ਨਿष੍ਪੇषਣੇ ਤਯੋਰ੍ਭੀਮਮ੍ ਅਭੂਦ੍ਗਗਨਗੋਚਰਮ੍ ਨਿਹਤ੍ਯਾਥ ਗਦਾਂ ਦਣ੍ਡਸ੍ ਤਤੋ ਗ੍ਰਸਨਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਟਕਰਾਰ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ; ਫਿਰ ਦੰਡ ਗ੍ਰਸਨ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਹृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਿਯਮਿਵਾਨਰ੍ਥੋ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਸ੍ਯਾਪਤਦ੍ਦृਢਃ ਸ ਤੁ ਤੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਤਿਮਿਰਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੁਖ ਸੰਪਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੰਦ ਬੰਦੇ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ; ਉਸ ਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਪਪਾਤ ਭੂਮੌ ਨਿਃਸਂਜ੍ਞੋ ਭੂਮਿਰੇਣੁਵਿਭੂषਿਤਃ ਤਤੋ ਹਾਹਾਰਵੋ ਘੋਰਃ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰਭੂਤ੍
ਉਹ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਦੋਵਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਹਾਹਾਕਾਰ ਉਠੀ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਗ੍ਰਸਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚੇਤਨਾਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਵਾਂ ਤਨੁਂ ਧ੍ਵਸ੍ਤਾਂ ਵਿਲੋਲਾਭਰਣਾਮ੍ਬਰਾਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਬਾਅਦ, ਗ੍ਰਸਨ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ।
ਸ ਚਾਪਿ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕृਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਮਦ੍ਵਿਧੇ ਵਸ੍ਤੁਨਿ ਪੁਂਸਿ ਪ੍ਰਭੋਃ ਪਰਿਭਵੋਦਯਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕਰਮ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਲਈ ਮਾਲਕ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿੰਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮਯ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਜਿਤੇ ਮਯਿ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾ ਅਸਂਭਾਵਿਤ ਏਵਾਸ੍ਤੁ ਜਨਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਚੇष੍ਟਿਤਃ
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਫੌਜਾਂ ਮੇਰੀ ਹਾਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਅਣਪਛਾਤਾ ਰਸਤਾ ਹੈ।
ਨ ਤੁ ਵ੍ਯਰ੍ਥਸ਼ਤੋਦ੍ਘੁष੍ਟਸਂਭਾਵਿਤਧਨੋ ਨਰਃ ਏਵਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਬਲਃ
ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਿਰਫ਼ ਕਲਪਨਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਕਾਲਦਣ੍ਡਾਭਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਗਿਰਿਸਂਨਿਭਃ ਗ੍ਰਸਨੋ ਘੋਰਸਂਕਲ੍ਪਃ ਸਂਦष੍ਟੌष੍ਠਪੁਟਚ੍ਛਦਃ
ਗ੍ਰਸਨ, ਡਰਾਉਣੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਹੋਠ ਦਬਾ ਕੇ, ਕਾਲ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗਾ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਭਾਰੀ ਮੁਗਦਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਰਥੇਨ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਨਾਸਸਾਦਾਨ੍ਤਕਂ ਰਣੇ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਗ੍ਰਸਨੋ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਮੁਦ੍ਗਰਮ੍
ਰਥ 'ਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਅੰਤਕ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮਿਲਿਆ; ਪਰ ਯਮ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਗ੍ਰਸਨ ਨੇ ਮੁਗਦਰ ਘੁੰਮਾਇਆ।
ਵੇਗੇਨ ਮਹਤਾ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਯਮਮੂਰ੍ਧਨਿ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਯਮਃ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਮੁਗਦਰ ਯਮ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸੁੱਟੀ; ਜਲਦੀ ਚਮਕਦੀ ਮੁਗਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਯਮ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਵਞ੍ਚਯਾਮਾਸ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਸ ਮਹਾਬਲਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਸृਤੇ ਦੂਰਂ ਚਣ੍ਡਾਨਾਂ ਭੀਮਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਨੇ ਮੂਦਗਰ ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੂਦਗਰ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯੋਧਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਾਮ੍ਯਾਨਾਂ ਕਿਂਕਰਾਣਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਂ ਨਿष੍ਪਿਪੇष ਹ ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਨਿਹਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਘੋਰਾਂ ਕਿਂਕਰਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖੀ,
ਅਗਮਤ੍ਪਰਮਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤਃ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਤੁ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਾਂ ਕਿਂਕਰਮਯੀਂ ਚਮੂਮ੍
ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਮੇਨੇ ਯਮਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸृष੍ਟਾਨਿ ਯਮਮਾਯਯਾ ਨਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਗ੍ਰਸਨਃ ਸੇਨਾਂ ਵਿਸृਜਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਰਵृष੍ਟਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਯਮ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਮ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੇ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਘੋਰਸਂਕਾਸ਼ੋ ਬਭੂਵ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਃ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬਿਭੇਦ ਸ਼ੂਲੇਨ ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬਾਣੈਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ
ਕਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਗਿਆ; ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ।
ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਿਪੇष ਗਦਯਾ ਕਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਦ੍ਗਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਸਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਸ੍ਤਾਡਿਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਕੁਚਲਿਆ, ਕੁਝ ਨੂੰ ਲਾਟੀਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੇਜ਼ ਭਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੱਜੇ ਮਾਰੇ।
ਅਪਰੇ ਬਹੁਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਲਲਮ੍ਬੁਰ੍ਬਾਹੁਮਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ਿਲਾਭਿਰਪਰੇ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ ਦ੍ਰੁਮੈਰਨ੍ਯੈਰ੍ਮਹੋਚ੍ਛ੍ਰਯੈਃ
ਕਈ ਹੋਰ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਪਰੇ ਤੁ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਦਸ਼ਨੈਰਪ੍ਯਦਂਸ਼ਯਨ੍ ਅਪਰੇ ਮੁष੍ਟਿਭਿਃ ਪृष੍ਠਂ ਕਿਂਕਰਾਃ ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤਿ ਚ
ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਟਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਨੌਕਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਮੁੱਕੇ ਮਾਰੇ।
ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਸ੍ਤਥਾ ਘੋਰੈਰ੍ ਗ੍ਰਸਨਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਛਿਤਃ ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਂ ਭੂਪृष੍ਠੇ ਨਿष੍ਪਿਪੇष ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਮਲਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਂਸ਼੍ਚਿਦੁਤ੍ਥਾਯ ਮੁष੍ਟਿਭਿਰ੍ ਜਘ੍ਨੇ ਕਿਂਕਰਸਂਸ਼੍ਰਯਾਨ੍ ਸ ਤੁ ਕਿਂਕਰਯੁਦ੍ਧੇਨ ਗ੍ਰਸਨਃ ਸ਼੍ਰਮਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਉੱਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਬੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਪਰ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਕੇ ਗ੍ਰਸਨਾ ਥੱਕ ਗਿਆ।
ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਯਮਃ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਨਿਹਤਾਂ ਚ ਸ੍ਵਵਾਹਿਨੀਮ੍ ਆਜਗਾਮ ਸਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਦਣ੍ਡਂ ਮਹਿषਵਾਹਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਯਮ ਆਪਣਾ ਦੰਡ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮਹਿਸ਼ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਤੁ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਮ੍ ਆਜਘ੍ਨੇ ਗਦਯੋਰਸਿ ਅਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਯਾਨ੍ਤਕੋ ऽਰਿਹਾ
ਜਦ ਯਮ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਪਰ ਅੰਤਕ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਦਿੱਤੀ।
ਜਘ੍ਨੇ ਰਥਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਨ੍ਦਣ੍ਡੇਨ ਕੋਪਨਃ ਸ ਰਥੋ ਦਣ੍ਡਮਥਿਤੈਰ੍ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰਰ੍ਧੈਰ੍ ਵਿਕृष੍ਯਤੇ
ਕਰੋਧ ਵਿਚ, ਯਮ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵਾਘਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਦੰਡ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਵਾਘਾਂ ਕਰਕੇ ਰਥ ਅੱਧਾ ਖਿੱਚ ਕੇ ਪਾਸੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਸ਼ਯਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯੇਵ ਚਿਤ੍ਤਂ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਤਦ੍ਰਥਮ੍ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਰਥਂ ਦੈਤ੍ਯਃ ਪਦਾਤਿਰ੍ਧਰਣੀਂ ਗਤਃ
ਦੈਤ ਦਾ ਮਨ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਵਾਂਗ ਡੋਲਦਾ ਸੀ; ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੈਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈਦਲ ਆ ਗਿਆ।
ਯਮਂ ਭੁਜਾਭ੍ਯਾਮਾਦਾਯ ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਦਾਨਵਃ ਯਮੋ ऽਪਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧੇष੍ਵਵਰ੍ਤਤ
ਦੈਤ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਯਮ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗ੍ਰਸਨਃ ਕਟਿਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਯਮਂ ਗੁਹ੍ਯ ਬਲੋਦ੍ਧਤਃ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਮਿਵ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਃ
ਗ੍ਰਸਨਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਯਮ ਨੂੰ ਕਮਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਉਲਝਣ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮੋ ऽਪਿ ਕਣ੍ਠੇ ऽਵष੍ਟਭ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਂ ਬਾਹੁਯੁਗੇਨ ਤੁ ਵੇਗੇਨ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਸਮੁਤ੍ਕृष੍ਯ ਮਹੀਤਲਾਤ੍
ਯਮ ਨੇ ਵੀ ਦੈਤ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ।
ਤਤੋ ਮੁष੍ਟਿਭਿਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਦਯੌ ਤੌ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਤਿਕਾਯਤ੍ਵਾਤ੍ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਭੁਜੋ ਯਮਃ
ਫਿਰ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਦਇਆ ਦੇ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ; ਪਰ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਕਰਕੇ, ਯਮ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਥੱਕ ਗਈਆਂ।
ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਨਿਧਾਯ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮੁਖਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਿਮੈਚ੍ਛਤ ਤਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਮਨ੍ਤਕਮੋਜਸਾ
ਦੈਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ کندھے ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਉਹ ਆਰਾਮ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੈਤ ਨੇ, ਜੋ ਥਕ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿष੍ਪਿਪੇष ਮਹੀਪृष੍ਠੇ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਪਾਣਿਭਿਃ ਯਾਵਦ੍ਯਮਸ੍ਯ ਵਦਨਾਤ੍ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਰੁਧਿਰਂ ਬਹੁ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਐੜੀ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕੁਟਿਆ, ਜਦ ਤਕ ਯਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੂਨ ਵਹਿ ਨ ਪਿਆ।