ਸ਼ਰਾਗ੍ਨਿਪਾਤਾਤ੍ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰਾਙ੍ਗਨਾਨਾਮ੍ ਅਤਿਕੋਮਲਾਨਾਮ੍ ਬਭੂਵ ਕਾਞ੍ਚੀਗੁਣਨੂਪੁਰਾਣਾਮ੍ ਆਕ੍ਰਨ੍ਦਿਤਾਨਾਂ ਚ ਰਵੋ ऽਤਿਮਿਸ਼੍ਰਃ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਚਨ ਦੀਆਂ ਕਮਰਪੱਟੀਆਂ ਤੇ ਗੁੰਗਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਰੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਡੂੰਘਾ ਰੋਲਾ ਪਾ ਗਈਆਂ।
ਦਗ੍ਧਾਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਾਣਿ ਸਵੇਦਿਕਾਨਿ ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਹਰ੍ਮ੍ਯਾਣਿ ਸਤੋਰਣਾਨਿ ਦਗ੍ਧਾਨਿ ਦਗ੍ਧਾਨਿ ਗृਹਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਪਤਨ੍ਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਿਵਾਰ੍ਣਵੌਘੇ
ਉਥੇ ਅੱਧ-ਸੜੀਆਂ ਚੰਦਰੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਮਹਲ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਸੜਦੀਆਂ ਹਾਵਲੀਆਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਉਂ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਗृਹੈਃ ਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ਜ੍ਵਲਨਾਵਲੀਢੈਰ੍ ਆਸੀਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਸਲਿਲਂ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਮ੍ ਕੁਪੁਤ੍ਰਦੋषੈਃ ਪ੍ਰਹਤਾਨੁਵਿਦ੍ਧਂ ਯਥਾ ਕੁਲਂ ਯਾਤਿ ਧਨਾਨ੍ਵਿਤਸ੍ਯ
ਜਦੋਂ ਸੜਦੀਆਂ ਹਾਵਲੀਆਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਾੜੇ ਪੁੱਤ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨਾਲ ਧਨਵਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਪ੍ਰਤਾਪੈਃ ਕ੍ਵਥਿਤਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਤਦਾਰ੍ਣਵੇ ਤੋਯਮੁਦੀਰ੍ਣਵੇਗਮ੍ ਵਿਤ੍ਰਾਸਯਾਮਾਸ ਤਿਮੀਨ੍ਸਨਕ੍ਰਾਂਸ੍ ਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਾਂਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਵਥਿਤਾਂਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍
ਹਾਵਲੀਆਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਬਲ ਪਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੱਛੀਆਂ, ਮਗਰਮੱਛ ਤੇ ਵੱਡੇ ਜਲ-ਜੰਤੂ ਡਰ ਗਏ।
ਸਗੋਪੁਰੋ ਮਨ੍ਦਰਪਾਦਕਲ੍ਪਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਵਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰੇ ਚ ਸੋ ऽਥ ਤੈਰੇਵ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭਵਨੈਃ ਪਪਾਤ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਜਨਯਨ੍ਸਮੁਦ੍ਰੇ
ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸਦੇ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਸਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਹਾਵਲੀਆਂ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ृਙ੍ਗੈਰ੍ ਭਵਨੈਰ੍ ਯਦਾਸੀਤ੍ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ृਙ੍ਗਃ ਸ ਇਵਾਚਲੇਸ਼ਃ ਨਾਮਾਵਸ਼ੇषਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਹਾਰਬਲਿਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਵਲੀਆਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ, ਤਦ ਅੱਗ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ 'ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ' ਨਾਂ ਹੀ ਬਚਿਆ।
ਪ੍ਰਦਹ੍ਯਮਾਨੇਨ ਪੁਰੇਣ ਤੇਨ ਜਗਤ੍ ਸਪਾਤਾਲਦਿਵਂ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਮ੍ ਦੁਃਖਂ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਲਾਵਮਗ੍ਨਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਨ੍ਸੌਧਵਰੋ ਮਯਸ੍ਯ
ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸੜਨ ਨਾਲ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੀ ਤਪ ਗਿਆ; ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮਹਾਨ ਮਹਲ ਸੀ।
ਤਦ੍ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰਧਰਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਦ੍ਗृਹਂ ਚਾਪਿ ਮਯਸ੍ਯਾਦਿਤਿਨਨ੍ਦਨਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਮਾਇਆ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸੇਵ੍ਯਮਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂ ਚ ਭਯੇਨ ਚ ਸਮਾਵृਤਮ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਯਗृਹਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਯਥਾਨਲਃ
ਮਾਇਆ ਦਾ ਘਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਸ ਲਈ ਅਯੋਗ, ਅਧੂਰਾ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ।
ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਰਾਭਵਃ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਖਣ੍ਡਂ ਤਤ੍ਰੇਦਂ ਨਾਸ਼ਗਾ ਜਨਾਃ ਤਦੇਤਦਦ੍ਯਾਪਿ ਗृਹਂ ਮਯਸ੍ਯਾਮਯਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਹੋਵੇਗੀ, ਲੋਕ ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਖੰਡਰ ਵੇਖਣਗੇ; ਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਮਾਇਆ ਦਾ ਘਰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਭਗਵਨ੍ਸ ਮਯੋ ਯੇਨ ਗृਹੇਣ ਪ੍ਰਪਲਾਯਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਨੋ ਗਤਿਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਮਯਸ੍ਯ ਚਮਸੋਦ੍ਭਵ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮਾਇਆ ਕਿਹੜੇ ਘਰ ਰਾਹੀਂ ਬਚ ਨਿਕਲਿਆ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਚਮਸਾ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ ਹੋਈ।
ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਯਾਸ੍ਪਦਮ੍ ਦੇਵਦ੍ਵਿਟ੍ ਤੁ ਮਯਸ਼੍ਚਾਤਃ ਸ ਤਦਾ ਖਿਨ੍ਨਮਾਨਸਃ ਤਤਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤੋ ऽਨ੍ਯਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤ੍ਰਾਣਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਘਰ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਮਾਇਆ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਮਾਇਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਬਚਾਅ ਲਈ ਹੋਰ ਲੋਕ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦੇਵਤਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਆਪ੍ਤੋਰ੍ਯਾਮਾਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਤ੍ਰਾਸ਼ਕ੍ਤਂ ਤਤੋ ਗਨ੍ਤੁਂ ਤਂ ਚੈਕਂ ਪੁਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਵੀ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਮਰ ਹਨ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਃ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ ਮਯਾਯੈਵ ਗृਹਾਰ੍ਥਿਨੇ ਵਿਰਰਾਮ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਚੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਮਾਇਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੈਰ ਛੱਡ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਗਣੈਰ੍ਗਣੇਸ਼ਾਧਿਪਤਿਂ ਤੁ ਮੁਖ੍ਯਮ੍ ਹਰ੍षਾਦ੍ ਵਵਲ੍ਗੁਰ੍ ਜਹਸੁਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਨਨਰ੍ਦੁਸ੍ਤੁ ਵਿषਕ੍ਤਹਸ੍ਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਹੱਸੇ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਿਤਾਮਹਂ ਵਨ੍ਦ੍ਯ ਤਤੋ ਮਹੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚਾਪਂ ਪ੍ਰਵਿਮृਜ੍ਯ ਭੂਤਾਨ੍ ਰਥਾਚ੍ਚ ਸਂਪਤ੍ਯ ਹਰੇषੁਦਗ੍ਧਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਪੁਰਂ ਤਨ੍ਮਕਰਾਲਯੇ ਚ
ਫਿਰ, ਪਿਤਾਮਹ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕੀਤਾ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਸੜਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਕਰਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯ ਇਮਂ ਰੁਦ੍ਰਵਿਜਯਂ ਪਠਤੇ ਵਿਜਯਾਵਹਮ੍ ਵਿਜਯਂ ਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਯੇषੁ ਦਦਾਤਿ ਵृषਭਧ੍ਵਜਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਰੁਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਵਾਲਾ ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਯ ਇਮਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿष੍ਯਤਿ ਅਨਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਸਮੇਂ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਪੁੰਨ ਅਣੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨੂੰ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਪੁਣ੍ਯਮ੍ ਇਦਂ ਪੁਂਸਵਨਂ ਮਹਤ੍ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਾਨ੍ਤਿ ਰੁਦ੍ਰਸਲੋਕਤਾਮ੍
ਇਹ ਪਾਠ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਾਮਨਾ ਲਈ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਂ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਦਿਵਂ ਨृਪਃ ਐਲਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ ਸੂਤ ਤਰ੍ਪਯੇਤ ਕਥਂ ਪਿਤॄਨ੍ ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਪੁਰੂਰਵਾ ਰਾਜਾ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਅਮਾਵੱਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਏਤਦੇਵ ਤੁ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਨੁਃ ਸ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ ਸੂਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਾਯ ਚੋਵਾਚ ਯਥਾ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ
ਇਹੀ ਗੱਲ ਮਨੂ ਨੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛੀ ਸੀ। ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਯ ਚਾਹਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਐਲਸ੍ਯ ਦਿਵਿ ਸਂਯੋਗਂ ਸੋਮੇਨ ਸਹ ਧੀਮਤਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਇਲ ਪੁਰੂਰਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਮਿਲਾਪ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸੋਮਾਚ੍ਚੈਵਾਮृਤਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਰ੍ਪਣਂ ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯਾ ਬਰ੍ਹਿषਦਃ ਕਾਵ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸੋਮ ਤੋਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਯ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ, ਕਾਵਯ ਤੇ ਅਗਨਿਸ਼ਵਾਤ ਪਿਤਰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਦਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮਾਗਤੌ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਨਿਵਸਤ ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਥ ਮਣ੍ਡਲੇ
ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਇੱਕੋ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦਿਵਾਕਰਨਿਸ਼ਾਕਰੌ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਮਾਤਾਮਹਪਿਤਾਮਹੌ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਅਮਾਵੱਸ ਨੂੰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ-ਪ੍ਰਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤੁ ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਾਪੇਕ੍ਸ਼ਃ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ ਪ੍ਰਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਤਤਃ ਸੋਮਮ੍ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਾਤ੍
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਐਲਃ ਪੁਰੂਰਵਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਮਾਸਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਚਿਕੀਰ੍षਯਾ ਤਤਃ ਸ ਦਿਵਿ ਸੋਮਂ ਵੈ ਹ੍ਯ੍ ਉਪਤਸ੍ਥੇ ਪਿਤॄਨਪਿ
ਵਿਦਵਾਨ ਆਇਲ ਪੁਰੂਰਵਾ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਲਵਂ ਕੁਹੂਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਤਾਵੁਭੌ ਤੁ ਨਿਧਾਯ ਸਃ ਸਿਨੀਵਾਲੀਪ੍ਰਮਾਣਾਲ੍ਪਕੁਹੂਮਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤੋਦਯੇ
ਉਹ ਦੋ ਮਾਪ Kuhū ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਦੇ ਜਿੰਨਾ। ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਾਲ਼ਾ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਕੁਹੂਮਾਤ੍ਰਂ ਪਿਤ੍ਰੁਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕੁਹੂਮੁਪਾਸਾਤੇ ਤਮੁਪਾਸ੍ਯ ਤਤਃ ਸੋਮਂ ਕਲਾਪੇਕ੍ਸ਼ੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਜਦ ਉਹ Kuhū ਦੇ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, Kuhū ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੋਮ ਦੀ ਠੀਕ ਕਲਾ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਧਾਮृਤਂ ਤੁ ਸੋਮਾਦ੍ਵੈ ਵਸਂਸ੍ਤੇषਾਂ ਚ ਤृਪ੍ਤਯੇ ਦਸ਼ਭਿਃ ਪਞ੍ਚਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਧਾਮृਤਪਰਿਸ੍ਰਵੈਃ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਭੁਜਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਤੇ ਪਰਮਾਂਸ਼ੁਭਿਃ
ਸੋਮ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੁਧਾ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਦੱਸ ਤੇ ਪੰਜ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੇ ਪਿਤਰ ਇਸ ਉੱਚੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।