ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਗੋ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਃ ਪੁਰਾ ਯਸ੍ਯਾਭੂਤ੍ਤਾਰਕਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਰਪ੍ਰਮਥਨੋ ਬਲੀ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਵਜਰਾਂਗਾ ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ? ਉਸ ਤੋਂ ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ?
ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਕੋ ਵਧੇ ਚਾਭੂਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਤੁ ਗੁਹਜਨ੍ਮ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾਨਦ
ਉਹਨੂੰ ਕੌਣ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਦਾ ਵਧ ਹੋਇਆ? ਗੁਹਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਮਾਨਸੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ षष੍ਟਿਂ ਸੋ ऽਜਨਯਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਵੈਰਿਣ੍ਯਾਮੇਵ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਦਕਸ਼, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਠ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਰੀਣੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਦਦੌ ਸ ਦਸ਼ ਧਰ੍ਮਾਯ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਸੋਮਾਯ ਚਤਸ੍ਰੋ ऽਰਿष੍ਟਨੇਮਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਧੀਆਂ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਤੇਰਾਂ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ, ਸਤਾਈ ਦੋ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਤੇ ਚਾਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦ੍ਵੇ ਵੈ ਬਾਹੁਕਪੁਤ੍ਰਾਯ ਦ੍ਵੇ ਵੈ ਚਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਥਾ ਦ੍ਵੇ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਦੁषੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸੁਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਦੋ ਬਾਹੁਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਦੋ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਅਦਿਤਿਰ੍ਦਿਤਿਰ੍ਦਨੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਰਿष੍ਟਾ ਸੁਰਸਾ ਤਥਾ ਸੁਰਭਿਰ੍ਵਿਨਤਾ ਚੈਵ ਤਾਮ੍ਰਾ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਇਰਾ
ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੂ, ਵਿਸ਼ਵਾ, ਅਰਿਸ਼ਟਾ, ਸੁਰਸਾ, ਸੁਰਭਿ, ਵਿਨਤਾ, ਤਾਮਰਾ, ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ, ਤੇ ਇਰਾ।
ਕਦ੍ਰੂਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਚ ਲੋਕਸ੍ਯ ਮਾਤਰੋ ਗੋषੁ ਮਾਤਰਃ ਤਾਸਾਂ ਸਕਾਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਜਙ੍ਗਮਸ੍ਥਾਵਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਕਦਰੂ ਅਤੇ ਕਦਰੂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਜੰਗਲੀਆਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮ ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਾਣਾਂ ਤਾਭ੍ਯੋ ऽਨ੍ਯੇ ਦੇਹਿਨਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਪੂषਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਦਿਤਿਜਾ ਮਤਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦ੍ਰ, ਉਪੇਂਦ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਨ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੀਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਿਤੇਃ ਸਕਾਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਾਸ੍ਤੁ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪਾਦਯਃ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਦਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਗਾਵਸ਼੍ਚ ਸੁਰਭੀਸੁਤਾਃ
ਦੀਤੀ ਤੋਂ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਆਦਿ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਦਾਨਵ ਦਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਸੁਰਭੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨ ਹਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵਿਨਤਾਪੁਤ੍ਰਾ ਗਰੁਡਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਨਾਗਾਃ ਕਦ੍ਰੂਸੁਤਾ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸ਼ੇषਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਜਨ੍ਤਵਃ
ਪੰਛੀ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਮੁੱਖ ਹੈ; ਸੱਪ ਕਦਰੂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕ ਜੀਵ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਾਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਮਰਗਣਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਜਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਃ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕੇਨਾਪਿ ਕਾਲੇਨ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪਾਦਯਃ ਨਿਹਤਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸ਼ੇषਾਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਾਨਵਾਃ
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਬਾਕੀ ਦਾਨਵ ਇੰਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਨਿਹਤਪੁਤ੍ਰਾਭੂਦ੍ ਦਿਤਿਰ੍ ਵਰਮਯਾਚਤ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਦੇਵਂ ਪੁਤ੍ਰਮਨ੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦ ਦੀਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਦੇਵ ਕਸ਼ਯਪ, ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸਮਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਂ ਸ ਤਸ੍ਯਾ ਅਦਦਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਨਿਯਮੇ ਵਰ੍ਤ ਹੇ ਦੇਵਿ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚਿਮਾਨਸਾ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਥਾਕਰੋਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਨਾਲ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖੇਗੀ, ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।' ਉਹ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਕੀਤਾ।
ਵਰ੍ਤਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਯਮੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਮਾਹਿਤਃ ਉਪਾਸਾਮਾਚਰਤ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਾ ਚੈਨਮਨ੍ਵਮਨ੍ਯਤ
ਜਦ ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਚੌਕਸ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਦਸ਼ਵਤ੍ਸਰਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦਾ ਦਿਤਿਃ ਉਵਾਚ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਵਰਦਾ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ, ਤਦ ਦੀਤੀ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਮਜਬੂਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰੋਤ੍ਤੀਰ੍ਣਵ੍ਰਤਾਂ ਪ੍ਰਾਯੋ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਮਿਮਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
'ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵ੍ਰਤ ਲਗਭਗ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਹ ਵਧਿਆਈ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋਗੇ।'
ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਤ੍ਸ ਯਥਾਕਾਮਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਹਤਕਣ੍ਟਕਮ੍ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਦ੍ਰਯਾਵਿष੍ਟਾ ਚਰਣਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮੂਰ੍ਧਜਾ
'ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਆ ਗਈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਪਏ।
ਸ੍ਵਯਂ ਸੁष੍ਵਾਪਾਨਿਯਤਾ ਭਾਵਿਨੋ ऽਰ੍ਥਸ੍ਯ ਗੌਰਵਾਤ੍ ਤਤ੍ਤੁ ਰਨ੍ਧ੍ਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜਠਰਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਉਹ ਆਪ, ਬਿਨਾ ਰਖਵਾਲੀ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਭਾਰ ਕਰਕੇ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਆ ਗਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਹ ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਕਾਰ ਸਪ੍ਤਧਾ ਗਰ੍ਭਂ ਕੁਲਿਸ਼ੇਨ ਤੁ ਦੇਵਰਾਟ੍ ਏਕੈਕਂ ਤੁ ਪੁਨਃ ਖਣ੍ਡਂ ਚਕਾਰ ਮਘਵਾ ਤਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸਪ੍ਤਧਾ ਸਪ੍ਤਧਾ ਕੋਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਬੁਧ੍ਯਤ ਤਤੋ ਦਿਤਿਃ ਵਿਬੁਧ੍ਯੋਵਾਚ ਮਾ ਸ਼ਕ੍ਰ ਘਾਤਯੇਥਾਃ ਪ੍ਰਜਾਂ ਮਮ
ਕੋਪ ਵਿਚ, ਹਰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਾ ਫਿਰ ਸੱਤ ਵਾਰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੀਤੀ ਜਾਗੀ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਮੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ।'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਗਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰਗ੍ਰਤਃ ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਮਾਤੁਰ੍ਵੈ ਵਦਨੇਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਮਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਦਿਵਾਸ੍ਵਪ੍ਨਪਰਾ ਮਾਤਃ ਪਾਦਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼ਿਰੋਰੁਹਾ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਭਿਰੇਵਾਤਸ੍ ਤਵ ਗਰ੍ਭਃ ਕृਤੋ ਮਯਾ
'ਮਾਂ, ਤੂੰ ਦਿਨ ਵਿਚ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਾਰ ਸੱਤ ਵਾਰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਏਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕृਤਾ ਭਾਗਾ ਵਜ੍ਰੇਣ ਤੇ ਸੁਤਾਃ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਦਿਵਿ ਦੈਵਤਪੂਜਿਤੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਵਜਰ ਨਾਲ ਚੌਵੰਜਾ ਵਾਰੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਥਾਂ ਦੇਵਾਂਗਣੀ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਣਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸੈਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤ੍ਯਭਾषਤ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀ ਭਰ੍ਤਾਰਮ੍ ਉਵਾਚਾਸਿਤਲੋਚਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।' ਫਿਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਤ ਵਰਗੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬੋਲ ਪਈ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ਦੇਹਿ ਸ਼ਕ੍ਰਜੇਤਾਰਮੂਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਯੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦਿਓ — ਜੋ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਜਿਹਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਅਸਤਰ ਮਾਰ ਨਾ ਸਕੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤਥੋਵਾਚ ਤਾਂ ਪਤ੍ਨੀਮਤਿਦੁਃਖਿਤਾਮ੍ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰ, ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਵਜ੍ਰਾਸਾਰਮਯੈਰ੍ ਅਙ੍ਗੈਰ੍ ਅਛੇਦ੍ਯੈਰਾਯਸੈਰ੍ ਦृਢੈਃ ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਗੋ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲੇ
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਅੰਗ ਵਜਰ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਣਗੇ, ਲੋਹੇ ਵਾਂਗ ਮਜਬੂਤ ਤੇ ਅਟੱਲ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵਜਰਾਂਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਾਂ।
ਸਾ ਤੁ ਲਬ੍ਧਵਰਾ ਦੇਵੀ ਜਗਾਮ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਾ ਤਪੋ ਘੋਰਮਾਚਰਤ੍
ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।