ਸਭਾਯਾਮਮਰਾ ਦੇਵ ਨਿਕृष੍ਟੇ ऽਪ੍ਯੁਪਵੇਸ਼ਿਤਾਃ ਵੇਤ੍ਰਹਸ੍ਤੈਰ੍ ਅਜਲ੍ਪਨ੍ਤਸ੍ ਤਤੋ ऽਪਹਸਿਤਾਸ੍ਤੁ ਤੈਃ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਛੜੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮਹਾਰ੍ਥਾਃ ਸਿਦ੍ਧਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾ ਭਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਭਾषਿਣਃ ਚਾਟੁਯੁਕ੍ਤਮਥੋ ਕਰ੍ਮ ਹ੍ਯ੍ ਅਮਰਾ ਬਹੁ ਭਾषਤ
ਤੁਸੀਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ, ਤੇ ਘੱਟ ਬੋਲਦੇ ਹੋ; ਪਰ ਦੇਵਤੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕਰਦੇ ਘੱਟ ਹਨ।
ਸਮਯਂ ਦੈਤ੍ਯਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਵਦਤੇਤਿ ਚ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇष੍ਯੈਰ੍ਵਿਹਸਿਤਾ ਬਹੁ
ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ।
ऋਤਵੋ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਸ੍ਤਮ੍ ਉਪਾਸਨ੍ਤੇ ਹ੍ਯਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍ ਕृਤਾਪਰਾਧਸਂਤ੍ਰਾਸਂ ਨ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਕਦਾਚਨ
ਰੁੱਤਾਂ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਤਨ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਰਯਲਯੋਪੇਤਂ ਸਿਦ੍ਧਗਨ੍ਧਰ੍ਵਕਿਂਨਰੈਃ ਸੁਰਾਗਮ੍ ਉਪਧਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗੀਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਸੁ
ਉਸ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਦਯਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤਮਈ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਨ੍ਤਾਕृਤੋਪਕਰਣੈਰ੍ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਗੁਰੁਲਾਘਵੈਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਸਂਤ੍ਯਾਗੀ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸਤ੍ਯਪਰਿਸ਼੍ਰਯਃ
ਉਹ ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਆਸਰਾ ਤਿਆਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਨਿਃਸ਼ੇषਮਥਵਾ ਨਿਃਸ਼ੇषਂ ਵੈ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਯਾਵਿਨਯਮਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਤਤ੍ਰ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਬੇਅਦਬੀ ਦੱਸਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਭੂਰ੍ਦੇਵਃ ਸੁਰੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ਸੁਰਾਨੁਵਾਚ ਭਗਵਾਂਸ੍ ਤਤਃ ਸ੍ਮਿਤਮੁਖਾਮ੍ਬੁਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਮੁਖ-ਕਮਲ 'ਤੇ ਹਾਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਅਵਧ੍ਯਸ੍ਤਾਰਕੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ਯਸ੍ਯ ਵਧ੍ਯਃ ਸ ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇ ਪੁਮਾਨ੍
ਤਾਰਕਾ ਦੈਤਿਆ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅਸੁਰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ, ਉਹ ਅਜੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਨਹੀਂ।
ਮਯਾ ਸ ਵਰਦਾਨੇਨ ਛਨ੍ਦਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਵਾਰਿਤਃ ਤਪਸਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਹਨਾਤ੍ਮਕਾਤ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ; ਹੁਣ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਲਗਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ ਚ ਵਵ੍ਰੇ ਵਧਂ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਤਃ ਸਪ੍ਤਵਾਸਰਾਤ੍ ਸ ਸਪ੍ਤਦਿਵਸੋ ਬਾਲਃ ਸ਼ਂਕਰਾਦ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਹੱਥ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਬੱਚਾ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਨਿਹਨ੍ਤਾ ਸ ਭਾਸ੍ਕਰਾਭੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਚਾਪ੍ਯਪਤ੍ਨੀਕਃ ਸ਼ਂਕਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਇਸ ਵੇਲੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਯਚ੍ਚਾਹਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾ ਹ੍ਯ੍ ਉਤ੍ਤਾਨਕਰਤਾ ਸਦਾ ਉਤ੍ਤਾਨੋ ਵਰਦਃ ਪਾਣਿਰ੍ ਏष ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਦੈਵ ਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰ ਦੇਣ ਲਈ ਉਠਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਹੱਥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਹਿਮਾਚਲਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਸਾ ਤੁ ਦੇਵੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਕਾਸ਼ਾਦ੍ਯਃ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਰਣ੍ਯਾਂ ਪਾਵਕੋ ਯਥਾ
ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਬਣੇਗੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਰਵਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ऽਭਿਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਯਾਪ੍ਯੁਪਾਯਃ ਸ ਕृਤੋ ਯਥੈਵਂ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ; ਜਦ ਉਹ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਰਕਾ ਹਾਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਉਪਾਏ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਭਵੋ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ਸ੍ਤੋਕਕਾਲਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਤੇਨ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਮਲਜਨ੍ਮਨਾ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੇਸ਼ਂ ਯਥਾਯੋਗਂ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੇ ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਦੇਵਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਗਤੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ਨਿਸ਼ਾਂ ਸਸ੍ਮਾਰ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ੍ਵਤਨੋਃ ਪੂਰ੍ਵਸਂਭਵਾਮ੍
ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਭਗਵਤੀ ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ ਉਪਤਸ੍ਥੇ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਤਾਂ ਵਿਵਿਕ੍ਤੇ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਵਿਭਾਵਰੀਮ੍
ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਤ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਭਾਵਰਿ ਮਹਤ੍ਕਾਯਂ ਵਿਬੁਧਾਨਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਮ ਤੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ। ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇਸ ਕੰਮ ਦਾ ਨਿਸਚੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਾਰਕੋ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਰਕੇਤੁਰਨਿਰ੍ਜਿਤਃ ਤਸ੍ਯਾਭਾਵਾਯ ਭਗਵਾਞ੍ ਜਨਯਿष੍ਯਤਿ ਚੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇੱਕ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤਾਰਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ ਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਜਿੱਤ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੇ।
ਸੁਤਂ ਸ ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤਾਰਕਸ੍ਯਾਨ੍ਤਕਾਰਕਃ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ਪਤ੍ਨੀ ਸਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾ ਤੁ ਯਾ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਕਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣੇਗਾ। ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਸਾ ਮृਤਾ ਕੁਪਿਤਾ ਦੇਵੀ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਰਣਾਨ੍ਤਰੇ ਭਵਿਤਾ ਹਿਮਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਲੋਕਭਾਵਿਨੀ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਈ। ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਭਲਾਈ ਲਿਆਏਗੀ।
ਵਿਰਹੇਣ ਹਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਮਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਹਿਮਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਕਨ੍ਦਰੇ ਸਿਦ੍ਧਸੇਵਿਤੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਹਰਾ ਤਿੰਨ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁੰਨ੍ਹਾ ਸਮਝੇਗਾ। ਉਹ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਧਾਂ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਤਪ ਕਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤਜ੍ਜਨ੍ਮ ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਤਯੋਃ ਸੁਤਪ੍ਤਤਪਸੋਰ੍ ਭਵਿਤਾ ਯੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਰਹੇਗਾ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਬਲੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਸ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਤਾਰਕਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਕਃ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਲ੍ਪਸਂਜ੍ਞਾ ਚ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਹ ਤਾਰਕਾ ਦੈਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣੇਗਾ। ਜਦ ਉਹ ਦੇਵੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਸੂਝ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵਿਰਹੋਤ੍ਕਣ੍ਠਿਤਾ ਗਾਢਂ ਹਰਸਂਗਮਲਾਲਸਾ ਤਯੋਃ ਸੁਤਪ੍ਤਤਪਸੋਃ ਸਂਯੋਗਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੁਭਾਨਨੇ
ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ, ਹਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ।
ਤਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਜਨਿਤਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪੋ ਵਾਕ੍ਕਲਹੋ ਭਵੇਤ੍ ਤਤੋ ऽਪਿ ਸਂਸ਼ਯੋ ਭੂਯਸ੍ ਤਾਰਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਬੋਲਚਾਲ ਦਾ ਝਗੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ, ਤਾਰਕਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਯੋਃ ਸਂਯੁਕ੍ਤਯੋਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸੁਰਤਾਸਕ੍ਤਿਕਾਰਣੇ ਵਿਘ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯੋ ਯਥਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ
ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਸ ਭੋਗਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ। ਸੁਣ।
ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾਨੇ ਚ ਤਨ੍ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਵੇਨ ਰੂਪੇਣ ਰਞ੍ਜਯ ਤਤੋ ਵਿਹਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਨਰ੍ਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਰਵ ਹਾਸ-ਮਜਾਕ ਕਰਦਿਆਂ ਆਰਾਮ ਕਰੇਗਾ।