ਤ੍ਵਦਙ੍ਘ੍ਰਿਯੁਗ੍ਮਂ ਹृਦਯੇਨ ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਮਹਾਭਿਤਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮੈਕਹੇਤੁਕਮ੍ ਤ੍ਵਮੇਵ ਚੈਕੋ ਵਿਵਿਧਾਕृਤਕ੍ਰਿਯਃ ਕਿਲੇਤਿ ਵਾਚਾ ਵਿਧੁਰੈਰ੍ ਵਿਭਾष੍ਯਤੇ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਕੋ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਕੋ ਇਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਅਥਾਦ੍ਯ ਏਕਸ੍ਤ੍ਵਮਵਾਦਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਜਗਤ੍ਤਥਾ ਨਿਰ੍ਘृਣਤਾਂ ਤਵ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ ਨ ਵੇਤ੍ਸਿ ਵਾ ਦੁਃਖਮਿਦਂ ਪ੍ਰਜਾਤ੍ਮਕਂ ਵਿਹਨ੍ਯਤੇ ਤੇ ਖਲੁ ਸਰ੍ਵਤਃ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਹੀ ਬੋਲਿਆ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇਰੀ ਰਹਿਮਤ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਸਦਾ ਹਰ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਪੇਕ੍ਸ਼ਸੇ ਚੇਜ੍ ਜਗਤਾਮੁਪਦ੍ਰਵਂ ਦਯਾਮਯਤ੍ਵਂ ਤਵ ਕੇਨ ਕਥ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਯੋਗਮਾਯਾਮਹਿਮਾਗੁਹਾਸ਼੍ਰਯਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਨਿਰ੍ਮਲਭੂਤਿਗੌਰਵਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ? ਤੇਰੀ ਜੋਗ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਅਣਜਾਣ ਹੋਵੇ।
ਵਯਂ ਚ ਤੇ ਧਨ੍ਯਤਰਾਃ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਂ ਯਦੀਦृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਵਿਲੋਕਯਾਮਹੇ ਅਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੇਨ ਮਨੋਰਥੋ ਯਥਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਾਫਲ੍ਯਤਯਾ ਮਨੋਗਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਉਹ ਇੱਛਾ ਵਿਅਰਥ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ।
ਜਗਦ੍ਵਿਧਾਨੈਕਵਿਧੌ ਜਗਨ੍ਮੁਖੇ ਕਰਿष੍ਯਸੇ ऽਤੋ ਬਲਭਿਚ੍ਚਰਾ ਵਯਮ੍ ਵਿਨੇਮੁਰਿਤ੍ਥਂ ਮੁਨਯੋ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਾਂ ਗਿਰਂ ਗਿਰੀਸ਼ਸ਼੍ਰੁਤਿਭੂਮਿਸਂਨਿਧੌ
ਤੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਇਕ ਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਕृष੍ਟਕੇਦਾਰ ਇਵਾਵਨੀਤਲੇ ਸੁਬੀਜਮੁष੍ਟਿਂ ਸੁਫਲਾਯ ਕਰ੍षਕਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੇ ਕਿਸਾਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਧੀਆ ਬੀਜ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਫਸਲ ਮਿਲੇ।
ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮੋਪਕ੍ਰਮਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਵਾਚਂ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ੍ਮਿਤਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ, ਵਿਧੀ-ਸਹਿਤ ਬੋਲੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੋਲੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਨੇ ਲੋਕਵਿਧਾਨਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਸਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਜਾਤਾ ਪ੍ਰਾਲੇਯਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਸਂਕੇਤਕਨਿਰੂਪਣਾਃ
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ; ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਚਿੰਨ੍ਹਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮੁਤ੍ਕਣ੍ਠਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਾਃ ਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਰਨ੍ਤਿ ਚੇਤਾਂਸਿ ਕਿਂਤੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਸਭ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਕੰਮ ਕੀ ਹੈ?
ਲੋਕਯਾਤ੍ਰਾਨੁਗਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ਸੇਵਨ੍ਤੇ ਤੇ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਮਾਣ੍ਯਾਤ੍ਪਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸਿਆਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਨਯੋ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤ੍ਵਰਿਤਾਸ੍ਤੁ ਹਿਮਾਚਲਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਪੂਜਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਹਿਮਸ਼ੈਲੇਨ ਸਾਦਰਮ੍ ਊਚੁਰ੍ਮੁਨਿਵਰਾਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਵਰ੍ਣਂ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹੁੰਚੇ; ਉਥੇ, ਹਿਮਾਚਲ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਬੋਲੀਆਂ ਕਹੀਆਂ।
ਦੇਵੋ ਦੁਹਿਤਰਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਪਿਨਾਕੀ ਤਵ ਮਾਰ੍ਗਤੇ ਤਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਪਾਵਯਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਆਹੁਤ੍ਯੇਵਾਨਲਾਰ੍ਪਣਾਤ੍
ਪਿਨਾਕੀ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ; ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਯਮੇਤਚ੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਚਿਰਂ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ ਜਗਦੁਦ੍ਧਰਣਾਯੈष ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵੈ ਸਮੁਦ੍ਯਮਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ੈਲੋ ਹਰ੍षਾਵਿष੍ਟੋ ऽਵਦਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ ਅਸਮਰ੍ਥੋ ऽਭਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਉਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਞ੍ਛਿਵਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪਹਾੜ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ, ਪਰ ਉਤਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਉਤਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਮੇਨਾ ਮੁਨੀਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ੍ਨੇਹਵਿਕ੍ਲਵਾ ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਾਨ੍ਮੁਨੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਯਮ੍ ਅਰ੍ਥਵਿਤ੍
ਫਿਰ ਮੇਨਾ ਨੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੰਪਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਦੇਸ਼ ਸਮਝ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਯਦਰ੍ਥਂ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨੇਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਪਿ ਮਹਾਫਲਮ੍ ਤਦੇਵੋਪਸ੍ਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜਿਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਧੀ ਦਾ ਜਨਮ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਹੁਣ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੁਲਜਨ੍ਮਵਯੋਰੂਪਵਿਭੂਤ੍ਯृਦ੍ਧਿਯੁਤੋ ऽਪਿ ਯਃ ਵਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਚਾਹੂਯ ਸੁਤਾ ਦੇਯਾ ਹ੍ਯਯਾਚਤਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਰ ਕੁਲ, ਜਨਮ, ਉਮਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਮੰਗੇ, ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ 'ਤੇ।
ਤਤ੍ਸਮਸ੍ਤਤਪੋਘੋਰਂ ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤਿ ਪੁਤ੍ਰੀਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਯਦਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਵਿਧੇਯਂ ਤਦ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਉਹ ਧੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਨਯਸ੍ਤੇ ਤੁ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਹਿਮਭੂਭृਤਃ ਊਚੁਃ ਪੁਨਰੁਦਾਰਾਰ੍ਥਂ ਨਾਰੀਚਿਤ੍ਤਪ੍ਰਸਾਦਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਫਿਰ ਉੱਚੇ ਤੇ ਨਾਰੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਵਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ਆਰਾਧ੍ਯਮਾਨਪਾਦਾਬ੍ਜਯੁਗਲਤ੍ਵਾਤ੍ਸੁਨਿਰ੍ਵृਤੈਃ
ਤੂੰ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਸੱਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯੋਪਯੋਗਿ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਸਾ ਚ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੇ ਚਿਰਮ੍ ਘੋਰਂ ਤਪਸ੍ਯਤੇ ਬਾਲਾ ਤੇਨ ਰੂਪੇਣ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਃ
ਜਿਸ ਰੂਪ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਨਯਿष੍ਯਤਿ ਸਮਾਪਨਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਾਵਹਿਤਾ ਤਾਵਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸੈਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਮਈ ਵਰਤਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ, ਉਹੀ ਉਸ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੱਕ ਚੌਕਸ ਰਹਿ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਿਰਿਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤੇ ਯਯੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੈਲਜਾ ਜਿਤਾਰ੍ਕਜ੍ਵਲਨਜ੍ਵਾਲਾ ਤਪਸ੍ਤੇਜੋਮਯੀ ਹ੍ਯੁਮਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਉਮਾ ਆਪਣੀ ਤਪ ਦੀ ਅੱਗ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤਾਂ ਮੁਨਯਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਸਂਮਾਨ੍ਯ ਪਥਮਾਗਤਮ੍ ਰਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਨੋਹਾਰਿ ਮਾ ਰੂਪਂ ਤਪਸਾ ਦਹ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਹ ਤੇ ਆਈ ਸੀ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬਚਨ ਆਖਿਆ: 'ਸੋਹਣੀ, ਪਿਆਰੀ, ਮਨਮੋਹਣੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਨਾ ਸਾੜ।'
ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤੇ ਸ਼ਂਕਰਃ ਪਾਣਿਮ੍ ਏष ਪੁਤ੍ਰਿ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ ਵਯਮਰ੍ਥਿਤਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਪਿਤਰਂ ਪੂਰ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਸਵੇਰੇ ਸ਼ੰਕਰ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜੇਗਾ, ਧੀਏ; ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਰੱਖ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਹ ਗृਹਂ ਗਚ੍ਛ ਵਯਂ ਯਾਮਃ ਸ੍ਵਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਘਰ ਜਾ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਪਸਃ ਸਤ੍ਯਂ ਫਲਮਸ੍ਤੀਤਿ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸਾ ਤ੍ਵਰਮਾਣਾ ਯਯੌ ਵੇਸ਼੍ਮ ਪਿਤੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਾਰ੍ਥਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, 'ਮੇਰੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ' ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਰਜਨੀਂ ਮੇਨੇ ਵਰ੍षਾਯੁਤਸਮਾਂ ਸਤੀ ਹਰਦਰ੍ਸ਼ਨਸਂਜਾਤਮਹੋਤ੍ਕਣ੍ਠਾ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਜਾ
ਉਥੇ, ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਧੀ, ਹਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਰਗਾ ਲੰਮਾ ਮੰਨਿਆ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੁਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਨਾਨਾਮਙ੍ਗਲਸਂਦੋਹਾਨ੍ ਯਥਾਵਤ੍ਕ੍ਰਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮ-ਮੁਹੂਰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ।
ਦਿਵ੍ਯਮਣ੍ਡਨਮਙ੍ਗਾਨਾਂ ਮਨ੍ਦਿਰੇ ਬਹੁਮਙ੍ਗਲੇ ਉਪਾਸਤ ਗਿਰਿਂ ਮੂਰ੍ਤਾ ऋਤਵਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕਾਃ
ਉਸ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਈ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਰੁਤਾਂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।