ਪृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਮਨੁਨਾ ਦੇਵੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਕਥਂ ਸ਼ਰਵਣੇ ਜਾਤੋ ਦੇਵਃ षਡ੍ਵਦਨੋ ਵਿਭੋ
ਮਨੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਫਿਰ ਮਤਸਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ, ਸ਼ਰਵਣ ਵਿੱਚ ਛੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ?
ਏਤਤ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯਾਮਿਤੌਜਸਃ ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਰ੍ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਉੱਚੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਮਤਿ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬੜੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਗੋ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯੋ ऽਭੂਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਾਰਕਃ ਸੁਰਾਨੁਦ੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਪੁਰੇਭ੍ਯਃ ਸ ਮਹਾਬਲਃ
ਇੱਕ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਨਾਮ ਵਜਰਾਂਗਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਰਕਾ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਭ੍ਯਾਸ਼ਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਭਯਨਿਪੀਡਿਤਾਃ ਭੀਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੇषਾਮੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ। ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸਂਤ੍ਯਜਧ੍ਵਂ ਭਯਂ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਤੁਹਿਨਾਚਲਦੌਹਿਤ੍ਰਸ੍ ਤਂ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਦਾਨਵਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣਾ ਡਰ ਛੱਡੋ। ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਤੁ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈ ਸ਼ੈਲਜਾਂ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਰੇਤੋ ਵਹ੍ਨਿਵਦਨੇ ਵ੍ਯਸृਜਤ੍ਕਾਰਣਾਨ੍ਤਰੇ
ਇਕ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਅੱਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਵਦਨੇ ਰੇਤੋ ਦੇਵਾਨਤਰ੍ਪਯਤ੍ ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਜਠਰਾਣ੍ਯੇषਾਮ੍ ਅਜੀਰ੍ਣਂ ਨਿਰ੍ਗਤਂ ਮੁਨੇ
ਅੱਗ ਨੇ ਉਹ ਬੀਜ ਲੈ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਟਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ, ਪਚਿਆ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਪਤਿਤਂ ਤਤ੍ਸਰਿਦ੍ਵਰਾਂ ਤਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਰਕਾਨਨੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਸ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਗੁਹੋ ਦਿਨਕਰਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਬੀਜ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪਿਆ, ਫਿਰ ਸਰਕਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਥੋਂ ਗੁਹਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਸਪ੍ਤਦਿਵਸੋ ਬਾਲੋ ਨਿਜਘ੍ਨੇ ਤਾਰਕਾਸੁਰਮ੍ ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਮ੍ ਊਚੁਰ੍ ऋषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਬੱਚਾ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਾਰਕਾ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਅਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਵਤੀ ਰਮ੍ਯਾ ਕਥੇਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਹਿ ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਮ੍
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤੇ ਸੱਚੀ ਦੱਸੋ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਵਜ੍ਰਾਙ੍ਗੋ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵਃ ਪੁਰਾ ਯਸ੍ਯਾਭੂਤ੍ਤਾਰਕਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਰਪ੍ਰਮਥਨੋ ਬਲੀ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਵਜਰਾਂਗਾ ਕਿਸ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ? ਉਸ ਤੋਂ ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ?
ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਕੋ ਵਧੇ ਚਾਭੂਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਤੁ ਗੁਹਜਨ੍ਮ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾਨਦ
ਉਹਨੂੰ ਕੌਣ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਦਾ ਵਧ ਹੋਇਆ? ਗੁਹਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਮਾਨਸੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ षष੍ਟਿਂ ਸੋ ऽਜਨਯਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਵੈਰਿਣ੍ਯਾਮੇਵ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਦਕਸ਼, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਠ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਰੀਣੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਦਦੌ ਸ ਦਸ਼ ਧਰ੍ਮਾਯ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਸੋਮਾਯ ਚਤਸ੍ਰੋ ऽਰਿष੍ਟਨੇਮਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਧੀਆਂ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਤੇਰਾਂ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ, ਸਤਾਈ ਦੋ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਤੇ ਚਾਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦ੍ਵੇ ਵੈ ਬਾਹੁਕਪੁਤ੍ਰਾਯ ਦ੍ਵੇ ਵੈ ਚਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਥਾ ਦ੍ਵੇ ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਦੁषੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸੁਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਦੋ ਬਾਹੁਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਦੋ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਅਦਿਤਿਰ੍ਦਿਤਿਰ੍ਦਨੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਰਿष੍ਟਾ ਸੁਰਸਾ ਤਥਾ ਸੁਰਭਿਰ੍ਵਿਨਤਾ ਚੈਵ ਤਾਮ੍ਰਾ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਇਰਾ
ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੂ, ਵਿਸ਼ਵਾ, ਅਰਿਸ਼ਟਾ, ਸੁਰਸਾ, ਸੁਰਭਿ, ਵਿਨਤਾ, ਤਾਮਰਾ, ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ, ਤੇ ਇਰਾ।
ਕਦ੍ਰੂਰ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਚ ਲੋਕਸ੍ਯ ਮਾਤਰੋ ਗੋषੁ ਮਾਤਰਃ ਤਾਸਾਂ ਸਕਾਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਜਙ੍ਗਮਸ੍ਥਾਵਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਕਦਰੂ ਅਤੇ ਕਦਰੂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ; ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਜੰਗਲੀਆਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮ ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਾਣਾਂ ਤਾਭ੍ਯੋ ऽਨ੍ਯੇ ਦੇਹਿਨਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰਪੂषਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਦਿਤਿਜਾ ਮਤਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦ੍ਰ, ਉਪੇਂਦ੍ਰ, ਪੂਸ਼ਨ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਦੀਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਿਤੇਃ ਸਕਾਸ਼ਾਲ੍ਲੋਕਾਸ੍ਤੁ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪਾਦਯਃ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਦਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਗਾਵਸ਼੍ਚ ਸੁਰਭੀਸੁਤਾਃ
ਦੀਤੀ ਤੋਂ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਆਦਿ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਦਾਨਵ ਦਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਸੁਰਭੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨ ਹਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਵਿਨਤਾਪੁਤ੍ਰਾ ਗਰੁਡਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਨਾਗਾਃ ਕਦ੍ਰੂਸੁਤਾ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸ਼ੇषਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਜਨ੍ਤਵਃ
ਪੰਛੀ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ ਮੁੱਖ ਹੈ; ਸੱਪ ਕਦਰੂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕ ਜੀਵ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਾਥਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਮਰਗਣਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਜਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਃ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਕੇਨਾਪਿ ਕਾਲੇਨ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪਾਦਯਃ ਨਿਹਤਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸ਼ੇषਾਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਾਨਵਾਃ
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਬਾਕੀ ਦਾਨਵ ਇੰਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਨਿਹਤਪੁਤ੍ਰਾਭੂਦ੍ ਦਿਤਿਰ੍ ਵਰਮਯਾਚਤ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਕਸ਼੍ਯਪਂ ਦੇਵਂ ਪੁਤ੍ਰਮਨ੍ਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦ ਦੀਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਦੇਵ ਕਸ਼ਯਪ, ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸਮਰੇ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਂ ਸ ਤਸ੍ਯਾ ਅਦਦਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਨਿਯਮੇ ਵਰ੍ਤ ਹੇ ਦੇਵਿ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚਿਮਾਨਸਾ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਥਾਕਰੋਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਨਾਲ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖੇਗੀ, ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।' ਉਹ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਕੀਤਾ।
ਵਰ੍ਤਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਯਮੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਮਾਹਿਤਃ ਉਪਾਸਾਮਾਚਰਤ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਾ ਚੈਨਮਨ੍ਵਮਨ੍ਯਤ
ਜਦ ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਚੌਕਸ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਦਸ਼ਵਤ੍ਸਰਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦਾ ਦਿਤਿਃ ਉਵਾਚ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤਾ ਵਰਦਾ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ, ਤਦ ਦੀਤੀ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਮਜਬੂਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰੋਤ੍ਤੀਰ੍ਣਵ੍ਰਤਾਂ ਪ੍ਰਾਯੋ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਮਿਮਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
'ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵ੍ਰਤ ਲਗਭਗ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਹ ਵਧਿਆਈ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋਗੇ।'
ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਤ੍ਸ ਯਥਾਕਾਮਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਹਤਕਣ੍ਟਕਮ੍ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਦ੍ਰਯਾਵਿष੍ਟਾ ਚਰਣਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮੂਰ੍ਧਜਾ
'ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਆ ਗਈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਪਏ।
ਸ੍ਵਯਂ ਸੁष੍ਵਾਪਾਨਿਯਤਾ ਭਾਵਿਨੋ ऽਰ੍ਥਸ੍ਯ ਗੌਰਵਾਤ੍ ਤਤ੍ਤੁ ਰਨ੍ਧ੍ਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜਠਰਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਉਹ ਆਪ, ਬਿਨਾ ਰਖਵਾਲੀ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਭਾਰ ਕਰਕੇ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਆ ਗਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਹ ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।