਾਂ ਤਨ੍ਵੀਂ ਨਿਤਮ੍ਬੋਰੁਘਨਸ੍ਤਨੀਮ੍ ਮਧ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ੀਣਲਾਵਣ੍ਯਾਮृਤਵਰ੍षਿਣੀਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਹ ਪਤਲੀ, ਚੌੜੇ ਕਮਰ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਕਮਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਹ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਵਗਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਪੂਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀਂ ਮਦੋ ਮਨ੍ਦੇਨ ਕਾਰਿਣੀਮ੍ ਸਕਾਮਃ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤੋ ਦੀਨੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਵੀਰੋ ਭਯਾਨਕਃ
ਉਹ ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਨ, ਚਿੰਤਤ, ਉਦਾਸ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਕਰੁਣਾਹਾਸ੍ਯਬੀਭਤ੍ਸਕਿਂਚਿਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਧਰੋ ऽਭਵਤ੍ ਜਿਘਾਂਸੁਰ੍ਦੇਵਵਾਕ੍ਯੇਨ ਭੈਰਵਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਵਪੁਃ
ਉਹ ਕੁਝ ਦਇਆਲੂ, ਹੱਸਦਾ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਅਜੀਬ ਹੋ ਗਿਆ; ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਸਾ ਚਾਪਿ ਭੈਰਵੀ ਜਾਤਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਰੂਪਿਣੀ ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਿਰਿਗੋਚਰਃ
ਉਹ ਵੀ ਭੈਰਵੀ ਬਣ ਗਈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸੰਗੀ; ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪ ਵੇਖੇ।
ਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਸਹਸ੍ਰਰੂਪਾਣਾਂ ਤਾਰਾਰੂਪੇ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤੇ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਚਾਥ ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕਃ ਸ਼ਂਕਰੋ ਵਾਭਵਤ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਤਾਰਾ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਦਿਖਾਇਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਨ੍ਮਯੀਂ ਤਾਂ ਤੁ ਰਰਾਮ ਸੁਰਤਪ੍ਰਿਯਃ ਵਿਰਹੋਤ੍ਕਣ੍ਠਿਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੂਯੋ ਹਿਮਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਸੁਖ-ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਤਲਪ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ, ਮੁੜ ਮਿਲ ਗਈ।
ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤਮ੍ ਉਭਯੋ ਰਹਸਿਸ੍ਥਯੋਃ ਨਾਨਾਕਰਣਬਦ੍ਧੋਤ੍ਥਾ ਕ੍ਰੀਡਾਸੀਤ੍ ਸਂਤਤਾ ਤਯੋਃ
ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਖੇਡ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।
ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਥੋ ਵੀਰਕੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਹਰਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍ ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਯੇਵ ਗृਹਾਣ੍ਯਾਦਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਵੀਰਕਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਸੀ; ਉਹ ਹਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰਾਵਸਰੋ ਦੇਵਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਵृषਾਕਪਿਃ ਨਿਭृਤਃ ਕ੍ਰੀਡਤੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਯਯੁਸ੍ਤੇ ਚ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ; ਵੱਛਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਚੁਪ ਚਾਪ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਮਾਨਸਾਃ ਜ੍ਵਲਨਂ ਚੋਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਸ਼ਂਕਰਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਕੰਮ ਜਾਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਜਾਲਰਨ੍ਧ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਕਰੂਪੀ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ ਦਦृਸ਼ੇ ਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਰਤਂ ਗਿਰਿਜਯਾ ਸਹ
ਅੱਗ ਨੇ, ਸੂਰ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ, ਜਾਲੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਲ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਦਦृਸ਼ੇ ਤਂ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਹੁਤਾਸ਼ਂ ਸ਼ੁਕਰੂਪਿਣਮ੍ ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਦੇਵਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੋਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੂਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ; ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕੁਝ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਨਿषਿਕ੍ਤਮਰ੍ਧਂ ਦੇਵ੍ਯਾਂ ਮੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੁਕਵਿਗ੍ਰਹ ਲਜ੍ਜਯਾ ਵਿਰਤਿਸ੍ਥਾਯਾਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਧਂ ਪਿਬ ਪਾਵਕ
ਮੇਰਾ ਅੱਧਾ ਵੀਰਯਾ, ਦੇਵੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਪਾਵਕਾ; ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਰੁਕ ਗਈ, ਤੂੰ ਦੂਜਾ ਅੱਧਾ ਪੀ ਲੈ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੋ ਵਿਘ੍ਨਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯ੍ਯੁਪਪਦ੍ਯਤੇ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਹ੍ਨਿਰ੍ ਅਪਿਬਦ੍ਵੀਰ੍ਯਮਾਹਿਤਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਇਆ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੀਰਯਾ ਪੀ ਲਿਆ।