ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਰਿਮਪੁਤ੍ਰਕੈਃ ਕਦਾਚਿਦ੍ਗਨ੍ਧਤੈਲੇਨ ਗਾਤ੍ਰਮਭ੍ਯਜ੍ਯ ਸ਼ੈਲਜਾ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਕਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਸੁਗੰਧੀ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਲਿਆ।
ਚੂਰ੍ਣੈਰੁਦ੍ਵਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਮਲਿਨਾਨ੍ਤਰਿਤਾਂ ਤਨੁਮ੍ ਤਦੁਦ੍ਵਰ੍ਤਨਕਂ ਗृਹ੍ਯ ਨਰਂ ਚਕ੍ਰੇ ਗਜਾਨਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਪਾਊਡਰ ਨਾਲ ਮਲਿਆ। ਉਸ ਪਾਊਡਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਹਾਥੀ-ਮੁਖ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰਕਂ ਕ੍ਰੀਡਤੀ ਦੇਵੀ ਤਂ ਚਾਪ੍ਯਰ੍ਪਯਦਮ੍ਭਸਿ ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਾਸਖ੍ਯਾਸ੍ ਤਤਃ ਸੋ ऽਭੂਦ੍ਬृਹਦ੍ਵਪੁਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਜਾਹਨਵੀ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਫਿਰ ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਯੇਨਾਤਿਵਿਸ਼ਾਲੇਨ ਜਗਦਾਪੂਰਯਤ੍ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤੇ ਦੇਵੀ ਪੁਤ੍ਰੇਤ੍ਯੂਚੇ ਚ ਜਾਹ੍ਨਵੀ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਪੁੱਤਰ' ਕਿਹਾ, ਜਾਹਨਵੀ ਨੇ ਵੀ 'ਪੁੱਤਰ' ਕਿਹਾ।
ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਇਤਿ ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤੋ ऽਭੂਦ੍ਗਜਾਨਨਃ ਵਿਨਾਯਕਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਚ ਦਦਾਵਸ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਾਥੀ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ 'ਗਾਂਗੇਯ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਜਿਆ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਃ ਸਾ ਕ੍ਰੀਡਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ ਮਨੋਜ੍ਞਮਙ੍ਕੁਰਂ ਰੂਢਮ੍ ਅਸ਼ੋਕਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਮਹਾਨ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਖੇਡਿਆ। ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਕਲੀ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ।
ਵਰ੍ਧਯਾਮਾਸ ਤਂ ਚਾਪਿ ਕृਤਸਂਸ੍ਕਾਰਮਙ੍ਗਲਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮੁਖੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਦਿਵਸ੍ਪਤਿਪੁਰੋਗਮੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਤੇ ਮੰਗਲ-ਕਰਮ ਕਰਕੇ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ।
ਤਤੋ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦੇਵੀ ਤ੍ਵਿਦਂ ਵਚਃ ਭਵਾਨਿ ਭਵਤੀ ਭਵ੍ਯਾ ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਲੋਕਭੂਤਯੇ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸੀਆਂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: 'ਭਵਾਨੀ, ਤੂੰ ਭਵਤੀ, ਭਾਗਵਤੀ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ।'
ਪ੍ਰਾਯਃ ਸੁਤਫਲੋ ਲੋਕਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਲਭ੍ਯਤੇ ਅਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪ੍ਰਾਯੋ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੈਵਹੇਤਵਃ
ਅਕਸਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਇਹ ਸਭ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਫਲਂ ਕਿਂ ਭਵਿਤਾ ਦੇਵਿ ਕਲ੍ਪਿਤੈਸ੍ਤਰੁਪੁਤ੍ਰਕੈਃ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਹਰ੍षਪੂਰ੍ਣਾਙ੍ਗੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚੋਮਾ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਿਰਮ੍
ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਰਾਹ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਨਿਯਮ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕਲਪਨਾ ਕਰਕੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਭਰ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਏਵਂ ਨਿਰੁਦਕੇ ਦੇਸ਼ੇ ਯਃ ਕੂਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ ਬਿਨ੍ਦੌ ਬਿਨ੍ਦੌ ਚ ਤੋਯਸ੍ਯ ਵਸੇਤ੍ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਦਿਵਿ
ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਹਰ ਬੂੰਦ ਲਈ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਕੂਪਸਮਾ ਵਾਪੀ ਦਸ਼ਵਾਪੀਸਮੋ ਹ੍ਰਦਃ ਦਸ਼ਹ੍ਰਦਸਮਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਪੁਤ੍ਰਸਮੋ ਦ੍ਰੁਮਃ ਏषੈਵ ਮਮ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਨਿਯਤਾ ਲੋਕਭਾਵਿਨੀ
ਇੱਕ ਵਾਪੀ ਦਸ ਕੁਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਝੀਲ ਦਸ ਵਾਪੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦਸ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਿਯਮ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਫ਼ਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪੁਰੋਗਮਾਃ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਮਨ੍ਦਿਰਾਣ੍ਯੇਵ ਭਵਾਨੀਂ ਵਨ੍ਦ੍ਯ ਸਾਦਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਿਸਪਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਭਵਾਨੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤੇषੁ ਤੇषੁ ਦੇਵੋ ऽਪਿ ਸ਼ਂਕਰਃ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜਾਮ੍ ਪਾਣਿਨਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਵਾਮੇਨ ਸ਼ਨੈਃ ਪ੍ਰਾਵੇਸ਼ਯਚ੍ਛੁਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਪਰਵਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਚਿਤ੍ਤਪ੍ਰਸਾਦਜਨਨਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮਨੁਗੋਪੁਰਮ੍ ਲਮ੍ਬਮੌਕ੍ਤਿਕਦਾਮਾਨਂ ਮਾਲਿਕਾਕੁਲਵੇਦਿਕਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹਲ ਸੀ ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਦਰਵਾਜਾ ਸੀ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਲਟਾਂ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਧੌਤਕਲਧੌਤਂ ਚ ਕ੍ਰੀਡਾਗੁਹਮਨੋਰਮਮ੍ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਕੁਸੁਮਾਮੋਦਮਤ੍ਤਾਲਿਕੁਲਕੂਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਲ ਦੀ ਖੇਡ ਵਾਲੀ ਗੁਫਾ ਸੋਹਣੀ ਸੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਤੀ ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਮਸਤ ਮਾਦਾ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਿਂਨਰੋਦ੍ਗੀਤਸਂਗੀਤਗृਹਾਨ੍ਤਰਿਤਭਿਤ੍ਤਿਕਮ੍ ਸੁਗਨ੍ਧਿਧੂਪਸਂਘਾਤਮਨਃਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਮਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰਲੀ ਕੰਧਾਂ 'ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੀ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੀ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਿਚ ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ ਦੀ ਮਹਿਕ ਸੀ ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਅਦਿੱਖ ਸੀ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਮਯੂਰਨਾਰੀਭਿਰ੍ ਵृਤਂ ਵੈ ਤਤਵਾਦਿਭਿਃ ਹਂਸਸਂਘਾਤਸਂਘੁष੍ਟਂ ਸ੍ਫਟਿਕਸ੍ਤਮ੍ਭਵੇਦਿਕਮ੍
ਉਹ ਮਹਲ ਮੋਰਾਂ ਤੇ ਖੇਡ ਰਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਾਦਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਫੈਦ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਮੰਚ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਨਾਵਿਲਮਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਬਹੁਸ਼ਃ ਕਿਂਨਰਾਕੁਲਮ੍ ਸ਼ੁਕੈਰ੍ਯਤ੍ਰਾਭਿਹਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਦ੍ਮਰਾਗਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ
ਉਹ ਮਹਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਤੋਤੇ ਪਦਮਰਾਗ ਦੇ ਜੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਚ ਮਾਰਦੇ ਸਨ।
ਭਿਤ੍ਤਯੋ ਦਾਡਿਮਭ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਬਿਮ੍ਬਿਤਮੌਕ੍ਤਿਕਾਃ ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਕ੍ਰੀਡਯਾ ਦੇਵੀ ਵਿਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਪਰਛਾਈਆਂ ਨਾਲ ਦਾਦੀਮ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲਗਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਥੇ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪਾਸੇ ਖੇਡਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛੇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਭੂਭਾਗੇ ਕ੍ਰੀਡਨੇ ਯਤ੍ਰ ਧਿष੍ਠਿਤੌ ਵਪੁਃਸਹਾਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਵਿਨੋਦਰਸਨਿਰ੍ਵृਤੌ
ਨੀਲੇ ਨੀਲਮ ਵਾਂਗ ਸਾਫ਼ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ, ਉਹ ਖੇਡਣ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਇਕਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਡਤੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੀਸ਼ਂਕਰਯੋਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਨ੍ਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ ਤਦ੍ਗृਹੋਦਰਗੋਚਰਃ
ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਦੇਵੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੌਤੁਕਾਦ੍ਦੇਵੀ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਤਂ ਸ਼ੁਭਤਨੁਰ੍ ਹਰਂ ਵਿਸ੍ਮਯਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਚੁਲਚਲ ਵਿਚ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸ਼ੁਭ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਦੇਵੀਂ ਨੈਤਤ੍ਤੇ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤੇ ਏਤੇ ਗਣੇਸ਼ਾਃ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੇ ਸ਼ੈਲੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਸਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਗਣੇਸ਼ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।'
ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਨਿਯਮੈਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸੇਵਨੈਃ ਯੈਰਹਂ ਤੋषਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ ਏਤੇ ਮਨੁਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਤਪ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ, ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮਤ੍ਸਮੀਪਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਮ ਹृਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ ਕਾਮਰੂਪਾ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾ ਮਹਾਰੂਪਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਯਾਮਿ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍ ਚਰਾਚਰਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਰਣਕ੍ਸ਼ਮਾਃ
ਮੇਰੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਦੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਕਿਂਨਰਮਹੋਰਗੈਃ ਸਮਾਵृਤੋ ऽਪ੍ਯਹਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਭਿਰ੍ਵਿਰਹਿਤੋ ਰਮੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇੰਦਰ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਹृਦ੍ਯਾ ਮੇ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਿ ਤ ਏਤੇ ਕ੍ਰੀਡਿਤਾ ਗਿਰੌ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਕੁਲਾ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀ ਹਨ ਜੋ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਥਾਂ ਛੱਡ ਗਈ।
ਗਵਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਨਨਾ ਯਾਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਕृਸ਼ਾ ਦੀਰ੍ਘਾ ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਃ ਸ੍ਥੂਲਾ ਮਹੋਦਰਾਃ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਜੰਗਲੇ ਦੀ ਖਿੜਕੀ 'ਤੇ ਆਈ, ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਚਿਹਰਾ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਵੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਈ ਪਤਲੇ, ਕਈ ਲੰਬੇ, ਕਈ ਛੋਟੇ, ਕਈ ਮੋਟੇ, ਕਈ ਵੱਡੀ ਤੌਂਦ ਵਾਲੇ ਸਨ।