ਸ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਂ ਪਦਮਭ੍ਯੇਤਿ ਸ਼ਾਂਕਰਮ੍ ਨਾਮ੍ਨਾਮष੍ਟਸ਼ਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਚ੍ਛਿਵਸਂਨਿਧੌ
—ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਨਾਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਤृਤੀਯਾਯਾਮਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ ਗੋਦਾਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨੇ ਵਾ ਅਹਨ੍ਯ੍ ਅਹਨਿ ਵਾ ਬੁਧਃ
—ਤੀਜੀ ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਤੀਥੀ ਨੂੰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਦਾਨ, ਸ੍ਰਾਧ ਦਾਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ—
ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਵਿਧੌ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪਠਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਗਚ੍ਛਤਿ ਏਵਂ ਵਦਨ੍ਤੀ ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਦਦਾਹਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਾ
—ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵੋ ऽਪਿ ਕਾਲੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸੋ ऽਭਵਤ੍ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸਾਭਵਦ੍ਦੇਵੀ ਸ਼ਿਵਦੇਹਾਰ੍ਧਧਾਰਿਣੀ
ਸਵਯੰਭੂ ਵੀ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਕਸ਼ ਬਣਿਆ; ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅਰਧ-ਦੇਹ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਬਣੀ।
ਮੇਨਾਗਰ੍ਭਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਭੁਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾ ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਜਪਨ੍ਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ ਯੋਗਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੇਨਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੇ ਇਹ ਜਪ ਕੇ ਸਰਵੋਤਮ ਜੋਗ ਪਾ ਲਿਆ।
ਪੁਰੂਰਵਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਲੋਕੇ ਵ੍ਯਜੇਯਤਾਮ੍ ਅਗਾਤ੍ ਯਯਾਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਲਾਭਂ ਚ ਧਨਲਾਭਂ ਚ ਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਨੇ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਨਾਮ ਕਮਾਇਆ; ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਵੀ।
ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਥਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮੀਯੁਰ੍ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਕਈ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਸਿੱਧੀ ਪਾ ਲਈ।
ਯਤ੍ਰੈਤਲ੍ਲਿਖਿਤਂ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਦੇਵਸਂਨਿਧੌ ਨ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੋਕੋ ਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਂ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਜਾਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ, ਉੱਥੇ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਬੇਕਸਮੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਲੋਕਾਃ ਸੋਮਪਥਾ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰ ਮਾਰੀਚਨਨ੍ਦਨਾਃ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਦੇਵ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾ ਯਾਨ੍ਭਾਵਯਨ੍ਤ੍ਯਲਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ 'ਸੋਮਪਥ' ਨਾਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਰੀਚ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਵੱਸਦੇ ਹਨ — ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਅਚ੍ਛੋਦਾ ਨਾਮ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਕਾ ਨਦੀ
ਉਥੇ 'ਅਗਨਿਸ਼ਵੱਤ' ਨਾਂ ਦੇ ਯਜਮਾਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਨਦੀ 'ਅੱਛੋਦਾ' ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛੋਦਂ ਨਾਮ ਚ ਸਰਃ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੁਰਾ ਅਚ੍ਛੋਦਾ ਤੁ ਤਪਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਸਰੋਵਰ 'ਅੱਛੋਦਾ' ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ; ਤੇ ਅੱਛੋਦਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦਿਵਯ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਕਿਲ ਦਾਤੁਂ ਚ ਤਾਂ ਵਰਮ੍ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਾਃ
ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਆਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਨੇ ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਲੇਪ ਲਾ ਲਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਵਾਨੋ ਬਲਿਨਃ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਸਂਨਿਭਾਃ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ऽਮਾਵਸੁਂ ਨਾਮ ਪਿਤਰਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾਙ੍ਗਨਾ
ਸਭ ਜਵਾਨ, ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗੇ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, 'ਅਮਾਵਸੁ' ਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ—
ਵਵ੍ਰੇ ਵਰਾਰ੍ਥਿਨੀ ਸਙ੍ਗਂ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਪੀਡਿਤਾ ਯੋਗਾਦ੍ਭ੍ਰष੍ਟਾ ਤੁ ਸਾ ਤੇਨ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰੇਣ ਭਾਮਿਨੀ
—ਵਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਉਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਜੋਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀ—
ਧਰਾਂ ਤੁ ਨਾਸ੍ਪृਸ਼ਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਪਾਤਾਥ ਭੁਵਸ੍ਤਲੇ ਤਿਥਾਵ੍ ਅਮਾਵਸੁਰ੍ ਯਸ੍ਯਾਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਛੁਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਧੈਰ੍ਯੇਣ ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਲੋਕੈਰ੍ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਲ੍ਲਭਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਸ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਧੀਰਜ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਣੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਮਰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛੋਦਾਧੋਮੁਖੀ ਦੀਨਾ ਲਜ੍ਜਿਤਾ ਤਪਸਃ ਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍ ਸਾ ਪਿਤॄਨ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸ ਪੁਰੇ ਚਾਤ੍ਮਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਅਚੋਦਾ, ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਲੱਜਤ, ਤਪ ਦੀ ਘਟਨਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਵਿਲਪ੍ਯਮਾਨਾ ਪਿਤृਭਿਰ੍ ਇਦਮੁਕ੍ਤਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ ਭਵਿष੍ਯਮਰ੍ਥਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਤਦਾ
ਜਦ ਉਹ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਇਦਮ੍ ਊਚੁਰ੍ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਸ਼ੁਭਯਾ ਗਿਰਾ ਦਿਵਿ ਦਿਵ੍ਯਸ਼ਰੀਰੇਣ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਦਇਆ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਿਆ ਦੇਹ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੀ ਗਿਆਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ—'
ਤੇਨੈਵ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਫਲਂ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ ਸਦ੍ਯਃ ਫਲਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦੇਵਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਮਾਨੁषੇ
'ਉਸੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰਏ, ਉਸ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਜਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ।'
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਿ ਤਪਸਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਮ੍ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨਿਜਾ
'ਇਸ ਲਈ, ਧੀਏ, ਤੂੰ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਵੇਂਗੀ। ਅਠਾਈਂ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗੀ।'
ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਕष੍ਟਂ ਕੁਲਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਸੋਃ ਕਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
'ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਲੇਸ਼ ਸਹੇਗੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਵਸੁ ਦੀ ਧੀ ਬਣੇਗੀ।'
ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚ ਲੋਕਾਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਨਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ ਪਰਾਸ਼ਰਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪੁਤ੍ਰਮੇਕਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
'ਕੁੜੀ ਬਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉਹ ਲੋਕ ਮੁੜ ਪਾਵੇਂਗੀ ਜੋ ਪਾਉਣ ਔਖੇ ਹਨ। ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂਗੀ।'
ਦ੍ਵੀਪੇ ਤੁ ਬਦਰੀਪ੍ਰਾਯੇ ਬਾਦਰਾਯਣਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ ਸ ਵੇਦਮੇਕਂ ਬਹੁਧਾ ਵਿਭਜਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ
'ਬਦਰੀ ਟਾਪੂ 'ਤੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਾਦਰਾਯਣ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਇੱਕ ਵੈਦ ਨੂੰ ਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇਗਾ।'
ਪੌਰਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੌ ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਂਤਨੋਃ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤਨਯਸ੍ ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦੋ ਨृਪਃ
'ਪੌਰਵ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੁਦਰਾਂਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਵਿਕਿਤਰਵੀਰਿਆ ਤੇ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ।'
ਇਮਾਵ੍ ਉਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਤਨਯੌ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜਾਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਪ੍ਰੌष੍ਠਪਦ੍ਯष੍ਟਕਾਰੂਪਾ ਪਿਤृਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
'ਇਹ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਖੇਤਰਜਾ ਲਈ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ, ਤੂੰ ਪ੍ਰੌਸ਼ਠਪਦੀ ਅਸ਼ਟਕਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗੀ।'
ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਲੋਕੇ ਪਿਤृਲੋਕੇ ਤਥਾष੍ਟਕਾ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾ
'ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤੇ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਟਕਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਂਗੀ, ਸਦਾ ਆਯੁ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।'
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਪਰੇ ਕਾਲੇ ਨਦੀਤ੍ਵਂ ਚ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਪੁਣ੍ਯਤੋषਾ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾ ਲੋਕੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਚ੍ਛੋਦਨਾਮਿਕਾ
'ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਨਦੀ ਬਣੇਗੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਚੋਦਾ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਸੰਤੋਖ ਦੇਵੇਗੀ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਗਣਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਸਾਪ੍ਯਵਾਪ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਫਲਂ ਯਦੁਦਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਾਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਿਭ੍ਰਾਜਾ ਨਾਮ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤੁ ਦਿਵਿ ਸਨ੍ਤਿ ਸੁਵਰ੍ਚਸਃ ਲੋਕਾ ਬਰ੍ਹਿषਦੋ ਯਤ੍ਰ ਪਿਤਰਃ ਸਨ੍ਤਿ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਭਰਾਜਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿਤਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।