ਪੁਰਾ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚ ਦੁਃਸ਼ੀਲਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਾਃ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਪੋਧਨਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਲਯਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਹੁਣ ਮਾੜੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵਾਸੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਯੇਨ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਾ ਅਪਿ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ ਵਿਪ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯੇਵ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾਃ ਕਲਹੈषਿਣਃ
ਮਾਇਆ ਵਲੋਂ ਰੋਕੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਨਾਸ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਝਗੜਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਵੈਭ੍ਰਾਜਂ ਨਨ੍ਦਨਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰਰਥਂ ਵਨਮ੍ ਅਸ਼ੋਕਂ ਚ ਵਰਾਸ਼ੋਕਂ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕਮਥਾਪਿ ਚ
ਵੈਭ੍ਰਾਜ, ਨੰਦਨ, ਤੇ ਚੈਤਰਰਥ ਜੰਗਲ, ਅਸ਼ੋਕ, ਵਰਾ-ਅਸ਼ੋਕ, ਤੇ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਫਲਣ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ—
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਦੇਵਤਾਵਾਸਂ ਪੂਰ੍ਵਦੇਵਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ ਵਿਧ੍ਵਂਸਯਨ੍ਤਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ੍ ਤਪੋਧਨਵਨਾਨਿ ਚ
ਸਵਰਗ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਜਿੱਥੇ ਤਪਸੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਦੇਵਾਯਤਨਾਸ਼੍ਰਮਂ ਚ ਸਂਭਗ੍ਨਦੇਵਦ੍ਵਿਜਪੂਜਕਂ ਤੁ ਜਗਦ੍ਬਭੂਵਾਮਰਰਾਜਦੁष੍ਟੈਰ੍ ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਂ ਸਸ੍ਯਮਿਵਾਲਿਵृਨ੍ਦੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਉਜੜ ਗਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਖੇਰ ਗਏ, ਦੁਸ਼ਟ ਅਮਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਘੇਰ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਟिडੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸ਼ੀਲੇषੁ ਪ੍ਰਦੁष੍ਟੇषੁ ਦਾਨਵੇषੁ ਦੁਰਾਤ੍ਮਸੁ ਲੋਕੇषੂਤ੍ਸਾਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਤਪੋਧਨਵਨੇषੁ ਚ
ਜਦੋਂ ਅਸ਼ੀਲ, ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਤੇ ਮੰਦੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਹਲਚਲ ਮਚਾਈ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸੀਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਉਜੜ ਰਹੇ—
ਸਿਂਹਨਾਦੇ ਵ੍ਯੋਮਗਾਨਾਂ ਤੇषੁ ਭੀਤੇषੁ ਜਨ੍ਤੁषੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਭਯਸਂਮੂਢੇ ਤਮੋਨ੍ਧਨ੍ਵਮ੍ ਉਪਾਗਤੇ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੀਵ ਡਰ ਵਿਚ ਕੰਪ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਡਰ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ, ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ—
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਃ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਪਿਤਰੋ ਮਰੁਤਾਂ ਗਣਾਃ ਭੀਤਾਃ ਸ਼ਰਣਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਾਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਸਾਧਿਆ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ—all ਡਰੇ ਹੋਏ—ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ।
ਤੇ ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣੋਤ੍ਪਲਾਸੀਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਮੁਪਾਗਤਾਃ ਨੇਮੁਰੂਚੁਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸ੍ਯਂ ਚਤੁਰਾਨਨਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪੰਜ ਮੂੰਹ, ਚਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।
ਵਰਗੁਪ੍ਤਾਸ੍ਤਵੈਵੇਹ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਲਯਾਃ ਬਾਧਨ੍ਤੇ ऽਸ੍ਮਾਨ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਨ੍ ਅਨੁਸ਼ਾਧਿ ਤਤੋ ऽਨਘ
ਤੁਹਾਡੀ ਵਾਰ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦਾਨਵ ਸਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।
ਮੇਘਾਗਮੇ ਯਥਾ ਹਂਸਾ ਮृਗਾਃ ਸਿਂਹਭਯਾਦਿਵ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਭਯਾਤ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ ਭ੍ਰਮਾਮੋ ਹਿ ਪਿਤਾਮਹ
ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਬਦਲ ਆਉਣ 'ਤੇ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਹਿਰਣ ਸਿੰਘ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ, ਪਰਦਾਦਾ, ਅਸੀਂ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਮਧੇਯਾਨਿ ਕਲਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ਦਾਨਵੈਰ੍ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਮਾਣਾਨਾਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਾਨਿ ਤਤੋ ऽਨਘ
ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਭਟਕਾਏ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ।
ਦੇਵਵੇਸ਼੍ਮਪ੍ਰਭਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਆਸ਼੍ਰਮਭ੍ਰਂਸ਼ਨਾਨਿ ਚ ਦਾਨਵੈਰ੍ਲੋਮਮੋਹਾਨ੍ਧੈਃ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਚ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਉਜਾੜ, ਇਹ ਸਭ ਦਾਨਵ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯਦਿ ਨ ਤ੍ਰਾਯਸੇ ਲੋਕਂ ਦਾਨਵੈਰ੍ਵਿਦ੍ਰੁਤਂ ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ਧਰ੍षਣਾਨੇਨ ਨਿਰ੍ਦੇਵਂ ਨਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਜਗਤ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਵਲੋਂ ਉਜਾੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰੁਕ੍ਤਃ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਃ ਪਿਤਾਮਹਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਇਨ੍ਦੁਤੁਲ੍ਯਾਨਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕਮਲ-ਜਨਮਿਆ ਪਰਦਾਦਾ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਯਸ੍ਯ ਯੋ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਮਯਾ ਮਤਿਮਤਾਂ ਵਰਾਃ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤ ਏष ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯਃ ਪੁਰੋਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਸੁਰਾਃ
ਡਰ-ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਜੋ ਵਾਰ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ—ਹੋਸ਼ਿਆਰੋ—ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਤਚ੍ਚ ਤੇषਾਮਧਿष੍ਠਾਨਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਰ੍षਭਾਃ ਏਕੇषੁਪਾਤਮੋਕ੍ਸ਼ੇਣ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨੇषੁਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਲਾ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਭਵਤਾਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸੁਰਰ੍षਭਾਃ ਯਸ੍ਤੁ ਚੈਕਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਪੁਰਂ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ ਸਦਾਨਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਇੱਕ ਹੀ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨਵਾਂ ਸਮੇਤ ਪੁਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਨਾਲ੍ਪਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਰੇਣ ਤੁ ਏਕਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤੇ ਯੂਯਂ ਯਦਿ ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਕ੍ਰਤੁਵਿਧ੍ਵਂਸਕਂ ਹਰਮ੍ ਯਾਚਾਮਃ ਸਹਿਤਾ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਸ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ; ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਕृਤਃ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿष੍ਕਮ੍ਭੋ ਯੋਜਮਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮ੍ ਯਥਾ ਚੈਕਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਹਨ੍ਯਤੇ ਵੈ ਭਵੇਨ ਤੁ ਪੁष੍ਯਯੋਗੇਣ ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਚੈਕਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤੁ
ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਰੋਕ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਭਵ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਰੋਕਾਂ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਟ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤੋ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯਾਸ੍ਯਾਮ ਇਤਿ ਦੁਃਖਿਤੈਃ ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭਵਸਂਸਦਮਾਗਤਃ
ਫਿਰ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਚਲੋ,' ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭਵ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਂ ਭਵਂ ਭੂਤਭਵ੍ਯੇਸ਼ਂ ਗਿਰਿਸ਼ਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਮ੍ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਚੋਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਨ੍ਦਿਨਾ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਭਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭੂਤ-ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪਹਾੜਾਂ 'ਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੰਦਿਨ ਦੇ ਨਾਲ।
ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਮਜਂ ਦੇਵਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਸਹਸ੍ਰਾਭਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਅਜਨਮਾ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਗੀ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਯਵਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੌਮ੍ਯਤਰਾਨਨਮ੍ ਆਗਮ੍ਯ ਤਮਜਂ ਦੇਵਮ੍ ਅਥ ਤਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਮ੍ ਅਸ੍ਤੁਵਨ੍ਗੋਪਤਿਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਵਰਦਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਚੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਚਿਹਰਾ। ਉਹ ਅਜਨਮਾ ਦੇਵਤਾ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਮੋ ਭਵਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਉਗ੍ਰਾਯ ਚ ਕਪਰ੍ਦਿਨੇ
ਭਵ, ਸ਼ਰਵ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸਦਾ ਮਾਲਕ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਜਟਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਭੀਮਾਯ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਾਯ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਭਯਘ੍ਨਾਯ ਨਮਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਧਕਘਾਤਿਨੇ
ਮਹਾਂਦੇਵ, ਭੀਮ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਈਸ਼ਾਨ, ਡਰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਦੇ ਵਧਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨੀਲਗ੍ਰੀਵਾਯ ਭੀਮਾਯ ਵੇਧਸੇ ਵੇਧਸਾ ਸ੍ਤੁਤੇ ਕੁਮਾਰਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਘ੍ਨਾਯ ਕੁਮਾਰਜਨਕਾਯ ਚ
ਨੀਲੇ ਗਲ ਵਾਲੇ, ਭੀਮ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ ਨੇ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਲੋਹਿਤਾਯ ਧੂਮ੍ਰਾਯ ਵਰਾਯ ਕ੍ਰਥਨਾਯ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੀਲਸ਼ਿਖਣ੍ਡਾਯ ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਦਿਵ੍ਯਸ਼ਾਯਿਨੇ
ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ, ਭਿਆਨਕ, ਸਦਾ ਨੀਲੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਛੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਉਰਗਾਯ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਹਿਰਣ੍ਯਵਸੁਰੇਤਸੇ ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਯਾਮ੍ਬਿਕਾਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਸ੍ਤੁਤਾਯ ਚ
ਸਰਪ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਬੀਜ, ਅਗੋਚਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਕਾਰੀਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।