ਪੁਰਾਣਵੇਤ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਜਪਤਤ੍ਪਰਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਃ ਪਿਤृਪਰਃ ਸੂਰ੍ਯਭਕ੍ਤੋ ऽਥ ਵੈष੍ਣਵਃ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਪਾਠ ਤੇ ਜਪ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਭਗਤ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਯੋਗਵਿਚ੍ਛਾਨ੍ਤੋ ਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸ਼ੀਲਵਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਚ੍ਚਾਪਿ ਦੌਹਿਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਨਤਃ ਸ੍ਵਸੁਹृਦ੍ਗੁਰੂਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਭਗਤ, ਯੋਗ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤ, ਆਪਣੇ ਮਨ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲਾ; ਦੌਹਿਤ੍ਰਾ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਤਨ ਨਾਲ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਟ੍ਪੀਤਂ ਮਾਤੁਲਂ ਬਨ੍ਧੁਮ੍ ऋਤ੍ਵਿਗਾਚਾਰ੍ਯਸੋਮਪਾਨ੍ ਯਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਕੁਰੁਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਸ਼੍ਚ ਮੀਮਾਂਸਤੇ ऽਧ੍ਵਰਮ੍
ਵਿਟ, ਮਾਮਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਯਜਮਾਨ, ਅਧਿਆਪਕ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਸਾਮਸ੍ਵਰਵਿਧਿਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਪਾਵਨਃ ਸਾਮਗੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਚ ਵੇਦਯੁਕ੍ਤੋ ऽਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍
ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਸੁਰ ਤੇ ਵਿਧੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਪੰਗਤਿ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਮ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ।
ਯਤ੍ਰੈਤੇ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਤਦੇਵ ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਤ੍ ਏਤੇ ਭੋਜ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਰ੍ਜਨੀਯਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ 'ਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਤੋ ऽਭਿਸ਼ਸ੍ਤਃ ਕ੍ਲੀਬਃ ਪਿਸ਼ੁਨਵ੍ਯਙ੍ਗਰੋਗਿਣਃ ਕੁਨਖੀ ਸ਼੍ਯਾਵਦਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕੁਣ੍ਡਗੋਲਾਸ਼੍ਵਪਾਲਕਾਃ
ਜੋ ਪਤਿਤ, ਦੋਸ਼ੀ, ਨਪੁੰਸਕ, ਚੁਗਲਖੋਰ, ਅੰਗ-ਵਿਕਲ, ਬਿਮਾਰ, ਮਾੜੇ ਨਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸੂਅਰ, ਗਧਾ ਜਾਂ ਘੋੜਾ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪਰਿਵਿਤ੍ਤਿਰ੍ਨਿਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋਨ੍ਮਤ੍ਤਦਾਰੁਣਾਃ ਬੈਡਾਲੀ ਬਕਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਦਮ੍ਭੀ ਦੇਵਲਕਾਦਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੇਪਰਵਾਹ, ਪਾਗਲ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਬਿੱਲੀਆਂ ਤੇ ਬਗਲੇ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਆਕਾਰ ਹਨ — ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਲਕ ਆਦਿ —
ਕृਤਘ੍ਨਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਂਸ੍ ਤਦ੍ਵਨ੍ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਦੇਸ਼ਨਿਵਾਸਿਨਃ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਰ੍ ਬਰ੍ਬਰਦ੍ਰਾਵਵੀਤਦ੍ਰਵਿਡਕੋਙ੍ਕਣਾਨ੍
ਜੋ ਅਕ੍ਰਤਘਨ, ਨਾਸਤਿਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਲੇਛ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ — ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ, ਬਰਬਰ, ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਤੇ ਕੋਕਣ —
ਵਰ੍ਜਯੇਲ੍ਲਿਙ੍ਗਿਨਃ ਸਰ੍ਵਾਞ੍ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰਪਰੇਦ੍ਯੁਰ੍ਵਾ ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਲਿੰਗਧਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤਿਆਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਸੰਯਮੀ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਨ੍ਹਿ ਪਿਤਰ ਉਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਵਾਯੁਭੂਤਾ ਨੁ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਥਾਸੀਨਾਨੁਪਾਸਤੇ
ਜਦੋਂ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਬਣ ਕੇ ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬੈਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਜਾਨੁਮਾਲਭ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਤੁ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ ਏਵਂ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਨਿਯਮਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਪਿਤृਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਸੱਜਾ ਘੁੱਟ ਛੂਹ ਕੇ, ਕਹੋ: 'ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸੱਦੇ ਹੋ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਸੁਣਾਓ।
ਅਕ੍ਰੋਧਨੈਃ ਸ਼ੌਚਪਰੈਃ ਸਤਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਰਿਣਾ
ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੈਂ, ਜੋ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਸਦਾ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਯਜ੍ਞਂ ਵਿਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਰ੍ਪਣਾਖ੍ਯਂ ਤੁ ਯੋ ऽਗ੍ਨਿਮਾਨ੍ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਵਾਹਾਰ੍ਯਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਮਿਨ੍ਦੁਕ੍ਸ਼ਯੇ ਸਦਾ
ਪਿਤਰ ਯਜਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਜੋ ਅੱਗ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ ਦੇ ਘਟਣ ਸਮੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ।
ਗੋਮਯੇਨੋਪਲਿਪ੍ਤੇ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਪ੍ਰਵਣੇ ਸ੍ਥਲੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਮਾਚਰੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੋष੍ਠੇ ਵਾ ਜਲਸਂਨਿਧੌ
ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਝੁਕਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ।
ਅਗ੍ਨਿਮਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਚਰੁਂ ਚ ਸਮਮੁष੍ਟਿਭਿਃ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਵਪਾਮੀਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਅੱਗ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹੋਮ ਤੇ ਚਰੂ ਸਮਾਨ ਮੁੱਠਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਕਹੋ 'ਮੈਂ ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ', ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖੋ।
ਅਭਿਘਾਰ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਵਾਪਤ੍ਰਯਮਗ੍ਰਤਃ ਤੇ ऽਪਿ ਤਸ੍ਯਾਯਤਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਵਿਸ੍ਤृਤਾਃ
ਫਿਰ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਣਾਓ; ਇਹ ਲੰਬੇ ਤੇ ਚਾਰ ਉਂਗਲਾਂ ਚੌੜੇ ਹੋਣ।
ਦਰ੍ਵੀਤ੍ਰਯਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਖਾਦਿਰਂ ਰਜਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਂ ਪਰਿਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਹਸ੍ਤਾਕਾਰਾਗ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਤਿੰਨ ਚਮਚੀਆਂ ਬਣਾਓ, ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜਾਈਆਂ, ਉਂਗਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਸਾਈਆਂ, ਤੇ ਹੱਥ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਹਥੀ ਹੋਵੇ।
ਉਦਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਚ ਮੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਾਨ੍ ਤਿਲਾਃ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸਦ੍ਵਾਸੋ ਗਨ੍ਧਧੂਪਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਾਤਰ, ਕਾਂਸ ਦਾ ਪਾਤਰ, ਛਾਣਣ, ਸਮਿੱਥ, ਤਿਲ, ਪਾਤਰ, ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ, ਸੁਗੰਧ ਧੂਪ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਲੈ ਆਓ।
ਆਹਰੇਦਪਸਵ੍ਯਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਸ਼ਨੈਃ ਏਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਨਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋ ਭੁਵਿ
ਇਹ ਸਭ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਲੈ ਆਓ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਗੋਮਯੇਨੋਪਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਗੋਮੂਤ੍ਰੇਣ ਤੁ ਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਭਿਃ ਸਪੁष੍ਪਾਭਿਸ੍ ਤਦਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਾਪਸਵ੍ਯਵਤ੍
ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਗੋਮੂਤਰ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਓ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ ਪਾਦਾਵ੍ ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਆਸਨੇषੂਪਕॢਪ੍ਤੇषੁ ਦਰ੍ਭਵਤ੍ਸੁ ਵਿਧਾਨਵਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਵੋ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬਿਠਾਓ।
ਉਪਸ੍ਪृष੍ਟੋਦਕਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਉਪਵੇਸ਼੍ਯਾਨੁਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ ਦ੍ਵੌ ਦੈਵੇ ਪਿਤृਕृਤ੍ਯੇ ਤ੍ਰੀਨ੍ ਏਕੈਕਮੁਭਯਤ੍ਰ ਚ
ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਓ ਤੇ ਸੱਦਾ ਦਿਓ; ਦੈਵੀ ਕਰਮ ਲਈ ਦੋ, ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਲਈ ਤਿੰਨ — ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲਈ।
ਭੋਜਯੇਦੀਸ਼੍ਵਰੋ ऽਪੀਹ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਬੁਧਃ ਦੈਵਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਯੋਜ੍ਯਾਥ ਵਿਪ੍ਰਾਨਰ੍ਘ੍ਯਾਦਿਨਾ ਬੁਧਃ
ਇੱਥੇ ਭੋਜਨ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਚਾਹੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਦੈਵੀ ਕਰਮ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਰਘ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨੌ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਥਾਵਿਧਿ ਸ੍ਵਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤਵਿਧਾਨੇਨ ਕਾਂਸ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਰੁਂ ਤਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੇ ਫਿਰ ਕਾਂਸ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਚਰੂ ਬਣਾਓ।
ਅਗ੍ਨੀषੋਮਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਬੁਧਃ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਤੀਤੇ ਵਾ ਯ ਏਕਾਗ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਆਪਿਆਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰੇ; ਜੇ ਇਕ ਹੀ ਅਗਨਿ ਹੋਵੇ, ਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦੱਖਣੀ ਅਗਨਿ 'ਚ ਜਾਂ ਅਗਨਿ ਜਗਾ ਕੇ ਇਹ ਕਰੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੋਹਰੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ।
ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੀ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਤਃ ਪਰ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਕਮ੍ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਿਨਾ ਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਅਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਛਿੜਕਾਓ ਆਦਿ ਕੰਮ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਧਾਗਾ ਰੱਖ ਕੇ ਕਰੇ।
षਟ੍ ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਵਿਃਸ਼ੇषਾਤ੍ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋਦਕਮ੍ ਦਦ੍ਯਾਦੁਦਕਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ ਤੁ ਸਤਿਲਂ ਸਵ੍ਯਪਾਣਿਨਾ
ਫਿਰ ਹਵਨ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਛੇ ਪਿੰਡ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡਿਆਂ 'ਚ ਤਿਲ ਪਾ ਕੇ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਜਾਨ੍ਵ੍ ਆਚ੍ਯ ਸਵ੍ਯਂ ਯਤ੍ਨੇਨ ਦਰ੍ਭਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਵਿਧਾਯ ਲੇਖਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਨਿਰ੍ਵਾਪੇष੍ਵਵਨੇਜਨਮ੍
ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਖੱਬੇ ਘੁੱਟ ਨਾਲ ਰੱਖੇ, ਵਿਅਰਥ ਇਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚੇ, ਤੇ ਛਿੜਕਾਓ ਤੇ ਸਫਾਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਕਰੇ ਦਰ੍ਵੀਂ ਨਿਧਾਯ ਵੈ ਨਿਧਾਯ ਪਿਣ੍ਡਮ੍ ਏਕੈਕਂ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਭੇष੍ਵਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰ ਕੇ, ਹੱਥ 'ਚ ਚਮਚ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਹਰ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਉੱਤੇ ਇਕ-ਇਕ ਕਰ ਕੇ ਰੱਖੇ।
ਨਿਨਯੇਦਥ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਨਾਮਗੋਤ੍ਰਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੈਃ ਤੇषੁ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਤਂ ਹਸ੍ਤਂ ਵਿਮृਜ੍ਯਾਲ੍ਲੇਪਭਾਗਿਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਉਹ ਦਰਭਾ ਛੂਹ ਕੇ, ਹੱਥ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਲੋਗਾਂ ਲਈ ਪੂੰਝ ਲਵੇ।