ਕੁਮ੍ਭੇਨ ਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰੇਣ ਕੇਤੁਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਿਨਯੋਰ੍ ਅਭੂਤ੍ ਹੇਮਮਾਤਂਗਰਚਿਤਂ ਚਿਤ੍ਰਰਤ੍ਨਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦਾ ਝੰਡਾ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਘੜਾ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਧ੍ਵਜਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਰਾਸੀਤ੍ ਸਿਤਚਾਮਰਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ ਸਨਾਗਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮ੍ ਅਹੋਰਗਨਿਸ਼ਾਚਰਾ
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਦਾ ਝੰਡਾ ਚਿੱਟੇ ਯਕ ਦੀਆਂ ਪੁਛਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੀ।
ਸੇਨਾ ਸਾ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਜਯਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ ਕੋਟਯਸ੍ਤਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ ਦੇਵਦੇਵਨਿਕਾਯਿਨਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਉਹ ਫੌਜ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ ਸੀ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਤਿੰਤੀ-ਕਰੋੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੀ।
ਹਿਮਾਚਲਾਭੇ ਸਿਤਕਰ੍ਣਚਾਮਰੇ ਸੁਵਰ੍ਣਪਦ੍ਮਾਮਲਸੁਨ੍ਦਰਸ੍ਰਜਿ ਕृਤਾਭਿਰਾਗੋਜ੍ਜ੍ਵਲਕੁਙ੍ਕੁਮਾਙ੍ਕੁਰੇ ਕਪੋਲਲੀਲਾਲਿਕਦਮ੍ਬਸਂਕੁਲੇ
ਹਿਮਾਚਲ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਯਕ ਦੀਆਂ ਪੁਛਾਂ, ਸੁੱਚੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਦਮਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਚਟਕਦੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਗਲਾਂ 'ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ।
ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਦੈਰਾਵਤਨਾਮਕੁਞ੍ਜਰੇ ਮਹਾਬਲਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਿਭੂषਣਾਮ੍ਬਰਃ ਵਿਸ਼ਾਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼ੁਵਿਤਾਨਭੂषਿਤਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਕੇਯੂਰਭੁਜਾਗ੍ਰਮਣ੍ਡਲਃ ਸਹਸ੍ਰਦृਗ੍ਬਨ੍ਦਿਸਹਸ੍ਰਸਂਸ੍ਤੁਤਸ੍ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ ऽਸ਼ੋਭਤ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਐਰਾਵਤ ਨਾਮ ਦੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ, ਮਹਾਂਬਲੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਿਣਿਆਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵੱਡੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਕੇਯੂਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭਟਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਪਾਕ-ਸ਼ਾਸਨ ਸੁਗਰਤ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ।
ਤੁਰਂਗਮਾਤਂਗਬਲੌਘਸਂਕੁਲਾ ਸਿਤਾਤਪਤ੍ਰਧ੍ਵਜਰਾਜਿਸ਼ਾਲਿਨੀ ਚਮੂਸ਼੍ਚ ਸਾ ਦੁਰ੍ਜਯਪਤ੍ਤ੍ਰਿਸਂਤਤਾ ਵਿਭਾਤਿ ਨਾਨਾਯੁਧਯੋਧਦੁਸ੍ਤਰਾ
ਉਹ ਫੌਜ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ, ਅਜਿੱਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਔਖੀ।
ਸੁਰਾਸੁਰਾਣਾਂ ਸਮ੍ਮਰ੍ਦਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਤ੍ਯਨ੍ਤਦਾਰੁਣੇ ਤੁਮੁਲੋ ऽਤਿਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੀ, ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਗਰ੍ਜਤਾਂ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਙ੍ਖਭੇਰੀਰਵੇਣ ਚ ਤੂਰ੍ਯਾਣਾਂ ਚੈਵ ਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ ਮਾਤਂਗਾਨਾਂ ਚ ਬृਂਹਿਤੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਸੰਖ ਤੇ ਭੇਰੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚੀਕ-ਚੀਕ।
ਹ੍ਵੇषਤਾਂ ਹਯਵृਨ੍ਦਾਨਾਂ ਰਥਨੇਮਿਸ੍ਵਨੇਨ ਚ ਜ੍ਯਾਘੋषੇਣ ਚ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਤੁਮੁਲੋ ऽਤਿਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਮ-ਹਿੰਮ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਗੜ-ਗੜ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣ-ਤਣ, ਤੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।
ਸਮਾਸਾਦ੍ਯੋਭਯੇ ਸੇਨੇ ਪਰਸ੍ਪਰਜਯੈषਿਣਾਮ੍ ਰੋषੇਣਾਤਿਪਰੀਤਾਨਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਚੇਤਸਾਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਫੌਜਾਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਚਾਹ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿੰਦਗੀ ਤਿਆਗਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੁ ਤੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮੇਣ ਵਿਲੋਮਤਃ ਰਥੇਨਾਸਕ੍ਤਪਾਦਾਤੋ ਰਥੇਨ ਚ ਤੁਰਂਗਮਃ
ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ; ਘੋੜਾ ਰਥ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ, ਰਥ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ।
ਹਸ੍ਤੀ ਪਦਾਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਰਥਿਨਾ ਚ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਰਥੀ ਮਾਤਂਗੇਨਾਪਰੋ ਹਸ੍ਤੀ ਤੁਰਂਗੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਗਜਃ
ਹਾਥੀ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਥੀ ਰਥੀ ਨਾਲ ਲੜਦਾ, ਕਿਤੇ ਹਾਥੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਲੜਦਾ।
ਪਦਾਤਿਰੇਕੋ ਬਹੁਭਿਰ੍ ਗਜੈਰ੍ਮਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਸ਼ਨਿਗਦਾਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਇਕ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਕਈ ਮਸਤ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਬਰਛੀਆਂ, ਗਦਾ, ਡੰਡਾ, ਕੁਲਹਾੜੀ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਸ਼ੂਲੈਰ੍ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ ਕੁਣਪੈਰ੍ਗਡੈਃ ਚਕ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਕੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਤੋਮਰੈਰਙ੍ਕੁਸ਼ੈਃ ਸਿਤੈਃ
ਸ਼ਕਤੀ, ਤਲਵਾਰ, ਭਾਲੇ, ਹਥੌੜੇ, ਲਾਸ਼ਾਂ, ਗਦਾ, ਪਹੀਆ, ਸੂਏ, ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਅੰਕੁਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ।
ਕਰ੍ਣਿਨਾਲੀਕਨਾਰਾਚਵਤ੍ਸਦਨ੍ਤਾਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਕੈਃ ਭਲ੍ਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਪਤ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕਤੁਣ੍ਡੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਮਲੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਨਲੀਆਂ, ਨਰਾਚਾਂ, ਵੱਛੇ ਦੇ ਦੰਦਾਂ, ਅਰਧ ਚੰਦ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੌੜੀਆਂ, ਸੌ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਤੋਤਾ ਦੀ ਚੁੰਚ ਵਰਗੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਵृष੍ਟਿਰਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਾਕਾਰਾ ਗਗਨੇ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ ਸਂਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਤਮੋਮਯਮਿਵਾਕਰੋਤ੍
ਅਸਚਰਜ ਰੂਪ ਦੀ ਵਰਖਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਤੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮਸਿ ਸਂਕੁਲੇ ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਿਸृਜਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਹੇਤਿਸਂਘਾਤਮੁਦ੍ਧਤਮ੍
ਉਸ ਉਲਝਣ ਭਰੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਲੁਕ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਛੱਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਤਿਤਂ ਸੇਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ਤਤੋ ਧ੍ਵਜੈਰ੍ਭੁਜੈਸ਼੍ਛਤ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸਕੁਣ੍ਡਲੈਃ
ਉਹ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ—ਫਿਰ ਝੰਡਿਆਂ, ਬਾਂਹਾਂ, ਛਤਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ,
ਗਜੈਸ੍ਤੁਰਂਗੈਃ ਪਾਦਾਤੈਃ ਪਤਦ੍ਭਿਃ ਪਤਿਤੈਰਪਿ ਆਕਾਸ਼ਸਰਸੋ ਭ੍ਰष੍ਟੈਃ ਪਙ੍ਕਜੈਰਿਵ ਭੂਃ ਸ੍ਤृਤਾ
ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ, ਪਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਾਂਗ ਵਿਛੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਭਗ੍ਨਦਨ੍ਤਾ ਭਿਨ੍ਨਕੁਮ੍ਭਾਸ਼੍ ਛਿਨ੍ਨਦੀਰ੍ਘਮਹਾਕਰਾਃ ਗਜਾਃ ਸ਼ਲਨਿਭਾਃ ਪੇਤੁਰ੍ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਰੁਧਿਰਸ੍ਰਵਾਃ
ਟੁੱਟੇ ਦੰਦਾਂ, ਟੁੱਟੀਆਂ ਕਾਂਡੀਆਂ ਅਤੇ ਕੱਟੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਸੂੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਲਹੂ ਵਹਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭਗ੍ਨੇषਾਦਣ੍ਡਚਕ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਾਃ ਪੇਤੁਃ ਸ਼ਕਲਤਾਂ ਯਾਤਾਸ੍ ਤੁਰਂਗਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਟੁੱਟੇ ਜੋੜਾਂ, ਧੁਰਿਆਂ ਅਤੇ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਟੁੱਟ ਕੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਏ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੋੜੇ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਏ ਤੇ ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ऽਸृਘ੍ਰਦਦੁਸ੍ਤਾਰਾ ਪृਥਿਵੀ ਸਮਜਾਯਤ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰੁਧਿਰਾਵਰ੍ਤਾ ਹਰ੍षਦਾਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਿਨਾਮ੍ ਵੇਤਾਲਾਕ੍ਰੀਡਮਭਵਤ੍ ਤਤ੍ਸਂਕੁਲਰਣਾਜਿਰਮ੍
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅਣਜਾਣ ਬਣ ਗਈ; ਲਹੂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਤੇ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਭੂਤਾਂ ਲਈ ਖੇਡ ਦਾ ਅੰਗਣ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਥ ਗ੍ਰਸਨਮਾਲੋਕ੍ਯ ਯਮਃ ਕ੍ਰੋਧਵਿਮੂਰ੍ਛਿਤਃ ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਵਿਸ਼ੇषੇਣਾਗ੍ਨਿਵਰ੍ਚਸਾ
ਫਿਰ, ਨਿਗਲਣ ਦੇਖ ਕੇ, ਯਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਣ ਲੱਗਾ।
ਸ ਵਿਦ੍ਧੋ ਬਹੁਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ ਗ੍ਰਸਨੋ ऽਤਿਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਧਨੁਰਾਨਮ੍ਯ ਭੈਰਵਮ੍
ਕਈ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗ੍ਰਸਨਾ, ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਲਿਆ।
ਸ਼ਤੈਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰਤ੍ਯੁਗ੍ਰੈਃ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਯਮਮਰ੍ਦਯਤ੍ ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਯਮੋ ਬਾਣਾਨ੍ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਯਾਤਿਪੌਰੁषਮ੍
ਪੰਜ ਸੌ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ; ਯਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਸਨਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਬਾਣਵृष੍ਟਿਭਿਰੁਗ੍ਰਾਭਿਰ੍ ਯਮੋ ਗ੍ਰਸਨਮਰ੍ਦਯਤ੍ ਕृਤਾਨ੍ਤਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਂ ਤਾਂ ਵਿਯਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਪਿਣੀਮ੍
ਯਮ ਨੇ ਗ੍ਰਸਨਾ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਚਿਛੇਦ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਗ੍ਰਸਨੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਿਫਲਾਂ ਤਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਯਮਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ਰਸਂਤਤਿਮ੍
ਗ੍ਰਸਨਾ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਆਪਣੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਹ ਵਰਖਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।
ਸ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸ਼ਰਵ੍ਰਾਤਂ ਗ੍ਰਸਨਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਘੋਰਂ ਤਰਸਾ ਤਸ੍ਯ ਚਾਨ੍ਤਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਗ੍ਰਸਨਾ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅੰਤਕ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਗਦਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀ।
ਸ ਤਂ ਮੁਦ੍ਗਰਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਮ੍ ਉਤ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਗਗਨਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨ ਯਾਮ੍ਯਂ ਦਾਨਵਨਨ੍ਦਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਦਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੀ ਆਈ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰੀ ਤੇ ਉਹ ਗਦਾ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਹਥੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਈ।
ਤਮੇਵ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਗृਹ੍ਯ ਯਮਸ੍ਯ ਮਹਿषਂ ਰੁषਾ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਵੇਗੇਨ ਸ ਪਪਾਤ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹੀ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਗ੍ਰਸਨਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।