ਭਗ੍ਨੇषਾਦਣ੍ਡਚਕ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਾਃ ਪੇਤੁਃ ਸ਼ਕਲਤਾਂ ਯਾਤਾਸ੍ ਤੁਰਂਗਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਟੁੱਟੇ ਜੋੜਾਂ, ਧੁਰਿਆਂ ਅਤੇ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਟੁੱਟ ਕੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਏ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ऽਸृਘ੍ਰਦਦੁਸ੍ਤਾਰਾ ਪृਥਿਵੀ ਸਮਜਾਯਤ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰੁਧਿਰਾਵਰ੍ਤਾ ਹਰ੍षਦਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਿਨਾਮ੍ ਵੇਤਾਲਾਕ੍ਰੀਡਮਭਵਤ੍ ਤਤ੍ਸਂਕੁਲਰਣਾਜਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅਣਜਾਣ ਬਣ ਗਈ; ਲਹੂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਭੂਤਾਂ ਲਈ ਖੇਡ ਦਾ ਅੰਗਣ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਥ ਗ੍ਰਸਨਮਾਲੋਕ੍ਯ ਯਮਃ ਕ੍ਰੋਧਵਿਮੂਰ੍ਛਿਤਃ ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਿਸ਼ੇषੇਣਾਗ੍ਨਿਵਰ੍ਚਸਾ
ਫਿਰ, ਨਿਗਲਣ ਦੇਖ ਕੇ, ਯਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਣ ਲੱਗਾ।
ਸ ਵਿਦ੍ਧੋ ਬਹੁਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ ਗ੍ਰਸਨੋ ऽਤਿਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਧਨੁਰਾਨਮ੍ਯ ਭੈਰਵਮ੍
ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗ੍ਰਸਨਾ, ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਲਿਆ।
ਸ਼ਤੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰਤ੍ਯੁਗ੍ਰੈਃ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਯਮਮਰ੍ਦਯਤ੍ ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਯਮੋ ਬਾਣਾਨ੍ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਯਾਤਿਪੌਰੁषਮ੍
ਪੰਜ ਸੌ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ; ਯਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਸਨਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਬਾਣਵृष੍ਟਿਭਿਰੁਗ੍ਰਾਭਿਰ੍ ਯਮੋ ਗ੍ਰਸਨਮਰ੍ਦਯਤ੍ ਕृਤਾਨ੍ਤਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਂ ਤਾਂ ਵਿਯਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਪਿਣੀਮ੍
ਯਮ ਨੇ ਗ੍ਰਸਨਾ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਚਿਛੇਦ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਗ੍ਰਸਨੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਿਫਲਾਂ ਤਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਯਮਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ਰਸਂਤਤਿਮ੍
ਗ੍ਰਸਨਾ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਆਪਣੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਰਖਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।
ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤਂ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਘੋਰਂ ਤਰਸਾ ਤਸ੍ਯ ਚਾਨ੍ਤਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਗ੍ਰਸਨਾ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅੰਤਕ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਗਦਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀ।
ਸ ਤਂ ਮੁਦ੍ਗਰਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਮ੍ ਉਤ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਗਗਨਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਯਾਮ੍ਯਂ ਦਾਨਵਨਨ੍ਦਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਦਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੀ ਆਈ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰੀ ਤੇ ਉਹ ਗਦਾ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਹਥੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਈ।
ਤਮੇਵ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਗृਹ੍ਯ ਯਮਸ੍ਯ ਮਹਿषਂ ਰੁषਾ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਵੇਗੇਨ ਸ ਪਪਾਤ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹੀ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਉਤ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯਾਥ ਯਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਹਿषਾਨ੍ਨਿष੍ਪਤਿष੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਸੇਨ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਗ੍ਰਸਨਂ ਵਦਨੇ ਦृਢਮ੍
ਫਿਰ ਯਮ, ਆਪਣੇ ਮਹਿਸ਼ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਜੋ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਭਾਲਾ ਮਾਰਿਆ।
ਸ ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਮੂਰ੍ਛਿਤੋ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ਭੁਵਿ ਗ੍ਰਸਨਂ ਪਤਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਮ੍ਭੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਭਾਲੇ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਜੰਭਾ,
ਯਮਸ੍ਯ ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰਮਕਰੋਦ੍ਧृਦਿ ਯਮਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਰੁਧਿਰਂ ਮੁਖਾਤ੍
ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਦਿਲ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਵਾਰ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਲਹੂ ਵਹਿ ਪਿਆ।
ਕृਤਾਨ੍ਤਂ ਮਰ੍ਦਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਧਨਾਧਿਪਃ ਵृਤੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾਯੁਤਸ਼ਤੈਰ੍ ਜਮ੍ਭਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਰੁषਾ
ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਭ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਜਮ੍ਭੋ ਰੁषਾ ਤਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਂ ਦਾਨਵਾਨੀਕਸਂਵृਤਃ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਯਥਾ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍
ਜੰਭ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਗ੍ਰਸਨੋ ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋ ऽਥ ਯਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਗਦਾਮ੍ ਮਣਿਹੇਮਪਰਿष੍ਕਾਰਾਂ ਗੁਰ੍ਵੀਮ੍ ਅਰਿਵਿਮਰ੍ਦਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ ਗ੍ਰਸਨ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਯਮ ਵੱਲ ਇਕ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਭੇਜੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਜਨਦਾਰ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲੀ।
ਤਾਮਪ੍ਰਤਰ੍ਕ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਦਾਂ ਮਹਿषਵਾਹਨਃ ਗਦਾਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤਾਰ੍ਥਂ ਜਗਦ੍ਦਲਨਭੈਰਵਮ੍
ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਗਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਿਸ ਦੇ ਸਵਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਦਾ ਛੱਡੀ।
ਦਣ੍ਡਂ ਮੁਮੋਚ ਕੋਪੇਨ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਸਮਾਕੁਲਮ੍ ਸ ਗਦਾਂ ਵਿਯਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਰਾਸਾਮ੍ਬੁਧਰੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੰਡ ਸੁੱਟਿਆ; ਉਹ ਗਦਾ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਿਆ।
ਸਂਘਟ੍ਟਮਭਵਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ੈਲਾਭ੍ਯਾਮਿਵ ਦੁਃਸਹਮ੍ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿष੍ਪੇषਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਜਡੀਕृਤਦਿਗਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਟਕਰਾਰ ਹੋਈ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਟਕਰਾਰ ਵਾਂਗ ਔਖੀ ਸੀ; ਉਸ ਟਕਰਾਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਜਗਦ੍ ਵ੍ਯਾਕੁਲਤਾਂ ਯਾਤਂ ਪ੍ਰਲਯਾਗਮਸ਼ਙ੍ਕਯਾ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਂ ਜ੍ਵਲਦੁਲ੍ਕਾਸਮਾਚਿਤਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ, ਕਲਿਆਨ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਡਰ ਹੋਇਆ; ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਅੱਗ ਵਾਲੀਆਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਨਿष੍ਪੇषਣੇ ਤਯੋਰ੍ਭੀਮਮ੍ ਅਭੂਦ੍ਗਗਨਗੋਚਰਮ੍ ਨਿਹਤ੍ਯਾਥ ਗਦਾਂ ਦਣ੍ਡਸ੍ ਤਤੋ ਗ੍ਰਸਨਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਟਕਰਾਰ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ; ਫਿਰ ਦੰਡ ਗ੍ਰਸਨ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਹृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਿਯਮਿਵਾਨਰ੍ਥੋ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਸ੍ਯਾਪਤਦ੍ਦृਢਃ ਸ ਤੁ ਤੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਤਿਮਿਰਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੁਖ ਸੰਪਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੰਦ ਬੰਦੇ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ; ਉਸ ਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਪਪਾਤ ਭੂਮੌ ਨਿਃਸਂਜ੍ਞੋ ਭੂਮਿਰੇਣੁਵਿਭੂषਿਤਃ ਤਤੋ ਹਾਹਾਰਵੋ ਘੋਰਃ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰਭੂਤ੍
ਉਹ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਦੋਵਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਹਾਹਾਕਾਰ ਉਠੀ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਗ੍ਰਸਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚੇਤਨਾਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਵਾਂ ਤਨੁਂ ਧ੍ਵਸ੍ਤਾਂ ਵਿਲੋਲਾਭਰਣਾਮ੍ਬਰਾਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਬਾਅਦ, ਗ੍ਰਸਨ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ।
ਸ ਚਾਪਿ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕृਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ ਮਦ੍ਵਿਧੇ ਵਸ੍ਤੁਨਿ ਪੁਂਸਿ ਪ੍ਰਭੋਃ ਪਰਿਭਵੋਦਯਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕਰਮ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਲਈ ਮਾਲਕ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿੰਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮਯ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਜਿਤੇ ਮਯਿ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾ ਅਸਂਭਾਵਿਤ ਏਵਾਸ੍ਤੁ ਜਨਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦਚੇष੍ਟਿਤਃ
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਫੌਜਾਂ ਮੇਰੀ ਹਾਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਅਣਪਛਾਤਾ ਰਸਤਾ ਹੈ।
ਨ ਤੁ ਵ੍ਯਰ੍ਥਸ਼ਤੋਦ੍ਘੁष੍ਟਸਂਭਾਵਿਤਧਨੋ ਨਰਃ ਏਵਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮਹਾਬਲਃ
ਪਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਿਰਫ਼ ਕਲਪਨਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਕਾਲਦਣ੍ਡਾਭਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਗਿਰਿਸਂਨਿਭਃ ਗ੍ਰਸਨੋ ਘੋਰਸਂਕਲ੍ਪਃ ਸਂਦष੍ਟੌष੍ਠਪੁਟਚ੍ਛਦਃ
ਗ੍ਰਸਨ, ਡਰਾਉਣੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਹੋਠ ਦਬਾ ਕੇ, ਕਾਲ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗਾ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਭਾਰੀ ਮੁਗਦਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਰਥੇਨ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਨਾਸਸਾਦਾਨ੍ਤਕਂ ਰਣੇ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਗ੍ਰਸਨੋ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਮੁਦ੍ਗਰਮ੍
ਰਥ 'ਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਅੰਤਕ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਾ ਮਿਲਿਆ; ਪਰ ਯਮ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਗ੍ਰਸਨ ਨੇ ਮੁਗਦਰ ਘੁੰਮਾਇਆ।
ਵੇਗੇਨ ਮਹਤਾ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਯਮਮੂਰ੍ਧਨਿ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਯਮਃ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਮੁਗਦਰ ਯਮ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸੁੱਟੀ; ਜਲਦੀ ਚਮਕਦੀ ਮੁਗਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਯਮ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।