ਯਤ ਏਵ ਹਿ ਤੇ ਯਾਤਾਸ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰੇਣ ਤੁ ਦਾਨਵਾਃ ਤਤ ਏਵ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਾਪਯਸ੍ਵ ਪਿਤਾਮਹ
ਜਿਵੇਂ ਦਾਨਵ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਪਿਤਾਮਾ, ਤੂੰ ਉਥੋਂ ਰਥ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆ ਆ।
ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵਰਥਂ ਚ ਤਮ੍ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਯਯੁਰ੍ਹृष੍ਟਾਃ ਸਾਯੁਧਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੋਦਧਿਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਦਹਾੜ ਕਰ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਰਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਤਤੋ ऽਮਰਾਮਰਗੁਰੁਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਭਵਂ ਹਰਮ੍ ਨਰ੍ਦਯਨ੍ਤੋ ਯਯੁਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਾਗਰਂ ਦਾਨਵਾਲਯਮ੍
ਫਿਰ, ਭਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਘੇਰ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਘਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਅਮਰਵਰਪੁਰੇ ऽਪਿ ਦਾਰੁਣੋ ਜਲਧਰਰਾਵਮृਦਙ੍ਗਗਹ੍ਵਰਃ ਦਨੁਤਨਯਨਿਨਾਦਮਿਸ਼੍ਰਿਤਃ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਸਂਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਾਣਵੋਪਮਃ
ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਹਲਚਲ ਹੋਈ, ਡੰਢਾ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਾਤਾਲ ਦੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਭੁਵਨਪਤਿਰ੍ਗਤਿਃ ਸੁਰਾਣਾਮ੍ ਅਰਿਮृਗਯਾਮ੍ ਅਦਦਾਤ੍ਸੁਲਬ੍ਧਬੁਦ੍ਧਿਃ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਗਣਪਤਿਰ੍ਹ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਗਤਂ ਸਹਸਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮ੍
ਫਿਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਗਏ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਗਣਪਤੇ ਨਿਸ਼ਾਮਯੈਤਤ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਨਿਕੇਤਨਂ ਦਾਨਵਾਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ ਯਮਵਰੁਣਕੁਬੇਰषਣ੍ਮੁਖੈਸ੍ਤਤ੍ ਸਹ ਗਣਪੈਰਪਿ ਹਨ੍ਮਿ ਤਾਵਦੇਵ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਇਹ ਦੇਖੋ: ਦਾਨਵ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਯਮ, ਵਰੁਣ, ਕੁਬੇਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਣਮੁਖਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ।
ਵਿਹਿਤਪਰਬਲਾਭਿਘਾਤਭੂਤਂ ਵ੍ਰਜ ਜਲਧੇਸ੍ਤੁ ਯਤਃ ਪੁਰਾਣਿ ਤਸ੍ਥੁਃ ਸ ਰਥਵਰਗਤੋ ਭਵਃ ਸਮਰ੍ਥੋ ਹ੍ਯ੍ ਉਦਧਿਮਗਾਤ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਪੁਨਰ੍ਨਿਹਨ੍ਤੁਮ੍
ਤੂੰ ਚੱਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੈਰੀ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਭਵ, ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਪਰਿਗਣਯਨ੍ਤੋ ਦਿਤੇਃ ਸੁਤਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਵਤਸ੍ਥੁਰ੍ਲਵਣਾਰ੍ਣਵੋਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ ਅਭਿਭਵਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਸਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰ੍ਮੁਸਲੈਸ਼੍ਚ ਵਜ੍ਰਮਿਸ਼੍ਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਗਿਣਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਵਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ, ਗੱਡਾਂ ਅਤੇ ਵਜਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਹਮਪਿ ਰਥਵਰ੍ਯਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ਸੁਰਵਰਵਰ੍ਯ ਭਵੇਯ ਪृष੍ਠਤਃ ਅਸੁਰਵਰਵਧਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿਦਧਾਮਿ ਸੁਖਾਯ ਤੇ ऽਨਘ
ਮੈਂ ਵੀ, ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵਾਂਗਾ। ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਸਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਮੈਂ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਤਿ ਭਵਵਚਨਪ੍ਰਚੋਦਿਤੇ ਦਸ਼ਸ਼ਤਨਯਨਵਪੁਃ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ ਤ੍ਰਿਪੁਰਪੁਰਜਿਘਾਂਸਯਾ ਹਰਿਃ ਪ੍ਰਵਿਕਸਿਤਾਮ੍ਬੁਜਲੋਚਨੋ ਯਯੌ
ਭਵ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਰੀ ਨੇ ਦਸ-ਸ਼ਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਖੁਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਚਲ ਪਿਆ।
ਮਘਵਾ ਤੁ ਨਿਹਨ੍ਤੁਂ ਤਾਨਸੁਰਾਨਮਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ਲੋਕਪਾਲਾ ਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਣਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਫਿਰ ਮਘਵਾਨ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ-ਰੱਖਵਾਲੇ ਤੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਵੀ ਚਲੇ।
ਈਸ਼੍ਵਰਾ ਮੋਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਉਤ੍ਪੇਤੁਸ਼੍ਚਾਮ੍ਬਰੇ ਤਦਾ ਖਗਤਾਸ੍ਤੁ ਵਿਰੇਜੁਸ੍ਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ਵਨ੍ਤ ਇਵਾਚਲਾਃ
ਸਾਰੇ ਇਸ਼ਵਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਗਏ; ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਯਯੁਸ੍ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਰੀਰਮਿਵ ਵ੍ਯਾਧਯਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਡਮ੍ਬਰਨਿਰ੍ਘੋषੈਃ ਪਣਵਾਨ੍ਪਟਹਾਨਪਿ ਨਾਦਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰੋ ਦੇਵਾ ਦृष੍ਟਾਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਵਾਸਿਭਿਃ
ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਗ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੰਖ, ਡੰਢੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਹਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਤੀਵੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਲਿਨਸ੍ਤੇ ਮਹਾਸੁਰਾਃ ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਮਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਮ੍ ਅਤ੍ਯਯੇष੍ਵਿਵ ਸਾਗਰਾਃ
‘ਹਰ ਆ ਗਿਆ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਸੁਰਤੂਰ੍ਯਰਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਾਨਵਾ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ ਨਿਨੇਦੁਰ੍ਵਾਦਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਦੇਵਤਾਈ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਭੂਯੋਦੀਰਿਤਵੀਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਕृਤਾਗਸਃ ਪੂਰ੍ਵਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਸੂਦਯਨ੍ਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਨਵੇਂ ਦੇਵਤੇ, ਹੁਣ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਆਕ੍ਰੋਸ਼ੇ ऽਪਿ ਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯੇ ਤੇषਾਂ ਦੇਹਨਿਕृਨ੍ਤਨਮ੍ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਯੁਦ੍ਧਮਤੁਲਂ ਪ੍ਰਹਾਰਕृਤਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਅਜੋਖਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵੱਢੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਿष੍ਪਤਨ੍ਤ ਇਵਾਦਿਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਤ ਇਵਾਗ੍ਨਯਃ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤ ਇਵ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤ ਏਵ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਾ ਇਵ ਕਮ੍ਪਨ੍ਤੋ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤ ਇਵ ਤੋਯਦਾਃ
ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਗਰਜਦੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਕੰਬਦੇ ਤੇ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਧਮਕਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਜृਮ੍ਭਨ੍ਤ ਇਵ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤ ਇਵ ਤੋਯਦਾਃ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧੋਰ੍ਮਿਤਰਂਗੌਘਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਨ੍ਤ ਇਵ ਸਾਗਰਾਃ
ਉਹ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਅੰਗੜਾਈ ਲੈਂਦੇ, ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗਰਜਦੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਠਦੇ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉਥਲ ਪਥਲ ਕਰਦੇ।
ਪ੍ਰਮਥਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸ਼ੂਰਾ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ ਯੁਯੁਧੁਰ੍ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਾ ਇਵ ਮਹਾਚਲੈਃ
ਪ੍ਰਮਥਾ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਜਦੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਡਟ ਕੇ ਲੜੇ।
ਕਾਰ੍ਮੁਕਾਣਾਂ ਵਿਕृष੍ਟਾਨਾਂ ਬਭੂਵੁਰ੍ਦਾਰੁਣਾ ਰਵਾਃ ਕਾਲਾਨੁਗਾਨਾਂ ਮੇਘਾਨਾਂ ਯਥਾ ਵਿਯਤਿ ਵਾਯੁਨਾ
ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉੱਠੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਕਾਲੀ ਘਟਾ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਹੁਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਾ ਭੈषੀਃ ਕ੍ਵ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਮृਤੋ ਹ੍ਯਸਿ ਪ੍ਰਹਰਾਸ਼ੁ ਸ੍ਥਿਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯਤ੍ਰ ਏਹਿ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਪੌਰੁषਮ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਹ ਚੀਕਦੇ, 'ਡਰ ਨਾ! ਕਿੱਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ? ਤੂੰ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈਂ! ਤੁਰੇ ਫੱਟੇ ਮਾਰ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੜਾ ਹਾਂ—ਆ, ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਦਿਖਾ!'
ਗृਹਾਣ ਛਿਨ੍ਦ੍ਧਿ ਭਿਨ੍ਦ੍ਧੀਤਿ ਖਾਦ ਮਾਰਯ ਦਾਰਯ ਇਤ੍ਯਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮ੍ ਅਨੂਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੀਕਦੇ, 'ਫੜ! ਵੱਢ! ਤੋੜ! ਖਾ! ਮਾਰ! ਚੀਰ!' ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਖਡ੍ਗਾਪਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ ਕੇਚਿਨ੍ਮੁਦ੍ਗਰਚੂਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਦ੍ਬਾਹੁਭਿਰਾਹਤਾਃ
ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ, ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਗਦੇ ਨਾਲ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿੱਟਿਆ ਗਿਆ।
ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਸੂਦਿਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਚ੍ਛੂਲਵਿਦਾਰਿਤਾਃ ਦਾਨਵਾਃ ਸ਼ਰਪੁष੍ਪਾਭਾਃ ਸਵਨਾ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਨਿਪਤਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਣਵਜਲੇ ਭੀਮਨਕ੍ਰਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲੇ
ਕਈ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਬਰਛਿਆਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ, ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਕਈ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਤੇ ਮਿੰਘਲੀਆਂ ਵਿਚ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵ੍ਯਸੁਭਿਃ ਸੁਨਿਬਦ੍ਧਾਙ੍ਗੈਃ ਪਤਮਾਨੈਃ ਸੁਰੇਤਰੈਃ ਸਂਬਭੂਵਾਰ੍ਣਵੇ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਜਲਾਮ੍ਬੁਦਨਿਸ੍ਵਨਃ
ਜੋ ਸਰੀਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਪਰ ਜਾਨ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਉਹ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਆਵਾਜ਼ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਕਰਾ ਨਕ੍ਰਾਸ੍ਤਿਮਿਤਿਮਿਙ੍ਗਿਲਾਃ ਮਤ੍ਤਾ ਲੋਹਿਤਗਨ੍ਧੇਨ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਗਰਮੱਛ, ਸ਼ਾਰਕ ਤੇ ਮਿੰਘਲੀਆਂ, ਲਹੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉਥਲ ਪਥਲ ਕਰ ਦਿਤਾ।
ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ ਕਲਹਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਭੀਮਮੂਰ੍ਤਯਃ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੇ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਲੋਹਿਤਮ੍
ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਦੇ, ਘੁੰਮਦੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀਂਦੇ।
ਸਰਥਾਨ੍ ਸਾਯੁਧਾਨ੍ ਸਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭਰਣਾਵृਤਾਨ੍ ਜਗ੍ਰਸੁਸ੍ਤਿਮਯੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਦ੍ਰਾਵਯਨ੍ਤੋ ਜਲੇਚਰਾਨ੍
ਸ਼ਾਰਕਾਂ ਨੇ ਜਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨਿਗਲ ਲਿਆ।
ਮृਧਂ ਯਥਾਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਮਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਅਮ੍ਬਰੇ ऽਮ੍ਭਸਿ ਚ ਤਥਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਜਲੇਚਰਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਅਸੁਰ ਤੇ ਪ੍ਰਮਥਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਜਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਜੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।