ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਤੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮੇਣ ਵਿਲੋਮਤਃ ਰਥੇਨਾਸਕ੍ਤਪਾਦਾਤੋ ਰਥੇਨ ਚ ਤੁਰਂਗਮਃ
ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ; ਘੋੜਾ ਰਥ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ, ਰਥ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ।
ਹਸ੍ਤੀ ਪਦਾਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਰਥਿਨਾ ਚ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਰਥੀ ਮਾਤਂਗੇਨਾਪਰੋ ਹਸ੍ਤੀ ਤੁਰਂਗੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਗਜਃ
ਹਾਥੀ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਥੀ ਰਥੀ ਨਾਲ ਲੜਦਾ, ਕਿਤੇ ਹਾਥੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਲੜਦਾ।
ਪਦਾਤਿਰੇਕੋ ਬਹੁਭਿਰ੍ ਗਜੈਰ੍ਮਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਸ਼ਨਿਗਦਾਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਇਕ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਕਈ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਬਰਛੀਆਂ, ਗਦਾ, ਡੰਡਾ, ਕੁਲਹਾੜੀ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਸ਼ੂਲੈਰ੍ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ ਕੁਣਪੈਰ੍ਗਡੈਃ ਚਕ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਕੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਤੋਮਰੈਰਙ੍ਕੁਸ਼ੈਃ ਸਿਤੈਃ
ਸ਼ਕਤੀ, ਤਲਵਾਰ, ਭਾਲੇ, ਹਥੌੜੇ, ਲਾਸ਼ਾਂ, ਗਦਾ, ਪਹੀਆ, ਸੂਏ, ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਅੰਕੁਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ।
ਕਰ੍ਣਿਨਾਲੀਕਨਾਰਾਚਵਤ੍ਸਦਨ੍ਤਾਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਕੈਃ ਭਲ੍ਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਪਤ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕਤੁਣ੍ਡੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਮਲੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਨਲੀਆਂ, ਨਰਾਚਾਂ, ਵੱਛੇ ਦੇ ਦੰਦਾਂ, ਅਰਧ ਚੰਦ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੌੜੀਆਂ, ਸੌ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਤੋਤਾ ਦੀ ਚੁੰਚ ਵਰਗੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਵृष੍ਟਿਰਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਾਕਾਰਾ ਗਗਨੇ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ ਸਂਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਤਮੋਮਯਮਿਵਾਕਰੋਤ੍
ਅਸਚਰਜ ਰੂਪ ਦੀ ਵਰਖਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਤੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮਸਿ ਸਂਕੁਲੇ ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਿਸृਜਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਹੇਤਿਸਂਘਾਤਮੁਦ੍ਧਤਮ੍
ਉਸ ਉਲਝਣ ਭਰੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਲੁਕ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਛੱਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਤਿਤਂ ਸੇਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਤਤੋ ਧ੍ਵਜੈਰ੍ਭੁਜੈਸ਼੍ਛਤ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸਕੁਣ੍ਡਲੈਃ
ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ—ਫਿਰ ਝੰਡਿਆਂ, ਬਾਂਹਾਂ, ਛਤਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ,
ਗਜੈਸ੍ਤੁਰਂਗੈਃ ਪਾਦਾਤੈਃ ਪਤਦ੍ਭਿਃ ਪਤਿਤੈਰਪਿ ਆਕਾਸ਼ਸਰਸੋ ਭ੍ਰष੍ਟੈਃ ਪਙ੍ਕਜੈਰਿਵ ਭੂਃ ਸ੍ਤृਤਾ
ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ, ਪਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਾਂਗ ਵਿਛੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਭਗ੍ਨਦਨ੍ਤਾ ਭਿਨ੍ਨਕੁਮ੍ਭਾਸ਼੍ ਛਿਨ੍ਨਦੀਰ੍ਘਮਹਾਕਰਾਃ ਗਜਾਃ ਸ਼ਲਨਿਭਾਃ ਪੇਤੁਰ੍ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਰੁਧਿਰਸ੍ਰਵਾਃ
ਟੁੱਟੇ ਦੰਦਾਂ, ਟੁੱਟੀਆਂ ਕਾਂਡੀਆਂ ਅਤੇ ਕੱਟੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਸੂੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਲਹੂ ਵਹਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭਗ੍ਨੇषਾਦਣ੍ਡਚਕ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਾਃ ਪੇਤੁਃ ਸ਼ਕਲਤਾਂ ਯਾਤਾਸ੍ ਤੁਰਂਗਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਟੁੱਟੇ ਜੋੜਾਂ, ਧੁਰਿਆਂ ਅਤੇ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਟੁੱਟ ਕੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਏ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ऽਸृਘ੍ਰਦਦੁਸ੍ਤਾਰਾ ਪृਥਿਵੀ ਸਮਜਾਯਤ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰੁਧਿਰਾਵਰ੍ਤਾ ਹਰ੍षਦਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਿਨਾਮ੍ ਵੇਤਾਲਾਕ੍ਰੀਡਮਭਵਤ੍ ਤਤ੍ਸਂਕੁਲਰਣਾਜਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅਣਜਾਣ ਬਣ ਗਈ; ਲਹੂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਭੂਤਾਂ ਲਈ ਖੇਡ ਦਾ ਅੰਗਣ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਥ ਗ੍ਰਸਨਮਾਲੋਕ੍ਯ ਯਮਃ ਕ੍ਰੋਧਵਿਮੂਰ੍ਛਿਤਃ ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਿਸ਼ੇषੇਣਾਗ੍ਨਿਵਰ੍ਚਸਾ
ਫਿਰ, ਨਿਗਲਣ ਦੇਖ ਕੇ, ਯਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਣ ਲੱਗਾ।
ਸ ਵਿਦ੍ਧੋ ਬਹੁਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ ਗ੍ਰਸਨੋ ऽਤਿਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਧਨੁਰਾਨਮ੍ਯ ਭੈਰਵਮ੍
ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗ੍ਰਸਨਾ, ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਲਿਆ।
ਸ਼ਤੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰਤ੍ਯੁਗ੍ਰੈਃ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਯਮਮਰ੍ਦਯਤ੍ ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਯਮੋ ਬਾਣਾਨ੍ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਯਾਤਿਪੌਰੁषਮ੍
ਪੰਜ ਸੌ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ; ਯਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਸਨਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਬਾਣਵृष੍ਟਿਭਿਰੁਗ੍ਰਾਭਿਰ੍ ਯਮੋ ਗ੍ਰਸਨਮਰ੍ਦਯਤ੍ ਕृਤਾਨ੍ਤਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਂ ਤਾਂ ਵਿਯਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਪਿਣੀਮ੍
ਯਮ ਨੇ ਗ੍ਰਸਨਾ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਚਿਛੇਦ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਗ੍ਰਸਨੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਿਫਲਾਂ ਤਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਯਮਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ਰਸਂਤਤਿਮ੍
ਗ੍ਰਸਨਾ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਆਪਣੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਰਖਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।
ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤਂ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਘੋਰਂ ਤਰਸਾ ਤਸ੍ਯ ਚਾਨ੍ਤਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਗ੍ਰਸਨਾ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅੰਤਕ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਗਦਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀ।
ਸ ਤਂ ਮੁਦ੍ਗਰਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਮ੍ ਉਤ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਗਗਨਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਯਾਮ੍ਯਂ ਦਾਨਵਨਨ੍ਦਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਦਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੀ ਆਈ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰੀ ਤੇ ਉਹ ਗਦਾ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਹਥੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਈ।
ਤਮੇਵ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਗृਹ੍ਯ ਯਮਸ੍ਯ ਮਹਿषਂ ਰੁषਾ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਵੇਗੇਨ ਸ ਪਪਾਤ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹੀ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਉਤ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯਾਥ ਯਮਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਹਿषਾਨ੍ਨਿष੍ਪਤਿष੍ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਸੇਨ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਗ੍ਰਸਨਂ ਵਦਨੇ ਦृਢਮ੍
ਫਿਰ ਯਮ, ਆਪਣੇ ਮਹਿਸ਼ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਜੋ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਭਾਲਾ ਮਾਰਿਆ।
ਸ ਤੁ ਪ੍ਰਾਸਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਮੂਰ੍ਛਿਤੋ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ਭੁਵਿ ਗ੍ਰਸਨਂ ਪਤਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਮ੍ਭੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਭਾਲੇ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਜੰਭਾ,
ਯਮਸ੍ਯ ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰਮਕਰੋਦ੍ਧृਦਿ ਯਮਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਰੁਧਿਰਂ ਮੁਖਾਤ੍
ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਦਿਲ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਵਾਰ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਲਹੂ ਵਹਿ ਪਿਆ।
ਕृਤਾਨ੍ਤਂ ਮਰ੍ਦਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਧਨਾਧਿਪਃ ਵृਤੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾਯੁਤਸ਼ਤੈਰ੍ ਜਮ੍ਭਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਰੁषਾ
ਕ੍ਰਿਤਾਂਤ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਭ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਜਮ੍ਭੋ ਰੁषਾ ਤਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਂ ਦਾਨਵਾਨੀਕਸਂਵृਤਃ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਯਥਾ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍
ਜੰਭ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਗ੍ਰਸਨੋ ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋ ऽਥ ਯਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਗਦਾਮ੍ ਮਣਿਹੇਮਪਰਿष੍ਕਾਰਾਂ ਗੁਰ੍ਵੀਮ੍ ਅਰਿਵਿਮਰ੍ਦਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ ਗ੍ਰਸਨ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਯਮ ਵੱਲ ਇਕ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਭੇਜੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਜਨਦਾਰ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲੀ।
ਤਾਮਪ੍ਰਤਰ੍ਕ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਦਾਂ ਮਹਿषਵਾਹਨਃ ਗਦਾਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤਾਰ੍ਥਂ ਜਗਦ੍ਦਲਨਭੈਰਵਮ੍
ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਗਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਿਸ ਦੇ ਸਵਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਦਾ ਛੱਡੀ।
ਦਣ੍ਡਂ ਮੁਮੋਚ ਕੋਪੇਨ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਸਮਾਕੁਲਮ੍ ਸ ਗਦਾਂ ਵਿਯਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਰਾਸਾਮ੍ਬੁਧਰੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੰਡ ਸੁੱਟਿਆ; ਉਹ ਗਦਾ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਿਆ।
ਸਂਘਟ੍ਟਮਭਵਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ੈਲਾਭ੍ਯਾਮਿਵ ਦੁਃਸਹਮ੍ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿष੍ਪੇषਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਜਡੀਕृਤਦਿਗਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਟਕਰਾਰ ਹੋਈ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਟਕਰਾਰ ਵਾਂਗ ਔਖੀ ਸੀ; ਉਸ ਟਕਰਾਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਜਗਦ੍ ਵ੍ਯਾਕੁਲਤਾਂ ਯਾਤਂ ਪ੍ਰਲਯਾਗਮਸ਼ਙ੍ਕਯਾ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਂ ਜ੍ਵਲਦੁਲ੍ਕਾਸਮਾਚਿਤਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ, ਕਲਿਆਨ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਡਰ ਹੋਇਆ; ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਅੱਗ ਵਾਲੀਆਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।