ਪਿਤੁਰੇਵਾਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਰੇਭ੍ਯੋ ਯਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਅਤਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੇ ਕ੍ਲੇਸ਼ਃ ਸ ਵਾਪ੍ਯਤ੍ਰਾਫਲਸ੍ਤਵ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਫਲਦਾਇਕ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਯੇਣ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਸੁਸ੍ਵਲ੍ਪੋ ਹ੍ਯਤਿਦੁਰ੍ਲਭਃ ਅਸ੍ਯ ਤੇ ਵਿਧਿਯੋਗਸ੍ਯ ਧਾਤਾ ਕਰ੍ਤਾਤ੍ਰ ਚੈਵ ਹਿ
ਭਾਗਾਂਵਾਲੀ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਤੇ ਔਖਾ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਇਸ ਜੋੜ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਪੂਰਨਤਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਕੇਵਲ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤੁ ਕੁਪਿਤਾ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯੇषੁ ਸ਼ੈਲਜਾ ਉਵਾਚ ਕੋਪਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਨਚ੍ਛਦੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ, ਜੋ ਸਾਧੂਆਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦ ਭੀੜੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸਦ੍ਗ੍ਰਹਸ੍ਯ ਕਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ ਵ੍ਯਸਨਸ੍ਯ ਕ੍ਵ ਯਨ੍ਤ੍ਰਣਾ ਵਿਪਰੀਤਾਰ੍ਥਬੋਦ੍ਧਾਰਃ ਸਤ੍ਪਥੇ ਕੇਨ ਯੋਜਿਤਾਃ
ਝੂਠੇ ਲਗਾਵਟ ਵਿੱਚ ਕੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ? ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਕੋਈ ਰੋਕ ਹੈ? ਜੋ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਲਾਇਆ?
ਏਵਂ ਮਾਂ ਵੇਤ੍ਥ ਦੁष੍ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਥਾਨਾਸਦ੍ਗ੍ਰਹਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਨ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿਚਾਰੋ ऽਸ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰੇਹਾਸਦ੍ਗ੍ਰਹਾਵਿਤੌ
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਅਕਲਹੀਨ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਥਾਂ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਝੂਠੇ ਲਗਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਝੂਠੇ ਲਗਾਵਟਾਂ 'ਚ ਹੀ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸਮਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ ਨੂਨਂ ਨ ਵੇਤ੍ਥ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ; ਪਰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਅਜਮੀਸ਼ਾਨਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮ੍ ਅਮੇਯਮਹਿਮੋਦਯਮ੍
ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਆਸ੍ਤਾਂ ਤਦ੍ਧਰ੍ਮਸਦ੍ਭਾਵਸਂਬੋਧਸ੍ਤਾਵਦਦ੍ਭੁਤਃ ਵਿਦੁਰ੍ਯਂ ਨ ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਮੁਖਾ ਹਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸਮਝ ਬਣੀ ਰਹੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਯਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਭਵਾਤ੍ਸ੍ਵੋਤ੍ਥਂ ਭੁਵਨੇषੁ ਵਿਜृਮ੍ਭਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਕਟਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤਦਪ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਵੇਤ੍ਥ ਕਿਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ—even ਉਹ ਵੀ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ?
ਕਸ੍ਯੈਤਦ੍ਗਗਨਂ ਭੂਰਿਤਃ ਕਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਃ ਕਸ੍ਯ ਮਾਰੁਤਃ ਕਸ੍ਯ ਭੂਃ ਕਸ੍ਯ ਵਰੁਣਃ ਕਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਵਿਲੋਚਨਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ? ਅੱਗ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ? ਹਵਾ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ? ਧਰਤੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ? ਵਰੁਣ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ? ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਕਿਸ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰ ਹਨ?
ਕਸ੍ਯਾਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਲਿਙ੍ਗਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਸੁਰਾਃ ਯਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੀਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਾ ਵਿਧੀਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਕਿਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ 'ਇਸ਼ਵਰ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ?
ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਪ੍ਰਭਵਂ ਚੈष ਤੇषਾਮਪਿ ਨ ਵੇਤ੍ਥ ਕਿਮ੍ ਅਦਿਤਿਃ ਕਸ੍ਯ ਮਾਤੇਯਂ ਕਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ? ਅਦਿਤੀ ਕਿਸ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ? ਜਨਾਰਦਨ ਕਿਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ?
ਅਦਿਤੇਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਜ੍ਜਾਤਾ ਦੇਵਾ ਨਾਰਾਯਣਾਦਯਃ ਮਰੀਚੇਃ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਦਿਤਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਪੁਤ੍ਰਿਕਾ
ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਨਾਰਾਯਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਜਨਮ ਲਏ। ਕਸ਼ਯਪ ਮਰੀਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।
ਮਰੀਚਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰੌ ਤੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕਿਲ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹਿਰਣ੍ਮਯਾਤ੍ਤ੍ਵਣ੍ਡਾਦ੍ ਦਿਵ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਵਿਭੂਤਿਕਮ੍
ਮਰੀਚੀ ਤੇ ਦਕਸ਼, ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇ ਸਿਧੀਆਂ ਸਨ।
ਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਾਕृਤਾਂਸ਼ਕਾਃ ਪ੍ਰਕृਤੌ ਤੁ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਮਧੁਦ੍ਵਿਡ੍ਜਨਨਕ੍ਰਿਯਾ
ਕਿਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਆਦਿ ਤੱਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਏ? ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਤੀਜੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਮਧੂ ਦੇ ਵਧੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਜਾਤਾ ਸਸਰ੍ਜ षਡ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਜਾਨ੍ ਅਜਾਤਕੋ ऽਭਵਦ੍ਵੇਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਛੇ ਵਗਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਚਿਆ। ਅਜਨਮਾ ਨੇ ਅਵਯਕਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਬਣਿਆ।
ਯਃ ਸ੍ਵਯੋਗੇਨ ਸਂਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਕृਤਵਾਨਿਦਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਿਦ੍ਧਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਲੋਕਕਰ੍ਤृਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਪਾਈ।
ਵਿਦੁਰ੍ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਯੋ ਯਚ੍ਚ ਸ੍ਵਮਹਿਮ੍ਨਾ ਸਦੈਵ ਹਿ ਕृਤ੍ਵਾਨ੍ਯਂ ਦੇਹਮ੍ ਅਨ੍ਯਾ ਦृਕ੍ ਤਾਦृਕ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਹਰਿਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ: ਹਰੀ ਨੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਧਾਰ ਕੇ ਫਿਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਕੁਰੁਤੇ ਜਗਤਃ ਕृਤ੍ਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਧਮਮਧ੍ਯਮਮ੍ ਏਵਮੇਵ ਹਿ ਸਂਸਾਰੋ ਯੋ ਜਨ੍ਮਮਰਣਾਤ੍ਮਕਃ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੰਮ—ਚੰਗੇ, ਮੰਦੇ ਤੇ ਮੱਧਮ—ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ ਵਾਲਾ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਫਲਂ ਹ੍ਯੇਤਨ੍ ਨਾਨਾਰੂਪਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ ਅਥ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਕਾਂ ਛਾਯਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯਤ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰੇਰਿਤਃ ਪ੍ਰਕੁਰੁਤੇ ਜਨ੍ਮ ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਕਮ੍ ਸਾਪਿ ਕਰ੍ਮਣ ਏਵੋਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿਵਸ਼ਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਬੇਬਸ ਹੈ।
ਯਥੋਨ੍ਮਾਦਾਦਿਜੁष੍ਟਸ੍ਯ ਮਤਿਰੇਵ ਹਿ ਸਾ ਭਵੇਤ੍ ਇष੍ਟਾਨ੍ਯੇਵ ਯਥਾਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿਪਰੀਤਾਨਿ ਮਨ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਗਲਪਨ ਆਦਿ ਵਾਲੇ ਮਨ ਦੀ ਸੋਚ ਉਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਨ ਉਲਟ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਜਾਂ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਸ੍ਯ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇषੁ ਸृष੍ਟੇषੁ ਸਹਤੇ ਸਦਾ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਫਲਾਵਾਪ੍ਤੌ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਨਿਬੋਧਿਤਃ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਵਹਾਰਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਸਦਾ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਥਾਨਾਦਿਤ੍ਵਮਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਸਾਮਾਨ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਤਦਾਤ੍ਮਨਾ ਨ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਦृष੍ਟਂ ਦੇਹੇ ਤੁ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਇਸ ਦੀ ਆਰੰਭ ਰਹਿਤਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਬੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਗਈ।
ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨੋ ਦृष੍ਟਮ੍ ਅਨ੍ਤਰਗ੍ਰਮਥਾਪਿ ਵਾ ਦੇਹਿਨਾਂ ਧਰ੍ਮ ਏਵੈष ਕ੍ਵਚਿਜ੍ਜਾਯੇਤ੍ਕਚਿਨ੍ਮ੍ਰਿਯੇਤ੍
ਇਹੀ ਕਾਇਦੇ ਹਨ ਜੀਵਾਂ ਲਈ: ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਗਰ੍ਭਗਤੋ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਜ੍ ਜੀਵੇਜ੍ਜਰਾਮਯਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸਮਾਃ ਸ਼ਤਂ ਜੀਵੇਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਬਾਲ੍ਯੇ ਵਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਕਦੇ ਕੋਈ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਕਦੇ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਾਯੁਃ ਪੁਰੁषੋ ਯਸ੍ਤੁ ਸੋ ऽਨਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਜਨ੍ਮਨਃ ਜੀਵਿਤੋ ਨ ਮ੍ਰਿਯਤ੍ਯਗ੍ਰੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੋ ऽਮਰ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਉਮਰ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਦृष੍ਟਜਨ੍ਮਨਿਧਨਾ ਹ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਯੋ ਮਤਾਃ ਏਤਤ੍ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸਂਸਾਰੇ ਕੋ ਲਭੇਦਿਹ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਐਸਾ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਯਾਦਿਯੋਗਾਤ੍ਤੁ ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਿਣਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਿਵਸ਼੍ਚਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਮਲਿਨਾਨ੍ਸ੍ਵਲ੍ਪਭੂਤਿਕਾਨ੍
ਉਥੇ ਨਾਸ ਆਦਿ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਜੋਬੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਮੈਲੇ ਹਨ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਨਾਹਂ ਭਦ੍ਰਾਃ ਕਿਲੇਚ੍ਛਾਮਿ ऋਤੇ ਸ਼ਰ੍ਵਾਤ੍ਪਿਨਾਕਿਨਃ ਸ੍ਥਿਤਂ ਚ ਤਾਰਤਮ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪਰਮਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਸ਼ਰਵਾਂ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਦੇ; ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਜੋ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।